ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
‫[مکزیک، نایاریت، تپیک]
‫[سال ۱۹۹۹]
‫حالت چطوره، آریل؟
‫واکنشش به نور طبیعیه.
‫اما در رابطه با زانوهاش، ‫اصلاً منطقی نیست.
‫- آخرین باری که راه رفته کی بوده؟ ‫- چهار ماه پیش، دکتر.
‫روزی که زمین‌لرزه اومد، ‫دیگه نتونست راه بره.
‫و از اون موقع، هیچ حرفی نزده.
‫حتی یه کلمه هم نگفته.
‫خب، از لحاظ جسمانی بچۀ سالمیه.
‫متأسفم که اینو می‌گم، ‫ولی هیچ توضیح پزشکی‌ای...
‫برای اتفاقی که داره براش میفته نیست.
‫چرا پیش روان‌پزشک نمی‌بریش؟
‫کیما، توی ماشین منتظرمون بمون.
‫هرچی شما امر کنید، رئیس.
‫می‌دونی من کی‌ام، دکتر؟
‫بله، می‌دونم. ‫شما دان رافائل هستین.
‫امم.
‫این تنها پسرمه.
‫حداقل تا این لحظه.
‫پس دیگه حرفی از روان‌پزشک به من نزن!
‫مخصوصاً جلوی افرادم.
‫آریل از خانوادۀ رامیرز پریرائه.
‫و به این مزخرفات نیازی نداره، مفهوم بود؟
‫حتی اگه به قیمت جونم تموم شه، ‫قسم می‌خورم پسرم دوباره روی پاهاش راه میره.
‫اونوقت دوباره برمی‌گردیم.
‫و تو باید به اشتباهی ‫که مرتکب شدی اعتراف کنی.
‫دیگه پیش دکتر نمی‌ریم، تمومه.
‫تصمیم هوشمندانه‌ایه.
‫بیا یه کار معنوی‌تر رو امتحان کنیم.
‫منظورت چیه، عزیزم؟
‫توی این دنیا نیروهایی وجود دارن ‫که متوجه‌شون نمی‌شیم.
‫همون‌طوری که نمی‌دونیم ‫چه بلایی سر آری اومده.
‫این چیه؟
‫می‌بینی؟
‫اون چشم اهریمنی رو.
‫چاکته راست می‌گفت.
‫توی همین شهر می‌میرم.
‫چیزی به اسم سرنوشت وجود نداره، آری.
‫تنها راه دوری از مرگ...
‫اینه که به خواسته‌ش عمل کنی:
‫زندگیت رو تسلیمش کنی.
‫آریل!
‫[قسمت شش: بدیُمن]
‫بیشرف!
‫اون کوچیکه خیلی طاقت داره.
‫خدا می‌دونه چی به لاهوز گذشته.
‫مراقب اون گندهه باش، خب؟
‫پیش اون تنهاش نذار، وگرنه قبل از اینکه ‫به من چیزی بگه، دخلش رو میاره.
‫خیلی‌خب، باشه.
‫خدافظ.
‫ببین، مرد. ‫باید کل برنامه رو دوباره بچینم...
‫چون دختره دو روزه که پیداش نشده.
‫چه توی کافه مشتری باشه چه نباشه، ‫فرقی به حال کارگرهای اسکله نمی‌کنه.
‫اون‌ها هیچ کدوم حرفه‌ای نیستن.
‫بگذریم، چرا حالا انقدر نوریا برات مهمه؟
‫قرار بود همدیگه رو ببینیم، ‫ولی هرگز پیداش نشد.
‫همون‌طور که خودت هم می‌بینی، تنها نیستی.
‫من میرم سر کارم. ‫خدا حفظت کنه.
‫خیلی‌خب، می‌بینمت.
‫اگه دیدیش سلامم رو بهش برسون.
‫چی بگم بهش؟
‫همون دختره، نوریا.
‫چند شب پیش اینجا بود، ‫و اون دیوث پولش رو حساب نکرد.
‫وایسا ببینم، چطور ممکنه؟
‫همون‌طوری که بهت گفتم.
