‫[سیاه. عرب. جنده.] ‫[همه جنده‌ها رو می‌کنم.]
‫راندیر، توی اورژانس مشکلی هست؟
‫آره، یه نفر بدون مدارک اومده.
‫گوش نمی‌کنه. مسته و روی زمین دراز کشیده.
‫می‌خوایم بندازیمش بیرون.
‫باشه، دارم میام.
‫بله؟ الو؟
‫بله؟ با من کار داشتین؟
‫رزیدنت آی‌سی‌یو.
‫برم مریض رو از بخش ارتوپد بیارم؟
‫باشه، الان میارمش.
‫جالبه. این خانم قبلا ‫سرطان کلیه داشته. درسته؟
‫- آره. ‫- سرطان کلیه داشته.
‫آره، مال خودشه. سرطان کلیه.
‫چاق بوده و عمل قلب باز داشته.
‫- ظاهرا که... ‫- بعضی‌ آدم‌ها همینن دیگه...
‫همه بیماری‌ها رو جذب می‌کنن...
‫هماتون داشته. خودبه‌خود خونریزی می‌کرد.
‫یهویی یه شریان پاره شده.
‫حالا بخاطر آنوریسم یا سن...
‫و جای خیلی بدی بود. ‫مغز مثل یه قیفه.
‫و هماتوم توی کوچیک‌ترین ‫نقطه ساقه مغز بود...
‫مرکز فرمان اصلی.
‫و فقط پنج سانتی‌متره.
‫نمی‌شه با جراحی بهش رسید.
‫اگه کبودی رو عمل نمی‌کردن، ‫مایع مغزی رو هدایت می‌کردن.
‫که توی مغز متورم نشه.
‫عملا ممکن بود که...
‫طی 48 ساعت...
‫مرگ مغزی بشه.
‫مشکل خونرسانیه.
‫مایع سطحی خارج نمی‌شه ‫و به مغزش فشار میاره...
‫که همچنان درحال فعالیته.
‫ولی ارتباطش با بقیه بدن قطع شده.
‫مثل نشان‌گان قفل‌شدگی.
‫می‌دونی؟ مثل وقتی که یه نفر فلج می‌شه؟
‫چشم‌هاشون بازه، می‌شنون، ‫می‌بینن...
‫ولی ارتباطشون رو از دست دادن.
‫ولی مال اون بدتره. ‫چون بزرگ‌تره.
‫ممکنه تا 48 ساعت آینده مرگ مغزی کنه.
‫وگرنه تا دوشنبه خارجش می‌کردیم.
‫و...؟
‫و دستگاه تنفس رو برمی‌داشتیم...
‫ولی خودش نمی‌تونه نفس بکشه، ‫می‌میره.
‫خانواده‌اش درک می‌کنن.
‫دخترش دکتره و کمک می‌کنه.
‫همچنین داریم به اهدای عضو فکر می‌کنیم.
‫ولی عجله‌ای نداریم که کسی بمیره.
‫بیا آخرهفته رو بهش وقت بدیم.
‫اگه تا 48 ساعت آینده مرگ مغزی نشد...
‫شانسی نداره.
‫اگه من به چنین چیزی مبتلا شدم ‫من رو از دستگاه جدا کن. خواهش می‌کنم!
‫باشه.
‫الان 118 روزه که یه بیمار جوان ‫فلج چهاراندام اینجا داریم.
‫امروز واسه اولین بار رفت فروشگاه بیمارستان.
‫118 روز واسه یه 25 ساله خیلیه.
‫ولی روحیه خوبی داره. همچنان مبارزه می‌کنه.
‫زندگیش زیر و رو شد.
‫بخاطر یه تصادف.
‫واسه همین توی آی‌سی‌یو کار می‌کنیم. ‫نباید وابسته بشیم.
‫اکثر بیمارها 10 روز بسترین.
‫این که یه بیمار 117 روز بمونه کم پیش میاد.
‫بله؟
‫عالیه.
‫باشه. بعدا می‌بینمت نزیم.
‫یه بیمار از اورژانس اومده بیرون. ‫دارن میارنش آی‌سی‌یو.
‫مورد غمگینیه.
‫یه 22 ساله که سرطان روده داره...
‫توی بخش مراقبت‌های تسکینی.
‫غمگینه.
‫حداقل داریم چند روز آخر ‫زندگیش رو راحت می‌کنیم.
‫ولی درمان نداره.
‫توده بزرگی داره که نمی‌شه جداش کرد.
‫توی روده‌است.
‫و صفاقش هم غده داره...
‫که به اندام داخلیش فشار میاره.
‫احتمالا وزنش 35 کیلوئه.
‫تا دو هفته دیگه...
‫احتمالا یه غده دیگه یه بخش ‫دیگه رو پاره می‌کنه...
‫من مذهبی یا روانی نیستم...
‫ولی به کارما اعتقاد دارم.
‫بعضی‌ها مشروب می‌خورن و سیگار می‌کشن و ‫ بی مریضی زندگی می‌کنن.
‫صد سال عمر می‌کنن.
‫بعد یه بچه 21 ساله مثل اون میاد...
‫که شش ماهه شکم درد داره و حالا...
‫شانس نداشته دیگه.
‫نمی‌دونم چرا توی ‫اتاق پنج زیاد مرگ داشتیم...
‫اتاق‌هایی خاص به دلایلی خاص...
‫- کاملا شانسه. ‫- درسته. اتاق شماره پنج...
‫دیروز، نه، امروز یه نفر مُرد.
‫قراره بمیره.
‫یه نفر دیگه جاش رو می‌گیره.
‫بعضی اتاق‌ها اینطورین.
‫نفرین شدن.
‫واسه همین اتاق 14 نداریم.
‫مسخره‌ست ولی...
‫کار کردن توی آی‌سی‌یو...
‫باعث می‌شه با چیزهایی که ‫می‌بینی قدر زندگی رو بدونی.
‫سعی می‌کنی از زندگی لذت ببری.
‫و دید دقیقی از مرگ و مُردن داری.
‫«هر چی بشه، بشه.»
‫من کاری که از دستم بر بیاد رو ‫واسه خانواده‌ها انجام می‌دم...
‫ولی گاهی اوقات مجبورن ‫یک ساعت و نیم صبر کنن...
‫چون می‌رم غذا بخورم یا سیگار بکشم...
‫سوءاستفاده‌ست.
‫حالا عمدی نیست.
‫حالا خداروشکر واسه اکثر پزشک‌ها، ‫جز یه سری که روانین...
