« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
‫هیچ چیزی به اسم ربات کاوشگر وجود نداره
‫که روی سیاره دیگه ای به کاوش بپردازه.
‫و بعد به تدریج، شروع به تفکر میکنی
‫شروع میکنی به گام برداشتن.
‫ما تازه ساخت و ساز رو شروع کردیم.
‫و اون ماشین ها وارد این دنیا شدن.
‫خیلی افراد اون بیرون ممکنه بگن،
‫«اوه، اونا فقط یه مشت رباتن»
‫ولی وقتی واسه اولین بار راهشون انداختیم
‫اونا در سیاره دیگه، .به چیزی بیشتر از ربات تبدیل شدن
‫♪ پسر، جیوه ♪
‫♪ از هر درجه ای شلیک میشه ♪
‫♪ اوه، دختر داره تو مسیر ♪
‫♪ پرگرد خاکشون خودی نشون میده ♪
‫♪ اگه میلته برو بگرد ♪
‫♪ دور دنیا رو بگرد ♪
‫♪ برو بگرد و بچرخ ♪
‫♪ چه با بال یا چه با چرخ ♪
‫♪ اگه میخوای برو بگرد... ♪
‫وقتی کاوشگر روی مریخ برسه
‫اون دوران زندگی خودش رو داره.
‫تو رگ های نبض انرژی وجود داره.
‫و به عشق و محبت نیاز داره.
‫و ما تلاشمون رو کردیم ‫تا حدی که ممکنه در امان نگهش داریم...
‫ولی بعضی اوقات، اون فکر و ذهن خودش رو داره.
‫♪ از کمر تا کمر ♪
‫♪ تا خرخره مسلح ♪
‫♪ دور دنیا... ♪
‫و آره، اون فقط یه رباته.
‫ولی باوجود این رباته، که ما ‫این ماجراجویی جالب رو داریم.
‫و اون به عضوی از خانواده تبدیل شد.
‫♪ اگه میلته برو بگرد ♪
‫♪ حالا چه با دست خالی که فقط عشق داره ♪
‫یه چیزی که بنظرم وقتی به آسمون شب نگاه میکنیم
‫و دوست داریم بدونیم اینه که...
‫اگه ما واقعاً تو این جهان تنهاییم...
‫و سعی در فهم اون داریم
‫این یکی از رمز و راز هایی ‫هستش باهاش مواجه‌ایم.
‫طی قرن ها
‫مریخ اون نقطه مبهم
‫و قرمزیه که تو آسمون بوده.
‫اون میلیون ها نفر رو به ‫خیال پردازی واداشته.
‫مثلاً روی اون سیاره دور افتاده چه خبره؟
‫هدف کلی برنامه و پروژه مریخ این سوال
‫رو به وجود میاره که: ‫مریخ دارای حیات بوده؟
‫بنابراین از همون ابتدای ماموریت مریخ
‫ما بدنبال آب بودیم.
‫واسه اینکه روی زمین، هرجا که آب باشه...
‫حیات هم یافت میشه.
‫و حالا سوال اینه که:
‫روی مریخ آب وجود داشته؟
‫چه جور آبی داشته؟
‫و میتونسته اون آب باعث ‫چرخه حیات بشه؟
‫بنابراین، در اواسط دهه 70، ‫ماموریت دو وایکینگ
‫به نوعی مظهر اکتشاف بود ‫در دوران خودش.
‫ناسا دو ماهواره و دو فرودگر فرستاد،
‫که دید کاملاً جدیدی نسبت به مریخ ‫به ما میده.
‫اوهوع.
‫آه...
‫وای
‫آره، یه خوبش.
‫وای.
‫خنده داره که خاطراتی گره خورده
‫با یه مشت عکس 40 ساله داریم.
‫ولی من دارم رفیق.
‫اولین باری که دیدمش رو یادمه.
‫من یه زمین شناس بودم که چکش دستم بود.
‫من میرفتم و کار های میدونی ‫زمین شناسی رو انجام میدادم.
‫علمی مجذوب کننده،
‫ولی چیزی که باعث دلسردیم شد
‫این بود که جای جدیدی واسه ‫اکتشاف وجود نداشت.
‫ولی بعدش مشغول کار کردن روی تصاویر
‫ماهواره وایکینگ شدم، ‫و خیره شدم به مریخ
‫اونم با این عکس ها...
‫و فکرشم نمیکردم دارم به چی نگاه میکنم،
‫زیباییش رو کسی ندیده بود.
‫اینا چیزایی بودش که هیچکسی تابحال ‫ندیده بود.
‫و بعدش میدونستم که قراره به سفر فضایی برم.
‫دو ماهواره مدار گرد وایکینگ ‫با دیدی که به مریخ داشتن، چیزی رو دیدن...
‫میدونی، این عجیبه.
‫اینا میتونه نشونه های جریان آب باشه.
‫شاید مریخ زمانی سیاره ای با پوشش گیاهی
‫همراه با دریا و وجود حیات بوده؟
‫باید خودمون میرفتیم اونجا اگه میتونستیم...
‫ولی خب نمیتونیم.
‫ولی طبق آموزشاتم به ‫عنوان زمین شناس میدونم که
‫اگه میتونستیم کاوشگری به سطح مریخ بفرستیم
‫که توانایی سیاحت در سطح مریخ رو داشت
‫و به صورت دقیق به سطح مریخ نگاهی مینداخت
‫اون موقع شاید به حقیقت در مورد ‫گذشته اش پی ببریم.
‫و همینطو، در اواسط دهه 80 شروع شد
‫من حدود 10 سال طرح و پیشهاداتی ‫رو برای ناسا مینوشتم.
‫ولی تمام پیشنهادات من به نتیجه ای نرسیدن.
‫و با این حالت نا خوشایند روبرو بودم که
‫یک ده از عمرم رو ‫صرف فعالیت های بی ثمری کردم
‫که هیچ نتیجه ای نداشته.
‫ولی بعدش در آزمایشگاه رانش جت ناسا ‫تیمی رو تدارک دیدیم.
‫امکانش هست کاوشگری رو که ‫استیو اسکوایرز فرضیه اش رو داد
‫به همراه سیستم فرودی که طراحی کردیم ‫رو استفاده کنیم؟
‫ما طرحی رو پیشنهاد داد
‫و اون رو به ناسا ارائه دادیم.
‫و بالاخره باهامون تماس گرفتن...
‫تماسی که رویامون رو به واقعیت تبدیل کرد...
‫من بسیار خرسندم ازینکه میتونم اعلام کنم
‫که داریم به مریخ بر میگردیم، ‫ایندفعه با نیروی دو قلو ها.
‫کاوشگر دو قلوی مریخ نورد.
‫ما اسامی اون هارو ، مینو و فرصت گذاشتیم.
‫این نتیجه پیشنهادات 10 ساله ای هستش
‫که بالاخره به چیزی که آرزوش رو داشتم ‫تبدیل شد.
‫ولی گمون کنم، اگه اون موقع میدونستم
‫که چه سختی هایی
‫برای رسیدن به سطح مریخ در انتظارمونه
‫این حس خوشحالی رو نداشتم.
‫اگه میشه بشینیم، دوست دارم که ‫جلسه رو شروع کنم.
‫خیلی خوب، من به عنوان مهندس پروژه
‫مسئول اینم که همچی درست و تحت کنترل
‫بین سیستم پرواز و هدایت کننده پیش بره.
‫من به صورت مختصر به پرتاب، هدایت ‫و نحوه ورود و فرود به مریخ میپردازم.
‫هدف ما اینه که دو کاوشگر خورشیدی
‫خود مختار ،که بتونن 90 روز دوام بیارن بسازیم ‫یا به نحوی دیگه
‫3 ماه روی مریخ باشن.
‫و ما به این امید بودیم که ‫حداقل یکی از اون ها کار کنن.
‫ولی میدونیم که اگه دست نجنبونیم ‫فرصت پرتاب کاوشگر رو از دست میدیم
‫برنامه ماموریت مریخی
‫توسط هم ترازی سیارات معیین میشه
‫و اگه اون فرصت رو از دست بدی، ‫فرصت بعدی میشه...
‫چیزی حدود 26 ماه بعد.
‫فرصت نیستش که دو کاوشگر طراحی و تست کنیم
‫و اون ها رو روی راکت نصب کنیم.
‫همینطور به تیم فشار زیادی وارد میشه.
‫بنابراین ما با تیم خفنی سر و کار داشتیم که
‫شبانه روز کار می‌کردن تا پروژه رو به پایان برسونن.
‫از سن پایین من درگیر استار ترک بودم.
‫می خواستم جوردی لا فورج باشم.
‫مهندسی، این لا فورج بود.
‫برق تمام ترابری ها رو قطع کنین. ‫دارم میام.
‫ولی واقعاً نمیدونستم این چه کاریه.
‫میدونی، من در جریانم که اونا «مهندسن» ‫ولی نمیدونم اون چی بود.
‫فقط این رو میدونم که دوست داشتم ‫اون کسی باشم که دست به آچاره.
‫ایجاد روحیه و فرصت واقعاً ‫از یه تخته سفید شروع شد.
‫خیلی خوب، ما میخوایم ‫ماموریت 90 روز داشته باشیم
‫و میخوایم شواهدی مبنی بر ‫وجود آب در گذشته پیدا کنیم.
‫خیلی خوب، واسه اینکار چی لازم داریم؟
‫و این تیم از مهندسان مختلف
‫باید اون کاوشگر رو بسازن.
‫این اولین ماموریت من بود.
‫و خیلی هم هیجان انگیز بود
‫چون کاری میکردی که کسی ‫تا بحال انجامش نداده.
‫من تو غنا بزرگ شدم و وقتی بچه بودم ‫رادیو خیلی واسم جالب بود
‫و همیشه این فکرو میکردم که ‫ممکنه تو رادیو کسی وجود داشته باشه؟
‫بعدش یه روز، رادیو رو باز کردم ‫ولی نامید شدم.
‫اونم ازینکه کسی توی رادیو نبود.
‫اینجوری بود که شیفته مهندسی شدم.
‫برای طراحی کاوشگر...
‫از روی عمد میخواستیم ‫خصوصیاتش رو شبیه انسان کنیم.
‫وقتی که زمین شناس هستی
‫و عملی کار میکنی، ‫از اون زمینه یه سنگی رو بر میداری،
‫میشکنیش و بعد به داخلش خیره میشی.
‫واسه همین ربات هم به دستای رباتیک نیاز داره
‫که دارای چندین ابزار برای ‫اندازه گیری و تصاویر میکروسکوپی است.
‫مثل چاقوی ارتشی سوئیسی.
‫حالا کیفیت دوربین کاوشگر
‫دقیقا اندازه چشم انسان هستش.
‫واسه همین دقیقاً شبیه کره چشم میشن.
‫و بعد قد کاوشگر چیزی حدود 158 سانت بود.
‫که بیانگر میانگین قد انسان هستش.
‫پس این حس رو میده که وقتی کاوشگر ‫در حال عکس برداری باشه
‫انگار انسان خودش رو سطح مریخ بوده.
‫اون فقط یه جعبه پر سیم و دستگاهه نه؟
‫ولی آخرش با رباتی مواجه میشین
‫که چهره نسبتاً زیبایی داره.
‫بنابر این ما این ابزار علمی شگفت رو داشتیم
‫ولی وقتی تمامش رو ‫روی کاوشگر نصب میکنین
‫این آشفتگی بیشتر میشه
‫که این واسه فرود اومدن رو سطح مریخ ‫مشکل بزرگیه.