‫دیدم رفتم تا دستشویی ‫و بدون اینکه ردی به‌جا بذاره غیبش زد.
‫[بانوان]
‫بهشون دست نزن، ‫وگرنه خراب‌شون می‌کنی.
‫توی موزه زندگی می‌کنی.
‫- چون خودم عتیقه‌ام. ‫- انقدر مزخرف نگو.
‫باید از این خونه و بارسلونا بری.
‫هی، یه احترامی هم برام قائل شو.
‫من اینجا بدنیا آوردمت و بزرگت کردم. ‫و حالا واسه خودت مردی شدی.
‫می‌دونی باید چیکار کنی؟
‫- هوم؟ ‫- بگو کجا دوست داری زندگی کنی.
‫برات یه خونه می‌خرم، عین ملکه‌ها.
‫خودت که می‌دونی، ‫هرجا برم دُمم رو به بندر بستم.
‫از بوی نمک روی پوستم خوشم میاد.
‫این عکس رو ببین.
‫دورم رو کوسه‌ها گرفتن.
‫- مطمئنم که حرف آخر رو تو می‌زدی. ‫- البته.
‫وقتی متصدی کافه که باشی،
‫همون جوری که هستن می‌بینی‌شون.
‫نه اون جوری که همیشه دوست دارن.
‫یه‌کم برنج مونده. خوراکی می‌خوری؟
‫حتماً، می‌خورم. مرسی.
‫- گرمش کنم؟ ‫- آره، لطفاً.
‫مامان، دیگه نمی‌خواد گرم کنی. ‫یه مشکلی پیش اومد...
‫باید برم.
‫متأسفم.
‫دوستت دارم.
‫- مرسی. ‫- فعلاً.
‫متأسفم، خاویر.
‫امروز صبح تأیید شد. ‫تمام دارایی مسدود شده.
‫و انتقال به مکزیک؟
‫غیرممکنه.
‫آروم باش، خاویر.
‫تو این آدم‌ها رو می‌شناسی؟
‫می‌دونی چه ریسکی دارم می‌کنم؟
‫- یکم آب بخور. ‫- خودت آب بخور!
‫چیکار می‌کنی؟
‫متأسفم. منو ببخش.
‫حالا گوش بده چی می‌گم.
‫من روابط خوبی با دفترشون دارم،
‫و قبول کردن که یه قرار غیررسمی بذاریم.
‫توی جایگاهی هستی که سؤالی بپرسی؟
‫ویکتور، با میکی و سگ‌ها ‫چیزی دستگیرت نشد؟
‫- نه، هیچی. ‫- رومن و ریکاردو چی؟
‫- در دسترس نیستن. ‫- جواب تلفن رو نمی‌دن.
‫چند روزه که ندیدم‌شون.
‫میرم از کارگرهای اسکله خبر بگیرم. ‫اگه چیزی دستگیرم شد بهت می‌گم.
‫- خیلی‌خب. ‫- باشه، ممنون.
‫اول محموله غیبش می‌زنه و الان هم اون‌ها؟
‫ایتالیایی‌ها کم‌کم نگران می‌شن.
‫اصلاً دوست نداریم این اتفاق بیفته.
‫اگه تا الان اتفاقی نیفتاده بود، ‫الان حس می‌کنم داره میفته.
‫- اول باید ریکاردو و رومان رو پیدا کنیم. ‫- چطور؟ کل بارسلونا رو بگردیم؟
‫نه که بگردیم، بیا.
‫رومان از اون آدم‌های سنتیه.
‫معمولاً اسرارش رو مخفی می‌کنه.
‫روسیو، بیا.
‫بریم.
‫اینجا رو.
‫- این یکی. ‫- اینجا.
‫- داری بازش می‌کنی؟ ‫- صبر کن یه لحظه.
‫این کارمون رو راه میندازه.
‫هوف. حالم به‌هم خورد.
‫بیا کمک کن، روسیو.
‫هیچی نیست. هیچی نیست.
‫- این چیه؟ ‫- چیه؟
‫«بارسلونا، کنکون؟»
‫«کریستینا رنهل، رومان مانچادو.»