‫این کار عمدی نیست.
‫این کار رو نمی‌کنیم که ‫مریض ناراحت بشه ولی...
‫عصبانیم می‌کنه.
‫اگه توی بخش توانبخشی ‫خانواده بیماری تماس بگیره...
‫اگه بتونم گوشی رو می‌دم به مریض.
‫تا با خانواده‌اش حرف بزنه.
‫همین ارزشش از دانش پزشکی ما بیشتره.
‫اون زنی که امروز دیدیم صبح مجبور بود ‫یک ساعت و نیم صبر کنه.
‫داشتم به شوهرش رسیدگی می‌کردم، ‫سرم شلوغ بود ولی...
‫کسی هم نبود. زن بیچاره.
‫جلوی پیشخوان منشی نبود.
‫تنها بود.
‫فکر کن اگه بهش می‌گفتم شوهرش مُرده.
‫یک ساعت و نیم. وحشتناکه.
‫قبلا جلوی پیشخوان...
‫یه منشی پزشکی بود که بهشون آب بده...
‫واسشون خبر بیاره که دکتر پیش مریضشونه.
‫ولی این خانم تنها بود.
‫ما رو می‌دید که دوان دوان می‌ریم و میاییم.
‫درست نیست دیگه. واقعا نیست.
‫خیلی بده که منشی نباشه.
‫کار درستی نیست.
‫کم کردن بودجه هم هست، ‫کارکنان رو کمتر کردن.
‫شب‌ها یه پرستار هست واسه بیست تا بیمار.
‫شرایط داره وخیم می‌شه.
‫چهار سال پیاپی، که الان هم سال پنجمه...
‫ما برترین مرکز پلی‌تراما ‫در ایل دو فرانس بودیم.
‫بزرگ‌‌ترین مرکز پایتخت، پاریس هستیم.
‫و چیزی گیرمون نمیاد. اعتباری نداریم.
‫نه از لحاظ مالی...
‫ولی واسه شب‌هایی که بی‌خوابی کشیدیم و ‫به بیمارهای زخمی رسیدگی کردیم...
‫چون این کار از لحاظ فیزیکی ‫و روحی خسته‌کنندست.
‫فرقی نمی‌کنه که مریض نداشته باشی ‫و یا ششصد تا مریض داشته باشی.
‫فقط بهمون ایمیل می‌دن و می‌گن «خوب بود.»
‫معلومه که خوبه.
‫320 شبه که نخوابیدیم.
‫ولی آره دیگه، خوبه.
‫هر شب بیدار می‌مونی...
‫که بیمارستان عمومی بهت یه نشان ‫یا خودکار هدیه بده.
‫- کوئنتین، بخواب. ‫- می‌خواستم بپرسم.
‫برو، چیزی نیست.
‫- اگه لازمم داشتی پیج بده. ‫- جدی؟ باشه.
‫- فردا ساعت هشت؟ ‫- آره.
‫که نمودار رو بررسی کنیم؟
‫هفت و نیم هم چک‌آپ‌های ‫ساعت شش رو بررسی کنیم.
‫اگه اتفاقی افتاد بهت زنگ می‌زنیم.
‫شب بخیر کوئنتین.
‫بریم سراغش؟
‫حسش می‌کنم.
‫درد می‌کنه؟
‫یا متوجه کاری که می‌کنم می‌شی؟
‫هر دوش رو یکم می‌فهمم.
‫خیلی حس خوبی نداره.
‫دارم محکم فشار می‌دم.
‫همون‌طور که گفتم دیگه. ‫الان توی قشر خارجی استخوانم.
‫خیلی محکمه.
‫از پیچ خودکار استفاده می‌کنم
‫صدا هم می‌شنوم.
‫داره فرو می‌ره.
‫چند تا پیچ کوچیک‌تر می‌ذارم ‫که سر جا نگهش داره.
‫بچه که بودم بازی مکانو رو دوست داشتم.
‫- من هم همینطور. ‫- الان هم خیلی عوض نشدم.
‫آره، باحاله...
‫بازی خوبیه.
‫از چهار سالگیم دوست داشتم مکانو بازی کنم.
‫من هم همینطور.
‫همین باعث عشقم به مکانیکی شد.
‫مگه شیمیدان نیستی؟
‫چرا ولی...
‫اشتیاق و علاقه‌ام...
‫وای، خیلی درد داره!
‫این درد داره؟
‫دردش رفت؟
‫آره...
‫یکم.
‫می‌شه گفت چهار یا پنج.
‫شاید خیلی نزدیکه.
‫خوبی؟
‫یه جورهایی.
‫فشار که دادم درد داشت؟
‫آره، خیلی شدید بود.
‫بیا، تموم شد.
‫با لنز یکم مشکل داریم.
‫یه هلال کوچیک وجود داره. ‫درست نیست.
‫انگار یه غشای دیگه اینجا هست.
‫خیلی غیرطبیعیه.
‫فکر کنم غذه هیپوفیز رو می‌بینم.
‫مثل پشمکه.
‫حالا غشای ریز رو بردار.
‫و بعد...
‫این رو بگیر.
‫این هم از این! عالیه.
‫به قول خودشون «عالیه».
‫دقیقا. همینطور جداش کن.
‫حالا خیلی بیشتر حرکت می‌کنه.
‫دیدی؟ در جریانه.
‫سعی کن بیشتر برداری.
‫کمی عجیبه.
‫این قسمتش اذیتت می‌کنه.
‫خوبه.
‫بازیه! بازیه.
‫بذار داخل رو ببینیم.
‫آهای! چراغ رو روشن کن لطفا.
‫گمونم فلپ رو دیدیم.
‫مشخصه که...
‫عمل داره خوب پیش می‌ره.
‫دورا ماتر کلیووس رو یدیم. ‫شریان بازیلار.
‫و لبه‌هاش درست می‌تپه.
‫پس ونتریکولوستومی درست کار می‌کنه.
‫بافتش الان می‌تپه ولی قبلا نمی‌تپید.
‫الان وارد تونل قشر کوچک می‌شیم...
‫سوراخ کوچکی که توی مغز درست کردیم.
‫خیلی عمیق نیست ولی خوبه.
‫بررسی می‌کنیم. خونریزی زیاد نیست.
‫به نظر خوب میاد.
‫می‌بینیم که سطحش می‌تپه.
‫حالا دیگه خیلی حرکت نمی‌کنه.
‫هرچی به قشر مغز نزدیک‌تر ‫می‌شیم محکم‌تر می‌تپه.