‫ولی چیزی که دارم میبینم واقعاً
‫اینه که 6 سیم به کیسه های هوایی متصل شدن.
‫و چالش اینجا اینه که چندین راه ‫واسه انجامش وجود داره.
‫هزاران هزار راه و روش واسه انجامش هست.
‫ما نمیدونیم کدوم یکی بهترین گزینه است، ‫در صورتی که فقط یه فرصت داریم.
‫واسه همین سیستم فرود ما
‫این کیسه های هوای قابل باد رو داشت.
‫و اونها روی سطح مریخ ‫از برخوردش جلوگیری میکردن.
‫بزرگترین چالش پیش رو
‫ما داشتیم محاسبات رو واسه اینکه مینو و فرصت
‫چقدر وزن داشته باشن انجام میدادیم.
‫و اینکه اون کیسه های هوایی( ایربگ) ‫توانایی وزن اون هارو داشتن؟
‫واسه همین شروع به آزمایش کردیم.
‫- چی... ‫- این خوبه.
‫- آره، مشکلی نیست. ‫- این، این سنگه خوبه.
‫- دوسش دارم. ‫- آره.
‫و داشتیم کیسه های هوایی رو امتحان میکردیم
‫اونم با سنگ هایی که در سطح مریخ باهاشون ‫ممکن بود مواجه بشیم.
‫اولین کیسه هوایی رو امتحان کردیم.
‫سوراخ های متعددی به وجود اومد
‫و توسط سطح سنگ ها پاره شد، بعدش گفتیم ‫وضعیت خوب نیست.
‫«نه، اصلاً هم خوب نیست.»
‫چتر نجات باز یه داستان دیگه ای داشت.
‫سه، دو، یک.
‫ولی با یک نمونه راکت شکل و هم وزن ‫دوباره امتحان کردیم.
‫و اون رو از آسمون با هلیکوپتر پرتاب کردیم.
‫اولی، چتر نجات پاره شد.
‫دومی...
‫وای!
‫پاره شد!
‫و فهمیدیم که چتری نداریم که بشه ازش ‫نتیجه گرفت!
‫متاسفانه اون چتر هایی که پاره شد
‫نمونه هایی بودن که قرار بود ‫برای مریخ استفاده بشن!
‫باید بگم که ‫تو بد مخمصه ای گیر کردی.
‫کدوم بخشش هوا میده؟
‫نگران کجاشی؟
‫یه لیستی از مخاطرات احتمالی هستش که ‫این افراد در موردشون به نزد من اومدن
‫و من تمومش رو در نظر گرفتم.
‫اینا در مورد چیزهایی هستش که ممکنه اشتباه پیش برن.
‫من نگرانی شما رو درک میکنم...
‫تو ذهن، شما اینجوری ترقی میشه که
‫«این یک سرمایه ملی میلیارد دلاری است».
‫«میتونه یه فاجعه بشه»
‫باشه، ما آماده ایم.
‫بفرما.
‫واسه همین ما مینو و فرصت رو ساختیم
‫به این منظور که اون ها دو قلوی همسان باشن.
‫و اون ها به نوعی کارشون رو شروع کردن
‫اما همه چیز از هم پاشید.
‫خیلی خوب، همه چیز واضحه.
‫تمام مراحل ساخت و آزمایش کردن
‫همیشه مینو
‫یه آزمونی رو شروع میکرد و ‫بعدش از پسش بر نمیومد.
‫- یه بوش کمه. ‫- یه بوش کمه؟
‫روی...روی میز رو نگاه کن.
‫و بعدش فرصت میومد.
‫همگی...خیلی خوب.
‫سه، دو، یک.
‫اوه.
‫آه!
‫ممنونم.
‫فرصت از هر آزمون سربلند در میومد.
‫واسه همین، حتی قبل از اینکه این سیاره رو ‫ترک کنن، مینو مشکل ساز بود
‫و فرصت مشکل گشا.
‫بنابر این، بعد از مدت زیادی از آزمایش ها و ‫ساخت کاوشگرامون...
‫حالا وقتشه که فرصت رو ... ‫رو زمین بزاریم.
‫این اولین دفعه است
‫که به کاوشگر زندگی میبخشیم.
‫حرکت کن.
‫اولین گام هاش.
‫مور مورم میشه!
‫چون این حس رو داشت که... ‫«اون زنده است»!
‫اون واسه شما تبدیل به یه موجود زنده میشه.
‫یه ربات زنده که میتونین ‫تصورش رو بکنین که به مریخ میره
‫و کارایی که شما آرزوش رو میکردین رو انجام میده.
‫اینکه بگوییم مثل یک بچه به دنیا آمده ‫به معنای بی اهمیت جلوه دادن والدین است
‫ولی اینجور حسی داشت.
‫ولی واستون این حس به وجود میاد که بنظرتون
‫بچه شما برای پستی و بلندی های این دنیا آماده نیست.
‫ما تموم آزمایشاتی که لازم بوده رو انجام دادیم؟
‫معلومه که نه.
‫ولی بعدش، مهلتت تموم میشه.
‫و زمان پرواز فرا میرسه.
‫ساعت 5 و نیم صبحه و ما بیرونیم
‫ولی میدونین، برای ما ‫زمان خیلی زیادیه
‫صد ها ساعت، چندین شب بیخوابی ‫همشون دست به دست هم میدن، بنابر این...
‫نمیدونم یجورایی عجیبه. جداً نمیدونم ‫که قراره عملی بشه.
‫میدونی مثل اثر پروانه ای هستش ‫که به اینجا رسیده.
‫لحظه شکوفا شدن و رشد کردن.
‫خب، مینو اول پرتاب میشه.
‫و فرصت سه هفته بعد پرتاب خواهد شد.
‫اتاق کنترل پرتاب صحبت میکنه ‫و میریم
‫برای پرتاب زیر 8 دقیقه و 40 ثانیه ‫که شمارش معکوس آن شروع شد.
‫و من برای مینو در اتاق کنترل بودم.
‫و وقتی کاری دارم ‫واقعاً اون رو دوست دارم
‫چون بعدش تمرکزم روی اونه
‫و یخورده سخت تره که احساساتی بشم،
‫چون شما حواستون رو روی یه چیزی متمرکز کردین.
‫این آخرین بررسی فضاپیما مینو هستش.
‫من یه دختر مزرعه دار اهل اوهایو هستم.
‫من با پرورش احشام بزرگ شدم.
‫و پدرم تو نیروهای مهندسی ارتش خدمت کرده...
‫اونم روی اولین راکت ها، و اون... ‫میتونست این داستان های شگفت انگیز رو بگه.
‫اما مهندسی هوافضا چیزی نبود که ‫دخترای این اطراف انجام می دادند.
‫خب منم نمیتونستم اصلاً تصور کنم که
‫بعداً این شانس رو داشته باشم تا کاوشگری ‫به مریخ بفرستم.
‫مریخ نورد دو آماده پرتاب.
‫دریافت شد.
‫در کمتر از ده ثانیه... ‫شما شگفت شزده میشین.
‫نه، هشت، هفت
‫شش، پنج، چهار
‫سه، دو، یک.
‫- موتور ها روشن شدن! ‫- و بلند شد!
‫صدای اون راکت رو میشنوین.
‫منفجر نشو، منفجر نشو
‫منفجر نشو، منفجر نشو.
‫و یک دفعه به آرامش میرسی. ‫دستگاه با موفقیت پرتاب شد.
‫دستگاه با موفقیت داره ارتفاع میگیره.
‫نمیدونستم گریه کنم یا نه، ‫ولی میدونی، گمون میکنم
‫این راکت تمام امیال و آرزو های من ‫رو حمل میکرد.
‫و، ام...
‫میدونی، خیلی ...
‫توضیحش خیلی سخته.
‫ولی حس میکنی که جونت به ‫اون راکت بسته است.
‫من این بچه رو بزرگ کردم.
‫آره.
‫یه اینجور حسی میده!
‫و حالا وقتشه که بچه خودی نشون بده.
‫ولی خب خداحافظی کردن سخت شده.
‫من 16 سال از عمرم رو صرف این کاوشگرها کردم.
‫و بعدش شما میزارینش روی یه راکت
‫و به فضا ارسالشون میکنین
‫و دیگه قرار نیست که ببینیدشون.
‫برای فرصت
‫من با خانوادم بیرون بودم و داشتم
‫از همون سکوی پرتابی که پدرم ماموریتش رو ‫شروع کرد تماشا میکردم.
‫و ازونجایی که اون فوت کرده.
‫و پر افتخار ترین پدری بود ‫که کسی میتونست داشته باشه.
‫لحظه خیلی احساسی برای من ‫مادرم و خانواده ام بود.
‫از اینکه اون چطور من رو تشویق و بهم امید میداد
‫تا اکتشافات فضایی رو انجام بدم.
‫سفر دو کاوشگر به مریخ چیزی حدود ‫6 ماه و نیم بود.
‫مینو و فرصت هرکدوم ‫سه هفته باهم تاخیر داشتن،
‫پس تو شرایط فضایی ‫اونا خیلی از هم دور نیستن.
‫بنابراین ما یک مسیر به مریخ داریم ‫و می‌خواهیم مطمئن بشیم
‫همونطور که پیش میریم، ‫از مسیر مریخ منحرف نمیشیم.
‫مثل اینه که تو لس آنجلس هستین ‫و میخواین گلف بازی کنین
‫که اون توپ باید به دستگیره ‫در کاخ باکینگهام بخوره
‫کاری که میخوایم بکنیم مثل اینه. ‫(یعنی باید دقیق مسیر یابی بشه)
‫ما اسمش رو دوره سکون میزاریم.
‫شش ماه و نیم میگذره ولی ‫چیزی پیش نمیاد.
‫خب، حقیقتش اینجوری نیست.
‫ما با بزرگترین سری از شراره های خورشیدی ‫(مربوط به طوفان خورشیدی)
‫که تا به حال دیده شده بود ‫بر خورد کردیم.
‫و ما این پرتاب بزرگ انرژی ها ‫و ذرات خورشید را دیدیم
‫که به سمت فضاپیمای ما میومدن.
‫در مورد شراره های خورشیدی
‫خورشید افجار های پلاسمایی رو آزاد میکنه.
‫پلاسما ابری سرشار از انرژی الکتریکی است.
‫ذرات انرژی که میتونن ‫باعث مرگ انسان بشن
‫اونا مستقیم به کاوشگر های ما برخورد کردن.
‫اونم مستقیم به سیستم کامپیوتری.
‫که خیلی بده واسه فضاپیما .
‫حالا نرم افزار هایی که استفاده کرده بودیم ‫خراب شدن.
‫پس باید دو کاوشگر رو دوباره ‫راه اندازی میکردیم.
‫پس به جانی فایوز گفتیم که بره بخوابه.
‫این خیلی ترسناکه.
‫بنابراین شما در حال بارگذاری مجدد این نرم افزار ها ‫و همینطور انتقال اون ها
‫روی کاوشگرها هستین.
‫میدونی، دکمه های کنترل، آلتAlt ‫و دیلیت، امیدواری همش کار کنه.
‫کار کرد، دوباره راه اندازی شدن.
‫و چند هفته ای طول کشید تا کامپیوتر ها رو ‫سر و سامون بدیم.
‫اون موقع، خورشید آروم گرفته بود.
‫برنامه ها بارگذاری شده، ‫و ما آماده فرود بر روی مریخ بودیم.
‫ولی اون موقع،
‫دو سوم ماموریت به مریخ شکست خورده بود.
‫وقتی پرواز کردیم... مریخ قبرستان فضاپیما ها بود.
