‫سلام مایک.
‫لعنتی.
‫قضیه چیه؟
‫دارم بهت راهش رو نشون میدم.
‫بیخیال اون دختره شو.
چی میگی تو؟
چه اشکالی داره عزیزم؟
‫یه کابوس خیلی بد دیدم که خیلی واقعی بود.
‫داری در مورد چی صحبت می کنی؟
‫هیچی.
‫بیخیال.
بیا دیگه
‫عزیزم، من...
‫فراموشش کن، باشه؟ ‫نمی خوام خواب هام رو تحلیل کنی.
‫اهل این چیزها نیستم، می دونی که.
‫آره، می دونم.
‫من اینجوری ام.
‫لازم نیست تو هم باورش داشته باشی.
باشه
خب، اگر فقط یک کابوس
بود، چرا دوباره نمیخوابی؟
قلبم خیلی تند میزنه
دراز بکش، سعی کن استراحت کنی، کمی آب میخوری.
بخاری کم کردی؟
نه
‫چرا انقدر اینجا سرده؟
‫نمی دونم عزیزم، پتویی چیزی بکش روت.
‫باید دوباره بخوابی.
سوفی
اینجا چه کار میکنی؟
‫چه مدته که اینجا وایسادی؟
‫داری با کی حرف میزنی؟
سوفی، نگاه کن
کجایی؟
‫همینجا، کوری مگه؟
‫مایک، کارت خنده دار نیست، من خیلی خسته ام.
سوفی
چه خبره؟
بیا اینجا
‫مایک، کسی اونجا نیست، سوفی اونجا نیست.
‫سوفی، چی شده؟
‫چی شد؟
‫سوفی همین الان از دیوار رد شد.
‫چی؟
‫نه، همین الان از دیوار رد شد.
‫داشتی خواب همین رو می دیدی؟
‫نه.
‫بابا!
‫همیشه تو رو صدا می کنه.
‫می خوای یه سر بهش بزنی؟
‫نه، تو برو.
‫تو رو صدا کرد.
‫بابا!
‫الان میام عزیزم.
‫بابا!
‫کجایی؟
‫اومدم!
‫خوبی عزیزم؟
‫بیدار شدم نمی تونستم تکون بخورم.
‫همه ی اتاق داشت سیاه میشد.
‫حس خوبی نیست، مگه نه؟
‫بهش می گن فلج خواب.
‫تاریکی تقریباً رسید بهم.
‫یادت میاد وقتی می رفتیم بیمارستان...
‫اون دکتر مهربونه گفت اگه قند خونت بیاد پایین...
‫ممکنه حس کنی همه چیز داره سیاه میشه؟
‫بیا، یه لحظه وایسا، بیا، ببین.
‫یه دونه بخور.
‫حالت رو بهتر می کنه.
‫عزیزم، میشه یه لحظه بیای اینجا؟
‫سوفی دوباره تب داره.
‫میشه یه چیزی بیاری که تبش رو بیاریم پایین؟
‫آره، آره.
‫اسپری اش رو لازم داره؟
‫نه، فکر می کنم قند خونش افتاده.
‫سوفی، صدام رو می شنوی؟
‫سوفی؟
‫خب، باید ببریمش بیمارستان عزیزم.
‫همین الان باید بریم.
‫قضیه توی اتاق خواب چی بود؟
‫در مورد چی صحبت می کنی؟
‫گفتی سوفی رو توی اتاقمون دیدی.
‫فکر کردم دیدمش، آره.
‫نمی دونم، شاید نیمه خواب بودم.
‫می دونی که، سه هفته ست که...
‫شبا خوب نمی خوابم.
‫نه، مایک، بیدار بودی، چشم ها کاملاً باز بود.
‫سوفی صدام زد.
‫شاید مثل وقتاییه که پای تلویزیون خوابت می گیره...
‫بعد خواب اتفاقایی که توی فیلم میفته رو می بینی.
‫نمی دونم، نمی دونم.
‫آخه دیدیش، ناپدید شد، بعدش مریض شد.
‫خب که چی، یعنی میگی تقصیر منه؟
‫نه، حرف من این نیست.
‫میگم اگه...
‫اگه داره می میره و داره سعی می کنه خداحافظی کنه چی؟
‫عزیزم، مسئله خواب هات و مسئله ی پدرته؟
‫اینکه فقط خواب یه نفر رو ببینی...
‫معنیش این نیست که قراره بمیره عزیزم، باشه؟
‫حال سوفی خوب میشه، مریض شده، آره،
‫ولی خوب میشه.
‫قول میدم.
‫حالت خوبه عزیزم؟
‫فکر کنم خوابیده.
‫آقا نمیشه اینجا پارک کنید.
‫باید حرکت کنید.
‫آقا.
‫- ببخشید. ‫- آقا.
‫ببخشید، ببخشید.
‫دکتر کجاست؟
‫یه نفر دکتر رو خبر کنه!
‫میشه دکتر رو ببینم لطفاً؟
‫میشه دکتر رو ببینم؟
‫- داد نزنید. ‫- مسئله چیه؟
‫دخترم خیلی مریضه.
‫خب آروم باشید ما ازش مراقبت می کنیم.
‫سومین باریه که میام اینجا.
‫انگار هیچکس نمی دونه قضیه چیه.
‫اینجا چه خبره؟
‫عه، دکتر توماس، خدا رو شکر.
‫اون... هشیاریش رو از دست داد ‫الان هم دوباره تب داره.
‫سه روز پیش که از بیمارستان رفتید...
‫حالش خوب نبود؟
‫آره، یعنی... خوب بود،
‫ولی نصف شب بیدارمون کرد.
‫واسه همین رفتم اتاقش و...
‫می گفت که باز همه چیز رو تاریک می دیده،
‫انرژیش هم خیلی پایینه...
‫و اینکه... گفتید که سوء تغذیه داره،
‫پس احتمالاً به اندازه ی کافی غذا نمی خوره،
‫واسه همین هیپوگلیسمی داره.
‫عجیبه چون روزی سه وعده بهش غذا می دادیم،
‫داریم هرکاری می تونیم رو انجام می دیم،
‫فقط نمی فهمیم چی شده.
‫کار درستی کردید که آوردینش،
‫این علائم نشون دهنده ی اینن ‫که باید معاینه اش کنیم.
‫ببینید، ما اینجاییم که کمکتون کنیم.
‫مطمئناً می فهمیم مسئله چیه،
‫پس فقط صبر کنید تا معاینه اش کنیم، باشه؟
‫ممنونم.
‫بسیار خب.
‫بذار بلندش کنم.
‫آهان، لباست رو می زنیم بالا، باشه؟
‫این بالا، خیلی خب، حالا نفس عمیق بکش.
‫آفرین.
‫نفس عمیق، حالا بده بیرون.
‫بفرمایی...
‫سوفی، این زخم ها از کجا اومده؟
‫کدوم زخم ها؟
‫روی کمرت جای زخم مونده.
‫می بینی؟
‫وای اون چیه؟
‫سوفی، با چیزی ضربه خورده بهت؟
‫نمی دونم.
‫به من می تونی اعتماد کنی سوفی.
‫نمی دونم.
‫باشه، خیلی خب، بفرمایید.
‫الان بر می گردم.
‫داشتم سوفی رو معاینه می کردم ‫که جای چندتا زخم پیدا کردم.
‫باید در مورد این موضوع اطلاع داشته باشم.
‫این چیه؟
‫کی اینکار رو کرده سوفی؟
‫پس اصلاً این رو قبلاً ندیدید؟
‫نه، افتادی؟
‫نه.
‫خب حرفی از کمردرد نزده،
‫یا مثلاً توی جنگلی چیزی ندوییده؟
‫نه، چیزی نگفته.
‫آخرین باری که شما بهش سر زدید کی بوده؟
‫خب دیشب تو خوابوندیش.
‫آره، ولی اینو ندیدم.
‫پس از اون موقع تا الان مراقبش بودید؟
‫نصف شب بیدار شد،
‫بعدش هم مستقیماً آوردیمش اینجا.
‫باشه، پس بذارید من معاینه ام رو تموم کنم،
‫بعد میام باهاتون صحبت می کنم.