‫حالا داره می‌تپه.
‫و معمولا بیرون میاد...
‫حالا خارج شدیم.
‫چند تا مویرگ خونی بود.
‫روی سطحش.
‫آره.
‫حالا لوله‌ی قشری داره بسته می‌شه.
‫به آرومی.
‫پرستارهای اورژانس آرایشگر مو هم هستن.
‫خوبه، نه؟
‫- خوبی؟ ‫- متاسفانه نه.
‫شونه‌هام خودشون سفت می‌شن.
‫هر چی بیشتر...
‫هر چی بیشتر سفت می‌شم.
‫دارم می‌رم. می‌رم.
‫خداحافظ.
‫عجله کن.
‫خانم اومد.
‫خوب نیست.
‫کی؟
‫کی خوب نیست؟
‫اون خانم...
‫متوجه نمی‌شم.
‫آره، خانم. اون خانم اونجا.
‫کدوم؟
‫اون اینجاست.
‫عجله کن.
‫لطفا.
‫عجله کن.
‫اگه بخوای می‌تونی دستش رو ول کنی.
‫نه.
‫بهت گفت عجله کنی.
‫لازم نیست عجله کنی.
‫سلام خانم‌ها.
‫می‌رید قدم بزنید؟
‫تو خوبی.
‫ممنونم.
‫خیلی ممنون.
‫جالبه...
‫حرف‌هایی که می‌زنی روم تاثیری نداره.
‫یه خانم اونجا نشسته. ‫ما می‌شناسیمش.
‫بیا بریم دیدنش.
‫خانم اومده.
‫می‌شه لطفا عجله کنی؟
‫می‌شه عجله کنی خانم؟
‫انقدر حرف نزن.
‫من خوشگل‌ترین رقاص مراسم امشب می‌شم.
‫خانم اومده.
‫همه‌چیز مرتبه؟
‫یونیفرمم رو واسه دوشنبه می‌گیرم.
‫اون همونیه که خیلی مهمه.
‫مهم‌ترین.
‫منتظرم که شوهرم بیاد.
‫مردی که قبلا می‌شناختیش.
‫ساعت چنده؟
‫حرکت کنید خانم‌ها.
‫- یازده و نیم. ‫- یازده و نیم؟
‫قراره به زودی برسه.
‫رولند اومده.
‫شوهرم ریچارد داره میاد.
‫رولند اومده.
‫تو خوب نیستی.
‫کجا می‌ری؟
‫خیلی دور نیستیم.
‫عجله کن.
‫باید عجله کنی.
‫عجله کن.
‫آقا اومده.
‫بیا. بیا.
‫بیا.
‫خانم اینجا نیست. ‫خانم اونجاست.
‫اونجا؟
‫خانم اینجاست.
‫نه اینجا نیست.
‫خیلی خوبه.
‫بیا بریم بشینیم.
‫عجله کن. عجله کن.
‫خیلی خوبه.
‫عجله کن.
‫بایست!
‫بهت گفت بایستی!
‫- چی؟ ‫- گفت بایستی.
‫بیا. بیا.
‫بیا.
‫توی روده کوچک...
‫اثری از...
‫آتروفی نیست.
‫توی بلواره.
‫نزدیک غرفه شکار لویی چهاردهم.
‫جمعیتش خیلی تغییر کرده.
‫اجاره توی کلیچی بالا رفته.
‫خیلی از مستاجرها پول نمی‌گیریم.
‫چقدره؟
‫نود متریه...
‫با یه تراس ده متری، ‫پارکینگ و انباری.
‫و اجاره هم...
‫کمتر از ماهی هزار و هشتصد تا.
‫ولی کلیچیه دیگه.
‫کاملا مجهز. نو.
‫توی پاریس پنجاه متریه.
‫قشر.
‫پولیش.
‫هنوز نور رو می‌بینی؟
‫سه نقطه.
‫مستقیم نگاه کن آقا.
‫لطفا نور رو کم کنید.
‫روی تنظیمات خودکاره. ‫می‌تونم تنظیمش کنم...
‫تنظیمات کلاشینکف؟ هرچی.
‫بذارش روی بالیستیک ببین بهتر نیست؟
‫فرق فالوس و آلت رو می‌دونی؟
‫آلت به نعوظ نرسیده ولی فالوس رسیده.
‫واسه همین می‌گن «فالوسش خوبه.»
‫خیلی‌ها بهم گفتن فالوسم خوبه.
‫همین‌جا متوقف می‌شیم.
‫چون خسته شدم.
‫خیلی خسته‌کنندست.
‫باید سازمان‌دهی بشیم که ببینیم...
‫نمی‌دونم! از رئیست بپرس.
‫می‌خوام کار این مریض رو تموم کنم. ‫بعد برم سراغش.
‫باید جای سوال پرسیدن سازمان‌دهی بشیم.
‫خسته‌کنندست که کل روز ‫با آدم‌ها سروکله بزنی.
‫- بیش از حد واکنش نشون می‌دی. ‫- واقعا؟
‫گوش کن.
‫ببین، بین دو مریض، ‫خدمه شما خیلی سریعه.
‫- می‌دونم. خودم گفتم. ‫- نگفتن که لازمه فشار بیارید.
‫باید توی اورژانس به همه فشار بیارم.
‫وگرنه کار تمومی نداره!
‫دوشنبه‌ها یکی در میون کار تموم نمی‌شه.
‫سه‌شنبه‌ها و چهارشنبه‌ها هم همین...
‫چون تیم به اندازه کافی تلاش نمی‌کنه؟
‫نمی‌دونم.
‫یا برنامه خیلی شلوغه؟س
‫نمی‌دونم! برنامه شلوغ نیست.
‫برنامه شلوغ...
‫به تعطیلات نیاز دارم.
‫کارمندها کمن. پرستار کافی نداریم.
‫کارمندها کم نیستن.
‫هزارتا پرستار داریم.
‫کل روز مشغول سیگار کشیدن هستن.
‫بس کن. بی‌خیال.
‫کارمندهام کم نیست؟
‫صد تا مریض میان و هفته‌ای ‫بیست‌تا عمل می‌شن.
‫صد تا مریض میاد. سه تا مشاور هست. ‫ربات که نیستم.
‫- ادی بعدازظهرها تنهاست. ‫- ول کن.
‫می‌تونن 3 تا صبح بیارن، ‫سه تا هم غروب.
‫مشکل از سازمان‌دهیه. از ما نیست.