‫چند سال قبل، ‫ناسا دو فضاپیما رو به مریخ فرستاد،
‫به اسم کاوشگر قطبی مریخ ‫و مدارگرد آب و هوای مریخ.
‫هردو شکست خوردن.
‫یکی در جو آتیش گرفت.
‫بعدی در سطح مریخ سقوط کرد.
‫مدارگرد آب و هوای مریخ
‫اون یک خطای ارتباطی بود.
‫ما داشتیم آنچه به ما داده شده بود ‫را به انگلیسی تبدیل می‌کردیم--
‫فکر کردیم اندازه ها به صورت متری داده شده.
‫و خیلی خجالت آوره.
‫خانوم ها و آقایان، اخبار جدید ‫خارج از جو فضا بدست مان رسیده
‫ظاهرا اکنون دانشمندان ادعا می کنن ‫که حیات هوشمند وجود ندارد...
‫در ناسا. بله.
‫نتونستن پیداش کنن.
‫و یجورایی تمام نگاه ها به ما دوخته شده بود.
‫تیم ما حس کرد مینو و فرصت
‫باید یک ماموریت به منزله رستگاری باشه.
‫به عنوان عضوی از تیم، ما حس کردیم
‫اگه این فرود جواب نده...
‫ممکنه واسه ناسا دیگه آخر کار باشه.
‫عصر همگی بخیر و به برنامه آنچه وعده داده شده ‫خوش آمدید
‫امیدوارم در آزمایشگاه موشکی ناسا شبی ‫هیجان انگیز و مهم رو داشته باشیم.
‫این پخش زنده از لحظه ‫فرود بر روی سطح مریخ است...
‫پخش زنده لحظه فرود کاوشگر فرصت بروی مریخ.
‫و امشب، تیم مسیر یابی این ‫رو ذکر کردن که تمام سیستم ها کار میکنن.
‫کاوشگران مینو و فرصت هرکدام در جهتی مخالف ‫از یکدیگر با فاصله سه هفته
‫قرار بود فرود بیان.
‫تنش خیلی بالاست.
‫نمیدونم کی بود که داروی فشار خون مصرف کردم.
‫و یک عصر بخیر جانانه ‫برای عرشه پرواز.
‫سرعت کنونی ما 11 هزار و 320 مایل ‫بر ساعته
‫که برای پیمودن مسافتی به اندازه ‫ایالات متحده در 12 دقیقه
‫کافی است.
‫در این لحظه شمارو دعوت میکنیم که بنشینید و ‫از لحظه فرود لذت ببرید.
‫خب، ورد به جو، کاهش ارتفاع و فرود.
‫اگه یک مورد اشتباه میشد، چیزی حدود ‫86 رویداد دیگه امکان رخ دادنش وجود داشت...
‫ما کاوشگران رو از دست میدادیم...
‫این ترسناک ترین چیزیه که میشه بهش فکر کرد،
‫چون در لحظه ارتباط
‫از جانب کاوشگر که میگفت: «سلام، میرم که انجامش بدم» ‫از اون لحظه تا زمین 10 دقیقه طول میکشید
‫تو این مدت کاری از دستت بر نمیاد
‫بجز اینکه امید به موفق بودنشون داشته باشی.
‫ما اسمش رو 6 دقیقه وحشت میزاریم...
‫این از موقعی هستش که فضاپیما
‫به لایه بالایی جو مریخ وارد میشه
‫تا وقتی که تمام اقداماتی که لازمه رو انجام میده
‫تا به صورت ایمن بتونه فرود بیاد.
‫وارد شدن به جو...
‫سه، دو، یک.
‫همچی توی اون 6 دقیقه وحشت ‫در خطر هستش.
‫کاوشگر الان در لایه بالایی ‫جو مریخ قرار داره.
‫در لحظه ورود، سپر گرمایی داغ میشه
‫اون هم به دمایی حدود 1600 درجه سلیسیوس میرسه.
‫چتر ها باز میشن.
‫نشون از پایینتر رفتن میدن.
‫سرعت فعلی 446 مایل بر ساعت.
‫در این زمان، ما انتظار داریم که فضاپیما ‫مافوق صوت شده باشه
‫شما این چیزی که اسمش سپر گرمایی هستش ‫رو دارین که خیلی داغه
‫و باید از شرش خلاص بشین.
‫ولی از الان بخش سختش شروع میشه.
‫وسیله باید با یه طناب 20 فرود بیاد
‫خب پس شما یک چتر دارین، ‫و بعد این لایه پشتی رو دارین
‫شما این فرود آورنده رو دارید.
‫کیسه های هوایی در ارتفاع 12 متری باد میشن.
‫و راکت های لایه پشتی
‫سرعت فرود کاوشگر رو به صفر میرسونن
‫و بعد آخرین طناب قطع میشه.
‫در اون لحظه ما هیچ سیگنالی دریافت نمیکنیم.
‫ما سیگنال متناوبی رو مبنی بر در حال ‫تنش بودن دریافت کردیم.
‫با اینحال هیچ سیگنالی از فضاپیما نداریم.
‫لطفاً گوش به زنگ باشین.
‫مینو ناپدید شده.
‫سیگنالش از بین رفته.
‫هیچ سیگنالی نداره.
‫یا به نحوی دیگه، ممکنه اون سقوط کرده.
‫سکوت.
‫همه منتظر سیگنال هستن.
‫همه منتظر یه چیزی هستن.
‫داشتم فکر میکردم که ‫تموم این کار ها رو بیهوده انجام دادیم.
‫واسه همین ممکنه تو این ماموریت شکست بخوریم.
‫میبینیش؟ میبینیش؟
‫- میبینیش؟ ‫- چی رو؟‌ صبرکن صبر کن.
‫اونجاست راب!
‫ما یه سیگنال قوی داریم
‫در سمت چپ کانال نمودار قطبی
‫نمایانگر این است ...
‫دوستان، ما روی مریخ هستیم.
‫میبینین که بالا پایین میپریم.
‫واسه شادی نیست.
‫بخاطر رفع شدن نگرانیه.
‫هردو کاوشگر به سلامت در سطح مریخ فرود آمدن.
‫سیگنال بالا و پایین میره که ‫یعنی...
‫خاطرات کاوشگر مینو.
‫ماه اول ‫چهارم ژانویه 2004.
‫خانوم ها و آقایان شما این حق رو دارین
‫تا در یکی از هیجان انگیز ترین اتاق های زمین باشین.
‫در واقع وقتی که فرصت فرود اومد
‫من یه دانش آموز بودم.
‫من از بین، عام...
‫16 دانش آموز از سرتاسر جهان انتخاب شده‌ام...
‫تا در اتاق کنترل ماموریت با تیم علمی باشم...
‫آن هم زمانی که آپی ‫اولین تصاویر خودش رو ارسال کرد.
‫دوربین‌های ناوبری دارن میان پایین.
‫دوربین‌های ناوبری.
‫وای!
‫ما روی مریخ هستیم.
‫وقتی اون عکس‌های اولیه اومد، آرامشی که داشتیم...
‫اون آرامش.. ‫می‌دونید سطح فشار خونم داشت میومد پایین.
‫همه از خوشحالی روی ابرها بودیم.
‫فرزندم رسید.
‫این...
‫به مریخ خوش اومدی.
‫خاطرات مریخ نورد "فرصت". ‫اولین روز خورشیدی.
‫سیگنال‌های فرستاده شده از رسانگر ‫قابل اطمینان و استوار هستند.
‫"فرصت" بر روی مریخ است.
‫"فرصت" بر روی حفره‌ی کوچکی ‫در پهنه‌ی نصف‌النهار فرود آمد.
‫که یک حفره 300 میلیون مایلی بود.
‫دوربین‌های پانورما، دوربینهای ناوبری ‫و دوربین‌های اجتناب از مانع،
‫همه تصاویر دیدنی‌ای می‌فرستادند.
‫محض رضای خدا بگو داریم به چی نگاه می‌کنیم؟
‫من سعی برای تحلیل علمی ندارم،
‫چون هیچی شبیه این رو تا حالا توی عمرم ندیدم.
‫همونطور که انتظار داشتیم، یا خدا.
‫شرمنده.. من فقط...
‫واقعاً چیزی برای گفتن ندارم.
‫همه جا رو ماسه تیره گرفته بود.
‫و بعد بعضی از سنگ های روشن‌تر ‫از فاصله دور بیرون زده بودن.
‫بالا پایین می‌پریدن و می‌گفتن،
‫"اوه، خدایا، این سنگ بستره، بچه ها. ‫من سنگ بستر رو می‌بینم."
‫و خب البته من نمی‌دونستم که اون اصلا چی هست.
‫نمی‌دونستم چرا اهمیت داره.
‫ولی اون شب حتی پلک هم روی هم نذاشتم.
‫خیلی هیجان انگیز بود.
‫موضوع این چیزهایی‌ست که ‫می‌تونه به شما بگه دقیقاً اینجا
‫در گذشته چه اتفاقی افتاده.
‫هزاران هزار آدم در کل دنیا
‫روی این پروژه کار کردند.
‫و همه چیز باید خیلی بی‌نقص ‫پیش می‌رفت تا این لحظه به حقیقت بپیونده.
‫"مینو" رو پاست، "فرصت" فرود ایمنی داشت،
‫و ما هم سنگ بستر رو دقیقاً جلوی رومون داریم.
‫حالا وقت خوابه.
‫سلام، همگی.
‫امروز روز بزرگی برای پیمایشگر روی مریخه.
‫و آماده‌ست تا کاری رو که ‫براش ساخته شده انجام بده،
‫و یک زمین شناس رباتیک باشه.
‫طبق سفارش، آهنگ صبحگاهی الان پخش میشه.
‫♪ موتورت رو روشن کن ♪
‫♪ بزن به دل جاده... ♪
‫یه سنت متداول در فضاپیمای انسانی...
‫بیدار کردن خدمه‌ست.
‫آهنگ بیدار باش خدمه. ‫که آهنگ پخش می‌شه،
‫میدونی «بلند شین بچه‌ها، وقت کار کردنه».
‫♪ به دنیا اومدم که نترس باشم... ♪
‫روز مریخی - که بهش یک روز خورشیدی می‌گیم -
‫تقریباً 40 دقیقه طولانی‌تر از روز زمینه.
‫بخاطر همین برنامه‌ات ‫هر روز یک ساعت بیشتر پیش می‌رفت.
‫ما همه داشتیم به زمان مریخ زندگی می‌کردیم.
‫و روش سختی برای زندگی بود
‫چون می‌دونید، ‫برنامه روزانه جلسه قراره امروز عصر شروع بشه.
‫و دو و نیم هفته بعد ‫داشتیم یک روز جدید رو توی نصفه شروع می‌کردیم.
‫♪ ماها بدنیا اومدیم که نترس باشیم... ♪
‫بخاطر همین همگی خسته بودیم ‫و خوابمون بهم خورده بود.
‫و بعدش هم باید از خواب بیدار می‌شدیم،
‫♪هیچوقت نمی‌خوام بمیرم ♪
‫♪ بدنیا اومدم تا نترس باشم... ♪
‫و حالا تو یه چالش 90 روزه بودیم
‫که هرچقدر می‌تونیم از مریخ اطلاعات جمع کنیم.
‫ما محل فرود "مینو" رو دهانه گوسف،
‫که انگار یه بستر رود خیلی بزرگ بهش وصل بوده، ‫انتخاب کردیم.
‫و دعا می‌کردیم که مدرکی از وجود آب
‫و قابلیت سکونت پیدا کنیم.
‫منظورم اینه که ‫دهانه گوسف قطعاً در گذشته
‫یه دریاچه بوده.