‫سوفی، دکتر یه کم دیگه...
‫معاینه ات می کنه، باشه؟
‫الان برمی گردم.
‫سوفی، اگه بهم نگی چه اتفاقی داره میفته...
‫نمی تونم کمکت کنم.
‫تو نمی تونی کمکم کنی.
‫حتماً.
‫دکتر توماس، چه خبر از سوفی؟
‫واقعاً نگرانیم چون نتونستیم...
‫علت علائمی که نشون داده رو پیدا کنیم.
‫همه اش بهم میگه تاریکی داره میاد دنبالش.
‫قند خونش پایین اومده...
‫ولی آزمایش ها نشونه های کاشکسی رو نشون میدن،
‫که حالت وخیم تر سوء تغذیه ست.
‫ولی بدنش حالت کاشکسی رو نداره.
‫در طول شب تحت نظرش می گیریم...
‫و سعی می کنیم اقدامات دیگه ای انجام بدیم...
‫تا دید بهتری از مشکل و اینکه...
‫چقدر اون زخم ها رو برداشته پیدا کنیم.
‫حال سوفی خوب میشه؟
‫ما هرکاری بتونیم می کنیم.
‫با اجازه تون میرم چندتا آزمایش دیگه می کنم، باشه؟
‫سوفی، سوفی؟
‫چیزی نیست.
‫همه چیز خوبه.
‫امروز از سوفی آزمایش خون گرفتی؟
‫آره، مشکلی هست؟
‫داشتم به تاریخچه ی پزشکیش نگاه می کردم.
‫علائمش مثل کارل ماتیوسه.
‫اون به خاطر کاشکسی فوت شد، ‫ولی هیچوقت بدنش نشون نداد.
‫می دونی که کارل بهترین دوست سوفی بود.
‫شنیدم.
‫اگه از کارل یه مریضی
‫یا ویروس گرفته باشه چی؟
‫محتمله.
‫ولی نمی خوام به احتمالات توجه کنم.
‫می تونی با خدمات تماس بگیری...
‫که غذاش رو حتماً بخوره؟
‫آره حتماً.
‫سلام.
‫حال همگی چطوره؟
‫سلام، خوبیم.
‫انجی با سوفی توی دستشویی ان.
‫درد میکنه؟
‫نه.
‫می دونی کارل ماتیوس دوست سوفی،
‫همین علائمی رو داشت که اون داره؟
‫همون علائم؟ واقعاً؟
‫همون ضعف، تب، سوء تغذیه، زخم ها.
‫همین زخم ها رو هم داشته؟
‫اوهوم.
‫آره، ولی کارل فوت شد.
‫خب دکتر توماس چه اقدام متفاوتی ‫برای نجات سوفی داره انجام میده؟
‫خب، شاید بهتر باشه بپرسید.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫سوفی، ببین، غذات رسید، دقیقاً سر وقت.
‫ولی اگه بخوری حالت بهتر میشه.
‫باشه پرنسس کوچولوم، من باید برم سر کار، باشه؟
‫پیش مامان دختر خوبی باشیا.
‫قول؟
‫باشه بابا.
‫هنوز یه کم وقت داری، مگه نه؟
‫نه، باید لباسم رو قبل از رفتن عوض کنم.
‫آهان آره، درسته.
خیلی خوب.
دوست دارم.
‫معذرت می خوام، دکتر توماس توی اتاقشون نیستن،
‫به این زودی ها بر می گردن؟
‫ببخشید، یه مسئله ی شخصی براشون پیش اومد.
‫اگه بخواید می تونید ‫بعد از ناهار باهاشون صحبت کنید.
‫- باشه، بسیار خب، ممنونم. ‫- خواهش می کنم.
‫لطفاً بعد از صدای بوق پیغام بذارید.
‫دکتر توماس، مایک هستم.
‫میشه به محض اینکه این پیام رو گرفتید ‫باهام تماس بگیرید لطفاً؟
‫سلام مری.
‫مایک هستم.
‫وقت داری صحبت کنی؟
‫سلام مایک، آره.
‫حتماً، چه کمکی می تونم بکنم؟
‫کل شب رو بیمارستان بودیم.
‫می خواستم ببینم...
‫اشکال نداره ازت یه چیزی بپرسم؟
‫خدای من، آره، حتماً.
‫چی شده؟
‫در مورد کارله.
‫دلیل فوتش رو می دونی؟
‫آم، ببخشید مایک، نمی خوام در موردش صحبت کنم.
‫نمی تونم در موردش صحبت کنم.
‫- باید برم. ‫- نه، نه، نه، مری!
‫سوفی خیلی مریضه...
‫و می خواستم ببینم...
‫چیزی هست که بشه بهم بگی...
‫که بتونه جون سوفی رو نجات بده، واقعاً ممنون میشم.
‫نمی تونی نجاتش بدی.
‫داری چی می کشی؟
‫ماییم، شما، بابا که روی تختید و اتاق خیلی سرده.
‫آخ آره، اخیراً اونجا خیلی سرد شده.
‫فکر کنم باید تهویه هوامون رو درست کنیم.
‫سلام!
‫اسم من کارنه، از خدمات اجتماعی اومدم.
‫سلام، من انجی هستم، چه کمکی می تونم بکنم؟
‫سلام، میشه صحبت کنیم؟
‫چی... مسئله چیه؟
‫آهان، فقط می خواستم چندتا سوال بپرسم،
‫که مطمئن بشم همه چیز خوبه، روند معمولشه.
‫باشه، مسئله ای نیست.
‫- شوهرت کجاست؟ ‫- سر کاره.
‫باشه، ایشون پدر خونی دخترتونه؟
‫بله.
‫خب، دخترتون تحت فشار یا استرسی بوده؟
‫یه بچه هفت ساله چه استرسی می تونه داشته باشه؟
‫فکرش رو هم نمی تونید بکنید، خوب می خوابه؟
‫می دونی، بعضی وقت ها نصف شب...
‫بیدار میشه، چون کابوس می دیده...
‫اونوقت پدرش رو صدا می کنه و...
‫می دونی، معمولاً بعدش دوباره می خوابه.
‫متوجه ام.
‫چقدر این اتفاق میفته؟
‫اخیراً بیشتر شده راستش.
‫چقدر با دخترت وقت می گذرونی؟
‫هرچقدر که بتونم.
‫آره.
‫راستش از کارم استعفا دادم که مراقبش باشم.
‫اشکال نداره با سوفی صحبت کنم؟
‫نه.
‫اشکال نداره اگه تنها باهاش صحبت کنم؟
‫آم، آره، نه، مسئله ای نیست.
‫- خیلی ممنونم. ‫- پس من...
‫- این بیرون منتظر می مونم. ‫- باشه، ممنونم.
‫نگرانت شدم مایک.
‫اخیراً خیلی سر کار نمیای.
‫می دونم توی خونه مشکلاتی برات پیش اومده،
‫من هم دارم سعی می کنم درک کنم،
‫ولی همه اش داره بیشتر و بیشتر میشه.
‫می دونی، همیشه یه توجیهی هست،
‫منم دارم یه کم از این وضع خسته میشم.
‫دارم سعی می کنم بهت کمک کنم مایک.
‫اول یه روز مرخصی می گیری چون دخترت مریض شده،
‫بعد یه روز دیگه مرخصی می گیری،
‫چون باید به مراسم خاکسپاری دوستش بری،
‫بعد دوباره سوفی مریض میشه،
‫پس یه روز دیگه مرخصی می گیری که ببریش پیش متخصص...
‫و غیره و غیره.
‫مایک، همین الانش هم همه ی مرخصی هات رو گرفتی.
‫واسه تعطیلات برات چیزی نمونده.
‫وقتی اینجایی خوب کار می کنی،
‫ولی اگه سر کار نیای فایده ای نداره.
‫همسرت که کار نمی کنه، چرا نمیشه بمونه خونه...
‫که وقتی سر کاری از بچه مراقبت کنه؟
‫قربان، آخه من کمک...
‫ببین، حرف آخرم اینه.
‫باید تصمیم بگیری که این شغل رو می خوای یا نه،
‫وگرنه یه نفر رو پیدا می کنم که جایگزینت بشه،
‫که بتونی بمونی خونه و از بچه مراقبت کنی.
