♪ Night Time Is The Right Time آهنگ ♪ ♪ Ray Charles از ♪
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
کارت عالیه، عزیزم.‏
خودشه. خوبه.‏
واسه خودت یه‌کم نوشیدنی بریز.‏
آره، الان واسه خودم...‏
آره، واسه خودت یه‌کم نوشیدنی بریز.‏
واسه خودم نوشیدنی می‌ریزم.‏
پگ، تمرکز کن.‏ منو نگاه کن و تمرکزت رو از دست نده.‏
‏- بانی...‏ ‏- این‌جا رو ببین، عزیزم.‏
چی داریم می‌بینیم؟ چی داریم می‌بینیم؟
سعی دارم تمرکز کنم!‏
‏- زیاد سخت نیست، پگ.‏ ‏- سعی دارم تمرکز کنم!‏
آویز لباس سنگینت کرده.‏
فکر کنم باید درشون بیاری!‏
کلاً لباس رو در بیار!‏
دارمش، دارمش،‏ دارمش، دارمش.‏
تمرکز کن. خودشه.‏
یه کوچولو تکونش بده.‏
اوه!‏
منصفانه نیست!‏ پگ باعث شد لیوانش بیفته.‏
این حساب نیست.‏
قهرمان، قهرمان،‏ سیگار جایزۀ قهرمان.‏
تقصیر من نبود!‏ وایستا.‏
‏- اون لیوان منه.‏ ‏- اون باعث شد لیوانم بیفته.‏
‏- اینو من می‌خورم.‏ ‏- من می‌تونم برنده بشم.‏
اون منو تکون داد.‏ منصفانه نیست!‏
می‌دونم می‌تونی برنده بشی.‏
‏- مطمئنی؟ ‏- می‌دونم می‌تونی.‏
باشه.‏
‏- خودت انداختیش یا تقصیر من بود؟ ‏- ریخت رو لباسم.‏
اوه، منو آتیش نزنی!‏
دینی، عزیزم...‏
‏- می‌شه از زیر سیگاری استفاده کنی؟ ‏- چی؟
چون اگه بریزه رو فرش،‏ دیگه عمراً درست نمی‌شه.‏
پیت، زنت مسته.‏
داره پرت و پلا می‌گه.‏
تازه حامله هم هست،‏ باید یه نوشیدنی دیگه بخوره...‏
تا بچه سالم به دنیا بیاد.‏
باید به فکر بچه‌ش باشه!‏
‏- ببخشید! ببخشید!‏ ‏- وای!‏
بعد ترفیع اینو بهت دادن؟ اینو می‌بینین؟
‏- این‌جا رو نگاه کنین.‏ ‏- می‌دونین...‏
فرانک برام یه جشن گرفت.‏ این حلقه مثل همونه که خودش داره.‏
‏- چقدر دست و دل باز.‏ ‏- اینو نگاه کنین.‏
حلقه‌م رو ببوس، عزیزم.‏
اینو با خودت نمی‌بری خونه.‏
وای خدا. این دو تا عاشق رو نگاه کنین!‏
الان می‌خوای منو ببوسی؟
آره، الان...‏
وقت «آپسکی داونسکی» خوردنه!‏
آپسکی داونسکی!‏
بفرمایین، بفرمایین،‏ بفرمایین، بفرمایین.‏
ممنون.‏
‏- اینا هم مال منه.‏ ‏- همش مال خودت.‏
همشو بخور. همشو بخور.‏
مثل یه دریانورد نوشیدنی می‌خوری و شبیه یه هنرپیشۀ جذابی.‏
‏- وای، عزیزم.‏ ‏- وای، لعنت بهش.‏
بریم یه دوری بزنیم؟
دارم از ماشین می‌افتم بیرون!‏
وای خدا!‏
باید رانندگی کنی.‏
نوبت توئه. فرمون رو بگیر!‏
‏- فرمون رو بگیر! فرمون رو بگیر!‏ ‏- وای خدا! چی؟
‏- نه، آماده نیستم!‏ ‏- من بیش از حد...‏
‏- وای خدا!‏ ‏- من بیش از حد رانندگی کردم.‏
آلیس، خیلی داری بهتر می‌شی.‏
آره. حالم بهتره.‏
خیلی داری بهتر می‌شی.‏
منو برسون خونه، آلیس.‏
منو برسون خونه.‏
چطوره چشم‌هات رو بگیرم؟
‏- نه، نمی‌تونم.‏ ‏- حالا رانندگی کن، رانندگی کن.‏
خیلی کارت خوبه!‏ خیلی کارت خوبه!‏
‏- خب، حالا صاف بشین.‏ ‏- می‌شه کمکم کنی؟
صاف بشین.‏
آفرین.‏
بعد بانی گفت می‌خواد بازی کنه، ولی...‏
گفت تو عمرش تنیس بازی نکرده.‏
یه نوشیدنی تو دستش بود،‏ یه راکت هم تو اون یکی دستش...‏
ولی جک... یه قطره هم از نوشیدنی‌ش نریخت.‏
اون صحنه...‏
به احتمال خیلی زیاد سکسی‌ترین چیزی بود که به عمرم دیدم.‏
می‌خوام تو رو با دامن تنیس ببینم.‏
خدایا...‏
راسته که فرانک تو خونه‌ش...‏
زمین تنیس داره؟
‏- به زودی می‌فهمیم، مگه نه؟ ‏- آره.‏
راستی، عزیزم، بگو...‏
چند نفر قراره بیان به این جشن...‏
چون باید بدونم چقدر سالاد تن ماهی درست کنم.‏
‏- چیه؟ ‏- فرانک از تن ماهی خوشش نمیاد.‏
‏- چی؟ ‏- خوشش نمیاد.‏
‏- داری جدی می‌گی؟ ‏- اوهوم.‏
عزیزم، چرا بهم نگفتی؟
تصمیم داشتم تزئین اصلی بشقابم سالاد تن ماهی باشه.‏
‏- آلیس، نباید تزئین اصلی باشه.‏ ‏- خفه شو.‏
وای، نه! لعنت.‏
‏- شروع نکن.‏ ‏- اون چی بود...‏
‏- یه دریل بزرگ؟ ‏- نه.‏
‏- یه انفجار بود؟ ‏- نه.‏
‏- به‌خاطر «مواد پیشرو» بود؟ ‏- هوم.‏
می‌تونی بهم بگی. من خیلی رازدارم.‏
‏- دهنم قرصه.‏ ‏- دیرم می‌شه.‏
نه، وایستا... نمی‌تونی بری.‏
چرا؟
چون حالت خوب نیست.‏
‏- جدی؟ ‏- آره، شرمنده.‏
یادم رفت بهت بگم،‏ حالت خوب نیست.‏
تنها راه درمانش هم اینه که تمام روز خونه بمونی...‏
منم ازت پرستاری کنم،‏ ببوسمت، برات آشپزی کنم..‏
نه.‏
‏- خداحافظ.‏ ‏- باشه.‏
اوه...‏
جک، وایستا!‏
بای بای. ما رو سربلند کن.‏
♪ Comin' Home Baby آهنگ ♪ ♪ Mel Tormé از ♪
‏«زندگی برتر»، روز 987.‏
سطح امنیتی، زرد.‏
تمام کارکنان در حال انتقال به ساختمان مرکزی زندگی برتر.‏
تمام ساکنان حساب شده و در امینت هستند.‏
از این روز زیبا لذت ببرید، خانم‌ها...‏
و منتظر «برنامۀ رادیویی فرانک» باشید.‏
♪ Oogum Boogum Song آهنگ ♪ ♪ Brenton Wood از ♪
پیتر مجبورم کرد قسم بخورم به کسی چیزی نگم.‏
قراره یه ردیف خونۀ جدید پشت‌سرمون بسازن...‏
این‌جوری خیلی به شهر نزدیک‌تر می‌شیم.‏
جدی؟ وای.‏
وایستا، چطوری به شهر نزدیک‌تر می‌شی؟
این‌جوری ما از همه به شهر دورتر نیستیم.‏
صبح بخیر، خانم‌ها.‏
صبح بخیر، شلی.‏
خبر خیلی خوبی براتون دارم.‏
شرکت زندگی برتر یه کارمند جدید به نام بیل جانسون استخدام کرده.‏
منم از همسرش دعوت کردم به ما ملحق بشه.‏
لطفاً همگی یه خوشامد گرم بگین به...‏
وایولت جانسون.‏
خوش اومدی، وایولت.‏
بیاین شروع کنیم.‏ برین سر جاتون.‏
یادتون باشه، خانم‌ها:‏ در کنترل زیبایی وجود دارد.‏
در تقارن ظرافت.‏ ما همچون یک‌نفر حرکت می‌کنیم.‏
شکم داخل.‏
سر بالا.‏
خودشه.‏
آره، البته که مارگارت کلاس نیومد.‏
دوباره دیدم دکتر کالینز خونه‌شون بود.‏
نه!‏
‏- تعجب می‌کنم تد رو هنوز اخراج نکردن.‏ ‏- دوباره؟
اونو از گردنش باز کن، فرد!‏
‏- آره.‏ ‏- وای خدا.‏
‏- مرد بیچاره.‏ اوه! با اون دختره آشنا شدم.‏
‏- همم.‏ ‏- خانم جدید.‏
وایولت.‏
‏- اوهوم.‏ ‏- چه شکلیه؟
شبیه یه دختر کوچولوی زیبا و وحشت‌زده.‏
آره. ظاهراً شوهرش از اون اسکل‌هاست.‏
خب، بهتره هرچه زودتر جک یکی رو استخدام کنه.‏
بی‌خیال! دین می‌گه جک قراره ترفیع بگیره.‏
‏- امیدوارم.‏ ‏- اوهوم.‏
شما هم میاین جای ما.‏
واسه مهمونی چی درست می‌کنی؟
‏- تخم‌مرغ شیطانی.‏ ‏- وای خدا.‏
جک مدیر شرکت می‌شه.‏
لطفاً اینو نگه دار.‏ دیگه تمومه.‏
‏- می‌خوام به بابانوئل زنگ بزنم.‏ ‏- اوه اوه.‏
‏- چاره‌ای برام نذاشتین.‏ ‏- وای نه.‏
مجبورم بهش زنگ بزنم. مجبورم!‏
واسه همین شماره‌ش رو بهم داد.‏
گفت اگه بچه‌های بدی بودین بهش زنگ بزنم.‏
می‌خوام بهش زنگ بزنم.‏ کاش چارۀ دیگه‌ای داشتم.‏
‏- بدش من.‏ ‏- ولی ما که ادامه ندادیم!‏
اونو بده من. نه!‏ بدش من!‏
مهم اینه که در اون لحظات...‏
چه واکنشی دارین.‏
مطمئنم که به خودتون و تمام کسانی که...‏
به شما شک دارن،‏ ثابت می‌کنین که...‏
لیاقت رسیدن به زندگی رویاهاتون رو دارین.‏
تا فردا خداحافظ.‏
♪ Tears On My Pillow آهنگ ♪ ♪ Little Anthony & The Imperials از ♪
اوه، لعنت.‏
‏...چون تصمیم می‌گیریم بمونیم.‏
سلام.‏
امروز چطور بود؟
‏- الان خیلی حالم بهتره.‏ ‏- اوهوم.‏
کباب درست کردم.‏
‏- اوهوم؟ ‏- اوهوم.‏
‏- دیگه چی؟ ‏- پورۀ سیب‌زمینی.‏
‏- دیگه چی؟ ‏- لوبیا سبز.‏
دیگه چی؟
گوجۀ شکم پر.‏
دیگه چی؟
چقدر... آدم این‌جاست.‏