‫کریستینا رنهل دیگه کدوم احمقیه؟
‫کارگر عموته. ‫بدجوری براش عزیزه.
‫این واسه چه تاریخیه؟
‫واسه فردا... بعدظهر.
‫دارن از شهر میرن.
‫عجب بی ناموسیه.
‫اینجا چه‌خبره؟ ‫فکر می‌کنی مواد رو اون دزدیده؟
‫واسه اینکه زندگی تازه‌ای ‫رو شروع کنی پول نیاز داری، درسته؟
‫اون ریکاردو رو واسه اینکه ‫فریب‌مون داد مقصر می‌دونه.
‫نه، اون اینجوری نیست!
‫خب، شاید بهتره از خودش بپرسیم.
‫میکیه.
‫بگو ببینم چی شده.
‫راستش، الان زمان خوبی نیست.
‫نمی‌دونم، نه، نه.
‫آقای بوراس، یه لطفی کن ‫و مو به مو برای ما توضیح بده...
‫اون چهل هزار یورو ‫از کجا اومدن و به کجا قراره برن.
‫خدایی؟
‫دوباره؟
‫خب، آره. دوباره.
‫باورم نمی‌شه.
‫باورم نمی‌شه، باورکردنی نیست!
‫خیلی‌خب، ببین.
‫همه‌چیز کاملاً قانونیه. ‫چی رو متوجه نمی‌شن؟
‫آقای باروس، ما تنها برای ‫حفظ حرمت این کارو داریم انجام می‌دیم.
‫حرمت.
‫من هم خیلی چیزها از حرمت سرم می‌شه.
‫خاویر، حرفش هم نزن.
‫موکل‌تون منظورش اون چیزیه که فکر می‌کنم؟
‫موکلم چنین منظوری نداشت.
‫ما همه‌جوره مایل به همکاری‌ایم.
‫جناب باروس، با توجه به این شرایط،
‫ازتون می‌خوایم پاسپورت‌تون رو به ما بدین.
‫تا پایان تحقیقات باید توی کشور بمونید.
‫اون پایین.
‫نه، برادرت باید تنها این کارو بکنه.
‫اشکالی نداره، لو.
‫من چیزیم نمی‌شه.
‫[سال ۱۹۹۹]
‫آره، خدا پناه منه.
‫و خدا قوتِ منه.
‫و پروردگار مراقب همه‌ی ما هست.
‫خدا رو شکر می‌کنم!
‫ببینین که چطور برای طلب بخشش ‫دست به دامن شماها شدم.
‫گناهان ما رو ببخش،
‫همان‌طوری که ما اون‌هایی که ‫حق ما رو پایمال می‌کنن رو می‌بخشیم.
‫می‌بینی، عزیزم. ‫می‌گن اون یه قدیسه که معجزه می‌کنه.
‫می‌دونم که اون کمک‌مون می‌کنه.
‫برای آنانی که جایگاهی در بهشت ندارن!
‫- محبت شما رو می‌بینم، برادران. ‫- ما هم محبت تو رو می‌بینیم.
‫و اگه به چشم‌های همدیگه نگاه کنین...
‫مطمئنم که شما هم می‌بینین.
‫اون از شما محافظت می‌کنه.
‫امروز، همین‌جا، بین ما...
‫یکی از برادرها نمی‌تونه اون محبت رو ببینه.
‫دارم راجع‌به برادرمون، ‫الیسار، حرف می‌زنم.
‫که یک روز از خواب بیدار شد...
‫و دید که تاریکی بهش چیره شده.
‫چون اهریمن از همین راه وارد می‌شه.
‫اما امروز، قراره اهریمن رو شکست بدیم، ‫و قراره بالاخره السا رو درمان کنیم.
‫با کمک پروردگار، ‫عیسی مسیح، همه‌مون قدرتمندتر از همیشه‌ایم.
‫آره، همین‌طوره!
‫- ما بهت باور داریم! ‫- قدرتمندتریم!
‫به نام خدا! از این جسم خارج شو!
‫برو، اهریمن!
‫- می‌تونم ببینم. ‫- معجزه!