‫همین، برگرد سر کارت.
‫ممنونم قربان.
‫مایک، چه خبر پسر؟
‫وای، داداش، چی شده؟
‫قیافت داغونه پسر.
‫شب طولانی ای بود.
‫تو و انجی دعواتون شده؟
‫سوفی، دوباره مریض شده.
‫واسه همین کُل شب رو بیمارستان بودیم.
‫می دونم پیش خیلی دکترها بردینش...
‫کاری هست که من بتونم بکنم؟
‫انگار هیچکس نمی فهمه مشکلش چیه.
‫یه لحظه صبر کن.
‫سلام عزیزم، اوضاع چطوره؟
‫دکتر توماس نگران کابوس های سوفیه.
‫چی؟
‫آره، فکر می کنن که هروقت...
‫می خوابه مریض میشه،
‫چون خوب استراحت نمیکنه.
‫ولی چطور همچین چیزی ممکنه؟
‫هرشب بیدار میشه و صدات می کنه،
‫همون موقع هم حالش بد میشه.
‫خب ما چیکار می تونیم بکنیم؟
‫دکتر توماس می خواد براش نسخه بنویسه،
‫بعدش باید ببریمش خونه که جایی که...
‫احساس امنیت می کنه استراحت کنه.
‫باشه، خوبه.
‫می خوای بیام دنبالتون؟
‫نه، مسئله ای نیست.
‫تو کارت رو بکن، من حواسم بهش هست.
‫باشه عزیزم.
‫خونه می بینمت.
‫دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫همه چیز خوبه؟
‫آره.
‫چرا قیافه ات اینجوریه، باید خوشحال باشی.
‫آخه... خواب نداشتم پسر.
‫هرشب یه خواب رو می بینم، ‫یه نفر داره بهم شلیک می کنه.
‫منم خبر ندارم که خوابم یا بیدار.
‫می تونی به تعبیر خوابت یه نگاهی بندازی؟
‫جدی میگی؟
‫خانمم، می دونی دیگه، خانمم هوپ...
‫این چیزها رو باور داره.
‫تو هم به این مسائل اعتقاد داری؟
‫نه، منظورم اینه که ارزشش رو که ببینی چی میگه.
‫خیلی چیزا بلده.
‫تو مهندسی.
‫تو می دونی واسه هرچیزی یه توضیحی وجود داره.
‫واسه همه چیز نه.
‫چرا اومدی اینجا؟
‫ببخشید که سرزده اومدم،
‫ولی واقعاً باید باهات صحبت کنم.
‫گفتم که، نمی خوام صحبت کنم.
‫می دونم سوفی خیلی مریضه...
‫و فکر می کنم تو تنها کسی هستی که می تونه کمک کنه.
‫چطور کمک کنم؟
‫حتماً یه چیز دیگه ایش شده.
‫دکتر گفت همون علائمی رو داره که کارل داشته،
‫با این حال نتونست کارل رو نجات بده.
‫دکترها سر در نمیارن،
‫اونا این مسئله رو نمی فهمن.
‫ما پیش یه عالمه دکتر رفتیم و هیشکی کمکی نکرد.
‫علتش رو می دونی؟
‫نمی دونم دیگه هم نپرس، چون هیچکس نمی دونه.
‫اینی که میگم به نظر عجیب میاد، ولی...
‫شوهرم معتقد بود خواب های کارل کلید این قضیه ان.
‫نمی دونم، شروع به توی اتاق کارل خوابیدن کرد...
‫هرکاری که داشت می کرد باعث شد کارل بهتر بشه.
‫چیکار می کرد؟
‫نمی ذاشت ببینم، در رو بسته نگه می داشت.
‫می گفت که بهم میگه...
‫ولی تا نه وقتی که بدونه امنه.
‫امن؟
‫چطور؟
‫نمی دونم مایک، نمی دونم.
‫سرش دعوا کردیم، التماسش کردم.
‫بالاخره قبول کرد.
‫یه شب گفت بهم میگه...
‫ولی باید تا صبح روز بعدش صبر می کردم.
‫رفتیم خوابیدیم و اون شب سکته قلبی کرد.
‫قبل از اینکه بهم چیزی بگه فوت شد...
‫وقتی فوت شد... ‫مایک نمی دونستم چطور باید از کارل مراقبت کنم.
‫تنها چیزی که همیشه می گفت...
‫این بود که خواب های کارل به بیماریش مربوطن.
‫سعی ام رو کردم، هرکاری می تونستم کردم،
‫ولی سه روز بعد کارل فوت شد.
‫خیلی متاسفم.
‫پشت تلفن جدی گفتم.
‫اگه کاری هست که از دست من و انجی بر میاد، ‫خواهش می کنم...
‫بهمون بگو.
‫ممنونم.
‫درک می کنی که چرا نمی خواستم راجع بهش صحبت کنم.
‫آره.
‫یه چیز دیگه، ‫دقیقاً قبل از اینکه تلفن رو قطع کنی...
‫گفتی که نمی تونی نجاتش بدی.
‫وایسا، فکر کردی چی گفتم؟
‫زمزمه کردی که نمی تونی نجاتش بدی.
‫خدایا.
‫خدایا، همینجا بمون.
‫فکر کردم شاید کارل نوشته باشدشون، ‫[نمی تونی نجاتش بدی]
‫ولی ته دلم می دونستم که اون ننوشته. ‫[نمی تونی نجاتش بدی]
‫چطور؟
‫کارل نمی تونست انقدر مرتب بنویسه.
‫لعنتی.
‫خیلی خب سوفی، زود باش.
‫وقتشه بری تو تختت و یکم بخوابی.
‫نمیشه منتظر بابا بمونیم؟
‫نه عزیزم، اون دیر میاد خونه، باشه؟
‫دکتر هم گفت که باید استراحت کنی.
‫بپر بالا.
‫آفرین دختر خوب.
‫می دونی که می تونی بهم اعتماد کنی، درسته؟
‫- اوهوم. ‫- آره.
‫می خوای بهم چیزی در مورد...
‫زخم های روی کمرت بگی؟
‫نمی دونم چی شده مامان.
‫اشکال نداره.
‫می فهمم، ممنونم عزیزم.
‫می دونم امروز برات روز خیلی سختی بوده،
‫ولی دلم می خواد بدونی که پیشتم،
‫بابا هم پیشته،
‫همه چیز هم درست میشه.
‫باشه؟
‫حالا وقتشه که یه کم بخوابی.
‫دوستت دارم عزیزم.
‫شبت بخیر.
‫منم دوستت دارم مامان.
‫مایک؟
‫خونه ای؟
‫مایک؟
‫سلام عزیزم!
‫- انجی؟ ‫- هیس!
‫- سوفی خوبه؟ کجاست؟ ‫- خوابیده.
‫حالش خوبه، فقط...
‫خیلی خسته ست.
‫اوه، فکر می کردم هنوز بیدار باشه.
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫آره، من خوبم.
‫سعی کرد منتظرت بمونه،
‫ولی قرص هاش رو دادم و مثل سنگ خوابید.
‫وقتی به دنیا اومد رو یادته؟
‫آره، معلومه که یادمه.
‫به خاطر اینکه اولین بچه مون رو از دست داده بودیم ‫خیلی نگران بودم،
‫همینطور واسه اینکه پدر خوبی نباشم، ‫نمی دونستم باید چیکار کنم.
‫ولی بعدش با دیدن اون بچه ی کوچیک تو بغلت...
‫فهمیدم باید هرکاری که می تونم بکنم ‫تا آدم بهتری باشم...
‫و هرچیزی که سوفی لیاقتش رو داره رو ‫براش فراهم کنم.
‫وقتی بچه رو از دست دادیم...
‫فکر کردم تَرکم می کنی.
‫نه عزیزم، هیچوقت تَرکت نمی کنم.
‫همینطور سوفی رو.
‫تو پدر خوبی هستی.
‫دوستت دارم.
‫یه کم دیگه عزیزم.
‫بیخیال، تو هم باید یه کم استراحت کنی.