اوه، چطوره بری برادرت رو پیدا کنی، خب؟
خب، دیگه باید دست از زمزمه کردن اون آهنگ برداری.‏
‏- چه آهنگیه؟ ‏- نمی‌دونم.‏
امیدوار بودم تو بتونی بهم بگی.‏
چند روزه تو کله‌م گیر کرده.‏
شاید یه آهنگ بچگونه‌ست که بچه‌هات بعضی‌وقتا می‌خونن؟
نه، من بچه ندارم.‏
‏- اوه.‏ ‏- مجبورم نکن بحث رو شروع کنم.‏
ما بچه نمی‌خوایم.‏ همین‌جوری بهمون خوش می‌گذره.‏
من تو خونه بغلی‌ش زندگی می‌کنم.‏ باورت نمی‌شه چیا شنیدم.‏
انگار کل عمرشون تو ماه‌عسل هستن.‏
نه، جک و آلیس فقط واسه هم وقت دارن.‏
ما بچه نمی‌خوایم.‏
تازه بچه‌های بانی بیشتر از من خوش‌شون میاد تا اون.‏
راست می‌گه،‏ این خیلی رو اعصابمه.‏
به‌نظر من سه تا بچه ایدئال‌ترینه.‏
بیل چهار تا بچه می‌خواد.‏
خب، یه بار که بچه‌دار بشی،‏ بقیه‌شون فرقی ندارن.‏
دومین بچه...‏
آلیس، وایولت چند تا بچه باید داشته باشه؟
کمِ کم 7 تا.‏
‏[ زندگی برتر ]‏
‏[ تنها کارکنان می‌توانند از این نقطه عبور کنند ]‏
‏[ به سمت ساختمون مرکزی زندگی برتر ]‏
خدایا. کجا بودی؟
امتناع از حرف زدن با بقیه رو...‏
یه رشتۀ المپیکی کردم.‏
‏- این‌جا حرف نداره!‏ ‏- هنوز نصفش رو ندیدی.‏
اگه تو وان حموم‌شون بخوابم عمراً پیدام نمی‌کنن.‏
مطمئنم! سلام!‏
سلام.‏
کوکتل میل دارین؟
‏- بله، البته. ممنون.‏ ‏- بله، حتماً.‏
‏- بای بای.‏ ‏- خداحافظ.‏
ممنون.‏
‏- منو بدجور می‌ترسونن.‏ ‏- خیلی عجیب غریبن.‏
حس می‌کنم سر و ته می‌خوابن.‏
هر روز لباس‌هاشون رو ست می‌کنن؟
اون کوچولو بهترین کوکتلی رو درست می‌کنه که تو عمرم خوردم.‏
ماه‌عسل‌مون رفیتم «سی‌آیلند».‏
اوه!‏
‏- چی؟ ‏- ما هم ماه‌عسل‌مون رفتیم سی‌آیلند.‏
جداً؟
آره. شما پیتزا دومینیک خوردین؟
یه‌کم استرس داشتم.‏
یه‌کم طول کشید به این‌جا عادت کنی.‏
آره. طول می‌کشه عادت کنی.‏
‏- آره.‏ ‏- ولی کم کم آسون‌تر می‌شه.‏
‏- درسته. آره.‏ ‏- خب...‏
من خیلی از این‌جا بودن هیجان‌زده‌م.‏
‏- انقدر هیجان‌زده‌م که...‏ ‏- زبونت بند اومده.‏
راستش، از وقتی اومدیم این‌جا زیاد سرحال نیستم.‏
آره.‏
بیل می‌گه به‌خاطر خستگی پروازه.‏
ذهنم خیلی آشفته‌ست.‏
هوای بیابون این‌جوریه.‏ بهش عادت می‌کنی.‏
دکتر کالینز هم همینو گفت.‏
خیلی مرد مهربونی بود.‏
‏- و جک، تو...‏ ‏- من مهندس فنی هستم.‏
باید با ما بیاد خرید.‏
بخشم با دین و تد فرق داره.‏
آره، تو یه بخش بدتر و غیرمهم‌تر کار می‌کنی.‏
تا الان آنچنان فرصت نشده تا با فرانک حرف بزنم.‏
فرانک مجبور نیست با تو حرف بزنه.‏
اوه، ببخشید، نمی‌خواستم...‏
روحت هم خبر نداره اون چقدر خارق‌العاده‌ست.‏
و اینکه چه کارهایی ازش بر میاد.‏
همین که اونو می‌شناسی خیلی خوش‌شانسی...‏
حالا اینکه تو خونه‌ش هستی بماند.‏
فقط هیجان‌زده بودم. ببخشید.‏
خیلی هیجان داشتم.‏
اوه! بچه‌ها، بچه‌ها.‏ بریم، بریم.‏
‏- از این طرف؟ ‏- آره، تو باید جلوی بقیه وایستی.‏
همگی، جمع بشین.‏
خب، معمولاً این فرصت رو نداریم که...‏
تو خونه‌مون به زوجین خوشامد بگیم.‏
ولی در این مورد،‏ برای تبریک گفتن به جدیدترین ساکنان‌مون...‏
نتونستیم بیشتر از این صبر کنیم.‏
بیل، وایولت...‏
خیلی براتون خوشحالم...‏
که این فرصت رو دارین تا از شوهرم یاد بگیرین...‏
و به این مأموریت ملحق بشین...‏
و بخشی از این خانواده باشین.‏
فرانک چیزی ساخته که به معنای واقعی خاصه.‏
چیزی که این‌جا ساخته...‏
یه مسیر متفاوته.‏
یه مسیر بهتر.‏
‏- و ما فقط همدیگه رو...‏ ‏- ما چرا این‌جاییم؟
بیا همین الان بریم.‏
ما نباید این‌جا باشیم.‏
قضیه چیه؟
خب، خب.‏
مارگارت و تد در حال حاضر شرایط سختی دارن.‏
سؤال مارگارت درسته. سؤال خوبیه.‏
ما این‌جا چه غلطی می‌کنیم؟
چرا این‌جاییم، درحالی که این منطقه به‌نظر...‏
انقدر خشکه، طاقت‌فرساست، غبارآلوده، انقدر...‏
بی‌ارزشه؟
چرا فرار نکنیم؟
چرا به جای امن برنگردیم،‏ به شرایط طبیعی...‏
جایی که امنه و باید اون‌جا باشیم؟
نه، من انتخاب می‌کنم...‏ ما انتخاب می‌کنیم موقعیت‌مون رو حفظ کنیم.‏
درسته؟
تا دقیق‌تر بگردیم، تا عمیق‌تر حفر کنیم.‏
تا به اون پتانسیل...‏
خالص و مهارنشدنی، دست پیدا کنیم.‏
به اون جواهر بی‌نهایت و به شکل غیر قابل تصوری ارزشمند.‏
گمراه شدن با ظاهر این‌جا خیلی ساده‌ست.‏
کار سخت‌تر یا بهتره بگم ‏«شجاعانه‌تر» اونه که...‏
دنبال چیزی بگردی که می‌شه از این‌جا ساخت.‏
دین...‏
دشمن پیشرفت چیه؟
‏- هرج‌ومرج.‏ ‏- آره.‏
کلمۀ کثیفیه. هرج‌ومرج.‏
دشمن بی‌رحم، هرج‌ومرج.‏
عدم تمرکز انرژی،‏ توقف نوآوری...‏
کشته شدن امید،‏ پنهان شدن بزرگی.‏
من تو تک‌تک‌تون بزرگی رو می‌بینم.‏
می‌دونم دقیقاً کی هستین.‏
‏- ما چی‌کار می‌کنیم؟ ‏- دنیا رو متحول می‌کنیم.‏
درسته.‏
به اطراف که نگاه می‌کنم،‏ یه دلیل دیگه واسه این‌جا بودنم می‌بینم.‏
چهره‌هایی که یه روزی ناآشنا و غریبه بودن، حالا...‏
یه خانوادۀ شجاع شدن.‏
مردهایی مثل دکتر کالینز.‏
یکی از اولین کسانی که این جامعه رو با من ساخت.‏
دکتر کالینز، بابت آینده‌اندیشی‌تون ممنونم.‏
و ماجراجوهایی مثل بیل،‏ جدیدترین کاشف ما.‏
این ماجراجوی جوان و شجاع...‏
که تصمیم گرفته در این ماجراجویی به ما ملحق بشه.‏
بیل، ممنونم که تو این مأموریت همراه ما هستی.‏
و از تو ممنونم، وایولت،‏ که همراه اون هستی.‏
بدون تو از پس این کار بر نمیاد.‏
تمام همسران‌تون...‏
ما مردها، خواسته‌های زیادی داریم.‏
ما قدرت می‌خوایم،‏ شونه‌هایی که بهش تکیه کنیم...‏
غذا توی خونه،‏ یه خونۀ تمیز...‏
و بالاتر از همه، ملاحظه‌گری.‏ و این‌ها...‏
تأمین این‌ها خیلی سخته.‏
تو صخرۀ منی.‏
بدون تو این‌جا نبودم.‏
ممنون.‏
شما می‌تونین برین.‏
♪ 5-10-15 Hours آهنگ ♪ ♪ Ruth Brown از ♪
جک؟
‏- مارگارت.‏ ‏- منو این‌جا قایم کردن.‏
چند لحظه ما رو تنها بذار، آلیس.‏ اون حالش خوب می‌شه.‏
من خوب نیستم.‏
هیچی خوب نیست.‏
‏- باید یه‌کم بخوابه.‏ ‏- من نمی‌خوابم.‏
کابوس می‌بینم.‏
چی‌کار می‌کنی؟
نمی‌دونم چرا این گره رو انتخاب کردم.‏
من گره‌ت رو دوست دارم.‏
نه.‏
خیلی آدم بیرونه.‏
جک، خیلی آدم بیرونه.‏
خیلی آدم بیرونه.‏
تو بازی شگفت‌زده‌ش کن.‏ عاشق این ظاهرت می‌شه.‏
اوه، آره، آره.‏
می‌شه بزنی به حساب دین؟
هنوز باورم نمی‌شه می‌تونیم هرجا خواستیم خرید کنیم.‏
آره، ولی «زندگی برتر» چیزهایی داره که...‏
‏- با پول نمی‌شه خرید.‏ ‏- اوهوم.‏
درسته، این‌جا آدم نگرانی‌ای واسه آب و هوا نداره...‏
یا یاد گرفتن رانندگی.‏
‏- من رانندگی رو دوست دارم.‏ ‏- نه.‏
تو دوست داری جک بهت رانندگی یاد بده...‏
این می‌شه عشق‌بازی.‏
برگردیم سراغ لیست مهمون‌ها.‏ کیتی و باب تو خونۀ فرانک بودن؟
‏- فکر کنم.‏ ‏- جدی؟
وای، انگار تصادفی انتخاب کردن، نه؟
اینکه کی دعوت بشه یا کی نشه.‏
هیچ ربطی به رتبۀ کاری، موفقیت...‏
یا حتی محبوبیت نداشت، درسته؟
شلپ شلوپ. کی آماده‌ست همین الان تابستون بشه؟
‏- اونو بخر.‏ ‏- مسخره.‏
‏- شنیدم مارگارت آبرو ریزی کرده.‏ ‏- وای خدا.‏
تو صورت کسی نوشیدنی ریخت؟
چی؟ نه.‏ همچین اتفاقی نیفتاد.‏
فقط حالش خوب نبود.‏
خیلی تحقیر آمیز بود،‏ داره یه کاری می‌کنه تد اخراج بشه.‏