‫واسه این بخش فقط دو تا پرستار لازمه.
‫چقدر پیش میاد که تنها باشه؟
‫گفتنش واسه تو راحته. ‫ماییم که جبران می‌کنیم.
‫توی پنج سال سابقه پرستاری جراحیم، ‫یه بار مجبور نشدم نظافت کنم.
‫ولی از وقتی اومدم اینجا معمولا کار خودمه...
‫چون می‌بینم که چقدر سرشون شلوغه.
‫- برن چند نفر رو استخدام کنن. ‫- دقیقا!
‫پنج میلیون بیکار توی این کشور داریم.
‫حرف من همینه.
‫- یه نفر رو استخدام کنیم. ‫- موافقیم.
‫وگرنه نمی‌تونیم عمل کنیم.
‫ولی مدیریت می‌گه فقط از ‫کارمند موقت استفاده کنین.
‫من دیگه دارم سکته می‌کنم.
‫سعی می‌کنم یوگا کار کنم. کمک می‌کنه.
‫یوگا واست خوبه.
‫نباید انقدر توی شکمم درد داشته باشم.
‫طبیعی نیست.
‫امروز اصلا نعوظ نداشتم.
‫این حتی غیرطبیعی‌تره.
‫احساس تنهایی می‌کنی.
‫رولند اومده.
‫اومد.
‫عجله کن، خب؟
‫گفت عجله کن.
‫عجله...
‫عجله؟
‫عجله کن.
‫عجله. عجله.
‫بیا. باهامون بیا.
‫باهامون بیا، خب؟
‫باهامون میای؟
‫باهامون میای.
‫اینجاست. اینجاست. ‫آقا.
‫اینجاست. رولند اینجاست.
‫رولند اینجاست.
‫عجله کن.
‫رولند اینجاست.
‫عجله کن.
‫ببین! مواد زدیم!
‫بوش نمیاد؟
‫عمرا.
‫اینجا خوب نیست.
‫پس با من بیا.
‫حتی هم‌دیگه رو نمی‌بینیم.
‫مواد! مواد!
‫الان برمی‌گردم.
‫فیل صورتی چیه دیگه؟
‫من فیل معمولی دوست دارم.
‫آره، آقا اینجاست.
‫وایستا... وایستا.
‫چطوری آقا؟
‫خیلی... خیلی مهربونی.
‫- مهربونی. ‫- ممنون.
‫آره.
‫باشه...
‫آقا اونجاست.
‫ولی کاری از دستمون برنمیاد.
‫کاری برنمیاد.
‫یایا، یایا، حرف بزن!
‫مخابره کن!
‫تایید شد.
‫یایا، مستقیم برو اورژانس.
‫اون یارو با ژاکت قرمز رو یادته؟
‫پلیس دوباره آوردش.
‫نمی‌دونم چی شده.
‫ببین همه‌چیز توی اورژانس مرتبه؟
‫باید شما رو معاینه کنیم، ‫چون خونریزی وجود داره خانم.
‫مطمئن می‌شم که چیزی غیرطبیعی نباشه.
‫نگران نباشید، ضربان قلب بچه طبیعیه...
‫اصلا هیچ...
‫جفت سالم بود؟
‫می‌تونی حرکت کنی؟ ‫پاهات رو بده پایین.
‫خوبه.
‫می‌شه چند دقیقه برید بیرون؟
‫می‌خوایم شما رو معاینه کنیم.
‫می‌خوایم خونریزی رو بررسی کنیم. خب؟
‫زیاد دور نشید. توی اتاق انتظار باشید.
‫- کیسه رو حس نمی‌کنم. ‫- حس نمی‌کنی؟
‫کیسه رو حس نمی‌کنم.
‫چرا کردم.
آوامــووی
‫پایین بچه رو فشار می‌دم.
‫انقباض داشت.
‫حسی دارید؟
‫انقباض‌ها درد دارن؟
‫کاری که می‌کنم ممکنه سخت باشه.
‫ممکنه غیرطبیعی باشه. ‫می‌ریم اتاق اورژانس.
‫ضربان قلب بچه غیرطبیعیه.
‫چیز بزرگی نیست. ولی خونریزی جدیه.
‫نمیخوام خطر کنم.
‫- بیا امتحان کنیم. ‫- خب، امتحان می‌کنیم.
‫حسش کردید خانم؟
‫آره.
‫سوزش داره؟
‫سوزشش زیاده.
‫بریم.
‫نوزده...
‫همه چیز مرتبه؟
‫می‌شه نور رو بیشتر کنیم؟
‫درد داره؟
‫جفت جدا شده.
‫- خونریزی رترو جفتیه؟ ‫- آره.
‫خونریزی رترو جفتی؟ ‫خیلی‌خب بریم.
‫بچه داره میاد، خب؟
‫زور بزن.
‫خب خوبه.
‫بچه عزیزتون داره میاد.
‫عالیه. خب. پنس!
‫آره، عالیه!
‫واقعا ما رو ترسوندی.
‫سلام!
‫آفرین بچه.
‫چیکارمون کردی؟
‫هان بچه؟
‫می‌دونم.
‫تبریک می‌گم خانم.
‫از چیزی که انتظار داشتیم کوچیک‌تره.
‫جفت جدا شده بود.
‫واسه همین ضربان قلب طبیعی نبود.
‫خونریزی واسه همین بود.
‫- خیلی کوچیکه! کوچیکه! ‫- کوچولو!
‫- کوچولوی خوشگل.
‫تبریک می‌گم.
‫دقیقه بیست و یکم به دنیا اومد.
‫ساعت شش و بیست و یک دقیقه عصر.
‫بریم پیش پزشک نوزاد.
‫قبل این که ببرمش ببوسش. ‫بیا تمیزش کنیم.
‫نگران نباش...
‫تاثیر سینتو داره از بین می‌ره...
‫فکر خوبیه! در هر صورت که جدا شده!
‫نگو!
‫واقعا از دست شوخی‌هات...
‫بیا اینجا کوچولو.
‫بریم پیش پزشک نوزاد.
‫خیلی کوچولویی.
‫حق داری عصبانی باشی.
‫حق داری.
‫اینجا چه خبره؟
‫کوچولوی من.
‫چیزی نیست.
‫درسته.
‫می‌دونم، می‌دونم.
‫آره، همه چیز مرتبه. ‫همه یچز مرتبه.
‫همه‌چیز مرتبه.
‫باشه؟
‫آفرین.
‫گریه نکن. همه‌چیز مرتبه.