‫می‌تونم ببینم.
‫معجزه شد.
‫این کیست که اینجا می‌بینین ‫توی سرش بود.
‫به همین خاطر بود که چیزی رو نمی‌دید.
‫معجزه شده!
‫ولی حالا... الیسا درمان شده.
‫می‌تونم ببینم.
‫می‌تونم ببینم!
‫شرکت توی مراسم شما ‫هیجان‌انگیز بود، کشیش عزیز.
‫- شما یه محبت الهی دارین. ‫- اوهوم.
‫همون‌طور که می‌بینین، پسرم یه مشکلی داره ‫و من به دکترها اعتمادی ندارم.
‫چون بارها ما رو ناامید کردن.
‫مشکل اون‌ها تکبر و نداشتن ایمان کافیه.
‫اما باید از شما بپرسم، ‫به‌نظرتون آری درمان می‌شه؟
‫همم.
‫جواب این سؤال رو ‫فقط پروردگارمون می‌دونه.
‫خداوند.
‫من جسارتاً یه اهدای کوچیک به کلیساتون کردم.
‫امیدوارم مشکلی نداشته باشه.
‫شما خیلی سخاوتمند هستین، خانم...
‫رامیرز پریرا؟
‫اما کار خیلی سختیه. ‫الان نمی‌تونم کمک‌تون کنم.
‫مردمم به من نیاز دارن.
‫اما برای بچه‌تون دعا می‌کنم. ‫هر روز این کارو می‌کنم. قول می‌دم.
‫خب، جناب کشیش، ما به دعا احتیاجی نداریم.
‫به یه چیز بیشتری نیاز داریم.
‫می‌خوایم یکی از اون ‫معجزه‌هاتون رو انجام بدین.
‫ما هر کاری که بگین کردیم.
‫سلام، باروس.
‫شرمنده که ترسوندیمت.
‫مسئله شخصی نیست.
‫روند کار همینه.
‫ماسیمو می‌خواد باهات حرف بزنه.
‫من می‌برمش.
‫صبح بخیر.
‫از این طرف. ‫داریم در رو باز می‌کنیم.
‫- بریم. ‫- کجا؟
ا‌را‌ئه‌ا‌‌ی ا‌ز وب‌‌‌گا‌ه ب‍ا‌‌م‍ا‌ب‍ی‍ن
‫بچرخ.
‫بشین.
‫آقای کارفورا.
‫این‌ها واسه دیرکردِ من توی پرداخته، نه؟
‫پس، من بهت...
‫چهل میلیون یورو دادم...
‫تا پول جنسی رو بدی.
‫جنسی که هرگز به دست خودم نرسید.
‫تمام اون پول ‫همین الان باید به دست خودم برسه.
‫و این یه قانون اساسی توی اقتصاده.
‫بله، بله، بله. من متوجۀ ‫موقعیت شما هستم. کاملاً مشروعه.
‫ولی پیشنهادی که کردین...
‫عملاً غیرممکنه.
‫اوه! غیرممکنه؟
‫همون‌طور که می‌دونین، ‫وقتی اتفاقاتی میفته، طی روند کار...
‫همه‌چیز رسماً... به صفر می‌رسه.
‫و اوضاع از لحاظ فنی خیلی سخت‌تر می‌شه.
‫کار هوشمندانه اینه ‫که آمادۀ جابه‌جایی بمونین.
‫می‌گه آماده بمون.
‫- حالت خوبه، بوراس؟ ‫- آره.
‫مثل خوک داری عرق می‌ریزی. ‫- من حالم خوبه.
‫یه چیزی رو داری پنهون می‌کنی.
‫نه، به هیج وجه.
‫- چی؟ ‫- بوراس.
‫حقیقت رو بگو، بورس. ‫راه و رسم ما همیشه حقیقته.
‫من هیچوقت بهتون دروغ نمی‌گم، آقای کارفورا.
‫هرگز!
‫اگه همین‌طوریه که تو می‌گی...
‫چرا نمی‌گی که حساب‌هات رو بلاک کردن؟
‫فکر کردی من متوجه نمی‌شم؟
‫یا نکنه فکر کردی من احمقم؟
‫نه، نه، نه. نه، نه.