اوه.‏
اگه پیتر اخراج بشه...‏
خودم رو می‌کشم.‏
شوخی نمی‌کنم.‏ نمی‌تونم جای دیگه‌ای زندگی کنم.‏
مارگارت در حال حاضر شرایط خیلی سختی داره.‏
این تقصیر کیه؟
می‌دونم.‏ فقط هنوز دلم براش می‌سوزه.‏
البته. حادثۀ وحشتناکی بود.‏
حادثه نبود.‏
بانی، بس کن. بی‌خیال.‏
نمی‌خوام بی‌ادبی کنم.‏ می‌دونم اون دوست‌تون بود.‏
قبلاً دوست‌مون بود،‏ وقتی که عادی بود.‏
ولی بعد عقلش رو از دست داد.‏
پسرش رو برد وسط بیابون.‏
‏- چون فکر کرد یه چیزی دیده.‏ ‏- توهم زده بود.‏
خب، دقیقاً مشخص نیست که توهم زده یا نه.‏
اونم درست مثل ما می‌دونست این کار چقدر خطرناکه.‏
تنها چیزی که از ما می‌خوان اینه که این‌جا بمونیم...‏
جایی که امنه.‏
ولی با این حال اون پسر کوچولو رو برد...‏
وسط ناکجا آباد.‏
اگه نمی‌خوان بریم اون بیرون...‏
دلیلی داره.‏
وقتی پیداش کردن...‏
تنها بود.‏
هیچ‌وقت پسرش رو پیدا نکردن.‏
اوه.‏
می‌دونستم مرده...‏
فقط متوجه نشده بودم...‏
می‌گه اونا برای تنبیه بچه‌ش رو گرفتن.‏
پسرها و اساب‌بازی‌هاشون.‏
حداقل می‌دونیم دارن کار انجام می‌دن.‏
به‌نظرتون واقعاً اونا دارن تو بیابون چی‌کار می‌کنن؟
‏- منظورت چیه؟ ‏- یعنی، حرف‌شون رو شنیدم...‏
می‌دونین، «توسعۀ مواد پیشرو»...‏
ولی بعضی‌وقتا پیتر اشاره می‌کنه که...‏
در واقع دارن سلاح می‌سازن.‏
همه‌ش هم زیر زمین انجام می‌دن...‏
‏- چون فرانک یه...‏ ‏- پگ.‏
ببخشید.‏
ما همه واسه این این‌جاییم چون این مأموریت رو باور داریم.‏
آره.‏
کار ما هم درست مثل کار اونا مهم و حیاتیه.‏
کاری که تو خونه می‌کنیم،‏ حمایتی که ازشون می‌کنیم...‏
مراقبتی که ازشون داریم.‏
بدون این حمایت‌ها نمی‌تونن برن و دنیا رو متحول کنن.‏
اوهوم.‏
همه به فداکاری‌هایی توجه دارن که...‏
با رفتن دنبال خواسته‌هاتون انجام می‌دین.‏
ولی من می‌خوام به فداکاری‌هایی توجه کنین که...‏
با ساکن وایستادن انجام می‌دین.‏
با نرفتن دنبال چیزی که می‌دونین با کنار کشیدن از دستش دادین...‏
و به زندگی کوچیک خودتون بسنده کردین.‏
لازمۀ فداکاری فقط شجاعت نیست...‏
ایمان هم لازمه...‏
اینکه بگین «من این درد و زحمت رو تحمل می‌کنم...‏
با اینکه می‌دونم چیزی که می‌خوام دقیقاً روبه‌روم وایستاده.»‏
فداکاری کردن ترسناکه.‏
ولی شما با سرکوب کردن اون ترس...‏
دارین چیز بیشتری رو فدا می‌کنین.‏
تا فردا خداحافظ.‏
♪ To Know Him Is To Love Him آهنگ ♪ ♪ The Teddy Bears از ♪
امروز خرید بی خرید، ها؟
چی؟
گفتم امروز خرید نمی‌کنین، ها؟
اوه، نه. نه.‏
متأسفانه این‌جا دیگه ایستگاه آخر بود...‏
دارم دور می‌زنم و برمی‌گردم به شهر.‏
مشکلی نیست،‏ همین‌جوری تفریحی سوار شدم.‏
می‌خواستم از خونه بزنم بیرون.‏
یه‌کم هوا بخورم.‏
آقا؟
اونو می‌بینین؟
حال‌تون خوبه، خانم؟
آره. اون هواپیما رو می‌بینین؟
متأسفانه نمی‌دونم از چی حرف می‌زنین.‏
یه هواپیما اون‌جاست...‏
وای، نه!‏
وای خدا! وایستا، وایستا، وایستا!‏
الان اون هواپیما سقوط کرد!‏
مطمئنی؟
آره! آره! باید بریم اون‌جا!‏
سقوط کرد. می‌تونم نشونت بدم کجا افتاد.‏
برم اون‌جا؟ نه...‏ من اون‌طرفی نمی‌رم.‏
چی؟
من اون‌طرفی نمی‌رم.‏
باید همین‌جا که امنه بمونیم.‏
ولی...‏ من که نمی‌تونم تنها برم اون‌جا.‏
مسیرم اون‌طرفی نیست. نمی‌تونم.‏
ولی اگه کمک بخوان چی؟
هی!‏
وای خدا.‏
وای خدا. تو چه مرگته؟
‏[ هشدار وجود مواد خطرناک ]‏ ‏[ تنها پرسنل امنیتی عبور کنند ]‏
آهای؟
کمک لازم دارم.‏ یه حادثه‌ای پیش اومده.‏
یه هواپیما سقوط...‏
آهای؟
می‌تونیم رها بشیم.‏
می‌تونیم از احساساتی که جامعه به ما آموخته، رها بشیم.‏
می‌تونیم از هرج‌ومرجی که...‏
با کمک برابری حکمرانی می‌کنه، رها بشیم.‏
می‌تونیم در چیزی که می‌دونیم درسته،‏ عمیق‌تر فرو بریم...‏
در اینکه می‌تونیم به زندگی مسلط بشیم.‏
به آگاهی‌تون اجازه بدین غرق بشه...‏
در این دنیا،‏ در این حقیقت.‏
عمیق‌تر در راه و روش درست زندگی غرق بشین.‏
آلیس.‏
♪ Little Girl Don't You Understand آهنگ ♪ ♪ Bobby Freeman از ♪
‏- جک؟ ‏- بیدار شدی.‏
اصلاً وقت نکردم میز رو بچینم.‏
قضیه چیه؟
من دارم برات شام درست می‌کنم.‏
قرار بود 5 نوع خوراک درست کنم.‏
متأسفانه، به حدوداً 3 تا کاهش پیدا کرد.‏
اونو... نگاه نکن.‏
این غذا رسماً از منو خارج شده.‏
چی شده؟
زیادی دستم به ادویه رفت.‏
چه مدته خونه‌ای؟
یه چند ساعتی.‏
خیلی خب.‏
نچ، اینو نگاه کن. این...‏
خب، می‌خوام اون کبابه رو درست کنم.‏
همونی که واسه تولدم درست کردی رو یادته؟
فقط یه تغییرات کوچیک دادم.‏
وقتی اومدی من این‌جا بودم؟
آره. تو اتاق خوابیده بودی.‏
تو کباب هویج هم می‌ریزی؟
من چطوری اومدم خونه؟
گمونم با اتوبوس.‏
وایستا، یعنی اون اومد منو آورد خونه؟
منظورت چیه؟
جک، من از اتوبوس پیاده شدم.‏ دیدم یه هواپیما سقوط کرد.‏
آلیس، گمونم اگه هواپیمایی سقوط کرده باشه منم صداش رو می‌شنیدم.‏
‏- نه، جک، دیدمش...‏ ‏- صدای هواپیما خیلی زیاده...‏
‏- بعد رفتم سمتش و...‏ ‏- بعیده کسی متوجه نشه.‏
هی...‏
حالت خوبه؟
‏- نه. نمی‌دونم. من...‏ ‏- چی شده؟
یه خواب خیلی عجیب دیدم.‏
یه خواب خیلی عجیب.‏
شرمنده.‏
می‌دونی وقتی خواب عجیب می‌بینم، چی می‌شم؟
چی؟
گرسنه.‏
‏- یه‌کم هویج می‌خوری؟ ‏- آره.‏
آلیس، می‌خوام یه حقیقتی رو بهت بگم.‏
هوم؟
فکر نکنم این پورۀ سیب‌زمینی قابل خوردن باشه.‏
چون اول باید سیب‌زمینی رو می‌جوشوندی، عزیزم.‏
می‌دونستم.‏
می‌دونستم یه چیزی جا افتاده.‏ چقدر احمقم.‏
وایستا گاز رو روشن کنم.‏
نه، نه، نه.‏
‏- بی‌خیال، بذار گاز رو...‏ ‏- یه نوشیدنی آماده کن. راحت باش.‏
‏- باشه. باشه.‏ ‏- نوشیدنی آماده کن.‏
امشب آشپزت منم.‏
‏- هی.‏ ‏- هوم؟
منو دوست داری؟
بیشتر از هرکسی.‏
♪ سیب‌زمینی‌ها رو می‌پزم ♪
بله، همیشه کسایی هستن که...‏
از وضعیت موجود سود می‌برن...‏
و حتماً سراغ ما میان.‏
همین الانش هم به ما حمله کردن.‏
من می‌خوام همه‌چیزم رو فدای شما کنم.‏
هرچی دارم می‌دم...‏
تا این دنیای بهتر رو برای همه‌مون بسازم...‏
ولی اگه وفاداری شما نباشه،‏ نمی‌تونم ازتون محافظت کنم.‏
وقتی قولی می‌دین، بهش عمل می‌کنین؟
حرف‌تون قابل تکیه کردنه؟ حرف‌تون حقیقته؟
می‌تونیم با هم عهد ببندیم؟
تا فردا خداحافظ.‏
الو؟
رفتی اون بیرون.‏
خودت دیدیش.‏
مارگارت؟
خودت دیدیش.‏
دارن به همه‌مون دروغ می‌گن.‏
الان نمی‌تونم باهات حرف بزنم، مارگارت.‏
هیچ‌کس هیچ سؤالی نمی‌پرسه.‏
دیگه نمی‌تونیم این‌جا بمونیم، آلیس.‏
من دیوونه نیستم.‏
حرف‌هات مسخره‌ست، مارگارت.‏ دست از سرم بردار.‏
آلیس، خودت منو می‌شناسی...‏
نه.‏
مارگارت؟
نه. نه، نکن!‏
وایستا!‏
نه! نه، ولم کنین!‏
مارگارت!‏ ولم کنین!‏
مارگارت!‏
جک، تو نمی‌فهمی.‏
من اون‌جا بودم.‏
‏- کل ماجرا رو دیدم.‏ ‏- من خسته‌م، آلیس.‏
‏- افتادنش رو دیدم.‏ ‏- می‌خوام برم بخوابم.‏
رفتم کمکش کنم ولی منو از اون‌جا بردن.‏
چرا منو بردن؟
‏- باید تمومش کنی!‏ ‏- اونا...‏
امکان نداره حالش خوب باشه، جک.‏
نه.‏
نمی‌دونم بهت چی بگم.‏
تد الان باهاش تو بیمارستانه.‏
گفت فقط چند تا بخیه لازم داره.‏
موقع تمیز کردن پنجره سر خورد.‏ یه اتفاق بود.‏
نه. خودم دیدمش.‏ گلوش رو برید.‏
تو شبِ بدی داشتی.‏
‏- نگو! نه!‏ ‏- حالت خوب نبود.‏
‏- اون افتاد تو هم واسه خودت سناریو سازی کردی.‏ ‏- نه، اینو نگو!‏
اون گلوی خودش رو برید!‏
دیوونگیه. با عقل جور در نمیاد.‏
جک، خودم شاهد بودم.‏ گلوش رو برید.‏
همه‌جا خون پاشیده بود.‏ با چند تا بخیه نمی‌شه کاری کرد.‏
لطفاً حرف‌های مسخره نزن.‏
جک...‏
اون دوستم بود.‏
و از من درخواست کمک کرد.‏
منم بهش توجه نکردم.‏
بعد این اتفاق افتاد.‏
حس می‌کنم تقصیر منه.‏
تقصیر تو نیست آلیس. یه اتفاق بود.‏
نه.‏
اون گفت ممکنه بیان دنبالش...‏
چون یه چیزی می‌دونه.‏
‏- چرا دارن دربارۀ این اتفاق دروغ می‌گن؟ ‏- لطفاً، بس کن.‏
چی رو دارن مخفی می‌کنن؟
بی‌خیال، عزیزم،‏ باید اعتراف کنی قضیه عجیبه.‏
‏- کافیه!‏ ‏- یه جای کار می‌لنگه!‏
تو «زندگی برتر» دارین چی‌کار می‌کنین؟
خودت کار منو می‌دونی، آلیس.‏ من مهندس فنی هستم.‏
اوهوم.‏
می‌دونم.‏
ولی اونا دارن چی‌کار می‌کنن؟
خواهش می‌کنم...‏
واقعاً قضیه چیه؟
اینو از من نپرس.‏
توسعۀ مواد پیشرو؟
‏- این اصلاً یعنی چی؟ ‏- می‌دونی نمی‌تونیم دربارۀ این حرف بزنیم.‏
‏- معنیش چیه؟ ‏- می‌دونی نمی‌تونیم حرف بزنیم.‏
بگو دیگه، این یعنی چی؟
معنیش چیه؟ می‌دونی؟
می‌دونی فرانک داره چی‌کار می‌کنه؟
طبقه‌بندی شده‌ست.‏
اجازه نداریم درباره شغل‌مون...‏
با بقیه واحدها حرف بزنیم. خودت می‌دونی.‏
اگه حق با مارگارت بوده باشه چی؟
بس کن، آلیس.‏
اگه این‌جا خطرناک باشه چی؟
‏- اگه...‏ ‏- کافیه!‏
من بخشی از یه چیز مهم هستم، آلیس.‏
این مأموریت،‏ کاری که فرانک درحال انجامشه، مهمه!‏
می‌دونم، عزیزم،‏ ولی به حرف من گوش نمی‌کنی.‏
نه! هرکسی همچین فرصتی گیرش نمیاد.‏
و اگه به این حرف‌هات ادامه بدی...‏
ممکنه موقعیت‌مون رو به‌خطر بندازی.‏
می‌ترسی تنزل رتبه بگیری؟
نگران اینی؟
زندگی‌مون...‏
آلیس، من نگران زندگی‌مون هستم.‏
این.‏
ممکنه اینو از دست بدیم.‏
لطفاً.‏
خودت رو جمع و جور کن.‏
لطفاً.‏
محض رضای خدا.‏
‏«زندگی برتر» امن و امانه.‏
یه جای عالی برای رشد خانواده‌ای...‏
که همیشه می‌خواستین.‏
همزمان می‌تونین با دوستان‌تون استراحت کنین...‏
یا از مناظر خیره کنندۀ...‏
این بهشت آفتابی لذت ببرین.‏
اگرچه ممکنه منظرۀ استخر همگانی...‏
براتون لذت‌بخش‌تر باشه.‏
این‌جا می‌تونین به زندگی‌ای برسین که لایقش هستین.‏
همه‌مون می‌تونیم به زندگی‌ای برسیم...‏
اگه می‌تونستم با فرانک حرف بزنم...‏
بهش می‌گفتم «ممنون».‏ چون نمی‌دونستم که...‏
می‌تونم انقدر خوشبخت باشم.‏
راستش اصلاً یادم نمیاد قبل از ‏«زندگی برتر»، چه زندگی‌ای داشتم.‏
فرانک فرصت یه زندگی ابدی رو به ما هدیه کرد. من...‏
ما خیلی خوش اقبالیم که این‌جا هستیم.‏
‏- مشکلی وجود داره؟ ‏- نه، من که چیزی نمی‌بینم.‏
گمونم فقط یه خستگی عادیه.‏
اخیراً متحمل فشار و استرس خاصی نشدی؟
‏- امـم...‏ ‏- افتادن همسر تد رو دید.‏
گفتم شاید اون شوکه‌ش کرده.‏
پسر، اون فقط یه اتفاق بود.‏
اون خیلی شرمنده‌ست.‏
یه اتفاق نبود.‏
اون گلوش رو برید.‏
‏- آلیس.‏ ‏- امـم، نه، نه، نه.‏
دیدن یه اتفاق شوکه کننده ممکنه گاهی اوقات منجر به خطای حافظه بشه.‏
حتی کابوس.‏
من...‏
فکر کنم بتونم چند تا دارو برات تجویز کنم.‏
امـم... فکر نمی‌کنم دارو لازم داشته باشم.‏
این داروها واسه پیشگیری خوبه.‏
‏[ خطر امنیتی ]‏ ‏[ مارگارت واتکینز ]‏
بیشتر مریض‌هام از این داروها...‏
نتیجۀ خیلی خوبی گرفتن.‏
تو رو آروم نگه می‌دارن.‏
دارو لازم نداره.‏
مشکلی نیست.‏
خودمون از پس خودمون بر میایم.‏
خب، اینو تو پرونده لحاظ می‌کنم.‏
با مارگارت چی‌کار کردی؟
ببخشید؟
همسر تد.‏
ببخشید، فقط...‏
هنوز نمی‌فهمم چطور اون حالش خوبه.‏
خودت قطعاً دلت نمی‌خواد جزئیات پرونده‌ت رو...‏
با بقیۀ مریض‌هام در میون بذارم، مگه نه؟
امـم... مشکلی ندارم.‏
فقط... خیلی الان دوست دارم بدونم که چطور...‏
درمانش کردی.‏
خب، همون‌طور که می‌دونی ما این‌جا هم مراقبت‌های فیزیکی...‏
و هم روانی، ارائه می‌دیم.‏
و مارگارت به جفتش نیاز داشت.‏
خبر خوب اینه که،‏ از لحاظ فیزیکی حالش خوبه.‏
ولی از لحاظ روانی، نه.‏
اون مشکلات قابل توجه‌ای داشت.‏
انفجار عصبی. بدگمانی.‏
دیگه برای تد غیرممکن بود که کارش رو انجام بده...‏
واسه همین دیگه برای «زندگی برتر» کار نمی‌کنه.‏
اون به کمک خیلی زیادی نیاز داشت.‏
برعکس تو.‏
نه.‏
ما کمک نمی‌خوایم.‏
این قضیه کاملاً فرق می‌کنه.‏
شما انگلیسی‌ها همیشه چی می‌گفتین؟
آها! «آرامشت رو حفظ کن و ادامه بده.»‏
جک. با من میای بیرون؟
البته.‏
و یادت باشه...‏
‏- یه تماس کافیه تا من خودمو برسونم.‏ ‏- اوه، ممنون.‏
خیلی ممنون.‏
زودباش دیگه.‏
خودت نظر ما رو می‌دونی.‏
چه خوب که برگشتی.‏ اینو جا گذاشتی.‏
اگه سرم به تنم وصل نبود اونم جا می‌ذاشتم.‏
جک، بهتر نیست تو برگردی سرکار؟
بله. البته.‏
امشب می‌بینمت.‏
خیلی خب.‏
وای، نه.‏
نه. این...‏
‏« ترجمه از: صاحب »‏
شاید از شلی بخوام باهام برقصه...‏
به‌نظر موقعیت خوبیه.‏
هنوز تو حمومی؟ دیرمون می‌شه.‏
لباسی که برات خریدم رو دیدی؟
هفتۀ پیش انتخابش کرده بودم.‏
نمی‌تونم دائم تو رو توش تصور نکنم.‏
‏- ممنون.‏ ‏- خواهش.‏
تو حرف نداری.‏
داشتم فکر می‌کردم بهتره یه چیز دیگه رو تجربه کنیم.‏
بیا بچه‌دار بشیم.‏
‏- چی؟ ‏- همین الان که نه.‏
ببین، من عاشقتم.‏
و از تو بیشتر می‌خوام.‏
فکر کنم یه نسخۀ کوچولو از تو می‌خوام.‏
نمی‌دونم، به‌نظرم لذت بخشه.‏
بهش فکر کن، خب؟
باشه.‏
امشب عالی می‌شه.‏ خیلی خوشگل می‌شی.‏
عصر بخیر. منتظرتون بودیم.‏
خیلی عذر می‌خوام.‏
بهترین میزمون برای شماست.‏
‏- از دیدنت خوشحالم، پسر.‏ ‏- سلام، رفقا.‏
چرا شما دو تا همش دعوا دارین؟ چه مرگتونه؟
‏- همیشه دعوا دارین.‏ ‏- مشکلی نیست. مشکلی نیست.‏
‏- اوه! بالاخره! سلام.‏ ‏- سلام!‏
سلام. وای خدا جون!‏
بیا، اینو بخور.‏
شبیه عروسک شدی.‏
بچرخ، بچرخ، بچرخ.‏
این از من. اینم از تو.‏ بخور، بخور، بخور، بخور.‏
‏- یه قطره‌ش هم نمونه!‏ ‏- همشو بخور!‏
‏- خودشه.‏ ‏- خودشه!‏
دردسرسازها این‌جان.‏
باورم نمی‌شه اجازه داریم همه‌تون رو کنار یه میز بذاریم.‏
راستش به‌نظرم این‌جوری واسه پرداخت‌های بیمه بهتره.‏
راست می‌گی.‏
آلیس، حالت چطوره؟
خوبم. حالم خوبه.‏
این‌جا خیلی قشنگه.‏
خیلی ممنون که ما رو دعوت کردین.‏
اگه صدای شکستن لیوان بیاد دوباره برمی‌گردم این‌جا.‏
اوه، ما رو وسوسه نکن...‏
وگرنه تا صبح لیوان می‌شکونیم.‏
رو سکوی رقص می‌بینمت؟
بله، خانم. البته.‏
شوهرم خوب بلده مهمونی ترتیب بده یا نه؟
اون خیلی برای زحمت می‌کشه.‏
بیشتر از اونکه بتونیم جبران کنیم.‏
ولی من یه‌جور...‏ هدیه براش آماده کردم.‏
برای همه‌مون، در واقع.‏
امیدوارم لذت ببرین.‏
اوه!‏
بریم!‏
تو رفتی اون بیرون.‏
خودت دیدیش.‏
اون اختلالات روانی داشت.‏
بدگمانی.‏
چطور بود؟
بفرمایین. بهتون تعظیم می‌کنم.‏
تشویق کنین! یالا!‏
خوش‌تون اومد؟
شماها خوش‌تون اومد؟
از صندلی بلند شین، یالا!‏
حالت چطوره، عزیزم؟ از دیدنت خوشحالم.‏
خب، این همون چیزیه که می‌گفتم.‏