‫اما تمام چیزی که "مینو" پیدا کرد یه منطقه بهم وصل ‫شده از سنگ‌های گدازه‌ای بود.
‫هیچ مدرکی مبنی بر تعامل ذره‌ای آب ‫روی این سنگ‌ها وجود نداشت.
‫طرف دیگه‌ای از مریخ،
‫دیدی که "فرصت" از محل فرودش داشت، ‫هیچ شباهتی به چیزهایی که تاحالا دیده بودیم نداشت.
‫"فرصت". روز هشتم.
‫تصاویر اولیه از خاکی که روبه‌روی
‫پیمایشگر وجود داشت، به دستمون رسید.
‫عجیب‌ترین چیزی بود که تاحالا روی مریخ دیدیم
‫معلوم شد سطح مریخ در این مکان
‫توسط چیزهای گرد کوچیکی
‫که تعدادشون غیرقابل شمارش بود، احاطه شده.
‫و وقتی به رخنمون رسید...
‫و این چیز‌های گرد کوچولو مثل تمشک‌های توی کیک،
‫در صخره‌ها فرو رفته بودن.
‫و معلوم شد ترکیب این تمشک‌های کوچولو
‫ماده معدنی به نام هماتیت بود.
‫که این یه ماده ‌معدنی‌ست که ‫از وجود آب به این شکل در میاد.
‫از کانی شناسی، ‫از ژئوشیمی،
‫همه چیزی که لازم داشتیم
‫این بود که ما رو به یه نتیجه معقول برسونه ‫که زمانی روی مریخ آب بوده
‫و اون همونجا روی دیواره های دهانه عقاب بود.
‫اما...
‫این محیط بسیار اسیدی‌ست.
‫نه جایی که زندگی رو بشه پرورش داد.
‫پس آره، آب مایع وجود داشت
‫اما آبی نبود که من یا شما بتونیم بنوشیم.
‫اساساً انگار اسید باتری بود.
‫عمراً بخواید انگشتاتون رو توش فرو ببرید.
‫احتمالاً اگه هم این کار رو بکنید، ‫دیگه انگشتی براتون نمی‌مونه.
‫اونچه که به درد شما می‌خوره‌ ‫آب روان با پی هاچ خنثی‌ست.
‫و بنابراین برای پیدا کردن ‫ماجرای سکونت...
‫باید یه سفر بزنی به دل جاده...
‫اما مشکل اینه که...
‫این پیمایشگر ها فقط ۹۰ روز سالم و زنده‌ان.
‫رانندگان پیمایشگر اونایی هستن بین ما ‫که پیمایشگر رو در مریخ می‌گردونن.
‫خیلی شغل سرگرم کننده‌ایه ولی
‫فقط از یه فرمون برای رانندگی استفاده می‌کنی.
‫چون از هرجایی از مریخ برای ارسال سیگنال
‫از ۴ دقیقه تا ۲۰ دقیقه طول می‌کشه.
‫بخاطر همین ما دستورالعمل‌ها رو می‌فرستیم ‫بعد میریم می‌خوابیم.
‫و بعدش هدایت اون روز رو پیمایشگر انجام میده...
‫و وقتی که هدایت راه تموم شد،
‫برمی‌گردیم و نتایج رو بررسی می‌کنیم..
‫و دوباره برنامه‌ریزی می‌کنیم.
‫من در هند بزرگ شدم.
‫و وقتی که تقریباً ۷ سالم بود،
‫یه نفر یه کتاب راجع به اکتشافات فضایی بهم داد،
‫و من شیفته‌اش شدم.
‫دیدی چقدر اولش به اون سنگ نزدیک شده بودیم؟
‫حین مأموریت من دوقلو‌هام رو باردار بودم،
‫برای همین ارتباط برقرار کردن ‫با پیمایشگرهای دوقلو خیلی فرق داشت،
‫به این دوقلو اینجوری فکر می‌کردم که
‫خیلی بهم مرتبط و شبیه‌ان
‫و قراره زندگی مستقل خودشون رو داشته باشن
‫هر پیمایشگر شخصیت خاص خودش رو داره
‫و برام سخته که از بینشون یه سوگولی‌ انتخاب کنم
‫واقعاً نمی‌تونم انتخاب کنم.
‫میدونی، مثل دوقلوهای خودم.
‫در دهانه گوسف، ‫"مینو" توی هوای سردتری بود.
‫"فرصت" روی خط استوا بود، ‫یجورایی انگار مکان پیک‌نیک رفتن توی مریخه.
‫بخاطر همین "مینو" ‫مأموریت سخت تری پیش رو داشت.
‫و "مینو" سنگی پیدا کرد که ‫ما اسمش رو گذاشتیم آدیرونداک.
‫به صخره دست زد.
‫اما با خونه تماس نگرفت.
‫بله قربان، من چیزی روی نمایشگرمون نمی‌بینم.
‫عام، شما درحال حاضر سیگنالی نمی‌بینید؟
‫- جواب منفیه. ‫- دریافت شد.
‫من یکی از سرپرستان مأموریت "مینو" بودم.
‫بخاطر همین چند روز نتونستم به خونه برم.
‫ما همه یجورایی توی منطقه پشتیبانی ناراحت بودیم،
‫جایی که به "مینو" دستورالعمل‌ می‌فرستادیم ‫و سعی می‌کردیم ازش اطلاعاتی بگیریم.
‫و مارک ادلر هم داشت آهنگ بیدار باش اون روز رو ‫انتخاب می‌کرد.
‫و من اینطوری بودم که: ‫" جدی باید آهنگ بیدار باش پخش کنیم؟ "
‫می‌دونید من فقط نگران "مینو" بودم.
‫قسمت باحال آهنگ بیدارباش توی اون لحظه ‫آهنگ " محو من شده‌ای " بود.
‫و همه ایستگاه ها، مأموریت اینه‌.
‫بنظرم امروز از اون روزها نیست ‫که سنت‌مون رو کنار بذاریم.
‫پس یه آهنگ پخش می‌کنیم.
‫♪ اون روزهای خوش کجان؟ ♪
‫♪ انگار پیدا کردنشون سخته ♪
‫♪ سعی کردم بهت برسم ♪
‫♪ اما تو ذهنت رو بسته بودی ♪
‫♪ هر بلایی سر عشقمون بیاد؟ ♪
‫♪ کاش می فهمیدم ♪
‫♪ قبلاً خیلی خوب بود ♪
‫♪ قبلاً خیلی خوشایند بود ♪
‫♪ پس وقتی نزدیکمی، نمی‌تونی بشنوی؟ ♪
‫♪ درخواست کمک دارم ♪
‫♪ عشقی که تو بهم میدی، ‫هیچکس نمی‌تونه نجاتم بده ♪
‫♪ درخواست کمک دارم ♪
‫♪ وقتی که رفتی ♪
‫♪ با اینکه سعی کردم،‌ اما چطور ادامه بدم؟ ♪
‫با خودم گفتم، عجب آهنگ محشری.
‫ابا، " درخواست کمک ".
‫ما با یه بوق برگشتیم. ‫اما "مینو" حالا دیگه حالش خوب نیست.
‫فلش مموری او در داخل خودرو ‫به نوعی خراب شده،
‫بخاطر همین در طول دو شب گذشته بیدار بود،
‫و مدام از کار میوفتاد و دوباره راه اندازی می‌شد.
‫تمام شب رو بیدار موند. ‫اون مثل یه نوجوون بود
‫که نمی‌تونست از بازی کردن ویدئو‌گیم‌هاش دل بکنه.
‫یعنی همینجوری به کارش ادامه می‌داد و ادامه می‌داد.
‫تا وقتی که باتری‌اش تقریباً داشت خالی می‌شد.
‫برای همین گفتیم، «بیاین سعی کنیم خاموشش کنیم»
‫ولی بهش دستور خاموشی ملایم رو دادیم،
‫و اون هم خاموش نمی‌شد.
‫برای همین یخورده داشتیم وحشت می‌کردیم،
‫چون حالا مجبور بودیم برای "مینو" ‫این پیام رو بفرستیم: « خاموش شو لعنتی. »
‫این دستوریه که مهم نیست چه اتفاقی بیوفته
‫باعث می‌شه پیمایشگر خاموش بشه.
‫آلفا اعشاری ۱-۲-۴، ‫خاموش شدن اعشاری برای ۲۴ ساعت.
‫آماده بودیم که به دنیا بگیم، ‫ما "مینو" رو از دست دادیم.
‫اما بعد، خیلی ناگهانی...
‫- شروع کن، مخابرات. ‫- می‌تونه تایید کنه که داده ها جریان دارن.
‫بعد از چند شب بی‌خوابی شدید،
‫پیمایشگر حالا خیلی آروم خوابیده.
‫ایول به برق!
‫"مینو" برگشته.
‫مثل ماشینی که تازه روغن کاری شده، مگه نه؟
‫نوعی تخمینه...
‫چیزی که در نهایت قراره طول عمر ‫این دو رسانگر رو محدود کنه
‫تجمع گرد و غبار بر روی ‫جهت شناسی خورشیدی‌ست.
‫می‌تونید ۹۰ روز رو ‫مثل یه گارانتی ببینید که قراره منقضی شه.
‫خیلی خب دیگه، این زمانیه که ‫برای مأموریت تعیین شده.
‫امیدوار بودیم که حداقل ‫توی ۹۰ روز بتونیم انحام بدیم.
‫اینکه قراره چقدر بیشتر از این دووم بیاریم، ‫به مریخ بستگی داره.
‫نگران بودیم که بعد از ۹۰ روز روی مریخ
‫"مینو" و "فرصت" برق کافی نداشته باشن
‫و اینجوری قراره بمیرن.
‫و بعد این اهریمن‌های شنی رو دیدیم،
‫و نگران این بودیم که قراره چه بلایی سر ‫"مینو" و "فرصت" بیارن.
‫این عکس رو چند هفته قبل
‫گرفته بودیم و داشت قرمز تر و خاکی تر می‌شد.
‫به سختی می‌شد پنل‌های خورشیدی رو دید.
‫اما صبح بعد از اهریمن‌های شنی،
‫انگار یه نفر با شیشه پاک کن اومده بود.
‫و پنل‌های خورشیدی به تمیزی روزی بودن ‫که فرود اومدیم.
‫معلوم شد که این اهریمن‌های شنی بهترین ‫دوست‌هایی بودن که این دو پیمایشگر می‌تونستن داشته باشن.
‫اونها به معنای واقعی کلمه پشتیبان ‫ماشین‌های زندگی ما بودن.
‫دقیقاً به موقع از راه رسیدن
‫که نفس بکشیم... ‫و بهمون اکسیژن می‌رسونن.
‫و بعد ما دوباره انرژی می‌گیریم.
‫به سلامتی خودمون.
‫بنابراین، ما الزامات اصلی موفقیت خودمون رو ‫ملاقات کرده بودیم: 90 روز.
‫و به این فکر فرو رفتیم که شاید زندگی ‫این دو پیمایشگر‌ رو از محدودیت آزاد کنیم
‫چون اهریمن‌های شنی، واقعاً ‫اونجا برامون کارساز بودن.
‫پس بزن بریم، دل رو بزنیم به جاده، ‫تخت گاز بریم،
‫و بریم مریخ رو ببینیم.
‫به ۹۰ روز دو پیمایشگر رسیدیم ‫و خیلی بهمون خوش گذشته بود،
‫برای همین مسابقه اتومبیل رانی ‫پیمایشگر راه انداختیم.
‫یعنی، دو پیمایشگر باید باهم دیگه رقابت می‌کردن.