‫نه، نه. نه. نگفتم چون، ‫خب... اصلاً راجع‌بهش فکر نکرده بودم.
‫این فقط یه ضرر جزئیه،
‫من نمی‌خواستم... ناراحت‌تون کنم...
‫وکلای من دارن با مقامات صحبت می‌کنن،
‫و به زودی همه‌چیز رو حل و فصل می‌کنیم.
‫بهت قول می‌دم.
‫خوبه، خوبه.
‫و چهل میلیون من؟
‫خیلی زود ترتیب اون هم میدم.
‫به جون پسرم قسم.
‫پسر خوب.
‫بعدش پول‌ها رو می‌دیم ‫قاچاقچی‌ها به مکزیک ببرن.
‫هر قاچاقچی سیصد هزارتا.
‫سیصد هزارتا؟ ‫این خیلیه، دیوونگیه.
‫هرکدوم سیصد هزارتا. ‫یه تیوپ جلو،
‫و یکی عقب.
‫می‌خوای نشونت بدم؟
‫خیلی‌خب، هر کاری بتونم می‌کنم.
‫- سعی خودم رو می‌کنم. ‫- انجامش میدی، تمام.
‫و به عنوان انگیزه، ‫باید یه چیزی ازت بگیرم.
‫یه تضمین.
‫وقتی کار رو تموم کردی، ‫بهت پس می‌دمش.
‫نه! نه! نه! نه!
‫نه، نه، نه، نه! ‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم! نه!
‫- نه! نه! نه! ‫- مفهومه؟
‫نه! نه! نکن!
‫- بجنب، بجنب! ‫- آفرین.
‫خودشه. آفرین. خیلی خوب بود.
‫یالا، الکس. برو.
‫آفرین.
‫همینه، برو.
‫خودشه، بزن. همین خوبه.
‫بجنب، اون زانوها رو بلند کن. ‫همین جوری.
‫حالا شد. بیا، تمومش کن. ‫یالا، بجنب.
‫مثل سوپرمن پرواز کن. ‫زمین بزنش. بخوابونش زمین.
‫حالا با آرنج.
‫مشت. کارش رو تموم کن.
‫خودشه.
‫چه‌خبر، روستر؟ ‫اون روز کارت حرف نداشت.
‫درجه یک بود. ‫عجب مبارزه‌ای کردی.
‫خیلی به خودت مغرور نشو، خب؟
‫سهمت رو آوردم.
‫همه‌ش همینه؟
‫اگه خوشت نیومد، ‫راه بازه و جاده دراز.
‫نکنه فکر کردی اومدی یو‌اف‌سی؟
‫می‌دونی مبارزه با اون تخم‌سگ‌ها چقدر سخته؟
‫- توی لاس وگاس. ‫- رؤیاها مجانی‌ان.
‫ولی لازم نیست باشن. ‫یه چیزی دارم که شاید نظرت رو جلب کنه.
‫نظر منو؟
‫منظورت چیه؟
‫می‌خوام کمکم کنی یه جنسی رو جابه‌جا کنم.
‫چرت و پرت تحویل من نده. ‫چون خیلی‌وقته سمت خلاف نرفتم.
‫- نمی‌خوام سهمی توی این ماجرا داشته باشم. ‫- به حرف‌هام گوش بده.
‫پول زیادی توشه.
‫چقدر مثلاً؟
‫ببین.
‫و تو مطمئنی که این خودشه؟
‫- الان یه چند ماهی می‌شه. ‫- خدا لعنتش کنه.
‫آشناهایی که دارم، می‌گن یه قاضی هست...
‫که اینجا توی نستر ‫دنبال مو توی ماست می‌گرده.
‫تمام این مدت روحت هم خبر نداشت؟ ‫چرند نگو.
‫من که خدا نیستم! همه‌جا که نیستم. ‫همۀ حرف‌ها رو که نمی‌شنوم.
‫اول باید ببینی چه اطلاعاتی از ما داره.
‫- هرچی که شد! ‫- می‌دونم.