کای جای خود، تفریح جای خود.‏
نظرت چیه، جک؟
‏- جک، می‌خوام برم خونه.‏ ‏- چی؟
می‌خوام برم.‏
یالا، تیم!‏ یالا، تیم!‏
خودشه!‏
چطور بود؟ دست‌هاتون رو...‏
لطفاً، باید بریم.‏
همین الان باید بریم. خواهش می‌کنم.‏
‏- یه نوشیدنی بخور.‏ ‏- لطفاً.‏
‏- نه.‏ ‏- حالت خوب می‌شه.‏
امیدوارم بهترین‌ها برای «زندگی برتر»‏ اتفاق بیفته. خدای من!‏
خیلی خب، بشینین.‏
حالا مسئولیتی دارم که باید به دوش بکشم...‏
و حتماً کار سختیه، ولی...‏
‏- جک...‏ ‏- باید اعتراف کنم که...‏
برنامه‌م این بود...‏
یه‌کم خودم رو معرفی کنم.‏
می‌دونم.‏
می‌دونم. آره.‏ خیلی خب، خیلی خب.‏
جک چمبرز.‏
اگر ممکنه تشریف بیار این‌جا.‏
جک.‏
جک، لطفاً، باید برم خونه.‏ باید بریم.‏
همگی، براش دست بزنین.‏
یه‌کم تشویق لازم داره.‏
یه تشویق بلند.‏
بیاین یه خوشامد بزرگ بهش بگیم.‏
جک چمبرز.‏
امشب رو از تمام شب‌های سال بیشتر دوست دارم.‏
عاشق اینم که همه تو یه سالن باشن...‏
دوست دارم ببینم چقدر همه‌مون رشد کردیم.‏
ولی چند تامون...‏
چند تامون به طرز خارق‌العاده‌ای...‏
رشد کردیم...‏
درست مثل این مرد جوان.‏
مناقشه‌های سخت و طولانی‌ای در مورد این موضوع داشتم. خدا می‌دونه.‏
قطعاً این کار غیر معموله.‏
ولی می‌دونین چیه؟ این مرده که غیر معموله.‏
این مردی که منو شگفت‌زده کرده.‏
جک چمبرز، مفتخرم که...‏
از تو برای ملحق شدن به...‏
هیئت نظارتی اصلی، دعوت کنم.‏
آیا همون مردی هستی که به زبون میاری؟
لایقش هستی.‏
بابت وفاداری‌ت ممنونم.‏
اتفاقات خوب بیشتری تو راهه.‏
چطور بود، آقایون و خانم‌ها.‏
می‌خواین رقص این پسر رو ببینین؟
رقص این پسر رو تماشا کنین!‏
یالا! یالا!‏
ببینین چی کارها بلده!‏
اینو نگو. یه کار دیگه پیدا می‌کنی.‏
آلیس!‏
هی، چی شده؟ عزیزم.‏
چی شده؟ مشکل چیه؟
خارق العاده‌ست!‏
همه‌چی مرتبه. چیزی نیست.‏
بانی، باید بریم.‏
باید همین الان از این‌جا بریم.‏
‏- نه، نه، نه. چیزی نیست.‏ ‏- باید بریم.‏
چیزی نیست. زودباش، بگو چی شده؟
چطوره، ها؟
رقصش چطوره؟
حق با مارگارت بود.‏
اون داشت سؤال می‌پرسید ولی اونا نمی‌خوان ما سؤال بپرسیم.‏
واسه همین ساکتش کردن.‏
اون سُر نخورد. یه اتفاق نبود.‏
من شاهد بودم. افتادنش رو دیدم.‏
هرچی می‌گن دروغه!‏
برقص، جک!‏
چطوره یه‌کم برامون چرخ بزنه؟
من رفتم اون بیرون و دیدمش.‏
منظورت چیه رفتی بیرون؟
آره، خودشه!‏ زودباش، پسر، سریع‌تر!‏
ادامه بده! یالا!‏ زودباش! آره!‏
خودشه!‏
این باعث نمی‌شه ایمان بیارین؟
وایستا!‏
وایستا، تعظیم کن!‏ تعظیم کن، لیاقتش رو داری.‏
بعد وقتی بهش دست زدم،‏ یه چیزی دیدم.‏
الانم همین‌طور داره بیشتر یادم میاد.‏
توی سرم صدای فرانک رو شنیدم...‏
این فقط یه جشن معمولی...‏
برای آزادی از مقررات خودسرانۀ جامعه نیست...‏
این جشن برای این ظرفیت‌های رها شده‌ست!‏
یادمون می‌اندازه ما کی هستیم!‏
می‌شه نشونت بدم؟ بیا بریم اون‌جا.‏
الان هیچ‌کس حواسش نیست.‏
می‌تونیم با ماشین دین بریم.‏
‏- می‌تونیم بریم...‏ ‏- بسه. بسه. بسه!‏
‏- عقلت رو از دست دادی؟ ‏- چی؟
رفتی به ساختمون مرکزی؟
‏- چون دیدم یه هواپیما سقوط کرد...‏ ‏- این تنها قانونیه...‏
‏- نه، می‌دونم...‏ ‏- که می‌خوان بهش احترام بذاری.‏
خودت می‌دونی این کار چقدر خطرناکه.‏
ما پسرفت نمی‌کنیم.‏
ما روبه‌جلو حرکت می‌کنیم، مگه نه؟
ما حرکت می‌کنیم!‏
‏- از دکتر کالینز دزدی کردی؟ ‏- چون ممکن نبود حال مارگارت خوب باشه.‏
خودت رو جمع کن، آلیس!‏
شدی مثل یه بچه.‏
شوهرت الان اون‌جاست...‏
و داره مهم‌ترین شب زندگیش رو تجربه می‌کنه.‏
دارن براش جشن می‌گیرن...‏
بعد تو می‌خوای گند بزنی بهش؟
نه! نه!‏
دقیقاً مثل مارگارت حرف می‌زنی!‏
این دنیا دنیای کیه؟
ما!‏
این دنیا دنیای کیه؟
ما!‏
‏- این دنیا دنیای کیه؟ ‏- ما!‏
این دنیا دنیای کیه؟
ما!‏
‏- این دنیا دنیای کیه؟ ‏- ما! ما!‏
این دنیا دنیای کیه؟
‏- ما!‏ ‏- ما!‏
‏- این دنیا دنیای کیه؟ ‏- ما! ما!‏
اسمش هست «استخراج عملیات»‏.‏
دسترسی امنیتی بالاتری داره.‏
قراره تنهایی سرپرست بخش باشم...‏
این به‌نظرم یه رأی اعتماده از طرف فرانک.‏
‏- خوش اومدین!‏ ‏- خوش اومدین!‏
بالاخره اومد.‏
وای خدا. اینا چه خوشگلن.‏ بفرما داخل.‏
بفرمایین.‏
برای شماست. ممنون.‏
دیر کردیم؟ حس می‌کنم دیر کردیم.‏
ما دقیقاً همزمان اومدیم.‏
این ظرف‌ها دیگه چیه؟ وای!‏
هرچی این‌جاست، عاشقشم. عاشقشم.‏
خوشت اومد؟
‏- آره، دکور این‌جا...‏ ‏- چه خوب، بیل. خوشحال شدم.‏
خب، رفیق،‏ راستش رو بگو.‏
‏- واقعاً اونم میاد؟ ‏- بفرما.‏
فکر کنم بیاد.‏
چه‌جوری فرانک رو راضی کردی بیاد خونه‌ت؟
کار من نبود. کار آلیس بود.‏
اینم از مزیت‌های کارته. فهمیدم.‏ این‌جوری زندگی می‌کنی.‏
هرچی تو این خونه‌ست همونه که تو کاتالوگ بود؟
یه خونه‌ست دیگه.‏ حلقه رو نشونم بده. بذار ببینمش.‏
از بانی زودتر اومدیم؟
امـم... اون نمیاد.‏
گفتم که.‏
‏- آره، آره.‏ ‏- ببخشید، پسرا. می‌شه که...‏
خیلی خوبه که بلدی برقصی...‏
چون به شدت غیرجذابی.‏
‏- بالاخره اومدن!‏ ‏- چند تا راز...‏
ممنون.‏
‏- از دیدنت خوشحالم.‏ ‏- وای.‏
می‌دونستم. به پگ گفتم.‏ نباید کراوات می‌پوشیدم.‏
‏- فرانک.‏ ‏- جک! پسرۀ حرومی کثافت!‏
می‌خوای باهاش چی‌کار کنی؟
نگهش دار.‏
بهش گفتم یه جور مهمونی معمولیه.‏
‏- اینو بذار تو یخ.‏ ‏- وای.‏
‏- ممنون که اومدی.‏ ‏- بهت افتخار می‌کنم.‏
‏- ممنون.‏ ‏- راستی، خونۀ قشنگی دارین.‏
جک، می‌شه یه کوکتل برای شلی بریزی؟
البته.‏
هی، فرانک، دیشب عجب مراسمی بود.‏
البته.‏
می‌خوام زنمو بذارم تو لیوان مارتینی!‏
‏- خوشش اومد.‏ ‏- نه، نیومد.‏
‏- لیوان تو کجاست؟ ‏- این‌جاست. به سلامتی.‏
نوش.‏ عجب خونه‌ای.‏
‏- حالت چطوره؟ ‏- من؟
حرف ندارم.‏
بعد ترفیع گرفتن جک،‏ خیلی حالم خوبه.‏
بله. البته.‏
به سلامتی. ممنون که اومدین.‏
‏- دیشب مثل یه قهرمان بودی.‏ ‏- اوه!‏
هنوزم داریم دربارۀ تو حرف می‌زنیم.‏
شما از مهمونی لذت ببرین.‏
من می‌رم آشپزخونه تا غذا رو آماده کنم...‏
‏- زود برمی‌گردم.‏ ‏- می‌خوای کمکت کنم؟
‏- نه، نه، نه.‏ ‏- مطمئنی؟ باشه.‏
مطمئن باش. برو خونه رو بگرد.‏
عاشق این گرامافون شدم.‏
‏- جدی؟ خوشت اومده، بیل؟ ‏- عاشقشم.‏
خودم تو خونه یه نیمکت دارم. چطوری تونستی...‏
احتمالاً تا الان فهمیدی...‏
من با پیش‌غذاها احساسات خودم رو ابراز می‌کنم...‏
و از جمع مهمونی جدا می‌شم.‏
این یه مهارته.‏
شاید بتونی اینو بهم یاد بدی.‏
نمی‌شه اینو یاد داد.‏
یه چیز خیلی هیجان‌انگیز به گوشم خورده.‏
جدی؟ چی؟
شایعه شده و تو جک دست به کار شدین.‏
اوه، خب...‏
‏- خواهیم دید.‏ ‏- هوم.‏
امیدوارم یه پسر کوچولو باشه.‏
شرمنده که بانی حرفت رو باور نکرد.‏
ولی خودت هم حرف مارگارت رو باور نکردی، پس...‏
چه دلیلی داره که بقیه حرفت رو باور کنن؟
خدایا، خیلی منو مجذوب می‌کنی.‏
چون منتظر یکی مثل تو بودم.‏
یکی که منو به چالش بکشه.‏
هیچ مرد بزرگی بدون اینکه برای عبور از محدودیت‌هاش ترغیب بشه...‏
مسیر تاریخ رو تغییر نداده.‏
تو منو ترغیب می‌کنی.‏
آره.‏
واقعاً امیدوارم ادامه بدی.‏
ولی هنوز این‌جایی.‏