‫قبل از اینکه بخوابم باید یه کاری رو بکنم،
بیا تو هم باید استراحت کنی
میخوام قبل خواب یه نگاهی بندازم
‫ولی زیاد طول نمی کشه.
‫دوستت دارم پرنسس کوچولوم.
‫تا حالا توی خواب بهتون شلیک شده؟
‫این بین مردم تصویر رایجیه و غالباً یعنی...
‫دارید با یک موضوعی دست و پنجه نرم می کنید...
‫که حل کردنش توی زندگیتون سخته،
‫یا اینکه یه چیزی تهدیدتون می کنه.
‫خب، اگه موضوع اینه...
‫و همه چیز به نظر داره بد پیش میره،
‫پیشنهاد می کنم که خودتون رو آماده کنید ‫و قوی باشید،
‫چون اوضاع قراره قبل از اینکه بهتر بشه،
‫خیلی بدتر بشه.
‫ولی از پسش بر میاید.
‫[چطور خوابمون یادمون بیاد؟]
‫می خواید خواب هاتون یادتون بیاد؟
‫خب، می دونید چیه؟
‫می تونید کاری کنید ‫که ضمیر خود آگاهتون اینکار رو بکنه.
‫قبل از اینکه بخوابید...
‫سبک بخوابید ‫و قبل از اینکه بخوابید دارو مصرف نکنید،
‫یه لیوان آب هم کنار تختتون بذارید.
‫بعدش...
‫بیا بریم بخوابیم عزیزم.
‫لعنتی.
‫حالت خوبه؟
‫آره، خوبم، ترسوندیم.
‫باشه عزیزم.
‫میای طبقه ی بالا؟
‫آره، یه لیوان آب می خورم و...
‫زود میام بالا.
‫ببخشید ترسوندمت.
‫اشکال نداره عزیزم.
‫کی اونجاست؟
‫زنگ می زنم به پلیس!
‫کی اونجاست؟
‫لعنتی.
‫لعنتی، لعنتی، لعنتی، لعنتی، لعنتی!
‫- صبح بخیر خانما. ‫- صبح بخیر.
‫خب، خوابت دیشبت رو یادت موند؟
‫فکر نمی کنم دیشب خواب دیده باشم.
‫حالت چطوره پرنسس کوچولوم؟
‫- خوبم. ‫- عه؟
‫اوهوم.
‫اون چیه؟
‫کدوم؟
‫گردنت کبود شده.
‫واقعاً؟
دیشب اینو نداشتم
‫عجب.
‫خیلی عجیبه.
من فقط به تو علاقه دارم عزیزم
‫- آره، آره. ‫- می دونی که.
خیلی خوب.
‫خب، باید برم سر کار.
‫میشه پیش مامان دختر خوبی باشی؟
‫اوهوم.
‫- دوستت دارم. ‫- منم دوستت دارم.
‫می بینمت.
‫آهای، دوباره با کبودی نیای خونه ها.
‫سعی ام رو می کنم.
‫خب، حالا که حالت بهتر شده،
‫امروز می خوای چیکار کنی؟
‫«حدس بزن چی کشیدم» بازی کنیم
‫حدس بزن چی کشیدم؟
‫- باشه، غذات رو خوردی؟ ‫- اوهوم.
‫خیلی خب، بزن بریم.
‫آماده ای که چشمات رو ببندم؟
‫آره.
‫باشه، از چه رنگی می خوای استفاده کنی؟
‫آبی چطوره؟
‫باشه، بذار این رو بذارم ‫بعدش یه مداد آبی بر می دارم.
‫بفرمایید.
‫خب، چی کشیدم؟
‫یه شخصه؟
‫نه.
‫سگه؟
‫نه.
‫میشه اولین راهنمایی رو بهم بگی؟
‫باشه.
‫دارم دندون می کشم.
‫- شیره! ‫- نه.
‫- حیوونه؟ ‫- آره.
‫دومین راهنمایی رو بهم بگو.
‫باشه.
‫دارم یه گوش دراز می کشم.
‫- خرگوشه. ‫- درسته!
‫- فهمیدی. ‫- آره، من بهترینم!
‫تو بهترینی؟
‫من بهترینم!
‫بیا یه مسابقه بذاریم، من بهترینم.
‫نه، من بهترینم.
‫- من بهترینم! ‫- من بهترینم!
‫نوبت توئه.
‫نه، می دونی که دوست ندارم نتونم ببینم.
‫نگران نباش، من ازت مراقبت می کنم.
‫می دونم که می کنی.
‫بیا دوباره بازی کنیم.
‫باشه، بیا بشین.
‫بذار دوباره این رو بذارم.
‫آماده که چشم هات رو دوباره ببندم؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫بفرمایید.
‫اوه.
‫می دونی چیه؟
‫باید این تلفن رو جواب بدم، الان بر می گردم.
‫سلام، چه خبر کارول؟
‫بلیط ها رو گرفتی؟
‫آماده ای که بازی کنیم؟
‫آره، بکنیم!
‫خوبه.
‫سگه؟
‫نه.
‫حیوونه؟
‫نه.
‫اولین راهنماییم رو بگو.
‫یه نفر توی خانواده ست.
‫بابا بزرگه؟
‫نه.
‫هی کارول، یه لحظه گوشی دستت باشه.
‫نه.
‫باباست.
‫آره.
‫آره، من بهترینم!
‫تو اینو کشیدی؟
‫نه، شما کشیدی. ‫[نمی تونی نجاتش بدی]
‫چی شده مامان؟
‫کی این رو کشید سوفی؟
‫شما کشیدی.
‫من نکشیدم.
‫خودت گفتی یه نفر توی خانواده ست.
‫یه نفر توی خانواده؟
‫باباست، خودت گفتی؟
‫همینجا وایسا.
‫[نمی تونی نجاتش بدی]
‫چه خبر داداش؟
‫خوبی؟
‫آره، خوبم.
‫می دونی که همین الانشم ‫باب از اینکه سر کار نمیای عصبانیه.
‫تو هم می خوای واسم سخنرانی کنی؟
‫بیخیال پسر، اینجوری نیست.
‫کاری از دست من بر میاد؟
‫آره، می تونی به باب نگی...
‫که زودتر رفتم.
‫وای، جدی میگم پسر، فکر می کردم باهم دوستیما.
‫آخه چی شده؟
‫تو خونه ام یه مسئله ای پیش اومده.
‫چی شده؟
‫وقتی خواب بودم یه چیزی حس کردم.
‫مسئله خواب هاتن؟
‫آره.
‫پسر بهت که گفتم، باید به تعبیرش نگاه کنی.
‫با هوپ صحبت کن.
‫خیلی بلده.
‫باید برم.
‫باشه، داداش، داداش، داداش، داداش، داداش،
‫من هوات رو دارم، ولی اگه چیزی لازم داشتی بهم بگو.
‫حتماً.
‫لعنتی!
‫- سلام عزیزم. ‫- سلام.
‫اون چیه؟
‫دوربین مداربسته.
‫آهان، پس حالا تصمیم گرفتی دوربین بگیری؟
‫دیشب یه صدایی از در جلویی شنیدم.
‫اگر هم کسی بیاد توی این خونه،
‫می خوام بفهمم.
‫چرا این موضوع رو بهم نگفتی؟
‫الان دارم بهت میگم دیگه.
‫خب، راستش یه چیزی هست که می خوام بهت بگم.
‫میشه بعداً؟ چون الان باید اینا رو قبل از اینکه...
‫تاریک بشه نصب کنم.
‫سوفی.
‫چی شده؟
‫سوفی؟
‫مایک؟
‫یه نفر...
‫انجی؟
‫عزیزم؟
‫وای، وای، منم.
‫چی شده؟
‫اون اینجاست.
‫کی اینجاست؟
‫یه جونوری، نمی دونم، یه چیزی... دیدمش.
‫یه جونور؟
‫یه هیولایی چیزی، نمی دونم چیه، اون...
‫دیدمش، اینجاست.
‫کجاست؟
‫سر میز شام نشسته بود.
‫کسی اونجا نیست عزیزم.
‫همونجا بود.
‫فقط آروم باش و چاقو رو بده به من.
‫چیزی نیست، بیا اینجا.
‫فقط سعی کن آروم باشی، باشه؟
‫بیا اینجا.
اون اونجا بود
- اشکالی نداره عزیزم. - اون واقعی بود.
همه چی درست میشه.
‫فقط سعی کن آروم باشی، باشه؟
‫بابا!
‫- سوفی؟ ‫- بابا!
‫صبر کن سوفی!
‫سوفی!
‫از اونجا بیارش بیرون!
‫- کمکم کن! ‫- اومدیم عزیزم!
‫خدایا!
‫حالت خوبه؟
‫اون بیرون چیکار می کردی؟
‫داشتم نقاشیم رو می گرفتم.
‫عزیزم، باید بیشتر مراقب باشی.
‫ممکن بود آسیب ببینی.
‫کیه؟
‫باشه، مراقب باشید، خیلی خب، کار خطرناک نکنید.
‫من میرم ببینم کی دم دره.
‫- معذرت می خوام مامان. ‫- نه عزیزم، اشکالی نداره.
‫تو حالت خوبه، فقط همین مهمه.
‫باشه؟
‫بیا اینجا عزیزم.
‫الان دیگه جات امنه.
‫دوستت دارم عزیزم.
‫سلام، بفرمایید؟
‫شما باید مایک باشید، ‫من کارن هستم از خدمات اجتماعی اومدم.
‫می خواستیم بیایم پیشتون.
‫میشه بیام داخل؟
‫نمی خوام بی ادبی کنم،
‫ولی الان واقعاً زمان مناسبی نیست.
‫چی شده؟
‫مایک، حالت خوبه؟
‫کیه؟
‫خانم میشه لطفاً بیام داخل؟
‫حتماً، یه لحظه، الان میام پایین.
‫حتماً.
‫چیزی بیارم میل کنید؟
‫نیازی نیست.
‫میشه با دخترتون صحبت کنم؟
‫حتماً.
‫انجی، میشه لطفاً سوفی رو بیاری پایین؟
‫سلام سوفی، حالت چطوره؟
‫چیزی نیست سوفی.
‫میشه باهاش تنها حرف بزنم؟
‫هرچی هست رو می تونید جلوی ما بگید.
‫ضوابطمون به این شکله.
‫مایک.
‫بیا بذاریم صحبت کنن، باشه؟ ‫فکر می کنم مسئله ای نیست.
‫شنیدم نقاشی کردن رو دوست داری.
‫معمولاً چی می کشی؟
‫خانواده ام رو.
‫مایک، بیا.
‫داشتم سعی می کردم گوش کنم چی میگه،
‫خدمات اجتماعی چرا اومده خونه مون؟
‫هیس!
‫مایک، اونا فقط می خوان مطمئن شن حال سوفی خوبه.
‫خوب می خوابی؟
‫آره، دیشب خوب بود.
‫شب های دیگه چطور؟
‫در مورد اونا نمی خوای چیزی بدونی.
‫معلومه که می خوام، چرا نخوام؟
‫چون اونوقت تو هم خواب می بینی.
‫واقعاً؟
‫چرا اینطور فکر می کنی؟
‫دوستم کارل خواب می دید...
‫بعد در مورد خواب هاش بهم گفت،
‫بعدش من شروع به خواب دیدن کردم.
‫آهان، پس تقصیر اونه.
‫باهم دوستید؟
‫بهترین دوستم بود.
‫ولی دیگه دوست نیستید؟
‫نه، یه ماه پیش فوت شد.
‫اوه خدایا.
‫متاسفم.
‫اشکال نداره، بابام بهم گفت که...
‫الان جاش خوبه.
‫چطور فوت شد؟
‫اونم داشت مثل من مریض میشد،
‫تا اینکه یه روزی تاریکی گرفتش.
‫تاریکی؟
‫تاریکی خواب هاش.
‫باشه، میشه قدم به قدم در مورد خوابت بهم بگی؟
‫- واقعاً می خوای بدونی؟ ‫- آره.
‫باشه.
‫همیشه توی اتاقمم.
‫احساس می کنم یه نفر پیشمه.
‫سخته بفهمم که کیه چون هیچوقت نمی تونم تکون بخورم.
‫از اینکه هیچوقت نمی تونم تکون بخورم می ترسم، ‫واسه همین بابام رو صدا میزنم.
‫ولی نمی تونم حرف بزنم.
‫اون طرف بهم نزدیک و نزدیک تر میشه...
‫و وقتی کنارمه، اتاق شروع به نابود شدن می کنه!
‫وقتی هم نزدیکه که بگیرتم،
‫بابام اونجاست و بیدارم می کنه.
‫اون کسی که توی خوابت کنارته پدرته؟
‫نه.
‫چطوری وقتی بیدار میشی همیشه اونجاست؟
‫روحم صداش میزنه.
‫خودش این رو بهت گفته؟
‫نه.
‫موقع خوابت پیژامه می پوشی؟
‫یه پیژامه ی خاکستری دارم که مامانم برام گرفته.
‫پدرت به پیژامه ات دست میزنه...
‫وقتی که خوابی؟
‫نه.
‫بیا برگردیم به اول قضیه.
‫پس همیشه بابات رو صدا میزنی؟
‫آره.
‫روحم صداش میزنه.
‫پدرت چطوری می تونه روحت رو ببینه؟
‫چون دوستم داره.
‫اره، ولی مشخصاً یه نفر فکر می کنه...
‫که داریم بهش آسیب می رسونیم.
‫فکر نمی کنم لزوماً این تصور رو داشته باشن،
‫ولی گوش کن، اگه اینطور فکر کنن...
‫می تونن اونو ازمون بگیرن، متوجه این هستی؟
‫من سوفی رو دوستش دارم، خب؟
‫هرکاری هم بتونم می کنم...
‫که مطمئن بشم حالش خوبه.
‫خودت می دونی.
‫معلومه، منم همینطور،
‫اونا هم این رو می بینن، ما فقط باید...
‫سوفی!
‫- سوفی، حالت خوبه؟ ‫- چی شده؟
‫داشتیم فقط حرف می زدیم.
‫یه چیزی دیدم که فکر کردم سوفی مشکلی داره.
‫فقط داشت نقاشی می کرد، ببین.
‫تو اینو کشیدی؟
‫من اونو نکشیدم.
‫فکر می کنم باید برید.
‫داشتیم از موضوع سر در میاوردیم.
‫نه، از موضوع سر درووردیم.
‫منظورت چیه؟
‫خوندن و نوشتن سوفی هنوز خوب نیست.
‫پس کی اینکار رو کرده؟
‫نمی دونم، ولی دارم بهتون لطف می کنم.
‫ازتون می خوام که برید.
‫خواهش می کنم بذارید کمک کنم.
‫شما نمی تونی کمکی به ما بکنی.
‫باشه؟
‫انجی، میشه بری طبقه ی بالا...
‫و اون چیزهای روی دیوار رو بشوری لطفاً؟
‫سوفی، بیا، بیا بریم حیاط پشتی و یه کم...
‫یه کم بیس بال بازی کنیم.
‫- بذارید کمکتون کنم. ‫- حالش خوبه،
‫جدی میگم، باشه؟
‫اگه مشکلی داشتید این کارت منه.
‫ما خوبیم، جدی میگم.
‫بذار بهت بگم چطوریه.
‫اوه، می خوای یادم بدی آره؟
‫می خوای به مامان نشون بدی چقدر کارت درسته؟
‫آره.
‫ببین مامان، این رو محکم میندازم.
‫وای.
‫دست قوی ای داری.
‫وای.
‫خب، این یکی رو نتونستم بگیرم.
‫مایک؟
‫سوفی؟
‫- لعنت بهش! ‫- چیه؟
‫چرا... چرا اونکار رو کردی؟
‫چیکار؟
‫اونطوری منو نترسون.
‫نمی خواستم بترسونمت.
‫مایک، در رو کوبوندی.
‫مسخره بازی در نیار، خنده دار نیست.
‫من بیرون داشتم با سوفی بازی می کردم.
‫من میرم یه دوش بگیرم.
‫باشه.
‫حالت خوبه؟
‫شاید فقط خسته باشم.
‫آره، هردومون یکم استرس داریم.
‫فکر می کنی به خاطر خونه ست؟
‫هفت ساله توی این خونه داریم زندگی می کنیم.
‫اتفاقی مثل این هیچوقت نیفتاده.
‫خب نمی دونم مایک، ولی چیزی که دیدم واقعی بود.
‫تو می دونی که دیوونه نیستم.
‫می دونی، یه ذره دیوونه ای.
‫البته فقط پیش من.
‫باشه، خنده دار نبود.
‫گوش کن عزیزم، بیا این مسائل رو تو ذهنمون...
‫عجیب غریب نکنیم.
‫باشه؟ منظورم اینه که از باد اومدن از پنجره،
‫کوبیده شدن در، تکون خوردن پرده ها، اینا طبیعیه.
‫من می دونم چی دیدم.
باشه عزیزم، گوش کن، ما وضعیت درست می کنیم.
‫باشه؟ اگه اتفاقی داره تو این خونه میفته،
‫می فهمیم قضیه چیه.
همه چی درست میشه
‫مایک، برو یه سر به سوفی بزن، لطفاً.
‫من باید این دیوار رو تمیز کنم.
‫باشه.
اوه نه، چرا در حال تبدیل شدن به یک زامبی!
همه برید!
‫کارت تموم شد؟
نه هنوز!
من هنوز کارم تموم نشده!
خب، چقدر دیگر طول میکشه؟
پنج دقیقه
شتید باید یکم بیشتر به انگشتات فشار بیاری
نه هنوز!
باشه پنج دقیقه دیگه
باشه.
این یک پیروزی برای ماست!
‫بیا ببینیم کی سریع تره.
‫سوفی؟
‫سوفی، کارت تموم شد؟
‫سوفی؟
‫سوفی، حالت خوبه؟
‫خدایا، سوفی، سوفی!
‫بیا اینجا عزیزم، بیا اینجا.
‫چیزی نیست، پیشتم.
‫سوفی، صدام رو می شنوی؟
‫سوفی!
‫خدایا!
‫یک، دو، سه.
‫سوفی، صدام رو می شنوی؟
‫سوفی!
‫یک، دو، سه.
‫خب، خب، حالت خوبه.
‫خدا رو شکر، حالت خوبه.
‫عزیزم، فکر کردم یه چیزیت شده.
‫نمی تونستم از آب بیام بیرون.
‫اشکال نداره عزیزم.
‫چیزی نیست، پیشمی.
‫خدا رو شکر.
‫حالت خوب میشه، خیلی دوستت دارم پرنسس.
‫منم دوستت دارم بابایی.
‫چیزی نیست عزیزم.
‫سلام مایک.
‫لعنتی.
‫قضیه چیه؟
‫بابا؟
‫داری چیکار می کنی؟
‫دارم راهش رو بهت نشون میدم.
‫بیخیال اون دختره شو.
‫داری در مورد چی صحبت می کنی؟
‫دارم در مورد سوفی حرف میزنم.
‫باید بیخیالش شی.
‫نمی تونی نجاتش بدی.
‫چرا داری بهم این حرف رو میزنی؟
‫اون نوه ته.
‫نمی تونی نجاتش بدی.
‫سوفی.
‫سوفی!
‫ازش دور شو!
‫سوفی!
‫این واقعی نیست.
مایک، مایک، مایک!
خوبی عزیزم؟
چی؟
خواب بد می دیدی من بیدارت کردم.
سوفی!
سوفی؟
اوه سوفی!
‫بیا اینجا عزیزم، حالت خوبه؟
‫خوبی؟
‫بابا پیشته.
‫الان چی شده؟
‫بابا نجاتم داد.
‫نجاتت داد؟ چطور نجاتت داد؟
‫بابایی خواب بود.
‫از دست تاریکی نجاتم داد.
‫باید بفهمیم که این قضیه فقط...
‫توی شب اتفاق میفته یا نه.
‫واسه همین داشتم فکر میکردم که شاید بد نباشه نخوابیم،
‫تا طلوع خورشید بیدار بمونیم،
‫می تونیم در طول روز بخوابیم.
‫دیوونه شدی؟ در طول روز تو کار می کنی.
‫به علاوه، چرا فکر می کنی فقط شبا اتفاق میفته؟
‫ولی همون موقع بود که ‫سوفی رو بردیم بیمارستان، درسته؟
‫اون موقع ست که اتفاق میفته،
‫نصف شب اتفاق میفته.
‫آره، ولی فقط توی شب نیست.
‫منظورم اینه که، می دونی، ‫توی روز هم یه چیزهایی دیدیم.
‫باشه، پس دوباره فیلم های دوربین ها رو نگاه می کنم.
‫شاید یه چیزی رو جا انداخته باشم.
‫- کیه؟ ‫- رانه.
‫ران چرا اومده؟
‫در مورد خواب هام بهش گفتم،
‫اونم گفت خانمش خیلی چیزها...
‫در مورد این مسائل بلده.
‫فکر نمی کردم انقدر زود بیاد.
‫من فکر می کردم بتونیم خصوصی این مسئله رو حل کنیم.
‫انجی، باید ته این قضیه رو در بیاریم.
‫می دونی چیه؟ من سوفی رو میبرم طبقه ی بالا،
‫چون نمی خوام اون صداتون رو بشنوه،
‫که در مورد این چیزها حرف میزنید،
‫باعث میشه اضطرابش حتی بیشتر از این بشه.
‫بیا سوفی، بریم طبقه ی بالا.
‫بعداً شام می خوریم، باشه؟
‫خب، من همه اش این خواب رو می بینم...
‫که پدرم بهم شلیک می کنه،
‫و میگه که نمی تونی دخترت رو نجات بدی...
‫بعدش وقتی بهم شلیک می کنه،
‫پرت میشم و از بدنم خارج میشم.
‫پدرت؟
‫بله، پدرم.
‫آخه اون.. اون الان مُرده.
‫توی تصادف رانندگی فوت شد،
‫ولی بعضی وقتا فکر می کنم سعی می کنه ‫از مسئله ی...
‫طبقه بالا محافظتم کنه، می دونی؟
‫معذرت می خوام، من... فکر نمی کنم اون پدرت باشه.
‫فکر می کنم مغزت داره تصویرسازی می کنه...
‫تا بهت شوکی رو که لازمه بده،
‫که اجازه بده فرافکنی اثیری داشته باشی.
‫فرافکنی اثیری؟
‫آره، گفتی که از بدنت خارج میشی،
‫تقریباً مثل یه روح؟
‫آره.
‫وایسا، وایسا، چی؟ چیکار می کنی؟
‫فرافکنی اثیری یا فرافکنی روحی،
‫وقتیه که روحت از بدنت خارج میشه،
‫اونوقت می تونی چیزهایی رو ببینی ‫که توی حالت طبیعی نمی تونی.
‫معمولاً ضریب ناخودآگاهته ‫که داره سعی می کنه بهت یه چیزی رو بگه.
‫ضمیر ناخودآگاه؟
‫ذهن من چیزهایی رو می دونه که من نمی دونم؟
‫هرباری که می خوابی توانایی...
‫فرافکنی اثیری رو داری، ‫فقط ممکنه بهش آگاه نباشی.
‫اونوقت می تونی یه چیزهایی رو ببینی و تجربه کنی...
‫و توی ضمیر ناخودآگاهت نگهشون داری،
‫که ممکنه وقتی بیدار میشی یادت نیاد.
‫برات معنایی داره؟
‫پس هروقت بخوام می تونم وارد اون فضا بشم؟
‫با تمرکز درست، آره.
‫خب میگی از بدنت خارج میشی، بعد چی میشه؟
‫بعد این جونور رو می بینم که به سوفی حمله می کنه.
‫گوش کن مایک، اگه یه موجودی این اطراف هست،
‫فکر خوبی نیست که اینکار رو بکنی.
‫آره، ولی باید دوباره برم اونجا.
‫الان نشنیدی چی گفتم؟
‫این کار... خطرناکه.
‫باشه، جهان غیرمادی قلمروی این موجوده،
‫و ما خبر نداریم که چقدر قویه.
‫برام مهم نیست چقدر قویه، باید برم اونجا.
‫بهتره مراقب باشی،
‫چون ظاهراً این جونور به تو و بچه ات چشم داره.
‫عذر می خوام.
‫هرکاری لازمه برای محافظت از دختر کوچولوم می کنم.
‫اون... اون موجود چه شکلی بود؟
‫باورم نمیشه دارم این حرف رو میزنم.
‫بیشتر شبیه شیاطین بود.
‫باشه.
‫وقتی شیاطین رو با منطقه شون دسته بندی کنیم...
‫توانایی های خاصی بهشون نسبت داده میشه،
‫که این با توجه به کارهای مختلفی که می کنن،
‫شکل ارتباطشون با افراد و گول زدنشون،
‫مریض کردنشون و ایجاد بیماری ‫و اعتیاد و اینطور چیزهاست.
‫خب حالا هر منطقه با توجه به...
‫این یکی، این همونه.
‫مطمئنی؟
‫آره، قطعاً.
‫باشه.
‫پس واقعاً با یه شیطان طرفیم.
‫خدایا، پسر.
‫- وقتشه که ما بریم. ‫- ران.
‫بشین، بشین.
‫- این یه شیطانه. ‫- آره.
‫خودت هم ازم خواستی به دوستت کمک کنم، ‫پس بذار کمک کنم.
‫این شیطان به طور مشخص ‫از انرژی افراد تغذیه می کنه،
‫و انقدر از اون انرژی تغذیه می کنه تا بمیرن.
‫فکر می کنی الان اینجاست؟
‫نه.
‫نه، فکر نمی کنم.
‫نور خورشید نمادی از نور خداونده،
‫که شیاطین رو ضعیف می کنه.
‫بیشتر فعالیتشون اتفاق نمیفته...
‫مگر زمانی که قدرتمندترینن، معمولا شب ها...
‫بین ساعت های سه تا چهار صبح.
‫موقع خواب به آدم حمله می کنن،
‫معمولاً روش کارشون همینه،
‫ولی الان انقدر قوی شده که می تونه...
‫وقتی بیداری هم انرژیت رو جذب کنه.
‫دوست داره با قربانی هاش بازی کنه.
‫اون یه شکارچیه.
‫ولی چرا داره سوفی رو شکار می کنه؟
‫چرا نمی تونه... چرا نمی تونه سراغ من بیاد؟
‫چون توی سنین کودکی، بیشترین انرژی خالص رو داره...
‫فریبنده ترین انرژی رو، ‫ولی بالاخره سراغ تو هم میاد.
‫کاری می تونم بکنم که جلوش رو بگیرم؟
‫آخرین باری که این شیطان یه نفر رو تسخیر کرد...
‫یه مرد جوان به اسم هکتور بود...
‫و کشت و کشتار بزرگی راه انداخت.
‫در نهایت مسئولین گرفتنش...
‫و به اعدام محکوم شد،
‫ولی قبل از اعدام شدنش،
‫یه راهب موفق شد شیطان رو از بدنش بکشه بیرون،
‫و یه وِردی روی شیطان گذاشت...
‫که دیگه بدون اجازه نتونه کسی رو تسخیر کنه.
‫اینطوری هیچ بی گناهی ‫سرنوشت تلخ وکتور رو تجربه نمی کنه.
‫این شیطان در طول سال ها داشته قوی تر میشده...
‫با خوردن انرژی، با همینطور بازی کردن با...
‫قربانی هاش و شکنجه کردنشون...
‫در حالی که می دیدن ‫افرادی که دوستشون داشتن دارن رنج می کشن...
‫و به این کارش ادامه میده،
‫تا زمانی که دوباره یه کالبد به دست بیاره.
‫ولی چطور می تونیم جلوش رو بگیریم؟
‫تنها راه دائمی از طریق جن گیریه،
‫ولی برای اینکار باید دوباره بفرستیمش توی یه بدن.
‫تا زمانی که توی جهان غیر مادی باشه...
‫متاسفانه هیچ کاری از دست ما بر نمیاد.
‫پس هیچکاری نمی تونم باهاش بکنم؟
‫متاسفم.
‫خب فرستادیمش توی بدن یه نفر، ‫اونوقت چیکار می تونیم بکنیم؟
‫اونوقت با یه کشیش تماس می گیریم،
‫و این عوضی رو از این دنیا میندازیم بیرون.
‫آره، ولی قبلاً گفتی که...
‫یه راهب بود که سعی کرد جن گیری کنه،
‫ولی جواب نداد، همینطور به کشتن ادامه داد.
‫اون راهب از بدنش جداش کرد،
‫جن گیری کاملاً از این دنیا حذفش می کنه.
‫خب، خب، خب، خب اگر که...
‫کالبد داشته باشه، با پلیس تماس بگیریم ‫و بندازیمش زندان چی؟
‫واسه همیشه.
‫عزیزم، عجب فکر هوشمندانه ای.
‫چرا خودت فداکاری نمی کنی که کالبدش باشی؟
‫نه، اونا، اونا بهم شلیک می کنن.
‫ولی...
‫آره، هیچکس نمی خواد که یه شیطان تسخیرش کنه، خب؟
‫به این سادگی نیست.
‫قراره کمک کنیم؟
‫خب الان که توی کالبد نیست، ‫حالا چیکار می تونیم بکنیم؟
‫یه وِرد می شناسم،
‫که می تونه از ما محافظت کنه، مخصوصاً از سوفی...
‫و می تونه این شیطان رو دور نگه داره ‫تا یه کشیش خبر کنیم...
‫و بفهمیم قدم بعدیمون چیه.
‫از ما؟ منظورت چیه که از ما؟
‫فکر کنم منظورت از اونا بود.
‫عزیزم، این واقعیت که الان اینجاییم ‫و از این شیطان خبر داریم،
‫باعث میشه که براش یه تهدید باشیم.
‫باید اینطور فرض کنیم که الان هم داره گوش می کنه...
‫و قرار نیست تنهامون بذاره.
‫اگه برم خونه چی؟
‫اونم دنبالت میاد.
‫متاسفم پسر.
‫نیستی، ولی اشکال نداره.
‫خب، گوش کن، اگه می خوایم ورد رو بخونیم،
‫باید الان اینکار رو بکنیم.
‫اوه، الان؟
‫آره، نمی دونیم این شیطان کی بر می گرده،
‫تازه اگه همین الانش اینجا نباشه.
‫اگه... اگه حواب نده چی؟
‫خب، بهتره امیدوار باشیم که جواب میده.
‫چرا این دختر ترسناکه نصیب من شده؟
‫این ها انجی و سوفی هستن.
‫خب فکر می کنی کجا بهتره ورد رو اجرا کنیم؟
‫آم، راستش این اتاق عالیه، ‫می تونیم همینجا اجراش کنیم.
‫چی؟ کدوم ورد؟
‫داری چیکار می کنی؟
‫واسه محافظت از خودتونه.
‫مایک، قبلاً این مسائل رو مسخره می کردی.
‫چطور ممکنه الان باورشون داشته باشی؟
‫آره، ولی الان دارم باورشون می کنم، ببین...
‫این کتابیه که هوپ آورده.
‫همینه درسته؟ این همونیه که دیدی؟
‫خدایا، آره.
‫همینه.
‫ببین، یه شیطانه.
‫دارم باور می کنم و حاضرم هرکاری بکنم...
‫اگه به سوفی کمک کنه.
‫نه.
‫مایک، سوفی رو وارد این جریان نکن.
‫سوفی وسط جریانه.
‫این موجود دنبال سوفیه.
‫انجی، خواهش می کنم، من فقط دارم سعی می کنم کمک کنم.
‫واقعاً می خوایم اینکار رو بکنیم؟
‫راه دیگه ای نداریم.
‫خواهش می کنم، دلم می خواد توی این قضیه کنارم باشی.
‫هرچی بادا باد، آره؟
‫بیاید انجامش بدیم.
‫خب، چی لازم داریم؟
‫خب، همه چیز خوبه؟
‫باشه، من یا کُلی نمک می خوام یا یه طناب بلند،
‫هرکدومش باشه خوبه.
‫الان بر می گردم، باشه؟
‫اینجاست.