‫وگرنه هرچی رشته بودیم پنبه می‌شه، میکی.
‫و تا اینجا که بیایم خیلی سختی کشیدیم.
‫حرف همدیگه رو خوب می‌فهمیم.
‫آروم باش، من یه فکری دارم.
‫می‌دونم اون کجا زندگی می‌کنه.
‫یا حداقل می‌کرده!
‫[مانچادوها]
‫[ویکتور ژولوه]
‫حرومی.
‫احمق بیشرف.
‫[بندر بارسلونا]
‫[گارد غیرنظامی میگوئل] ‫[ملقب به میکی]
‫بله؟
‫نه، کسی اینجا نیست.
‫یه سری مدارک پیدا کردم. ‫هرچی که ما رو متهم کنه برمی‌دارم.
‫همه‌چی ردیفه؟
‫آره.
‫با من حرف بزن، سیلوا. ‫هنوز نوریا حرفی نزده؟
‫همین‌طور فشار بیار. ‫چیزی نمونده تا زبون باز کنه.
‫امشب می‌بینمت.
‫آری؟
‫آری، خوبی؟
‫آریل، حالت چطوره؟
‫چه‌ت شده؟
‫بشین، بگیر بشین.
‫چرا انقدر خسته‌ست؟
‫فکر کردم همۀ کارها رو خودت می‌کنی.
‫برادرت بار سنگینی رو ‫از روی دوش خودش برداشت.
‫باری که خودش هم نمی‌دونست به دوش داره.
‫نه.
‫کارمون هنوز تموم نشده.
‫[نوار پلیس - لطفاً عبور نکنید]
‫هی، چیکار می‌کنی؟
‫هیچکس اونجا نیست.
‫دنبال کریستینا رنهل می‌گشتم.
‫آره، خونه‌ش همینه، ‫ولی دیگه اینجا نیست.
‫دیروز بدجوری کتکش زدن.
‫ببین، من دارم از گربه‌ش نگهداری می‌کنم، ‫چون دلم برای این حیوون طفلی می‌سوزه.
‫اون تنهاست.
‫نمی‌دونم تا کی قراره ‫توی بیمارستان بستری بمونه.
‫آه...
‫می‌دونی کدوم بیمارستانه؟
‫سلام، کریستینا.
‫من روسیو مانچادو هستم. ‫فکر نکنم منو بشناسی.
‫آره.
‫حالت چطوره؟
‫بهتری؟
‫بابت اتفاقی که افتاد متأسفم.
‫دنبال عموم رومان می‌گشتم.
‫یه مسئلۀ مهمی رو باید بهش بگم، ‫و می‌دونم که شما... همدیگه رو می‌شناسین.
‫سعی کردم زنگ بزنم، ‫ولی گوشیش رو جواب نمیده.
‫تو خبری نداری؟
‫هیچی.
‫ولی مگه شماها قرار نبود فردا بیرون برید؟
‫نمی‌دونم چی داری می‌گی.
‫نمی‌دونم، نه.
‫باید استراحت کنم، لطفاً برو.
‫کرستینا، نمی‌خوام اذیتت کنم...
‫به‌خاطر برادرته که من اینجام، هوم؟
‫ریکاردو این بلا رو سر من آورد.
‫خبر نداشتی؟
‫واسه همین خیلی علاقه‌ای ندارم ‫باهات صبحت کنم.
‫برو وگرنه با پلیس تماس می‌گیرم.
‫متأسفم.
‫چه غلطی می‌کنی، روانی؟
‫ثابت می‌کنم که مرگ رو ازش دور کردم.
‫شلیک کردی نکردی ها! حرومی.
‫نه. نه، نه، نه.
‫بذار بزنه، لوسیا. ‫خودت رو قاتی ماجرا نکن.
‫باشه، پس خودت رو بکش.
‫اگه ایمان داشته باشی،
‫از چیزی نمی‌ترسی.
‫می‌دونم.
‫آره! آره!
‫آره! آره! آره! آره!
‫این‌ها برات شانس میارن.
‫با خودت ببرشون.
‫لوسیا!