داری شام رو آماده می‌کنی.‏
مثل یه دختر خوب.‏
‏- بشین.‏ ‏- البته.‏
می‌دونی پسره یا دختر؟
نه، امیدوارم پسر باشه.‏ ممنون.‏
از پسر خسته نمی‌شم، مگه نه؟
دختر بزرگ کردن سخته. آره.‏
‏- الان میام، خب؟ ‏- ممنون.‏
می‌دونی، آلیس گفته تو خیلی خوب تنیس بازی می‌کنی.‏
‏- اوه، جدی؟ ‏- درسته؟ آره.‏
از روی ادب اینو می‌گه.‏
خب، ما دنبال چند تا رقیب قدرتمند هستیم.‏
اگه تمایل داشتی، یه زنگ بهم بزن.‏
از بک‌هندهات شنیدم،‏ خیلی معروفه.‏
اگه یه همراه می‌خوای،‏ من متعلق به توام، پسر.‏
خیلی تحت فشار قرار می‌گیرم. نمی‌دونم...‏
ممنون.‏
من ماهی می‌خورم.‏ نمی‌دونم شما چی می‌خورین.‏
چه خوب که یه چهرۀ آشنا می‌بینم.‏
ببینم، اون پنجره‌های اون‌جا...‏
پنجرۀ تاشو هستن؟
در واقع به اونا می‌گن «پنجرۀ کرکره‌ای».‏
می‌دونستی؟
‏- دلیلش رو نمی‌دونستی.‏ ‏- وای، پسر.‏
به اون پنجره می‌گن...‏
‏«کرکره‌ای».‏
بعد تو می‌گی ‏«این بچه بچۀ کیه؟»‏
بعد اونا می‌گن «بچۀ تو».‏
بعد تو می‌گی ‏«چطور ممکنه؟»‏
ولی اون بچۀ توئه.‏
من هر سال این گفت‌گو رو دارم.‏
وایولت، اهل کجایی؟
‏- ببخشید؟ ‏- گفتم اهل کجایی؟
فیلادلفیا.‏
‏- منم اهل فیلادلفیا هستم.‏ ‏- جدی می‌گی؟
‏- نمی‌دونستم.‏ ‏- می‌دونستم ازت خوشم میاد.‏
اکثر زن‌های این‌جا اهل فیلادلفیا هستن.‏
یا بالتیمور. یا شیکاگو.‏
متوجه شدم.‏
کسی چیزی نمی‌خواد براش بیارم؟
من بشخصه دلم واسه زمستون تنگ نمی‌شه.‏
نه، نه، نه.‏ آفتاب خیلی به من می‌سازه...‏
حتی با اینکه پوستم خیلی سفیده.‏
من عاشق آفتابم.‏ عاشق ساحلم.‏
‏- هوم.‏ ‏- راست می‌گه.‏
آخرین بار کدوم ساحل رفتین؟
یه چیز جالب در مورد ساحل.‏
‏- اینو یه جا خوندم.‏ ‏- بگو.‏
ساحل یکی از کثیف‌ترین مکان‌های دنیاست.‏
‏- یه مکان پر از مرض و...‏ ‏- پیتر!‏
سر میز شام از مرض حرف نزن!‏
حقیقته. باید بدونن.‏
احتمالاً بتونم حدس بزنم.‏ ساحل هیلتون هد؟ کیپ کاد؟
یا جرزی شور؟
و همه‌مون تو سی‌آیلند ماه‌عسل رفتیم...‏
یا پوکوناس،‏ یا آبشار نیاگارا.‏
به‌نظرم اون‌جاها محبوب‌ترین مقصدها واسه ماه‌عسل هستن.‏
‏- گرونن.‏ ‏- هوم. خوشگلن. خوشگلن.‏
پیتر، تو... حرفت رو تموم نکردی.‏
بیل احتمالاً یکی از...‏
‏- بدترین گلف‌بازهای...‏ ‏- ببخشید، پیتر.‏
هنوز حرفم تموم نشده.‏ وایولت، کجا با بیل آشنا شدی؟
خب، ما تو یه قطار آشنا شدیم.‏
‏- به سمت بوستون.‏ ‏- به سمت بوستون.‏
آره.‏
بلیت از دستت افتاد.‏
بعد هم اون خم شد بلیت رو برداشت و بهت داد، درسته؟
خودشه، آره.‏
مارگارت هم این‌طوری با تد آشنا شد.‏
و پگ، فکر می‌کنم...‏
دِبی مکلنتایر هم این‌جوری با شوهرش آشنا شده بود، درسته؟
آره، درسته. این‌جوری آشنا شدن.‏
‏- آره، درسته. حسودیم می‌شه.‏ ‏- جدی؟
‏- واقعاً داستان باحالیه.‏ ‏- وای.‏
آره. آره.‏
این تصادف‌ها جالب نیست؟
فوق‌العاده‌ست.‏
اینا فقط داستان‌هایی هستن که به ما گفته شده.‏
بهمون گفته شده چی رو به یاد بیاریم.‏
تا اینکه...‏
سعی کنیم چیزهایی رو به یاد بیاریم...‏
که اونا می‌خوان فراموش کنیم.‏
‏- مثل مارگارت.‏ ‏- آلیس...‏
نه. جک، اشکالی نداره.‏
کنجکاوم بدونم می‌خواد به چه نتیجه‌ای برسه.‏
فرانک داره یه بلایی سرمون میاره.‏
هذیان، مشکلات حافظه، حملۀ عصبی.‏
این مشکلات رو با مارگارت دیدیم.‏
و باید بدونین که کاملاً قابل درمان هستن.‏
دکتر کالینز برات چند تا دارو تجویز کرد...‏
که مشخصاً اون‌ها رو مصرف نمی‌کنی.‏
سؤال اینه که چرا...‏
داره دروغ می‌گه.‏ به همه‌مون دروغ می‌گه.‏
بانی، بهترین دوستتش، نگرانته.‏
فکر می‌کنه کمک لازم داری.‏
واسه همین امشب این‌جا نیست؟
چون نمی‌خواستی اون موضوع یادت بیفته.‏
داره ازتون سوءاسفاده می‌کنه.‏ از همه‌مون سوءاستفاده می‌کنه.‏
اصلاً می‌دونین «زندگی برتر» واقعاً چیه؟
‏- تا حالا پرسیدین؟ ‏- تو می‌دونی؟
واسه همین رفتی اون بیرون؟
به ساختمون مرکزی؟
چی؟
‏- ببخشید. ببخشید.‏ ‏- آلیس...‏
ولی تو نمی‌دونی اون داره چی‌کار می‌کنه.‏
تنهایی رفتی بیرون.‏
تمام قوانین رو نادیده گرفتی.‏
و اون زندگی همه‌تون رو به‌خطر انداخت.‏
درسته، من رفتم اون بیرون.‏
رفتم به ساختمون مرکزی و دیدم اون چی رو مخفی کرده.‏
‏- چیزی که مخفی کردم.‏ ‏- داره بهمون دروغ می‌گه.‏‏
‏- عزیزم.‏ ‏- داره به همه‌مون دربارۀ...‏
ماهیت اصلی «زندگی برتر» دروغ می‌گه.‏
‏- ما رو این‌جا حبس کرده.‏ ‏- آلیس...‏
حبس؟
امیدوارم هیچ‌کس حس محبوس بودن نداشته باشه.‏ شما حس می‌کنین حبس شدین؟
وایولت؟
پگ؟
این روانپریشیِ توئه.‏
حس اعتماد رو یه‌جور حبس شدن تلقی می‌کنی...‏
در حالی که هر روز حس اعتماد رو تجربه می‌کنی.‏
همه تجربه می‌کنیم.‏
امشب، به ما اعتماد کردی و ما رو به خونه‌ت راه دادی.‏
درست مثل من که بهت اعتماد کردم و تو رو به اتاقم راه دادم.‏
آلیس؟
اونو یادته؟
اون می‌خواد یه دنیا بسازه.‏
‏- اگر می‌خوای استدلالت رو بیان کنی...‏ ‏- داره ازمون سوءاستفاده می‌کنه.‏
‏- سعی کن از کلمات خودت استفاده کنی، آلیس.‏ ‏- از همه‌مون سوءاستفاده می‌کنه.‏
‏- با کلمات خودت!‏ ‏- تو این غذا چیه؟
بیاین دربارۀ این حرف بزنیم!‏
‏- از کجا اومده؟ ها؟ ‏- از همه عذر می‌خوام.‏
‏- ببخشید.‏ ‏- بیاین درباره‌ش حرف بزنیم.‏
‏- ببخشید، وایولت.‏ ‏- شیر زندگی برتر.‏
‏- گوشت زندگی برتر. تخم مرغ زندگی برتر.‏ ‏- دچار یه‌جور ناهنجاری شده.‏
‏- بیماری معمولی نیست.‏ ‏- همش از طرف اونه.‏
اون خیلی مریضه...‏
‏- و حتماً بهش کمک می‌شه...‏ ‏- تمام چیزهایی که بهمون گفتن...‏
‏- به جفت‌تون قول می‌دم.‏ ‏- تمام چیزهایی که بهمون دادن...‏
از طرف اونه!‏
و همش تحت کنترلشه.‏
همش تحت کنترلشه.‏
حتی اگه تو غذا سم بریزه هیچ‌کدوم متوجه نمی‌شیم!‏
کافیه!‏
ما اومدیم خونۀ تو...‏
کنار میز تو نشستیم...‏
اون‌وقت به شوهرم توهین می‌کنی و تحقیرش می‌کنی؟
اون از تو دعوت کرده تا بخشی از...‏
چیزی به خارق‌العادگی خودش، باشی.‏
اون‌وقت تو مثل یه بچۀ تخس این‌جا نشستی...‏
برای حرف‌های خودساخته‌ت جواب می‌خوای.‏
یه ضعف شخصیتی پشت اینه، مگه نه؟
شکایت‌های یه نازپرودۀ خودخواه.‏
یا این فقط یه جور تلاشه برای مورد توجه قرار گرفتن؟
ها؟
به فرصتی که داری پشت پا می‌زنی.‏
چه بد که روانپریشیِ ناراحت‌کنندۀ تو...‏
ممکنه ساختۀ ما رو به نابودی بکشونه.‏
همم؟
خب، من دیگه به مزخرفات منزجر کننده‌ت گوش نمی‌کنم.‏
فرانک، عزیزم؟
تو ماشین منتظرم.‏
خب...‏
جک، گمونم زنت بیش از حد الکل خورده.‏
ممنون.‏
خیلی بیشتر از اینا ازت انتظار داشتم.‏
موفق باشی، آلیس.‏
جک، بیا حرف بزنیم.‏
امشب بهت خوش گذشت؟
چی؟
نه، امشب بهم خوش نگذشت.‏
این برنامه رو ترتیب داده بودی تا منو تحقیر کنی.‏
نه! نه، هرگز همچین کاری نمی‌کنم.‏
هرگز همچین کاری باهات نمی‌کنم. عاشقتم.‏
من...‏ من می‌خوام نجات‌مون بدم.‏
می‌خوای با رفتن به منطقۀ ممنوعه،‏ نجات‌مون بدی.‏
آره، چون دیدم یه هواپیما سقوط کرد. بهت گفتم.‏
ولی، جک، هرچی که پشت اون میز گفتم،‏ واقعیت بود.‏
حتی فرانک خودش بهم اعتراف کرد.‏
تو آشپزخونه بهم اعتراف کرد.‏
واسه همین اون کارو کردم.‏ واسه همین این اتفاق‌ها افتاد.‏
اون همچین کاری نمی‌کنه.‏