‫اشکالی نداره معاینه‌ات کنم؟
‫نه.
‫می‌دونم که اذیتت می‌کنم.
‫اذیتت می‌کنم.
‫پنج انگشت کوچولو. ‫پنج انگشت کوچولو.
‫خیلی قوی‌ای. ‫وای، چه قوی!
‫چه قوی!
‫سه رگ در بند ناف هست. ‫نمی‌دونم ذکر شده یا نه.
‫چی؟
‫سه تا رگ هست.
‫اگه ننوشتن اشکالی نداره.
‫نوشته دو تا رگ ادماتیک. ‫ولی سه تاست.
‫حضور سه رگ.
‫که طبیعیه.
‫این جفته. بچه این سمته.
‫ببخشید. چی می‌گم؟
‫بچه این سمته. با جفت...
‫و این بخش به رحم مادر وصله.
‫خب.
‫این کیسه‌ست.
‫که داخلش آمنیونه.
‫که وقتی کیسه آب پاره می‌شه می‌ریزه بیرون...
‫و باعث زایمان می‌شه.
‫گاهی‌اوقات ضایعات عروقی هم...
‫توی پارانشیم وجود داره.
‫این به معنی...
‫سقط جنین یا عدم رشده.
‫ضایعه داخل ربع بیرونی پایینیه.
‫تومور داخل ربع بیرونی پایینه.
‫کمبود مایع آمنیون.
‫درسته.
‫اندازه‌اش...
‫از چیزی که قبلا گفتم بزرگ‌تره...
‫چهار...
‫در دو و نیم...
‫در سه.
‫حاشیه داخلی.
‫1.2.
‫و شرح فاصله‌اش تا حاشیه‌های لامپکتومی.
‫و جوهر.
‫حاشیه داخلی یعنی چی؟
‫ربع بالایی داخل.
‫فاصله تا حاشیه‌ها...
‫حاشیه داخلی...
‫اون رو هم بنویس 1.2 لطفا.
‫- جوهر سیاه؟ ‫- بله.
‫ربع داخلی.
‫ربع بالایی داخلی.
‫صبر کن، درسته؟
‫اشتباهه.
‫عجیبه.
‫اینجا سینه وزن می‌کنید ژان‌پیر؟
‫- ببخشید؟ ‫- در ماکرو سینه وزن می‌کنید؟
‫توی دفتر مشخصاته؟
‫تومور، نوک سینه، ‫اندازه، عمق حاشیه...
‫نه.
‫موضوع وزنش نیست.
‫کامل بنویس: مکان: اتحاد ربع داخلی.
‫کجه.
‫ربع داخلی.
‫حاشیه بالایی: دو سانتی‌متر.
‫جوهر...
‫جوهر نیست.
‫وحشیانه‌ست. ‫کار هر کی بوده خیلی بده.
‫یه برش از اولی بگیر لطفا.
‫این برش خیلی...
‫خیلی سوراخ داره.
‫نمی‌شه بررسیش کرد.
‫اگه بگم متاستاز نداره، ‫ولی توی سوراخ باشه...
‫اینجا مقداری بافت هیالین داریم.
‫عملا دیگه سلول سرطانی نیستن.
‫اینجا سلول سرطانی مونده.
‫این‌ها سلول سرطانی هستن.
‫ولی به نظرم گمونم توموره.
‫بیشتر از این نمی‌تونیم وارد بشیم.
‫شیمی‌درمانی بافت رو عوض کرده.
‫این سلول‌ها خیلی غیرطبیعین...
‫و نمی‌تونن سلول غیرتوموری باشن.
‫این‌ها سلول‌های دوکی هستن.
‫که نئوپلاسم بافت فیبری جمعشون می‌کنه...
‫تا وزن سینه رو...
‫تحمل کنن.
‫چند تا سلول سرطانی مونده، ‫ولی باقی نواحی بیشتره.
‫پس قطعا...
‫با این وجود...
‫گاهی می‌نویسم: درجه نشان‌دهنده بعد درمان.
‫مسخره‌ست.
‫خیلی مسخره‌ست.
‫انجامش می‌دم، می‌بینیم که...
‫در هر صورت تشخیصش سخته.
‫آتیپی تلفظ می‌شه...
‫میتوز زیادی نیست پس...
‫هر کاری دوست داری بکن.
‫لوبولاره؟ سه بعلاوه دو بعلاوه یک؟
‫آره.
‫سلول‌ها اینجان...
‫این‌ها سلول‌های بزرگن.
‫و سرطانی نیستن.
‫این‌ها سلول‌هایی هستن که به سلول‌های ‫خارجی بدن واکنش نشون دادن.
‫این سلول‌ها حین شیمی‌درمانی مُردن...
‫و این سلول‌ها...
‫نکروز تومور رو تمیز می‌کنن.
‫بعد این که تمیز شد این شکلی می‌شه.
‫بافت نارنجی رنگ زخم می‌بینید.
‫به این شکل.
‫اینجا تمام انواعش رو داریم.
‫همیشه بی‌نقص نیست.
‫پس احتمالا برخی از سلول‌های توموری موندن.
‫متاسفانه همیشه جواب نمی‌ده.
‫ولی این یه گرانولومه.
‫مرحله قبل رد زخمه.
‫این‌ها سلول توموریه.
‫- طبیعیه؟ ‫- نه، طبیعی نیست.
‫بخاطر شیمی‌درمانی تغییر کردن.
‫معمولا خیلی بزرگ می‌شن...
‫مثل اون‌هایی که از ‫شیمی‌درمانی سالم می‌مونن.
‫اینجا هم سلول توموری داریم. ‫وارد غلاف عصبی شدن.
‫بهش می‌گن پوشش عصبی.
‫یعنی تشخیصش بده.
‫یعنی تومور سالم مونده...
‫هرچند...
‫مطمئن نیستم که حتما باشه. ‫چون عروق خیلی کوچیکه.
‫- ممکنه آمبولی لنفاوی باشه. ‫- شاید.
‫از این خانم بافت برداشته شده. ‫متاستاز داشته؟
‫گمون نکنم.
‫به ما اطلاعاتی ندادن. ‫همین بده.
‫- طبق معمول. ‫- این هم پزشک زنانمون.
‫مطمئن نیستم امبولی باشه. ‫چیزی می‌بینی؟
‫نمی‌دونم. من می‌گم سی‌درصد تومور مونده.
‫شاید حتی بیست ‌درصد.
‫توی سینه.
‫سال شصت به دنیا اومده. ‫چهل و و.
‫واسه همین لوبول‌هاش زیاده. ‫هنوز جوانه.
‫این نوک سینه‌ست.
‫بافت جلدی.
‫غشای مخاطی.
‫بافت پوستی نوک سینه، ‫این سطحشه.
‫و اینجا هم...
‫مجرای بزرگ شیری رو داریم که...
‫شیر رو به سطح می‌رسونه.
‫بزرگه.
‫- برش بدیه. ‫- خیلی برش بدیه.
‫کاست رو پر کردی.
‫باید دو برش می‌زدی.
‫ممکن بود بیشتر باشه.
‫من خیلی کار کردم...
‫بعد شیمی‌درمانی...
‫خوب می‌دونیم چیکار کردی، ‫ولی...
‫من بودم بیشتر می‌گرفتم.
‫می‌تونی یه برش بیشتر بزنی؟
‫نماش عجیبه. نیست؟
‫نماش عجیبه.
‫آره.
‫تنها مشکل ویدئویی که دیدم این بود که...
‫لوب داخلی نداشت.
‫این یکی توی ام‌آر‌ای داشت.
‫البته چیزی که توی اینترنت می‌بینی همیشه...
‫اگه طی یک ساعت و نیم انجامش بدیم ‫واسه دفعه اول بد نیست، نه؟
‫آره.
‫مراقب فوسپس‌ باش ایدیر. ‫می‌خوای من ببرمشون؟
‫کدوم فورسپس؟
‫نباید بذاریم خونریزی کنه. ‫باید رتزیوس رو ببندیم.
‫برو. بریج کن.
‫بذار من برم زیرش.
‫از روی من برو.
‫از روی من.
‫بالای منی؟
‫از بالای من برو و مثانه رو نگه دار. ‫برو.
‫- بالای توئم. ‫- این طور.
‫بالام.
‫عالیه.
‫می‌رم نزدیک...
‫گم شدم.
‫- چی؟ ‫- یکم گمش کردم.
‫می‌تونی راهنمایی کنی؟ ‫خیلی بزرگ‌نمایی کردیم. گم شدم.
‫داره ناواضح می‌شه.
‫پروستاتش بزرگه.
‫می‌تونی تمیزش کنی؟
‫می‌بینی؟
‫آره، یکم گم شدم.
‫می‌شه تمیزش کنی؟
‫پروستات خیلی بزرگه.
‫بیا.
‫چیز رو...
‫کیسه رو بده لطفا.
‫میزت رو تمیز کن. خیلی شلوغه.
‫لوب داخلی رو می‌بینی؟
‫ما حواسمون بهش هست. ‫تو به بقیش رسیدگی کن.
‫برو.
‫می‌تونی دست سومی رو کمی بکشی بالا؟
‫خیلی بزرگه! ممکنه داخل جا نشه.
‫داخل جا می‌شه؟
‫نگه دار. من از پشت می‌رم.
‫خیلی عجیب جا افتاده.
‫چی راهم رو بسته؟
‫فکر کنم دست توئه.
‫می‌تونی این مزخرف رو بکشی بیرون؟
‫- از اون عقب نکش بیرون. ‫- نه، نه، از پسش برمیام.
‫چیکار می‌کنی؟ چرا آبیاری می‌کنی؟
‫- الیویر، آبیاری می‌کنی؟ ‫- گمونم.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫منظورت چیه؟
‫چرا به صفحه نگاه می‌کنی؟
‫- به سوراخ نگاه کن. ‫- سوراخ بین دست‌هات.
‫نگهش دار.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫کیرش خیلی ورم کرده.
‫واقعا عصبانیم می‌کنی.
‫آلتش ورم وحشتناکی داره...
‫طبیعیه. هواست.
‫کاری که می‌کنم خیلی پیچیدست.
‫تازه من در این زمینه تخصص ندارم.
‫حالا باید مایعات رو از پایین خارج کنی.
‫لوله مکش کجاست؟
‫- افتاد روی زمین. ‫- گندش بزنن!
‫لعنتی!
‫تمیزه؟
‫آره.
‫لوله مکش رو بگیر و ‫اون گوشه رو تمیز کن لطفا.
‫جمعش می‌کنم.
‫یه مزخرفش رو دادن.
‫خفه شو.
‫لوله مکش کیری رو بده بهش دیگه!
‫چیکار می‌کنی؟ یه لوله مکش دیگه لازم داریم.
‫- می‌دونم، تموم کردیم. ‫- شوخیت گرفته؟
‫چی شده؟
‫لوله مکش رو بده بهش! ‫بازیش گرفته.
‫بازیم نگرفته.
‫همین‌جا.
‫و بچرخونش. اینطور. آره.
‫بزرگه رو بگیر.
‫یک طرفش رو بکن داخل سوراخ.
‫یکی واسه مکش و یکی واسه آبکشی.
‫همون سیستم تونلیه.
‫لوله رو انداخت.
‫یکی دیگه بهم بده.
‫دیگه چهل و پنجی نداریم.
‫- چی داری؟ ‫- فقط این.
‫می‌دونم مثل اون نیست، ‫ولی دیگه نداریم.
‫احتیاط کن...
‫یه مشکلی داریم.
‫ببینیم آبشاریه یا نه.
‫اینجا نشتی داره. ‫صبر کن. دیدمش.
‫خیلی شدیده.
‫بیا با این سوزن بخیه ضربدری بزنیم.
‫این جواب می‌ده؟
‫- الان چی شد؟ ‫- چیزی نیست. نگران نباش.
‫عجب وضع بدی!
‫یه کاری می‌کنیم، نمی‌دونم چی. ‫ولی...
‫جواب نمی‌ده. باز هم بخیه لازم داریم.
‫ولی واسه الان...
‫من میام که همین‌‌طوری فرو نکنیش.
‫باشه، بیا.
‫این فورسپس‌ها داغونه.
‫چی رو داری می‌مکی؟
‫من نیستم، فقط...
‫خیلی‌خب، ولش کن.
‫مطمئن شو که نخ کامل رد بشه.
‫چیزی بیرون نمیاد.
‫باشه، لبه‌اش رو بخیه بزن.
‫نگهش دار...
‫- باید عجله کنی اولیویر. ‫- می‌دونم، می‌دونم.
‫- دارم بخیه می‌زنم. ‫- بزن کوفتی رو دیگه!
‫آره، رفتم داخل. دارم میام.
‫زود باش اولیور.
‫این بده. خیلی بده.
‫نباید این کار رو می‌کردم.
‫باید کاوشگر رو عوض کنیم که ‫مثانه خالی رو بررسی کنیم.
‫این بیمار به کاتتر نیاز داره.
‫ویدئوی شاهکار اون...
‫آقای هندی رو دیدم.
‫گفت بیمارهایی که لوب داخلی دارن خوب نیستن.
‫- سلام رشید. ‫- چطوری؟
‫- خیلی بد رفیق. ‫- چرا؟
‫این پروستات من رو تقریبا کشت.
‫خیلی بده. می‌خواستم از پشت رتزیوس بزنم...
‫ولی دفعه اولمه.
‫و آناستوموز پروستات بزرگ واقعا سخته.
‫- جلوش رو باز کردی؟ ‫- نه، نکردم.
‫بسه و بذارش کنار.
‫حواست به چهره‌اش باشه. ‫چهره‌اش رو بپوشون.
‫معمولا واسه... امنیته.
‫آره، امنیت! ‫ببین، خیلی بزرگه.
‫یکم نور رو بیشتر کنید. ‫می‌شه از این استفاده کنم؟
‫آره، مال ماست.
‫تیغ برقی رو بده.
‫امیدوارم نیفتاده باشه.
‫- روی زمینه. ‫- آره.
‫- روی زمینه؟ ‫- نگاه نکردم.
‫- اولیویر؟ ‫- نمی‌دونم.
‫اگه افتاده که افتاده دیگه.
‫عجیبه که شاش نکرده. ‫دفعه قبلی خوب پیش نرفت.
‫[بیمارستان‌های پاریس، سال 2008]
‫[کمک‌های مردمی]
‫زندانیش کردی؟
‫داره میاد بیرون.
‫آره. آره.
‫در بازه. خوبه. خوبه.
‫واقعا خوبه.
‫می‌تونیم اینطوری ولش کنیم.
‫آره.
‫- آره. ‫- اونجا.
‫ادا در میاره.
‫من می‌رم. می‌گم که: «بعدا می‌بینمت.»
‫خیلی‌خب.
‫کی می‌ره؟
‫گمونم آخرین نفر می‌ره.
‫راحتی؟
‫همه چیز مرتبه؟
‫عجیبه. یه رگ توی ساقه‌ست.
‫وقتی می‌کشیمش عقب خونریزی می‌کنه.
‫یه مریض دیگه اینطوری داشتیم. ‫چهارمین یا پنجمین بیماره.
‫خیلی خونریزی کرد.
‫و لبه‌هاش...
‫افزایش زیادی داشت.
‫واسه همین 22 پرونده بی‌نقص داریم.
‫نمی‌دونیم چرا انقدر افزایش یافته.
‫شکافی نیست.
‫آره، داریم ساقع و عروق رو می‌بینیم.
‫عروق یا آنژیوم.
‫شاید هم باقی‌مانده صفحه رشد، ‫که باید...
‫- ولی بزرگه. نیست؟ ‫- آره.
‫خیلی بزرگه.
‫روی یه خوک کوچیک جراحی کرده بودیم ‫که کمی غضروف داشت.
‫واقعا داره زیاد می‌شه.
‫با صفحه رشد در تماسه.
‫حیوان بیچاره.
‫همه این‌ها بخاطر علمه!
‫همیشه.
‫بیشتر، بیشتر، بیشتر.
‫کافیه.
‫می‌ذارم تو برش بزنی.
‫من جای بچه مبلمان سر هم کردم.
‫عضله دستم پاره شد.
‫- عالیه. ‫- واقعا پاره شد؟
‫فقط ده درصد بافت بازوم مونده.
‫نزدیک آرنج؟
‫یه جعبه پنجاه کیلویی بلند کردم و حس کردم...
‫مراقب باش. تکه‌های استخوان داره می‌ریزه.
‫قراره جراحی کنی؟
‫شوخیت گرفته؟
‫خدا من رو از دست جراح‌ها نجات بده.
‫اگه تو جراحیم کنی ده سال جوان می‌شم.
‫به شرکتش بگو این رو درست کنه.
‫نمی‌تونیم دیگه تنظیمش کنیم.
‫هفته پیش سعی کردم تنظیمش کنم. ‫گیر کرد. خیلی اذیت می‌کنه.
‫و خب بیا. بگیرش.
‫یه کیفوز پیشرفته داریم.
‫بده‌اش به من.
‫صافش می‌کنم.
‫و حالا...
‫پیچ گوشتی رو بده من.
‫بریم که...
‫بریم دستکش‌هامون رو عوض کنیم.
‫یکم آب بشیتر لطفا.
‫پاشو رفیق! چشم‌هات رو باز کن.
‫دیگه تموم شد.
‫تموم شد دیگه.
‫صبر کن، یه چند ثانیه دیگه.
‫رئیس، می‌شنوی؟
‫دارم می‌شنوم.
‫یه نفر رو بفرست بخش پونزده.
‫یه نفر توی راهرو داره تموم می‌کنه.
‫طبقه پنجم شرقی؟
‫پونزدهم. طبقه پونزدهم. ‫بخش شرقی.
‫خیلی‌خب، دریافت شد.
‫یه پیرمرد با کت و شلوار سیاه.
‫برعکس تنش کردیم.
‫جدی؟
‫بیا از اول.
‫چطور بدون دست زدن پاش کنیم!
‫نمی‌دونم اندازه می‌شه یا نه.
‫آره می‌شه.
‫جدی می‌گی؟
‫دست‌هاش رو ببین.
‫نه؟ اگه می‌زدت...
‫واقعا حسش می‌کردی.
‫دستش رو بده من.
‫ژاکتش خیلی تنگه.
‫باید بالا باشه.
‫بذار اون بکنه.
‫ببخشید خانم‌ها و آقایون.
‫بذار سعی کنه. می‌خواد امتحان کنه. ‫بذار بکنه.
‫کمک می‌خوای؟
‫آره، طبقه همکف.
‫- از پسش برمیای آقا؟ ‫- طبقه همکف.
‫داریم می‌ریم پایین. پایین.
‫برمی‌گردین؟ سعی کردیم.
‫داریم می‌ریم پایین. ‫می‌ریم پایین. پایین.
‫نه، نه، نه.
‫آره.
‫- حرکت کنیم. ‫- صبر کن، داریم می‌ریم پایین.
‫باهام بیا، گیر کرده.
‫- می‌ریم پایین. ‫- بریم.
‫بزن ببین پایین می‌ره؟
‫- باید ببریمت توی اتاق. ‫- اگه بره پایین.
‫- باید ببریمت اتاقت. ‫- اتاق نه.
‫پس همراهم بیا.
‫- هنوز نه. ‫- آره.
‫هنوز نه.
‫همکارم رو خبر می‌کنم.
‫- گوش کن... ‫- آره، من یه مرد هستم.
‫بهت هشدار می‌دم.
‫یا باهام میای و یا می‌ری اتاقت.
‫- اتاقم. ‫- برمی‌گردیم.
‫اتاقم.
‫برمی‌گردیم.
‫بیا بریم.
‫- اتاقم. ‫- من کار دارم.
‫- بیا بریم لطفا. ‫- آره، می‌ریم.
‫معمولا میای.
‫- بیا اون سمت رو امتحان کنیم. ‫- بیا این سمت رو امتحان کنیم.
‫این سمت.
‫می‌رم همکارم رو خبر کنم.
‫بیا این رو امتحان کن.
‫همراهت کیه؟ همراهت؟
‫- اینجاست. ‫- آره؟ کیه؟
‫- هروه. می‌شناسیش. ‫- هروه کیه؟
‫هروه کیه؟
‫امروز صبح که خوب بودی. ‫مشکلی نداشتیم.
‫- بیا بریم. ‫- باشه. باشه.
‫اومد.
‫آقا؟
‫هروه داره میاد.
‫می‌بریمت اتاقت. خب؟
‫اتاقم؟ اتاقم؟
‫چون گوش نمی‌کنی.
‫- ارزشش رو نداره. ‫- بیا آقا.
‫- سلام آقا. حالت چطوره؟ ‫- سلام آقای رئیس‌جمهور.
‫- از این طرف. ‫- سعی کردم بهش دست بزنم.
‫- با رجیس می‌ریم. ‫- نمی‌خوام برم اتاق.
‫نمی‌خوام برم اتاق.
‫آره ولی همیشه سعی می‌کنی بری. ‫مشکل همینه.
‫- سعی می‌کنم برم. ‫- چه کاری از دست ما برمیاد؟
‫کاری از دست ما برنمیاد.
‫من چرا اینجام؟
‫منتظر دکتری.
‫الان میاد بهم می‌گه حالم خوبه.
‫دکتر واقعی نیست.
‫می‌خوام بمیرم.
‫نمی‌خوام زندگی کنم.
‫می‌خوام برم.
‫می‌خوام بمیرم!
‫می‌بریمش اتاق رجیس؟
‫- اتاقش؟ ‫- آره.
‫نمی‌خوام...
‫می‌خوام کار کنم، مثل شما.
‫از این سمت.
‫باید ظرف‌ها رو تموم کنیم.
‫پس نیم ساعتی برو اتاقت خب؟
‫باشه.
‫مشکلی نداره؟
‫- نیم ساعت؟ ‫- نیم ساعت. قول.
‫مثل همیشه.
‫- همین. بعدش می‌تونی بیای بیرون. ‫- خوش گذشت، نه؟
‫- پیاده‌روی خوبی بود. ‫- نیم ساعت؟
‫آره، بعدش میاییم دنبالت.
‫- پس حتما نیم ساعت؟ ‫- فقط نیم ساعت.
‫- نیم ساعت حتما؟ ‫- قول می‌دیم.
‫نیم ساعت دیگه میای؟
‫- ساعت چند می‌شه؟ ‫- نیم ساعت؟
‫- ساعت چند می‌شه؟ ‫- یازده و... یازده و بیست و پنج دقیقه.
‫نه، می‌شه یک. یک و نیمه.
‫پس ساعت دو میاییم.
‫ساعت دو.
‫نه، دو و بیست و پنج. ‫الان بیست و پنج دقیقه گذشته.
‫- چقدر می‌شه؟ ‫- یک ساعت.
‫خیلی گرونه.
‫- یعنی خیلی طولانی. ‫- خیلی زیاده.
‫پس ساعت دو.
‫می‌شه سی و پنج دقیقه.
‫خیلی‌خب، قبوله.
‫باشه؟ ممنون آقا.
‫میاییم.
‫می‌بینمتون. سی و پنج دقیقه دیگه.
‫الان نظافت می‌کنم. ‫لباس جدیده.
‫آره، بکن.
‫باشه، برو بکن.
‫- چهارده دقیقه دیگه. ‫- می‌بینیمت.
‫سی و پنج دقیقه.
‫می‌بینیمت.
‫ممنون هروه.
‫یه روزی دیگه زیاد می‌شه.
‫زجر و مرگ و خانواده قربانیان زیاد می‌شن.
‫از در اورژانس وارد شدی، ‫برگشتی بیهوشی.
‫با این که سوفنتانیل ‫و نور‌اپی‌نفرین رو قاطی کردی...
‫اگه اون رو نادیده بگیریم کارت خوبه.
‫توی فلسفه و اخلاقت هم تلاشت رو بکن.
‫کافه اخلاقی بوژون...
‫که پوسترهاش باعث حسادت افسردگان ‫گمنام فرانسه می‌شه.
‫ولی بیرونت می‌کنن.
‫و یه روزی باهات تماس می‌گیرن...
‫و می‌گن کانادا می‌خوادت.
‫خب باشه، اوضاع کمی به هم ریخته...
‫و خیال می‌کنن متخصص پیوند کبد خوبی هستی.
‫یه سری می‌گن اعجوبه قرنی.
‫مثل من و آرماند توی نیوانگلند.
‫ولی نمی‌تونی دروغ بگی ‫و وارد آر‌اچ‌دی شدی...
‫که بالاخره بفهمی کار کبد چیه.
‫سیبیلت چرخیده.
‫جلوی چهار لوب و هشت بخش ‫و سرخ‌رگ و شریان ایستادی.
‫ولی طاقت آوردی و در ‫همه زمینه‌ها متخصص شدی.
‫با کلی دانش...
‫خاطره و دوستانی که برات می‌مونن...
‫و می‌ری سراغ ماجراجویی‌های جدید.
‫از طرف هر 1009 نفرمان...
‫برات آرزوی موفقیت داریم پیر عزیز.
‫و با یک جمله از آنتوان دوسنت اگزوپری ‫حرفم را نمام می‌کنم.
‫استن، می‌دونم انتظار جمله‌ای از متر گیمز ‫یا پاتریک سباستین رو داشتی.
‫«چالش اصلی دیدن آینده نیست...
‫بلکه محقق کردن آن‌ است.»
«مترجم: «تارخ علی‌خانی