‫این چه قیافه‌ایه، لوچی.
‫دیگه جونم در امانه. ‫همه‌چی روبه‌راه می‌شه لوسیا.
‫همه‌چی ردیفه دیگه.
‫تو عین احمق‌ها جونت رو به خطر انداختی.
‫دیگه بچه نیستی! ‫مسخره‌بازی رو کنار بذار.
‫اگه نیستم، پس چرا حس و حال بچه‌ها رو دارم؟
‫پر از قدرت و انرژی‌ام.
‫دوست دارم لباس جدید بپوشم و مهمونی برم.
‫چی داری می‌گی؟ ‫وقعاً داری به این چیزها فکر می‌کنی؟
‫آروم باش، لوسیا.
‫بهش فکر کن! ‫من و تو، مثل قدیم‌ها!
‫می‌ریم کافه، با مردم حرف می‌زنیم.
‫و فرداش خسته و بی‌حال، ‫نامه‌ها رو چک می‌کنیم.
‫کاری که می‌کنیم اینه که ‫می‌ریم صاف توی هتل با بابا حرف می‌زنیم.
‫دوتایی، ببینیم چه خاکی ‫باید توی سرمون بریزیم.
‫چه مرگته، لوسیا؟
‫می‌دونی چیه؟
‫توام مثل مامانت شدی.
‫و تو حتی نمی‌شناختیش.
‫چیه؟
‫- خیلی لجباز و روی مخی، لوسیا. ‫- و توام هنوز یه بچۀ مریضی!
‫پس برو گور به گور شو!
‫- یعنی چی؟ ‫- چی شد؟
‫- چی شده؟ ‫- چی شد؟
‫- مشکلی پیش اومده؟ ‫- نمی‌دونم.
‫لعنتی، لعنت بهش.
‫پشتیبانی فنی، مشکلی پیش اومده؟
‫توی طبقۀ ۱۳ام گیر کردیم. ‫می‌شه یکی رو بفرستین؟
‫نگران نباشین. ‫فوراً یه کارشناس می‌فرستیم.
‫خب بجنبید چون اینجا گیر افتادیم.
‫تو حالت خوبه؟
‫- حالت خوبه؟ ‫- من خوبم! خب؟
‫گردنبندم.
‫- دزدیدنش؟ ‫- نه.
‫گردنبندم رو شما دزدیدین؟
‫پروردگارا، خواهش می‌کنم ‫الان من رو پیش خودت نبر.
‫التماس می‌کنم، خدایا. ‫باید بهم رحم کنی، خواهش می‌کنم.
‫آریل، بیا.
‫[سال ۱۹۹۶]
‫بذار دوباره این بچه راه بره.
‫خداوند متعال. ‫خواهش می‌کنم به این بچه کمک کن.
‫پاهاش رو بهش برگردون. ‫بهش قدرتی بده تا دوباره راه بره.
‫بذار بزرگی و عظمت ‫محبتت رو تجربه کنه، خب؟
‫اهریمن برو بیرون.
‫سعی کن بلند شی، عزیز دلم.
‫آریل.
‫می‌شه به‌خاطر من این کارو بکنی؟
‫یالا، پسرم. فقط بلند شو.
‫به‌خاطر ما. التماس می‌کنم.
‫خیلی‌خب، کافیه، لوسیا. ‫این یارو شیاده.
‫آقا، کمبود ایمان‌تون شدیداً مشکل‌سازه.
‫برای اینکه معجزه انجام بشه، ‫باید ایمان داشته باشین.
‫ایمان مثل کود می‌مونه ‫که برای رشد به گیاه اضافه می‌کنیم.
‫مثل آبی که باعث رشدشون می‌شه.
‫مثل نوری که بهشون زندگی میده.
‫چی می‌گی؟
‫می‌خوای بگی تقصیر مائه ‫که این بلا سر پسرمون اومده؟
‫- کافیه، بیا بریم. ‫- نه.
‫این بی‌پدر داره واسه اتفاقی ‫که بری آریل افتاده منو مقصر می‌دونه.
‫- کافیه. ‫- جرئت داری دوباره بگو.