‫که ببینیم کدوم یکی مسافت بیشتری رو ‫توی روزی که براش مونده طی می‌کنه.
‫از "مینو" نا امید شده بودیم.
‫یعنی این زاویه‌ای که فرود اومده ‫اونی نبود که فکرش رو می‌کردیم.
‫اما "مینو" نگاهش رو گرفت،
‫و تپه‌های سربالایی از فاصله دور دیده می‌شد،
‫که به تپه‌های کلمبیا نام گذاری شد.
‫و بنابراین، اگر شواهد بالقوه ای مبنی بر ‫آب آشامیدنی وجود داشته باشه،
‫شاید توی اون تپه‌ها پیدا کنیم.
‫و طرف دیگه‌ای از سیاره،
‫پیمایشگر خوش‌شانس ما "فرصت"، ‫یک ماجراجویی کاملاً متفاوت داشت.
‫خاطرات روزانه پیمایشگر‌ فرصت.
‫چیزی که الان واقعاً لازم داریم، ‫سنگ‌های بستر فرو رفته بیشتری توی زمینه.
‫نزدیکترین چیز اون دهانه بزرگ ‫به سمت شرق، به نام اندورنسه.
‫نکته زیبا در مورد حفره اینه که
‫این یک توالی منظم از رویدادها ‫با سنگ های قدیمی در قسمت پایینی‌ست
‫و سنگ‌های جوان‌تر، جوان‌تر، جوان‌تر ‫روی هم انباشته می‌شوند.
‫یه گنجینه طلای علمی اون پایین وجود داره،
‫اما تا حالا هیچوقت یه پیمایشگر رو ‫از شیب به این تندی پایین نفرستادیم.
‫کشتن یه ربات توی یک سیاره دیگه کار راحتیه.
‫اونم وقتی که توی جایی مثل حفره اندورنس باشی.
‫من حاضرم تا جایی که لازمه تا اون پایین برونم.
‫تنش بین دانشمندان و مهندسان اینه که
‫دانشمند‌ها اونایی هستن که می‌خوان ‫دیوونه بازی انجام بدن.
‫میدونی، « من می‌خوام از این
‫شیب ۳۵ درجه‌ای برم پایین ‫چون اون سنگ خیلی قشنگه »
‫و مهندس‌ها اونایی هستن که میگن،
‫« نه، نه، این کار خطرناکه. نباید همچین کاری بکنی،
‫این کاری که می‌خواین بکنید کاملاً احمقانه‌ست »
‫صادقانه بگم، اگه نتونیم با اطمینان خاطر ‫از این صخره ها بالا بریم،
‫قرار نیست وارد این حفره بشیم.
‫بنابراین ما یک تخت آزمایش بزرگ ساختیم
‫با یک مدل در مقیاس کامل پیمایشگر.
‫اوه اینجا یکم لغزنده‌ست.
‫ما سعی کردیم هندسه‌اش رو شبیه سازی کنیم.
‫سعی کردیم خاک رو شبیه سازی کنیم.
‫میدونی، اولین باری که میری سراغ تخت آزمایش
‫و مستقیم میری بالا،
‫اون هم مستقیم میاد پایین.
‫برای همین ذره ذره پایین اومدیم.
‫یا به نظرم، میدونی ‫می‌تونیم از مقیاس اندازه‌گیری استفاده کنیم.
‫ما با سانتی‌متر راهمون رو به پایین رفتیم.
‫مسیر رو با دقت برنامه ریزی کنید
‫که "فرصت" رو از خطرات احتمالی دور نگه داریم.
‫بدون مشکل انجامش دادیم؟
‫صبح روز بعد اومدیم، ‫و عکس‌ها رو نگاه کردیم
‫و می‌شد صدای پچ پچ رو از اطراف اتاق شنید،
‫سطح کنار حفره
‫به اندازه‌ای که آرزو کرده بودیم چسبناک نبود، ‫و اون انگار خودش
‫راه افتاده بود به پایین تپه،
‫به سمت یک تخته سنگ غول پیکر..
‫اما چیزی به اسم خودمختاری در پیمایشگرها ساختیم.
‫ما به پیمایشگر‌ اجازه دادیم ‫که برای خودش تصمیم بگیره.
‫چون پیمایشگر از موقعیت خودش روی مریخ ‫بیشتر از ما اطلاع داره.
‫بخاطر همین وقتی "فرصت" رفت پایین حفره،
‫متوجه شد که با سرعت زیادی ‫داره سراشیبی رو سُر می‌خوره.
‫و با چند سانتی‌متر فاصله با،
‫نوک پنل خورشیدی‌اش می‌ایسته.
‫همین‌قدر فاصله کم تا ‫خرد شدنش توسط یه صخره غول پیکر.
‫که می‌تونست پایان مأموریت "فرصت" باشه.
‫ما همه در حال سکته کردن بودیم، ‫اما خودمختاری‌اش ما رو نجات داد.
‫و خیلی به پیمایشگر‌ خوش‌شانسمون افتخار می‌کنیم.
‫به لطف "فرصت"،
‫ما یه عکس خیلی خیلی خیلی بزرگ چاپ کردیم.
‫اون یک نوار شمال به جنوب بود ‫که از مدار به دست اومده بود.
‫و حفره عقاب، جایی که فرود اومده بودیم رو ‫نشون می‌داد.
‫حفره اندورنس جایی که "فرصت" بود،
‫و اون رو روی میز پهن کردیم.
‫خیلی خیلی پایین عکس، ‫یه حفره خیلی بزرگ وجود داشت
‫چند کیلومتری جنوب که ‫حفره ویکتوریا رو نام‌گذاری کرده بودیم.
‫و میدونم این مسخره‌ست،
‫که توی مأموریتی که قرار بود سه ماه طول بکشه، ‫بگیم،
‫« پس این حفره رو داریم،
‫بنظرمون دوسال طول می‌کشه تا بهش برسیم »
‫اما باز هم انجامش دادیم.
‫پس اول از همه چیز،
‫♪ عاو! ♪
‫♪ هی، آره ♪
‫♪ من قبلاً فکر می‌کردم که تو من رو دوست داری ♪
‫♪ عزیزم حالا مطمئنم ♪
‫♪ و نمی‌تونم منتظر بمونم... ♪
‫پس حفره ویکتوریا مایل‌ها فاصله داشت،
‫♪ اوه، آره ♪
‫♪ دارم زیر آفتاب قدم می‌زنم ♪
‫♪ دارم زیر آفتاب قدم می‌زنم...♪
‫اما دید کاملاً واضحی داشتیم.
‫هیچ تپه و کوهی جلوی راه نبود.
‫فقط موج‌های کوچیک شنی بودن.
‫♪ و حس خوبی نمیده؟ ♪
‫♪ هی... ♪
‫پس کاری رو کردیم که ‫بهش میگیم رانندگی چشم بسته.
‫♪ اوه، آره ♪
‫♪ و حس خوبی نمیده؟... ♪
‫پس به "فرصت" گفتیم،
‫"تو چیزی نمی‌بینی. ‫به من اعتماد کن. ادامه بده."
‫♪ من عشق رو حس می‌کنم، ‫من عشق رو حس می‌کنم، عشقی که واقعیه ♪
‫♪ من احساس سرزندگی می‌کنم، ‫من عشق رو احساس می‌کنم، عشقی که واقعاً واقعیه ♪
‫و با رانندگی چشم بسته، ‫روشی که می‌تونستیم پروسه رو حساب کنیم
‫شمارش چرخش چرخ‌ها بود.
‫♪ من زیر آفتاب قدم می‌زنم ♪
‫♪ من زیر آفتاب قدم می‌زنم...♪
‫چرخ‌ها، رسانگر رو روشن کرده بودن،
‫♪ من زیر آفتاب قدم می‌زنم♪
‫اما در کمال ناباوری...
‫♪ و حس خوبی نمیده؟ ♪
‫آپی اصلا تکون نخورده بود...
‫این مال روز گذشته‌ست،
‫اومد دقیقاً جایی که گیر کرد،
‫در واقع بعد از این دیگه پیشرفت چشمگیری نداشت.
‫اما پیمایشگر فکر می‌کرد ‫داره برنامه‌اش رو اجرا می‌کنه.
‫انگار تمام راه اینجا بود.
‫بنابراین، کل روز، "فرصت" ‫فقط چرخ‌هاش رو تو جای خودشون می‌چرخوند،
‫و زمین زیر پاش بیشتر و بیشتر کَنده می‌شد.
‫هیچ‌ کتابی وجود نداره که بگه خب برو فصل چهارم:
‫استخراج پیمایشگر از تپه های شنی.
‫بخاطر همین ما یک کپی از تپه شنی ‫در آزمایشگاه رانش جت ساختیم، و مدل رو توش گیر انداختیم.
‫از منظر یک مهندس ‫هیجان انگیز بود...
‫چون ما عاشق چالشیم..
‫یجورایی مثل باتلاق شنی بود.
‫و شش هفته رو صرف این کردیم که بفهمیم ‫چطور "فرصت" رو آزاد کنیم.
‫اما خاک هیچ اصطکاکی نداشت.
‫مثل رانندگی روی آرد کیک بود.
‫مهندس‌ها تصمیم گرفتن که تنها شانس اینه کهبه عقب برش گردونیم و گاز رو بگیریم.
‫اما روی مریخ شرایط داشت بدتر می‌شد.
‫انگار داشتیم عمیق‌تر فرو می‌رفتیم.
‫می‌تونست کشنده باشه.
‫روز ۴۸۳.
‫برق به میزان قابل توجهی کاهش پیدا کرده.
‫توی این لحظه فقط ‫دماغمون رو از آب بیرون نگه داشتیم.
‫روز ۴۸۴.
‫گزینه های رانندگی طولانی حالا برگشتن.
‫گفتیم: « خیلی خب دیگه، ‫بیایید راجع به رانندگی
‫از این به بعد کمی بیشتر محافظ کار باشیم »
‫و خیلی محتاطانه رفتیم به سمت جنوب.
‫و در نهایت بالاخره رسیدیم به ‫دهانه ویکتوریا.
‫گروهی از ما بودیم که
‫دور یک میز نشسته بودیم ‫و توی مهمونی نوشیدنی مارگاریتا می‌خوردیم
‫و یکی یهو نظر داد: « هی بیاید شرط ببندیم »
‫یک دستمال کوکتل برداشتیم،
‫و همگی اسم‌هامون رو نوشتیم.
‫و همگی قرار شد ۲۰ دلار بذارن.
‫گفتیم که: «خیلی خب، کی معتقده که
‫هیچ، یک و یا دو پیمایشگر سال بعد زنده می‌مونن؟»
‫اون دستمال کوکتل رو هنوز نگه داشتیم،
‫و هر سال بعد از سال بعد، ‫بعد از سال بعد و بعد از سال بعد انجامش دادیم.
‫و هر سال، استیو اسکوایرز، ‫دانشمند اصلی پروژه،
‫رای داد که هر دو پیمایشگر‌ ‫در سال آینده میمیرن.
‫منطقم بهم می‌گفت ‫که من بالاخره یه روز برنده میشم،
‫و وقتی برنده بشم، به همون اندازه که ‫خوشحالم می‌کنه، قراره ناراحت بشم.
‫من برعکس رای دادم ‫که هر دو پیمایشگر‌ هنوز زنده‌ان.
‫پس درواقع یجورایی توی این سال‌ها ‫از پس شرط به خوبی بر اومدم.
‫در این مرحله، "مینو"، ‫پیمایشگر‌ کارگر سخت کوش ما،
‫در حال کاوش تپه‌های کلمبیا بود.
‫اما داشت با مشکلات مکانیکی روبه‌رو می‌شد.
‫و بعد چرخ جلویی از کار افتاد.
‫- پنج-چرخ، پنج-چرخ. ‫- باشه.
‫یکی گفت: ‫«این خیلی شبیه سبد خرید مواد غذایی‌ست
‫که چرخش گیر کرده ‫و عقب کشیدنش راحت تر از هل دادنشه."
‫ما اینجوری بودیم که: «آره کشیدن» ‫«بیاید دنده عقب بگیریم»
‫بنابراین "مینو" تپه کلمبیا رو خیلی آروم ‫دنده عقب گرفت.
‫همینطور که به عقب می‌رفت ‫اون چرخ شکسته رو هم با خودش می‌کشید.
‫و افتضاح بود ‫چون زمستون نزدیک بود.
‫یه زمستون مریخی دوبرابر زمستون زمینه.
‫پس قراره خیلی سرد باشه.
‫انقدر سرد میشه که باید از انرژی‌ات استفاده کنی
‫که دمای سخت افزار‌هات رو متعادل نگه داری.
‫وگرنه ممکنه بشکنه.
‫در دید "مینو"، ‫ما شدیدا به راهی نیاز داشتیم
‫تا پنل‌های‌ خورشیدی رو به سمت خورشید برگردونیم.
‫اما برای این کار باید کل رسانگر رو کج می‌کردیم.
‫"مینو" مجبور بود تا دنده عقب از این
‫زمین صخره‌ای و ناهموار بره بالا...
‫تا تمام زمستون رو زنده بمونه...
‫و این فقط به فصول ختم نمی‌شد.
‫چیزهایی هم از قبیل طوفان شن وجود دارن.
‫گاهی یک طوفان گرد و غبار ‫می‌تونه به یک طوفان سراسری منجر بشه.
‫و این بدجوری به "فرصت" ضربه می‌زنه.
‫روز ۱۲۲۶.
‫"فرصت" داره برای جونش تقلا می‌کنه.
‫مریخ دستکش‌هاش رو درآورد ‫و کوبید توی دید "فرصت".
‫با سطح بالایی از گرد و غبار توی آسمون.
‫بنابراین ما مجبور شدیم فرآیند تصمیم گیری داخلی ‫پیمایشگر رو تغییر بدیم
‫بطوری که وقتی برق ‫خیلی کم شد...
‫که "فرصت" بتونه خودش رو خاموش کنه ‫تا باتری‌اش رو نگه داره.
‫هیچکس نمی‌خواست بلند بگه که
‫ممکنه مأموریت هر لحظه تموم بشه.
‫می‌تونستیم طوفان شن رو ببینیم. ‫می‌تونستیم اون رو از مدار ردیابی کنیم.
‫اما هفته ها طول می‌کشید تا واضح دیده بشه.
‫زمان اصلی‌ای که برای ‫دریافت داده ها پیش‌بینی شده بود،
‫۱۲... ۲۰:۴۰ زمان جهانی هماهنگ بود، ‫اما وقت ما یخورده کمه.
‫بخاطر همین برای آهنگ بیدارباش، ‫پیشنهاد زیاد داشتیم.
‫من هم با خودم گفتم پس تا وقتی که اطلاعات ‫به دستمون می‌رسه، همه‌شون رو پخش می‌کنم.
‫و بعد باید منتظر می‌موندیم و می‌دیدیم که
‫نجات پیدا می‌کنیم یا نه.
‫♪ خورشید داره بالا میاد ♪
‫♪ دورو دورو رو ♪
‫♪ خورشید داره بالا میاد ♪
‫♪ و میگم همه چیز خوبه ♪
‫♪ عزیزدلم ♪
‫♪ زمستون طولانی‌ای بود ♪
‫♪ عزیزدلم ♪
‫♪ انگار سال‌ها از آخرین بار می‌گذره ♪
‫♪ خورشید داره بالا میاد ♪
‫♪ دودا دو دو ♪
‫♪ خورشید داره بالا میاد ♪
‫♪ و میگم همه چیز خوبه ♪
‫♪ عزیزدلم ♪
‫♪ لبخندها داره به چهره‌ها برمی‌گرده ♪
‫♪ عزیزدلم، انگار سالها.... ♪
‫بنظرم هیچکس فکرش رو هم نمی‌کرد که پیمایشگرها
‫از این همه بلا، جون سالم به در ببرن.
‫♪ خورشید داره بالا میاد ♪
‫♪ خورشید داره بالا میاد...♪
‫این حس رو داری که
‫الان مریخ دیگه نمی‌تونه بلایی سر ما بیاره.
‫ما از همه‌اش جون سالم به در بردیم. ‫یجورایی شکست ناپذیریم.
‫♪ خورشید داره بالا میاد ♪
‫اما مأموریت تموم نشده بود.
‫ما هنوز امیدوار بودیم که بتونیم جایی رو پیدا کنیم ‫که قابلیت زندگی کردن داشته باشه.
‫با آبی با پی هاچ طبیعی، که می‌تونستی بنوشی.
‫ممنونم.
‫-دکتر. اسکوایرز. ‫-خوشحالم که اینجام.
‫-خیلی ازتون ممنونیم که به ما ملحق شدید. ‫-خواهش می‌کنم.
‫خب، این یک نمونه از ‫مریخ نوردهاییه که همین الان روی مریخه.
‫- درسته. ‫- که حالا این
‫مینوعه یا فرصت؟
‫اون‌ها اساسا دوقولوهای همسانن،
‫- که کاملا شبیه همن. ‫- پس درواقع نمیتونی تفاوت‌های
‫بین دوتا بچت رو بگی.
‫داری میگی که یه پدر افتضاحی.
‫ماموریت مینو و فرصت اینه که
‫زندگی خودشون رو با باقی مردم داشته باشن.
‫امروز بار دیگر ترافیک روی مریخ سنگینه.
‫مریخ نوردهای مینو و فرصت هنوز اونجان.
‫تا الان نه و نیم مایل سفر کردن
‫بیشتر از ۱۵۶۰۰۰ عکس رو ثبت کردن.
‫ناسا کارهای فوق‌العاده‌ی
‫زیادی در زمینه علوم فضایی انجام میده.
‫ولی تلاش برای توضیح ‫طیف بندی اشعه‌ی گاما
‫برای یه هشت ساله سخته.
‫ولی یه ربات زمین شناس
‫هرکسی میتونه متوجه بشه درمورد چیه.
‫و الان اکتشاف و ماجراجویی
‫میتونه به یه تجربه‌ی مشترک خیلی بزرگ تبدیل بشه
‫داره چیکار میکنه؟
‫مریخ نوردها به یه پدیده تبدیل شدن.
‫اونا نمایانگر کاوش و کنجکاوی و علاقه به جهان بودن.
‫خدانگهدار مریخ نوردهای مریخ، هرجا که امشب هستین.
‫و هرچه بیشتر مریخ نوردها میموندن
‫نوید بیشتر برلی کشف آینده بود...
‫آرنج، مچ دستم داره.
‫مردم سراسر جهان واقعا به این ‫مریخ نوردها وابسته میشدن.
‫ولی فکرنمیکنم هیچکدوم از ما از
‫از اثری که روی عموم مردم داشتیم کاملا آگاه بود، ‫تا اینکه مینو برگشت.
‫قول دیگه‌ی من، مینو، یه مشکل داشت.
‫اون قبلا یه چرخ شکسته داشت،
‫و فقط یکم جاسازی شده بود.
‫و بعدش یه چرخ دیگه شکست، ‫و نزدیک زمستون بود.
‫ولی با شناخت مینو، متوجه شدم که متوجه میشه.
‫این تپه سنگ،
‫ممکنه همون چیزی باشه که بهش گیر کردیم.
‫و هم تو مریخ و هم توی بستر آزمایشی، ‫همونطور که رانندگی میکنیم غرق میشن.
‫این صفحه‌ی اول اینجا فقط یه نمای کلی ‫از انرژی مورد نیاز مینوعه.
‫عددهای قرمز برای جاهایین که انرژی کافی
‫برای زنده موندن به مدت طولانی رو نخواهیم داشت.
‫واقعا یه مسابقه با زمان بود.
‫ما خیلی کند پیشرفت میکردیم، ولی باید ‫هی تلاش میکردیم که زمستون رو شکست بدیم.
‫و شروع به دریافت نامه و تماس‌های تلفنی از مردم کردیم.
‫این حس واقعی‌ای که، میدونی،
‫باید هرکاری که میتونیم انجام بدیم ‫که مینو رو نجات بدیم.
‫و مردم این کمپین رو "مینوی آزاد" اسم گذاری کردن.
‫و این نشونمون داد که،
‫انسان‌ها قادر به ایجاد ارتباط و پیوند با دوتا رباتن.
‫سال خورشیدی ۲۱۹۶.
‫مینو برای خواب زمستونیش آماده شده بود.
‫روی تخت خوابیده،
‫و هممون با دقت برای دریافت سیگنال ‫یا عدم وجودش نگاه میکنیم.
‫همونطور که مریخ نورد شروع به هیپوترمیا میکنه، ‫(کم شدن دمای بدن به صورت غیرطبیعی)
‫نمیتونه دیگه ارتباط برقرار کنه.
‫و یا صبح بعدی بیدار میشه،
‫یا که دیگه هیچوقت بیدار نمیشه.
‫وقتی خورشید دوباره درومد،
‫گوش میکردیم، سعی میکردیم
‫یه زمزمه یا صدایی بشنویم.
‫هرچیزی.
‫و نشنیدیم.
‫حسی شبیه این بود که،
‫رفتن یه دوست از طریقای مختلف رو ببینی.
‫میدونم که مردم فکرمیکنن این عجیبه، ‫چون به نظر میاد دارم راجع به یه شخص حرف میزنم،
‫ولی با اینکه یه شخص نبود،
‫بازم یه بخش بزرگی از زندگیمون بود.
‫مینو مریخ نورد ناهموار ماجراجویانه‌ی ما بود،
‫و اطرافیانش نیاز بیشتری بهش داشتن.
‫و شاید چون من مدیر ماموریت مینو بودم،
‫میخواستم که شبیه من باشه...
‫فکرمیکنم اینطوری باهاش ارتباط برقرار کردم.
‫میدونی، شایدم اونم بعد از
‫این همه کار سخت خسته شده بود.
‫به هرحال، اگه بتونیم چیزی به اندازه‌ی
‫صد متر از رانندگی امروز بیرون بکشیم،
‫فقط اون خطی که میبینین رو طراحی کنین...
‫تا الان فقط افراد انگشت شماری
‫که از اول روی طراحی بودن، هنوز توی تیم موندن.
‫ما تو نسل دیگه‌ای از مهندسینیم که درحال کار با فرصتن.
‫هیچوقت توی عمرم فکر نمیکردم
‫قادر به کار روی فرصت باشم.
‫وقتی کلاس هشتم بودم، یه اخبار راجع به
‫فرود اومدن مینو و فرصت دیدم.
‫من فقط یه دختر شهری
‫وسط ناکجاآباد تگزاس بودم.
‫ولی میدونستم چیکار میخوام بکنم.
‫میخواستم کمک کنم که زندگی رو ‫توی سیارات دیگه پیدا کنیم.
‫وقتی طرفای ۱۷سالگی بودم،
‫یه مسابقه‌ی اسم نویسی برای مینو و فرصت برگزار شد.
‫درنهایت اسم‌های
‫رمولوس و رموس رو فرستادم.
‫پدرشون مارس بود، خدای جنگ.
‫نمیدونم داشتم به چی فکر میکردم ولی،
‫همون موقع بود که مغزم به طور کامل ‫به سمت مریخ و اکتشافات فضایی رفت.
‫و در آخر منو به برنامه‌ی مریخ ناسا رسوند.
‫وقتی اول کارم رو تو ‫آزمایشگاه رانش جت ناسا شروع کردم،
‫فرصت یه مریخ نورد قدیمی بود
‫که در هزاران ماموریت
‫طولانی، طولانی مدت خودش بود.
‫ولی اون دلیلیه که مهندسی هوافضا رو شروع کردم.
‫میدونستم فرصت همون جاییه ‫که میخواستم کارمو شروع کنم.
‫تمامی واحدها، این لیست کارهای شماست.
‫حدود پنج دقیقه‌ی دیگه توضیحات ‫پیوند مخابراتی رو شروع میکنیم.
‫الان که مینو رفته،
‫این هست که، بعدش با فرصت چیکار کنیم؟
‫انقد باهاش آزمایش انجام میدیم که چرخ‌هاش از کار بیوفته؟
‫یا پامون رو بذاریم روی پدال گاز ‫و تا میتونیم سریع پیش بریم
‫و سعی کنیم بعدش به اون حفره‌ی بزرگ برسیم؟
‫مایل‌ها و مایل‌ها اونورتر،
‫یه حفره‌ی بزرگ به اسم اندور وجود داره.
‫قدیمی ترین سنگ‌هایی رو داره
‫که تاحالا فرصت تونسته شناسایی کنه.
‫اما سالها دور بود.
‫و شاید نتونیم انجامش بدیم، ‫ولی جاییه که چیزای خوب بعدی قرار دارن.
‫پس باید امتحانش کنیم.
‫سال خورشیدی ۱۷۸۴.
‫فرصت به سمت دهانه‌ی اندور به صورت
‫رانندگی مکرر و در زمان منکر حرکت کرده.
‫اون این هفته برنده‌ی قرعه کشی معکوس کهکشانی شد،
‫و رعد و برق بهش برخورد کرد.
‫تقریبا.
‫با یه پرتوی کیهانی برخورد کرد ‫که برای چندروز متوقفش کرد.
‫ولی حالش خوبه و به رانندگی برگشته.
‫سال خورشیدی ۲.۴۲.
‫بنظر میرسه فرصت به ‫شکارچی شهاب سنگ تبدیل شده.
‫اون در طی سفرش به اندور،
‫سه تا شهاب سنگ کشف کرده.
‫سال خورشیدی ۲۲۱۳.
‫فرصت تو چهارمین زمستونش روی مریخه،
‫و سردترینش تا اینجا.
‫پس به منظور ذخیره‌ی انرژی، ‫مریخ نورد بیشتر میخوابه
‫تا وسایل الکترونیکیش رو گرم نگه داره.
‫بخاطر همین داریم میدویم و میدویم و میدویم.
‫بعضی روزا فاصله خیلی بیشتر میشه، ‫و بعضی روزا اصلا حرکتی نمیکنه،
‫ولی به حرکت ادامه میدیم.
‫فرصت یک چیزی حدود دو کیلومتر با ‫حفره‌ی اندور فاصله داره.
‫اون به نقطه‌ی مینو میرسه،
‫اسم گذاری شده به افتخار ‫خواهر ساکت فرصت.
‫به اولین ماراتن مریخ اینجا در
‫آزمایشگاه رانش جت خوش اومدید.
‫مریخ نورد فرصت تنها یک هفته و نیم پیش به
‫مسافت ماراتن رو مریخ دست یافت.
‫تبریک به همه!
‫خب، در این نقطه، ما
‫از گارانتی خود و گارانتی تمدید شده فراتر رفتیم
‫و تماس تلفنی روی تلفنت که میگه،
‫"هی، گارانتی بیشتری بهتون میدیم." ‫و ما از اونم رد میکنیم.
‫و اوپی شروع به نشون دادن علائم پیری کرد.
‫موهای خاکستریش، گرد و غبار
‫جمع شده بین کابل هاش بود.
‫یکی از مفاصل شونه
‫تو بازوی فرصت دچار آرتروز شد.
‫درآخر متوجه شدیم اگر به حرکت دادنش ادامه بدیم،
‫جایی که ما نمیخوایم از کار میوفته.
‫ما فقط بازو رو
‫در مقابل مریخ نورد برای بقیه ماموریت قرار دادیم.
‫و با شروع ورم مفاصل
‫فرصت با چرخ سمت راست جلو هم دچار مشکل شد.
‫بخاطر همین وقتی باهاش رانندگی میکردی ‫باید به این فکرمیکردی،
‫که وقتی منحرف شد چطوری میخوای درستش کنی.
‫وقتی شروع به پیرتر و پیرتر شدن کرد،
‫اوپی شروع به از دست دادن حافظش کرد.
‫میرفت میخوابید.
‫و اساساً تمام اطلاعات علمی
‫و هرکاری که قبلا انجام داده بود رو ‫وقتی بیدار میشد فراموش میکرد.
‫و تو محدوده‌ای که فرصت ‫شروع به از دست دادن حافظش کرد
‫مادربزرگمم با آلزایمر سر و کله میزد.
‫و دیدم مادربزرگم دیگه خودش نیست.
‫- یه... ‫- دوچرخه.
‫و این یکی از سخت‌ترین چیزایی بود ‫که باید ازش رد میشدیم.
‫و وقتی شروع به دیدن فرصت کردم ‫که شروع به از بین رفتن کرد...
‫باید یه راهی یرای عمل در این
‫الگوی جدید فراموشیش پیدا میکردیم.
‫و موفقانه با مجبور کردنش
‫به بیدار بودن انجامش دادیم.
‫بنابراین میتونست قبل اینکه بخوابه ‫و همه کارایی که انجام داده رو فراموش کنه
‫همه‌ی داده‌هارو برای ما زمینیا بفرسته.
‫فکرکنم فرصت واقعا بهم کمک کرد که
‫بهتر با شرایط مادربزرگم کنار بیام.
‫و این بخش از زندگی رو درک کنم.
‫ولی بازم یه بچه‌ی فوق‌العاده بود.
‫و اون به لعنتی‌ترین حالت به تلاش
‫برای کامل کردن مامورینش،
‫پیدا کردن آب طبیعی برای ‫پیش بردن زندگی در مریخ ادامه داد.
‫بعد چندین سال سفر کردن،
‫بالاخره شروع به دیدن ‫دهانه‌ی حفره‌ی اندور از دوردست کردیم.
‫و با اینکه این چیز بیش از ده مایل عرضشه،
‫درست تا لبه بالا کشیدیم و...
‫صدای ترکیدن...!
‫وقتی فرصت به دهانه‌ی نفره دسید، ‫همه چیز عوض شد.
‫یه چیزی شبیه شروع یه ماموریت جدید بود.
‫یه محیط کاملا جدید برای گشتن بود،
‫صدها و میلیون ها سال تو زمان عقب نشینی میکنه.
‫عاشق این قسمت از ماموریت بودم.
‫سال خورشیدی ۳۳۰۰.
‫فرصت به شدت درحال تجزیه و تحلیل ‫سنگ اسپرانسه
‫که میتونه سرنخی از محیط باستانی ماقبل سکونت باشه.
‫این خاک رسیه که توسط آب
‫با پی‌اچ تقریبا خنثی تغییر کرده،
‫که نشون دهنده‌ی مناسبترین شرایط ‫برای زیست شناسیه که
‫فرصت باهاش مواجه شده.
‫این یه دست آورد بزرگ بود.
‫آب.
‫زمانی آب آشامیدنی و خنثی روی سطح مریخ وجود داشته.
‫و نه تنها آب وجود داشته، بلکه ‫احتمالا میتونسته حیات میکروبی باستانی رو داشته باشه.
‫پس انقلابی بوده.
‫این بهمون نشون داد که تو مریخ باستان
‫منشا حیاتِ
‫بسیار مناسبتری وجود داشته.
‫این جام مقدسه.
‫این دلیلیه که به مریخ رفتیم.
‫فرصت کشف کرد که مریخ
‫مثل زمین سیاره‌ای آبیه.
‫اوقیانوسایی وجود داشته.
‫آب نقش مهمی تو تاریخ اولیه‌اش داشته.
‫این سیاره رو کاملا تغییر داده.
‫و فرصت سالهارو صرف کاوش حفره‌ی اندور،
‫و انجام اکتشافات باورنکردنی که ‫داستان آب رو روایت میکرد، کرد.
‫پس میتونیم به زمانی برگردیم که ‫این سیاره ممکن بوده حیاتی داشته باشه.
‫خیلی از آدما میپرسن که ‫چرا فکر میکنم مهمه که مریخ رو کاوش کنیم.
‫و فکرمیکنم یکی از نتایجی که از
‫میراث مینو و فرصت بجا مونده ‫جواب بعضی از این چراهاست.
‫مریخ آب داشته.
‫چه بلایی سر آب اومده؟
‫و میتونیم اطلاعاتی بدست بیاریم و بفهمیم
‫چطوری ممکنه این اتفاق برای زمینم بیوفته؟
‫و میتونیم متوجه نقشمون توی این قسمت بشیم؟
‫آیا داریم کاری انجام میدیم که باعث سرعت بخشیدن
‫به این تغییر روی زمین میشه؟
‫چون این چیزی نیست که دوباره بدستش بیاری.
‫خب ما ۱۴ساله که سر ماموریتیم،
‫و سال خورشیدی ۵۰۰۰ فقط یبار اتفاق میوفته.
‫مثل یه نقطه‌ی عطف بزرگ بود.
‫ما یه مریخ نورد پیر داریم.
‫فراموشی داره. ‫آرتروز داره.
‫دوبینا هنوز کار میکنن.
‫دیگه چیکار میتونیم انجام بدیم؟
‫چند روز قبل از سُل ۵۰۰۰، به شوخی گفتم
‫"ما باید یه سلفی بگیریم."
‫ما مریخ رو از طریق چشم‌های فرصت میدیدیم،
‫ولی خود فرصت رو کامل ندیده بودیم.
‫نه از وقتی که تو سال ۲۰۰۳ زمین رو ترک کرد.
‫کمی کاوشگری داده پیش رو داریم.
‫نقشه‌ی سال خورشیدی ۵۰۰۰ اجرا شد،
‫و رهبر علمی بلند شد و گفت: ‫"تیم مهندسی
‫این درخواست رو داره.
‫اونا میخوان یه سلفی بگیرن."
‫و میتونستی صدای افتادن پین رو بشنوی، ‫چون تمام تیم علمی
‫اینطوری بودن که " دوباره بگید؟ "
‫ما میتونیم از عمر باقیمونده‌ی بازوی رباتیک
‫برای این عمل خالصانه‌ی رباتیک استفاده کنیم.
‫سعی کردیم این ایده رو به تیم علمی بفروشیم.
‫ولی ریسکی بود چون بازوش شکسته بود.
‫پس باید یه راهی برای گرفتن ‫تمام دیدگاهای مریخ نورد
‫بدون تکون دادن بازوش پیدا میکردیم.
‫عالی نبود، ولی بهترین ‫کاری بود که میتونستیم انجام بدیم.
‫و فکرمیکنم این روش تیم علمی
‫برای تشکر از تیم مهندسی بود.
‫این وظیفه‌ی ماست،
‫برای گرفتن سلفی وقت بذارید، ‫شما لیاقتشو دارید.
‫مثل "بیا به این رباتی که ساختید واسمون برقصه نگاه کنیم"
‫و خب مهندسین از ۱۷ ‫زاویه‌ی مختلف شروع به گرفتن عکس
‫بر طبق عکس‌های گذشته
‫و چیزی که فکرمیکردن میکروسکوپ میبینه، کردن.
‫و با کامپیوتر قدیمی و کند فرصت،
‫تقریبا یک دقیقه وقت برد تا
‫فقط یه عکس گرفته شه.
‫ما اینطوری بودیم که ‫"شروع دوباره، هنوز چیزی نیست"
‫"شروع دوباره، هنوز چیزی اینجا نیست"
‫شروع دوباره. ‫بنگ، تموم عکسای کوچیک نشون داده شدن.
‫عکسای ریزه میزه‌ی ۶۴ پیکسلی.
‫عکسا یجورای تار و برعکس بودن.
‫ولی بینشون گشتیم،
‫و بالاخره یه عکس از فرصت داشتیم.
‫آره، کوچیک، سیاه و سفید و متمرکز نشده بود،
‫ولی توی این نقطه، برای اولین بار بعد از ۱۴ سال
‫مریخ نوردمون رو دیدیم.
‫همه کسایی که روی فرصت کار میکردن،
‫ایمیل‌هایی از داده‌های آب و هوایی مریخ دریافت میکردن.
‫یه روز نگاهش کردم، و واقعا شروع به غبارآلود
‫و ابری شدن تو مکانی که فرصت بود کرد.
‫این عکسا سال ۵۱۰۶ خورشیدی گرفته شدن،
‫و میتونی ببینی نه خورشید یه نقطه‌ی درخشان بزرگه.
‫ولی سه سال بعدش میتونی ببینی ‫که خورشید کاملا ناپدید شده.
‫آره.
‫واقعا ترسناکه.
‫این طوفان غبار برای فرصت اومد.
‫و تا الان از طوفان‌های غبار مریخ ‫سالم بیرون اومدیم.
‫فرصت سالم مونده بود.
‫ولی بعد چندروز درگیری، ‫مردم متوجه شدن که
‫این متفاوت تر از هرچیزیه ‫که تا الان تجربه کردیم.
‫طوفان غباری که روی فرصت تاثیر گذاشته بود، ‫شدیدا تشدید شده بود.
‫وضعیت اضطراری هوافضا، با ‫پیش بینی خطای کم توان اعلام شد.
‫و بعدش اون خاموش شد.
‫ولی هممون گفتیم که میدونیم چیکار کنیم،
‫کتاب راهنمای کوچیک طوفان غبارمون رو داریم،
‫و هر کار ممکنی که میتونیم انجام بدیم رو، انجام میدیم
‫که دوباره ارتباطمون رو با فرصت برقرار کنیم.
‫تو این نقطه، آهنگای بیداری دیگه بدرد نمیخوردن.
‫اما این سنت زو به این امید که ‫آواز خوندن کمکی کنه برگردوندیم.
‫♪ جیترباگ... ♪
‫و هرباری که سعی میکردیم مریخ نورد رو ‫بیدار کنیم میخوندیمش.
‫♪ قبل از اینکه بری بیدارم کن ♪
‫♪ مثل یه یویوی آویزون ولم نکن ♪
‫♪ قبل اینکه بری بیدارم کن ♪
‫♪ نمیخوام زمانی که اونقد بالا میری رو از دست بدم ♪
‫♪ تو بوم بوم رو توی قلبم راه انداختی ♪
‫سال خورشیدی ۵۱۷۶،
‫بیشتر از ۶۰ سال خورشیدیه که ‫ارتباطمون با فرصتو از دست دادیم.
‫ممکنه هفته‌ها قبل از تمیزی آسمون باشه.
‫♪ مثل یه یویوی آویزون ولم نکن ♪
‫♪ قبل اینکه بری بیدارم کن ♪
‫♪ نمیخوام زمانی که اونقد بالا میری رو از دست بدم ♪
‫سال خورشیدی ۵۲۱۰.
‫بعد از حدود صد سال خورشیدی بدون ارتباط،
‫تیم با انتظار منتظر شنیدن فرصته.
‫♪ میخوام اونقد بالا پرواز کنم ♪
‫♪ تو آسمونای خاکستری رو از سر راهم برمیداری ♪
‫♪ تو باعث میشه خورشید روشن تر از روز دوری باشه ♪
‫یه چیزی بیشتر از شش ماهه
‫از آخرین ارتباطمون با فرصت.
‫طوفان گرد و غبار بالاخره تموم شد.
‫پس امید داشتم، که شاید
‫بیدار شه و بگه : اوه، ما زنده‌ایم.
‫♪ همه‌چیز درست میشه ♪
‫ولی اتفاق نیوفتاد.
‫اون حالت خودمختاری روی خودش داشت
‫که سر ساعت‌های خاص بیدار شه،
‫و ما میدونستیم کی اون آلارم خاموش میشه،
‫پس ما زمینی‌ها میتونستیم ‫تلاش کنیم و باهاش ارتباط برقرار کنیم.
‫هرروز سر همون ساعت هی تلاش میکردیم.
‫فرامندهی تهاجمی‌تری رو شروع کردیم.
‫هرروز گوش به زنگیم که فرصت باهامون حرف بزنه.
‫ناسا مشخص کرد که میتونیم برای بار آخر
‫تلاش برای ارتباط و بیدار کردن فرصت رو امتحان کنیم.
‫هممون فقط به زمین اتاقی که ‫اتاق تاریک صدا میشد خیره شده بودیم.
‫همونجایی که ما برای ‫یک و نیم دهه،
‫تموم دستورات رو برای دو مریخ نورد میفرستادیم.
‫مثل اینکه، فقط بیدار شو،
‫شرایط رو بهتر میکنیم.
‫و به کاوش کردن ادامه میدیم.
‫ثانیه‌ها گذشت،
‫دقیقه‌ها گذشت، ‫و تو اون حالت، همه میدونستیم.
‫و من تازه‌ترین فلش‌بک رو
‫به شب فرود داشتم،
‫به عنوان یه ۱۶ ساله ‫تو همون اتاق ایستاده بودم
‫و متوجه شدم که میخوام با زندگیم چیکار کنم.
‫ولی داستانمون به سر رسید.
‫و همه‌ی اینا یهویی بهم ضربه زد.
‫تیم عملیات گفت: هی، میخوایم بهتون آخرین فرصت
‫برای انتخاب آخرین آهنگ بیدار شو مریخ نورد بدیم.
‫من هیچوقت آهنگ ‫بیدار شوی مریخ نورد رو انتخاب نکرده بودم،
‫و واقعا میخواستم یه چیز مناسب رو انتخاب کنم.
‫و در آخر آهنگی که انتخاب کردم،
‫راجع به پایان یه رابطه بود.
‫و این...
‫این احساس قدردانی از رابطه‌ایه که داشتیم.
‫پروژه‌ی ام‌ای‌آر خارج از شبکه.
‫♪ میبینمت ♪
‫♪ تو تمام مکان‌های آشنای قدیمی... ♪
‫نیازی نیست که بهتون بگم که ما...
‫وابستگی احساسی به این ماشینا پیدا کردیم، ‫درسته؟
‫من... میدونی، تو کلمه‌ی عشق رو ‫به صورت توصیه شده استفاده میکنی،
‫ما عاشق این مریخ نورداییم.
‫به عنوان یه دستیار، افتخار میکنم.
‫ما تاریخ رو بازنویسی کردیم.
‫ولی به عنوان یه انسان، واقعا ناراحتم.
‫برای اینکه اون یه دوست بود.
‫♪ پیدات میکنم ♪
‫♪ تو خورشید صبحگاهی ♪
‫تمام پروژه با احساس عشق ‫سرهم اومده بود.
‫♪ و وقتی شب جدیده ♪
‫تو عاشق مریخ نوردی،
‫و عاشق آدمایی که باهاشون ساختیش.
‫عاشق آدمایی هستی که باهاشون ‫عملیاتو انجام دادی،
‫و سالها عاشقانه ازش مراقبت کردی.
‫برای هر یک از ما،
‫این امتیاز یه عمر بود.
‫و ام...
‫و تو... تو نمیتونی ماجراجویی‌ای ‫مثل این رو دوبار تجربه کنی.
‫♪ تورو خواهم دید. ♪
‫سال خورشیدی ۵۳۵۲.
‫۱۵ سال توی عملیات.
‫از همون روزای اول،
‫وقتی خودشو تو سوراخ حفره‌ی عقاب غلتوند،
‫فرصت محبتانه، مریخ نورد خوش شانس اسم گذاری شد.
‫و الان، بعد از دریافت ۱۳۷۴۴ فایل دستوری،
‫و ماندگاری ۵۲۶۲ سال خورشیدی،
‫از سن اولیه بازنشستگیش که ۹۰سال بود، گذشت.
‫سفر فوق‌العاده‌ی فرصت به آخر رسیده بود.
‫شب بخیر فرصت.
‫خوب بخوابی.
‫♪ به ماه نگاه میکنم ♪
‫♪ ولی تورو ♪
‫♪ خواهم دید. ♪
‫این قوس اکتشافی،
‫که تو مینو و فرصت لنگر انداخته بود،
‫الان به مریخ نورد دیگه‌ای رسید.
‫استقامت، نوه‌ی دختری مینو و فرصت حساب میشه.
‫جوهرش روی ستون فقرات ‫مریخ نوردای مقابلش ساخته شده.
‫میلو، برای پرتاب موشک آماده‌ای؟
‫من بچه‌ی دومم رو وقتی استقامت ‫داشت ساخته میشد باردار شدم.
‫مثل این بود که مریخ نورد تو ‫بیمارستان مراقب‌های ویژه‌ی نوزادین بدنیا اومده.
‫و هممون بهش به چشم بچه‌ی بعدیمون نگاه میکردیم.
‫چه صبح زیبایی روی ساحل فضایی.
‫- من درول نایلم. ‫- و من موگگا کوپر.
‫تو ۵۰ دقیقه زمانی که تا پرتاب داریم،
‫نشونتون میدیم که چطوری این ماموریت
‫میرسه و جست و جوی ‫حیات میکروسکوپی باستانی مریخ رو انجام میده.
‫و تکنولوژی‌های جدید رو که برای رسیدن به ‫هدف نهایی حیاتی هست رو امتحان میکنیم:
‫ماموریت آینده‌ی انسان‌ها روی مریخ.
‫قسمتی از سنتمون
‫بازکردن بادم زمینیه.
‫یکم میخوای؟
‫بعضی از مردم فکر میکنن که ‫اکتشاف سیارات خیلی خارجیه،
‫ولی همیشه بهشون یادآور میشم که، ‫نیاکان ما روی سیارات پا گذاشتن،
‫و اولین کاری که کردن گشتن دنبال بهشت بود.
‫و چی دیدن؟
‫صورت فلکی و ستارگان، چیزای فوق‌العاده.
‫باهاش چیکار کردن؟
‫اونا از بهشت استفاده کردن،
‫برای ارائه‌ی تقویم،
‫که بدونن کی بکارن و کی برداشت کنن.
‫ماموریت پرواز، ‫کپی کنین، وقت پروازه.
‫و این کار رو از محدوده‌ی زمین انجام دادن.
‫پس اکتشاف سیارات از اول با ما بوده،
‫و داریم همونطور ازش استفاده میکنیم،
‫که نیاکانمون برای نسل‌ها استفاده میکردن
‫که زندگی رو روی زمین بهتر کنن.
‫دو، یک، صفر.
‫آزاد و برخاسته شدن.
‫میلو، ببین.
‫- این چیه؟ ‫- راکت.
‫درسته.
‫و مریخ نورد.
‫مریخ نورد، درسته.
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]