‫همیشه وقتی هست سرد میشه.
‫توی خونه ست.
‫ای وای توپ اومد توی دایره.
‫یعنی اون هم می تونه بیاد توی دایره!
‫این ورد شیاطین رو دور نگه میداره، باشه؟ ‫نه توپ بیس بال.
‫اینجا بودنش رو حس می کنی؟
‫هیس.
‫توی اتاقه.
‫- توی اتاقه؟ ‫- هیس.
‫من مراقبتم، باشه؟
‫اون لبه ست، بیاریدش وسط!
‫نبض نداره.
‫- ران! ‫- برو.
‫ازش دور...
‫خب، بیا، بیا.
‫برو اونجا، بشین.
‫مامان، اسپری ام.
‫اشکال نداره عزیزم، نمیشه بریم بالا،
‫الان نمیشه بریم بالا.
‫خیلی آروم، گوش کن، نفس عمیق... بده بیرون.
‫نفس عمیق، بده بیرون.
‫نفس عمیق.
‫بده بیرون.
‫خب، الان بهتر شد.
‫کارت خیلی خوبه، خیلی بهتر شد.
‫بیا!
‫خب، تو اونجا بمون.
‫سوفی، چی شده؟
‫مامان، اون اینجاست؟
‫اون فقط روپوش پدرسته.
‫عزیزم، چیزی نیست.
‫مامان، اون اینجاست.
‫سوفی، اون فقط...
‫آهای، آهای، نمک کجاست؟
‫فرار کن!
‫زود باش!
‫خدایا!
‫مایک؟
‫مایک!
‫خدای من مایک، حالت خوبه؟
‫مایک؟
‫مایک، بیدار شو.
‫مایک، مایک، حالت خوبه؟
‫مُرده؟
‫خدایا، نه، نه، نه، مایک، مایک!
‫مایک، مایک، نباید...
‫- بیدار شو! ‫- بابا، بیدار شو!
‫مایک!
اوه خدای من.
اوه
دیگه هیچوقت اینکارو با من نکن
چه اتفاقی می افتد؟
اوه نه نه نه نه
اون مرده.
مطمئنی؟
‫لازمه، لازمه به پلیس زنگ بزنم؟
‫حتی نمی دونم چی بگم بهشون.
‫هوپ کجاست؟
‫نمی دونم، توی آشپزخونه بود.
‫فکر نکنم بدونه.
‫چرا اینجا انقدر تاریکه؟
‫همه ی چراغ ها خاموش شدن، ‫منم فقط این چراغ قوه رو دارم.
‫باید فیوزها رو چک کنم.
‫دیوونه شدی؟ من نمیرم اون پایین.
‫باید بریم پایین توی زیرزمین،
‫باید این چراغ ها رو روشن کنیم.
‫چرا؟
‫چون می خوام بکشمش سمت خودم.
‫مایک، تو عقلت رو از دست دادی.
‫مایک!
‫مامان، نه!
‫عزیزم، باید کمکش کنم، باید به پدرت کمک کنم.
‫مامان!
‫من می ترسم!
‫گوش کن، منم همینطور، ‫ولی بابا هیچوقت تنهامون نمی ذاره، خب؟
‫پس ما هم نمی تونیم تنهاش بذاریم.
‫باشه، می خوام که شجاع باشی.
‫بیا.
‫نزدیکم بمون.
‫بیا، چیزی نیست.
‫مایک، خدایا.
مایک!
چیزی شکستی؟
‫حس می کنم همه جام شکسته.
‫یه صندلی بیار و منو ببند بهش لطفاً.
‫باید بری بیمارستان.
‫انجی، همین الان اینکارو بکن!
‫سوفی، برو اونجا و بهم اون صندلی رو بده، باشه؟
‫تاریکه.
‫عزیزم، همه اش چراغ رو...
‫میندازم روش برات، باشه؟
‫ازت می خوام که بری اونجا.
‫برو
‫زود باش عزیزم.
‫بیارش اینجا، آفرین.
‫باشه، بذارش زمین، بذارش زمین، آفرین.
‫منو ببر روی صندلی.
‫حالا ببندم.
‫خب، تو اینجا پیش بابات بمون، باشه؟
‫پیش بابات بمون.
‫سوفی!
‫بابا!
‫اونو ولش کن!
‫اگه می خوای کسی رو تسخیر کنی من رو تسخیر کن!
‫نه!
‫بیا ببینم!
‫من رو ببند، زود باش.
‫بیا، بیا.
‫بیا، ازت می خوام که اینجا بمونی، باشه عزیزم؟
‫همونجا بمون.
‫نه، از پیشم نرو.
‫الان بر می گردم، باشه؟
‫گوش کن، من فقط می خوام جات امن باشه، باشه؟
‫من با تو جام امن تره.
‫گوش کن سوفی، حرفم رو گوش کن.
‫تو خیلی دختر شجاعی هستی، باشه؟
‫فقط باید ساکت باشی...
‫و صبر کنی تا برگردم، باشه؟
‫- باشه. ‫- خب، عالیه.
‫باشه؟
‫پلیس، بفرمایید.
‫شوهرم دیوونه شده و ازتون کمک می خوام، لطفاً.
‫خیابان 9722 ویندی هیل.
‫بله.
‫الو؟
‫- مامور 32-04 آماده ی اعزام هستم. ‫- مامور 32-04 اقدام کن..
‫ما به موقعیت ‫توی خیابون 9722 خیابان ویندیل هیل رسیدیم.
‫دریافت شد.
‫همه ی چراغ ها خاموشن.
‫تنها خونه ایه که برق نداره.
‫خب، یه نفر تماس گرفته دیگه.
‫بیا بریم بررسیش کنیم.
‫آره، بریم بررسیش کنیم.
‫انجی.
‫سوفی.
‫پلیس، کسی خونه هست؟
‫چیزی می بینی؟
‫نه، شاید رفتن سفر.
‫شاید مزاحمی زنگ زدن.
‫متنفرم از وقتایی که مردم مزاحم میشن.
‫همه ی چراغ ها خاموشن.
‫مامور 32-13 در موقعیت هستم.
‫همه چیز توی خونه به نظر درست میاد.
‫مایک، می دونم خودتی، مایک.
‫مایک، می دونم هنوز هم خودتی، مایک.
‫می تونی شکستش بدی مایک.
‫مایک اینجا نیست.
‫انجی، انجی، بیدار شو.
‫زود باش، زود باش، پاشو، آفرین، زود باش، بیدار شو.
‫آفرین، باید از اینجا بریم بیرون.
‫زود باش سوفی، بیا بریم، بریم.
‫از اینجا.
‫- وایسید! ‫- پلیس!
‫ایست!
‫- نه! ‫- نه!
‫بخوابید رو زمین!
‫باید بکشیدش، باید بکشیدش!
‫باید بکشیدش، نه، بس کن، شما نمی فهمید!
‫واقعاً اون کشتش؟
‫مهم نیست بقیه چی میگن،
‫پدرت قاتل نیست.
‫مهم ترین مسئله...
‫اینه که به خاطر اینکه دوستت داره ‫این کار رو کرد، باشه؟
‫باشه؟ هیچوقت این رو فراموش نکن.
‫آروم باش پسر، فقط آروم باش.
‫مامور 32-04 هستم، شلیک داشتیم.
‫مظنون دستگیر شد، آمبولانس بفرستید.
‫پرونده ی شوهرتون رو خوندم،
‫اینکه مهندس خیلی خوبی بوده، حتی فوق العاده بوده.
‫هنوز هم هست.
‫همسر و پدر عالی ای هم هست.
‫البته که هست.
‫ذهنش هنوز توی جهان ناشناخته ایه،
‫درکش سخته.
‫ما معتقدیم که ذهنش هنوز وجود داره، سالمه،
‫اما تقریباً انگار بدنش یه مشکلی داره.
‫اگه می دونستیم چطور میشه ذهن رو از بدن جدا کرد...
‫اونوقت فکر می کنم می تونستم بگم ‫شوهرتون برگشته پیشتون.
‫متاسفم که این شرایط رو دارید.
‫منم همینطور.
‫نگران نباشید دکتر.
‫همه چیز درست میشه.