جک...‏
همه یه‌جوری رفتار می‌کنن انگار من دیوونه‌م.‏
ولی من دیوونه نیستم.‏
باید به حرفم گوش کنی.‏
هی.‏
هی. هی، منو نگاه کن،‏ منو نگاه کن، منو نگاه کن.‏
از دید من...‏
تو...‏
بزرگ‌تر از همۀ اینایی.‏
تو بزرگ‌تر از «زندگی برتر»‌ای.‏
تو بزرگ‌تر از فرانکی.‏
من بهت ایمان دارم.‏
من به تو ایمان دارم.‏
ولی به اون ایمان ندارم.‏
بهش اعتماد هم ندارم.‏
به این‌جا هم اعتماد ندارم.‏
و دیگه نمی‌خوام این‌جا باشم.‏
دیگه نمی‌خوام این‌جا باشم.‏
باید بریم.‏
می‌تونیم هرجایی بریم.‏
می‌تونیم هرجا خواستیم بریم،‏ می‌تونیم دنیای خودمون رو بسازیم.‏
اون‌وقت دیگه خودم و خودتیم و هیچ مشکلی پیش نمیاد.‏
مهم نیست کجا می‌ریم،‏ مهم اینه با هم باشیم.‏
لطفاً؟ لطفاً؟ لطفاً؟
لطفاً؟
باشه.‏
باشه؟
باشه.‏
باشه؟
باشه.‏
عاشقتم. عاشقتم.‏
باید همین امشب بریم.‏
باید بریم.‏ نمی‌تونیم بمونیم.‏
هی. هی.‏
دوستت دارم. بیا بریم.‏
دوستت دارم.‏
‏- باشه.‏ ‏- باشه.‏
جک؟
خوراکی برداشتم واسه اینکه اگه یه‌وقت کل شب تو ماشین بودیم...‏
ولی گمونم همه‌چیز رو جمع کردم.‏
بریم.‏
عزیزم، بریم. زودباش.‏‏
ببخشید.‏
چی؟
خیلی دوستت دارم، آلیس.‏
عزیزم، چی شده؟
خیلی سعی کردم که نذارم این اتفاق بیفته.‏
چی؟ بیا بریم...‏
عزیزم، باید بریم. باید بریم.‏
عزیزم، ماشین رو روشن کن.‏ باید بریم، باید بریم.‏ نه!‏
‏- ببخشید. ببخشید.‏ ‏- نه. نه! نه!‏
‏- ببخشید، ببخشید، آلیس.‏ ‏- نه، جک! خواهش می‌کنم! بهتر می‌شم!‏
‏- بهتر می‌شم! ببخشید!‏ ‏- آلیس، ببخشید! ببخشید!‏
‏- بهتر می‌شم، خواهش می‌کنم!‏ ‏- ببخشید!‏
‏- ببخشید! ببخشید!‏ ‏- عزیزم، خواهش می‌کنم!‏
‏- بهتر می‌شم.‏ ‏- ببخشید.‏
‏- ولم کنین!‏ ‏- ببخشید! ببخشید!‏
‏- بهتر می‌شم!‏ ‏- ببخشید.‏
‏- ببخشید...‏ ‏- جک، خواهش می‌کنم!‏
دارن اذیتم می‌کنن! نه! نه!‏
نه! جک! دارن اذیتم می‌کنن!‏
دارن اذیتم می‌کنن!‏
لعنت!‏
نه، خواهش می‌کنم،‏ خواهش می‌کنم، نکنـ...‏
♪ عزیزم ♪
♪ هر بار که کنار توام...‏ ♪
♪ چرا متوجه نیستی...‏ ♪
♪ نمی‌خوام یک لحظه ازت دور بشم ♪
چطوری می‌خوام از تو مراقبت کنم؟
اینو نگو.‏
یه کار دیگه پیدا می‌کنی.‏ چیزی نیست.‏
متأسفم.‏
من اضافه کار وایمیستم.‏ مشکلی نیست.‏
تمومه.‏ کارآموز، بخیه‌ش کن.‏
سوزن گیر.‏
پنس.‏
‏- خیلی خب، شب بخیر.‏ ‏- شب خوش.‏
شب خوش، دکتر.‏
شب بخیر، دکتر وارن.‏
شب بخیر.‏
یعنی، فکر می‌کنم...‏
سؤال اصلی اینه که...‏
خیلی دیر کردی.‏
فکر کردم تا 10 می‌رسی خونه.‏
آره. خودم هم همین‌طور.‏
جراحی خیلی طول کشید.‏
من خیلی گشنمه.‏
چیزی نخوردم.‏
چرا؟
نمی‌دونستم چه غذایی می‌خوای تو هم که هیچ‌وقت به پیامم جواب نمی‌دی.‏
تو اتاق عمل گوشی ندارم، جک.‏
خب، خیلی خوب می‌شد اگه بهم می‌گفتی.‏
هنوزم آب گرم نداریم؟
زنگ زدم تعمیرکار.‏ امروز نتونست بیاد.‏
خب، اگه نمی‌تونم دوش بگیرم...‏
‏- باید برم بخوابم.‏ ‏- بیا.‏
کل روز نتونستم ببینمت.‏
می‌دونم، ببخشید،‏ ولی خیلی خسته‌م، عزیزم.‏
‏- باهام برقص.‏ ‏- نه. نه، جک. بس کن.‏
الان از کار 30 ساعته برگشتم...‏
‏12 نفر رو بخیه زدم...‏
‏6 ساعت دیگه هم باید برگردم...‏
خیلی هم خسته‌م.‏
می‌خوام برم بخوابم. خب؟
یعنی، فکر می‌کنم...‏
سؤال اصلی اینه که...‏
کسی رو می‌شناسین که واقعاً خوشحال باشه؟ درسته؟
یا از زندگیش راضی باشه؟
جامعۀ مدرن، شخصیت واقعی ما رو خفه کرده...‏
و ما رو از سرنوشت زیستی خودمون دور کرده.‏
می‌تونم اون نسخه از خودتون که دفنش کردین...‏
و همه نادیده‌ش می‌گیرن رو ببینم.‏
اون... خود واقعی شماست.‏
می‌دونم که شما همون مردی هستین که به زبون میارین.‏
بهتر شد.‏
به خونه خوش اومدی.‏
ببین کی حالش بهتر شده.‏
اوه، خدا رو شکر!‏
باشه، لازم نیست کل محله رو خبر کنی.‏
‏- من این‌جام.‏ ‏- اوه! خیلی دلم برات تنگ شده بود.‏
شروع کردم به نوشتن شایعه تو مجله.‏
جدی؟ پس باید بخونمش.‏
‏- چه بد. سلام.‏ ‏- سلام.‏
‏- وای، خیلی خوشگل شدی!‏ ‏- ممنون.‏
حالم بهتره. حالم خوبه.‏
‏- خیلی خوشحالم که برگشتی.‏ ‏- منم خوشحالم.‏
سلام، جک.‏
‏- وای! این ماشین رو نگاه کن.‏ ‏- خوشت اومد؟
دین حتماً با این ماشین هم‌خواب می‌شه.‏
دین کجاست؟
داره با بیل گلف بازی می‌کنه.‏
عزیزم، بهتره تو بری.‏
این مدت فقط مراقب من بودی.‏
این حق رو داری که خوش بگذرونی.‏
آره، برو. ولش کن.‏ دیگه مال منه.‏
‏- می‌خوایم بریم باغ.‏ ‏- چی؟
فقط گل و گیاه رو تماشا کنیم و نوشیدنی بخوریم.‏
‏- آها.‏ ‏- من که باغ ندارم.‏
بریم.‏
‏- خداحافظ.‏ ‏- خداحافظ.‏
‏- بعداً می‌بینمت.‏ ‏- اوهوم.‏
وایولت بلند نمی‌شد.‏
انگار کونش رو به صندلی چسبونده بودن.‏
حالا پگ رو بگو!‏ صورتش انقدر قرمز شده بود...‏
گفتم الان منفجر می‌شه.‏
پگ... همسر پیتره.‏ همیشه حامله‌ست.‏
‏- درسته. آره، آره.‏ ‏- یه‌جورایی... آره.‏
درسته. البته. ببخشید.‏
از بیمارستان که برگشتم یه‌کم حافظه‌م درست کار نمی‌کنه.‏
‏- آره، باشه.‏ ‏- چیزی نیست.‏
‏- همه‌چی یادت میاد.‏ ‏- خیلی خب.‏
وای، خدای من!‏
اوه اوه! بالاخره اومدن!‏
وای، خدا جون! سلام!‏
کاردستی‌مون رو دیدی؟
قشنگ‌ترین کاردستی‌ای بود که تو عمرم دیدم!‏
یه هنرمند حرفه‌ای استخدام کردین تا درستش کنه؟
‏- خودمون درستش کردیم.‏ ‏- جدی؟ نه، نکردین.‏
زودباشین. نشونم بدین. زودباشین.‏
این‌جاش رو من درست کردم.‏
می‌تونی نشونش بدی؟ کجاش رو؟ برو! برو!‏
خورشید و کلمات کار من بود...‏
تو خورشید رو کشیدی با...‏
در کنترل زیبایی وجود دارد.‏
در تقارن ظرافت.‏
ما همچون یک‌نفر حرکت می‌کنیم.‏
در کنترل زیبایی وجود دارد.‏
در تقارن ظرافت.‏
ما همچون یک‌نفر حرکت می‌کنیم.‏
در کنترل زیبایی وجود دارد.‏ در تقارن ظرافت.‏
ما همچون یک‌نفر حرکت می‌کنیم.‏
در کنترل زیبایی وجود دارد.‏ در تقارن ظرافت.‏
ما همچون یک‌نفر حرکت می‌کنیم.‏
در کنترل زیبایی وجود دارد.‏ در تقارن ظرافت.‏
ما همچون یک‌نفر حرکت می‌کنیم.‏
‏- سلام.‏ ‏- سلام.‏
‏- چه بوی خوبی میاد.‏ ‏- ممنون.‏
‏- امروز چطور بود؟ ‏- الان دیگه یادم رفت.‏
خوبه.‏
خب، یه‌کم زود اومدی، ولی...‏
خیلی کار هست که باید انجام بدیم.‏
برم غذا رو از فر در بیارم.‏
نه، غذا می‌سوزه. نه.‏
اول غذا می‌خوریم...‏
حتماً خستگی‌ت در می‌ره.‏
وای خدا. چه قشنگه.‏
♪ عزیزم ♪
♪ هر بار که کنار توام...‏ ♪
♪ چرا متوجه نیستی...‏ ♪
♪ نمی‌خوام یک لحظه ازت دور بشم ♪
♪ هر بار که کنار توام...‏ ♪
♪ حالا که...‏ ♪
♪ همیشه کنار توام ♪
‏- ♪ چرا متوجه نیستی...‏ ♪‏ ‏- متوجه نیستی...‏
‏- ♪ نمی‌خوام یک لحظه ازت دور بشم ♪‏ ‏- یک لحظه ازت دور بشم.‏
‏- ♪ هر بار که کنار توام...‏ ♪‏ ‏- هر بار که کنار توام...‏
زندگی برتر، متقاضی شمارۀ 426.‏
نام: جک چمبرز.‏ سن:29.‏ گروه خونی: او منفی.‏
ارزیابی روانشناختی: خوب.‏
ملیت انتخابی: بریتانیایی.‏
همسر انتخابی: آلیس وارن.‏ سابقۀ رابطه با همسر منتخب: بله.‏
آیا متوجه‌اید که برای عضویت در این جامعه...‏
‏- ملاحظه‌گری ضروری است؟ ‏- بله.‏
از عواقب بی‌احتیاطی...‏
‏- آگاه‌اید؟ ‏- بله.‏
آیا مطلع‌اید که آماده‌سازیِ...‏
‏- سیستم خانگی به عهدۀ شماست؟ ‏- بله.‏
آیا با شرایط جسمانی و فیزیکی لازم...‏
برای ورود به زندگی برتر موافقت می‌کنید؟
بله.‏
آیا مطلع‌اید که نگهداری فیزیکی از همسر انتخابی...‏
به عهدۀ شما است؟
بله.‏
آیا مطلع‌اید که شما موظف‌اید هر روز...‏
از طریق ساختمان مرکزی از شبیه‌سازی خارج شده...‏
و تنها در ساعات اختصاص داده شده به آن برگردید؟
بله.‏
♪ عزیزم ♪
♪ همیشه دلتنگ توام ♪
♪ چرا متوجه نیستی...‏ ♪
♪ نمی‌خوام یک لحظه ازت دور بشم ♪
♪ هر بار که کنار توام...‏ ♪
♪ چرا متوجه نیستی...‏ ♪
♪ نمی‌خوام یک لحظه ازت دور بشم ♪
♪ هر بار که کنار توام...‏ ♪
به زندگی برتر خوش آمدید.‏
در حال حاضر 72 کاربر فعال وجود دارد.‏
ورود مجدد شما آغاز شده است.‏
‏...با کمک برابری.‏
می‌تونیم در چیزی که می‌دونیم درسته،‏ عمیق‌تر فرو بریم...‏
در اینکه می‌تونیم به زندگی مسلط بشیم.‏
می‌تونیم در مقابل سلسله مراتب طبیعت،‏ مقاومت نکنیم؟
به آگاهی‌تون اجازه بدین غرق بشه،‏ در این دنیا...‏
در این حقیقت.‏
عمیق‌تر در راه و روش درست زندگی غرق بشین.‏
‏- آلیس؟ ‏- نزدیک نشو!‏
باشه.‏
عزیزم، دوباره مریضی‌ت برگشته.‏
فقط نفس عمیق بکش.‏
چیزی نیست. نفس عمیق بکش، آلیس.‏
خوبه. نفس بکش.‏
خوبه.‏
چی‌کار کردی؟
آلیس، لطفاً، آروم باش.‏
همه‌چی درست می‌شه.‏ برات توضیح می‌دم.‏
این‌جا چه‌خبره؟
منو ببین، تو زن منی.‏
‏- قضیه چیه؟ ‏- دوستت دارم. دوستت دارم.‏
نه. نه.‏
نمی‌تونی اینو بگی.‏ منو دوست نداری.‏
‏- نه. این کارو نکن! این کارو نکن!‏ ‏- منو دوست نداری.‏
آلیس، فکر کن!‏
به زندگی‌ت فکر کن و چیزی که واقعاً می‌خوای.‏
تو دیوونه‌ای.‏
من یه زندگی داشتم.‏
تو زندگی‌م رو گرفتی.‏
نه، من زندگی‌ت رو نجات دادم.‏
‏- درست نیست.‏ ‏- نه، گوش کن.‏
تو تمام روز کار می‌کردی!‏
دلم می‌خواست کار کنم!‏ کار کردن رو دوست داشتم! به تو چه؟
بدبخت بودی.‏
خوشحال نبودی.‏ از زندگی‌ت متنفر بودی!‏
زندگی خودم بود!‏
زندگی خودم!‏
تو اجازه نداری زندگی‌م رو ازم بگیری!‏
من زندگی‌ت رو بهت دادم!‏
همۀ اینا رو بهت دادم، آلیس.‏
ما خیلی خوش‌شانسیم که این‌جاییم.‏
فرانک این دنیا رو ساخته...‏
تا بتونیم به زندگی‌ای برسیم که لایقش هستیم!‏
من مجبورم هر روز برم بیرون...‏
تا پول در بیارم که بتونیم این‌جا بمونیم...‏
و از تک تک دقایقش متنفرم!‏
ازش متنفرم، آلیس!‏
ولی تو می‌تونی این‌جا بمونی.‏
و خوشحالی!‏
تو خوشحالی.‏
این خوبه.‏
آلیس.‏
این‌جا زندگی‌مون بی‌نقصه.‏
نمی‌خوای زندگی‌ت با من بی‌نقص باشه؟
نه. نه.‏
یه جوری رفتار کردی انگار من دیوونه‌م.‏
اومدم پیشت...‏
و رفتارت باعث شد فکر کنم دیوونه‌م.‏
آلیس، عذر می‌خوام.‏
ولی دیگه لازم نیست بهت دروغ بگم.‏
آلیس...‏
‏- آلیس، لطفاً، من دوستت دارم.‏ ‏- می‌دونم.‏
می‌دونی که دوستت دارم.‏ حاضرم هر کاری برات بکنم.‏
تو تموم زندگی منی.‏
دوستت دارم. وای، خدا.‏
مهم نیست کجا هستیم،‏ مهم اینه با هم باشیم.‏
خودت اینو گفتی.‏ خودت اینو بهم گفتی.‏
آلیس.‏
‏- آلیس، عذر می‌خوام.‏ ‏- وای، خدا.‏
بقیه هم هستن؟
بقیه هم مثل من هستن؟ جسم اونا کجاست؟
‏- نمی‌دونم اونا کجان.‏ ‏- خدایا.‏
نمی‌دونم اونا کجان.‏
حتی نمی‌دونم کی هستن. قسم می‌خورم.‏
این به ما ربطی نداره.‏
یه مرد فقط در برابر همسر خودش مسئوله، نه هیچ چیز دیگه‌ای.‏
یعنی همۀ زن‌ها این‌جا حبس شدن؟
‏- وای، خدا. بچه‌ها.‏ ‏- نه.‏
‏- خدایا.‏ ‏- نه، آلیس. بچه‌ها واقعی نیستن...‏
‏- خدایا.‏ ‏- اونا واقعی نیستن.‏
نگران اونا نباش.‏ فقط خودم و خودتیم.‏
‏- منو ببین.‏ ‏- نه...‏
نگران اونا نباش.‏ منو نگاه کن.‏
منو نگاه کن. فقط خودم و خودتیم.‏
خب؟ فقط خودم و خودت.‏
کنار من بمون.‏
‏- می‌خوام...‏ ‏- چیزی نیست. ما این‌جا خوشحالیم.‏
‏- می‌خوام تنها باشم.‏ ‏- ما این‌جا خوشحالیم.‏
‏- می‌خوام تنها باشم. خب؟ ‏- این‌جا خوشحالیم.‏
نه، جک.‏
نه، جک، خواهش می‌کنم.‏
بس کن. بس کن. آلیس!‏
نه، می‌خوام تنها باشم...‏
ولم کن! نفسم بالا نمیاد!‏ نفسم بالا نمیاد!‏
‏- ولم کن!‏ ‏- آلیس، بس کن!‏
‏- نه! نه!‏ ‏- کافیه، آلیس!‏
نه. نه!‏
کافیه!‏
آلیس؟
چی شد؟
چیه؟
جک چمبرز مرده.‏
آلیس، گوش کن چی می‌گم.‏
نه، باید یه چیزی بهت بگم، بانی.‏
نه، باید بری.‏
نه. این دنیا واقعی نیست.‏
‏- آلیس، می‌کشنت.‏ ‏- فرانک یه برنامه ساخته.‏
‏- باهاش این دنیا رو ساخته و...‏ ‏- می‌دونم. می‌دونم.‏
‏- اونا می‌کشنت.‏ ‏- چی؟
تو دنیای واقعی می‌کشنت.‏
‏- جسم واقعی‌ت رو می‌کشن.‏ ‏- چی؟
‏- باید بری.‏ ‏- چی؟
باشه؟ وای، خدا.‏
آلیس، اگه کسی این‌جا بمیره،‏ تو دنیای واقعی هم می‌میره.‏
جک این‌بار نمی‌تونه تو رو برگردونه.‏
نمی‌تونه مثل دفعۀ قبل تو رو برگردونه.‏
باید دوباره بری بیرون، همین الان.‏
آلیس، باید بری.‏ رانندگی بلدی. ماشین جک رو ببر!‏
‏- باید بری به ساختمون اصلی.‏ ‏- بانی، جواب بده!‏
‏- باید همین الان بری.‏ ‏- یعنی چی که می‌دونی؟
گوش کن...‏
من از اول خبر داشتم.‏
خودم این‌جا رو انتخاب کردم.‏
این‌جا بچه‌هام هستن.‏
‏- بانی، بچه‌هات واقعی نیستن.‏ ‏- چرا، هستن.‏
‏- بچه‌ها واقعی نیستن.‏ ‏- چرا، هستن.‏ واسه من هستن.‏
‏- واقعی نیستن.‏ ‏- واسه من هستن، آلیس.‏
چون این‌جا اونا زنده‌ان!‏
این‌جا، اونا رو از دست ندادم.‏
این‌جا اونا کنار من هستن.‏
متوجه نیستی؟
بقیه... بقیه هم می‌دونن؟
بقیۀ زن‌ها چی، اونا هم می‌دونن؟
نه.‏
اونا خبر ندارن.‏
برو.‏
باید بری.‏
خدایا، آلیس،‏ اون خون کیه؟
جک!‏
قضیه چیه؟ جک کجاست؟ دین؟
برگرد داخل، آلیس.‏ عزیزم؟ صبر کن.‏
جک کجاست؟ اون داره چی‌کار می‌کنه؟
جک!‏
عزیزم، بیا بریم داخل.‏
باید بریم داخل، لطفاً.‏
بچه‌ها سر و صدا می‌کنن.‏
جک کجاست؟
پگ. می‌خوام برگردی خونه پیش بچه‌ها. پگ!‏
پگ، اون حالش خوب نیست.‏
اونا گفتن همچین اتفاقی نمی‌افته!‏
خفه شو، بیل!‏
قول دادن این‌جا امنه!‏
جک!‏
یادمون می‌اندازه کی هستیم.‏
ما اومدیم دنیا رو از دست خودش نجات بدیم.‏
ما پیشتاز یک قول هستیم.‏ ما آینده‌ایم.‏
ما یه گروه از مردان خارق‌العاده هستیم...‏
تک تک‌مون.‏
در حال نزدیک شدن به پورتال زندگی برتر.‏
آماده‌سازی برای خروج در ده، نه، هشت...‏
‏- این دنیا دنیای کیه؟ ‏- ما!‏
‏- این دنیا دنیای کیه؟ ‏- آلیس!‏
برو! برو، آلیس! برو!‏
نه، نه!‏
‏- ولم کن!‏ ‏- اونا پیدات می‌کنن!‏
لطفاً، لطفاً، لطفاً،‏ انقدر احمق نباش...‏
گفتن این اتفاق نمی‌افته!‏
لعنت!‏
جلوش رو بگیرین، احمق‌ها!‏
جلوش رو بگیرین!‏
نه، نه!‏
سطح امنیتی قرمز است.‏
ما در پناهگاه هستیم.‏
در خانۀ خود بمانید و منتظر دستورات بعدی باشید.‏
ساکنان زندگی برتر، توجه کنید.‏
سطح امنیتی قرمز است.‏
کجاست؟
تصادف شد.‏
دکتر کالینز با دو تا ماشین دیگه.‏ کالینز مرده، قربان.‏
گوش کن، نمی‌ذاری خارج بشه!‏
اگه برسه اون‌جا، خارج می‌شه.‏
کی می‌خواد برش گردونه؟
فرانک؟
فرانک، چی‌کار کنیم؟
قربان؟
ای مرد احمق.‏
دیگه نوبت منه.‏
نه!‏
زودباش! لعنتی!‏
منو ترک نکن.‏
خودم و خودت.‏
تا ابد.‏
خودم و خودت.‏
زمانی که این واقعیت رو بپذیریم...‏
می‌تونیم رها بشیم.‏
‏« ترجمه از: صاحب »‏
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
‏« نگران نباش، عزیزم »‏