‫وایسا، لوسیا.
‫جرئت داری دوباره حرفت رو بزن!
‫- تمومش کن. ‫- بگو دیگه!
‫- دوباره بگو! ‫- ولش کن، رافائل.
‫یه لحظه دندون رو جیگر بذار، لوسیا!
‫عشقم.
‫عشقم، حالت خوبه؟ ‫حالت خوبه؟
‫بگو ببینم.
‫عشقم، عشقم. عشقم.
‫بچه، رافائل. ‫توی شکمم تکون خورد.
‫ماشین رو آماده کن. ‫بیمارستان می‌ریم.
‫برو نذار اون کشیش جایی بره!
‫آقای رامیرز پریرا!
‫تبریک می‌گم، قربان.
‫یه دختر خوشگل خدا بهتون داده.
‫بفرمایید.
‫تبریک می‌گم.
‫همسرم چی؟ حالش چطوره؟
‫می‌خوام ببینمش.
‫متأسفم، ولی همسرتون خون زیادی از دست داده.
‫خیلی ضعیف بود.
‫متأسفانه فقط تونستیم بچه رو نجات بدیم.
‫خیلی متأسفم.
‫خواهش می‌کنم منو ببخشید.
‫رئیس.
‫هی، رئیس.
‫رئیس.
‫هی، رئیس!
‫سلام.
‫من آریل‌ام.
‫برادرت.
‫اسمش رو لوسیا می‌ذارم.
‫سلام. سلام، لوسیا.
‫سلام.
‫بهت التماس می‌کنم، پروردگارا. ‫خواهش می‌کنم منو ببخش، منو ببخش.
‫بازش کنین، لطفاً.
‫- کمک! ‫- صدات رو می‌شنوم.
‫- بیاین. دستت رو بده من. ‫- دیگه هیچ گناهی نمی‌کنم. توبه، خدایا.
‫بیا بیرون. خودشه.
‫بیا.
‫بیا بالا.
‫خب، بعدی.
‫آفرین. خوبه.
‫- هی، دستت رو بده من، بجنب. ‫- منو ببخش، خدایا. خواهش می‌کنم.
‫آقا، دستت رو بده من.
‫بجنب.
‫چیزی نمونده.
‫تو به بوراس گفتی پول‌های ما رو بشوره.
‫تو اینجا اومدی، منم به حرفت گوش دادم، ‫و پیشنهادت رو قبول کردم.
‫بهت اعتماد کردم.
‫و حالا هم این اتفاق افتاد.
‫اون همیشه به دادمون رسیده بود.
‫فقط این نیست.
‫نامه ناپدید شده.
‫این‌ها به مکزیکی‌ها و مانچادوها مربوطه.
‫اوضاع همین شکلیه که هست.
‫من بهت پول دادم و تو از دست دادیش. ‫به همین سادگی.
‫فقط یه چیز می‌خوام بشنوم.
‫«پول همین الان به دست‌مون می‌رسه.»
‫نگران نباش.
‫بوراس پول رو جور می‌کنه. ‫حتماً با این کار ترسیده.
‫اگه منو ناامیدم کنه، تو هم ناامیدم کردی.
‫متوجه‌ای؟
‫متوجه‌ام، متوجه‌ام.
‫[قبرستان ماشین رُزیلا]
‫اوضاع چطوره؟ اونی که می‌خواستی ‫رو آوردم، دختره چطوره؟
‫لام تا کام حرف نزده.
‫با اینکه کلی کتک خورده.
‫خیلی‌خب، از اینجا به بعد با خودم.
‫پیس!
‫هم تو و هم من خوب می‌دونیم تهش چی می‌شه.
‫چرا زبون باز نمی‌کنی ‫تا همه‌مون خونه بریم؟
‫برو به جهنم!
‫من هیچ حرفی با تو ندارم.
‫بله؟
‫خانم مانچادو؟
‫بله، خودم هستم.
‫جسد دوتا مرد رو پیدا کردیم.
‫فکر می‌کنیم که برادر و عموی شما باشن.
‫نیازه که بیاین و جسدها رو شناسایی کنین.
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez