‫"مرزهایی که زندگی را از مرگ جدا می‌کنند ‫در بهترین حالت گنگ و مبهم هستند"
‫"که می‌خواهد بگوید که یکی کجا تمام ‫و دیگری کجا شروع می‌شود؟" ‫ادگار آلن پو
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
‫ترجمه و تنظیم: حسین اسماعیلی و علی نصرآبادی
‫«چشم آبی روشن»
‫صبح به‌خیر، آقایون
‫- شما "آگوستوس لندور" هستی؟ ‫- بله
‫و جنابعالی؟
‫فرمانده هیچکاک هستم، در خدمت‌تون ‫جانشین فرمانده در دانشگاه نظامی
‫اومدم این‌جا تا بهتون اطلاع بدم
‫رییس "تیر" درخواست ‫یه جلسه فوری با شما داره
‫- و این جلسه در مورد چیه؟ ‫- اونش به سرهنگ مربوطه
‫- و کِی این جلسه انجام میشه؟ ‫- در اولین فرصتی که دارین
‫و اگه تصمیم بگیرم که نیام؟
‫اونش به خودتون مربوطه ‫شما یه شهروند مستقل هستین
‫خب، روز خوبی برای سوارکاریه
‫[دره هادسن، نیویورک، 1830]
‫فرماندار میگه که شما میان افسران نیویورک
‫یه اسطوره بودین
‫و وقتی ایشون شما رو پیشنهاد کرد ‫به دستاوردهای تحسین‌برانگیزتون
‫از جمله دستگیری رهبران ‫ گروهک "دی‌بریک بویز"
‫و از بین‌بردن گروه اوباش مخوف "شرت تیلز"
‫و حل پرونده قتل بشدت وحشتناک ‫ یه فاحشه جوون در "الیسین فیلدز" اشاره کرد
‫[دانشگاه نظامی ایالات متحده، وست پوینت]
‫مهارت‌های شما شامل ‫ رمزگشایی، کنترل شورش...
‫و بازجویی بدون شکنجه میشه
‫پسر یه کشیش اهل گلاستری
‫که وقتی نوجوون بودی، اومد نیویورک
‫و همسرت هم فوت کرده، آقای لندور
‫سه سالی میشه
‫- بگم قهوه بیارن؟ ‫- آبجو کفایت میکنه
‫شما...
‫این یادداشت‌ها رو تو یه قفسه‌ای جایی ‫اون پشت نگه میدارین. آره؟
‫دیگه راجع به من چی نوشته؟
‫ننوشته که خیلی وقته
‫به کلیسایی نرفتم؟
‫توش اشاره شده ‫که مدتی پیش دخترم فرار کرده؟
‫از ناپدیدشدن دخترتون خبر داریم
‫و باهاتون هم‌دردی می‌کنیم
‫با تمام احترام، امیدوارم ‫ بی‌احترامی نکرده باشم
‫نه، نه، نه، نه
‫نه. ببخشید ‫ من باید عذرخواهی کنم
‫و میکنم ‫لطفاً ادامه بدین
‫آقای لندور، ما موظفیم ‫با نهایت احتیاط کار رو پیش ببریم
‫دنبال یکی هستیم
‫یک شهروند حقیقی ‫که مهارت و تدبیرش برای ما عیان باشه
‫و بتونه تحقیقاتی رو ‫از طرف دانشگاه نظامی پیش ببره
‫آها!
‫ماهیت این تحقیقات بسیار پیچیده و حساسه
‫و راجع به یکی از افسران ماست
‫یه افسر سال دوم ‫اهل کنتاکی به اسم "فرای"
‫- "لروی فرای" ‫- الکی وقت تلف نکنیم و بریم سر اصل مطلب
‫فرای دیشب خودش رو... دار زد
‫اوه
‫خب، متاسفم که این خبر رو میشنوم
‫واقعاً واقعه‌ی وحشتناکیه ‫ولی باید موضع ما رو درک کنین
‫ما مشخصاً مسئول مراقبت از این جوانان
‫و تبدیل‌کردن اون‌ها به مردان و سربازان هستیم ‫و اون‌هارو هم به همین مسیر سوق و هُل میدیم
‫ولی به نظرمون میدونیم ‫که کِی... هُلشون ندیم
‫یه پسری خودش رو دار میزنه...
‫اینو پزشکی قانونی باید بررسی کنه
‫متاسفانه این تمام ماجرا نیست
‫دیشب به بدن افسر فرای ‫در درمانگاه تعرض شده
‫تعرض؟ توسط کی؟
‫خب اگه اینو میدونستیم ‫ که لازم نبود شما رو بیاریم
‫مطمئناً دانشگاه نظامی هم ‫یه سری آدم اهل شوخی داره
‫این یه شوخی نبوده، آقای لندور
‫قلب "لروی فرای" از ‫قفسه‌ی سینه‌اش درآورده شده
‫دکتر مارکوئیز، چه‌جوری میشه چنین کاری کرد؟
‫با چاقوی جراحی یا هر چاقوی تیز دیگه‌ای
‫ولی قسمت سختش رسیدن به قلبه
‫اون زخم‌های عمیق شُش‌ها و کبد
‫به خاطر اینه که طرف چاقو رو ‫جوری گرفته تا به قلب آسیبی نرسه
‫و چطوری میشه قلب رو سالم نگه داشت؟
‫با یه جور ظرف خاص
‫که تو پارچه کتونی محکم یا روزنامه پیچیده شده باشه
‫و به احتمال زیاد دورش یخ باشه
‫چه‌جور آدمی از عهده این کار برمیاد؟
‫یه آدم قوی
‫پس زن نمیتونه باشه؟
‫من که تا به‌حال افتخار آشنایی ‫با چنین زنی رو نداشتم. نه
‫سابقه طبابت چی؟
‫لازمه که مثل خودت ‫آموزش و تمرین دیده باشه؟
‫نه لزوماً
‫فقط به نور زیادی نیاز داره ‫و اینکه بدونه کجا رو ببُره
‫ولی لازم نیست پزشک یا جراح باشه
‫- فقط کافیه ‫- یه دیوونه باشه
‫که آزاد ول می‌گرده
‫پیش فنگ!
‫باید منو ببخشین، آقای لندور
‫میبینین که در وضعیت بسیار بغرنجی هستیم
‫چپ، به جلو!
‫سناتورهای قدرتمندی در واشنگتن هستند که
‫خیلی دوست دارن ببینن ‫ما شکست میخوریم و تعطیل‌مون کنن
‫ازتون میخوام تا کمک کنین ‫شرف دانشگاه نظامی ایالات متحده حفظ بشه
‫و سعی میکنم این‌کارو کنم
‫شما دیشب کشیک میدادی، آقای هانتون
‫بله قربان
‫ساعت 9:30 مستقر و نیمه‌شب مرخص شدم ‫و به اتاق استراحت نگهبانان برگشتم
‫کجاست؟
‫ساختمون شماره چهار ‫کنار فورت کلینتون، قربان
‫باید... باید اعتراف کنم که خیلی ‫با مناطق اطراف آشنا نیستم
‫ولی ظاهراً قسمتی که الان ‫روش ایستادیم
‫توی مسیر فورت کلینتون ‫ تا سربازخونه شمالی نیست
‫- نه قربان ‫- چی باعث شد مسیرت کج بشه؟
‫خب، قربان، توی مسیر صدایی شنیدم
‫فکر کردم صدای حیوونه
‫به نظر میومد داره میمیره یا توی تله افتاده ‫پس اومدم تا کمکش کنم
‫خیلی حیوانات رو دوست دارم
‫داشتم به این سمت می‌دویدم که ‫به افسر "فرای" برخوردم، قربان
‫- ظاهرش چطور بود؟ ‫- خوب نبود، قربان
‫صاف آویزون نبود
‫انگار رو یه صندلی نشونده بودنش
‫متوجه حرفات نمیشم
‫پاهاش با زمین تماس داشته بود، قربان
‫- پاهاش با زمین تماس داشت؟ ‫- بله قربان
‫خیلی خب، بعدش چی‌کار کردی؟
‫دویدم. مستقیم برگشتم به سربازخونه شمالی
‫اوهوم
‫سوال آخر و دیگه مزاحمت نمیشم
‫کس دیگه‌ای رو هم این اطراف دیدی؟
‫نه، قربان
‫آقای هانتون
‫گردن...
‫اول از همه این نظرم رو جلب کرد
‫می‌بینین؟
‫اصلاً طناب تمیز دور گردنش بسته نشده ‫طناب به زور دور گردنش افتاده
‫و اونقدر از گردن بالا و پایین رفته ‫که یه جا تکیه‌گاه پیدا کنه و قفل بشه
‫انگار که...
‫انگار که... داشته مقاومت میکرده
‫همم؟
‫اگه میشه به انگشت‌هاش نگاهی بندازین
‫از بس به طناب چنگ انداخته که تاول زده
‫و میخواسته از خودش جداش کنه
‫میشه بپرسم این‌جا چه خبره؟
‫این کار خیلی غیرمعمولیه
‫خواستم ببینم اگر میشه ‫ به پشت سر آقای فرای دست بزنین
‫شما آقای فرای رو کالبدشکافی کردی دیگه؟
‫معلومه که کردم چون کارمه
‫اوهوم
‫مگه این کارها رو قبلاً انجام ندادیم؟
‫اوه...
‫یه جور کبودی وجود داره
‫در ناحیه استخوان آهیانه
‫حدوداً 8 سانتی‌متر میشه
‫لابد از دستم در رفته
‫یکی آقای فرای رو به قتل رسونده
‫میخواین همینو بهمون بگین، آقای لندور؟
‫ممکنه حرف‌تون چندان ‫ بیراه نباشه، آقای هیچکاک
‫این می‌تونست از دست هرکسی در بره، دکتر
‫آقای لندور
‫پس حالا که پیش‌مون هستین
‫به نظرم مهمه که یه سری قانون بذاریم
‫شما روزانه به من گزارش میدین و من به سرهنگ
‫و نباید حتی یه کلمه از این ماجرا رو ‫به کسی در داخل یا خارج از دانشگاه بگین
‫- همش همین؟ ‫- یه شرط آخر
‫در طول این تحقیقات ‫هیچ الکلی مصرف نمی‌کنید
‫اسم‌تون در این زمینه بد در رفته
‫اوه
‫ببخشید
‫- شما "آگوستوس لندور" هستین؟ ‫- بله
‫اگه اشتباه نکنم، شما مسئول حل پرونده‌ی
‫"لروی فرای" شدین
‫همین‌طوره. چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫من نوعی وظیفه دارم ‫تا به خاطر شرف خودم و این دانشگاه
‫نتایجی رو که بهشون رسیدم ‫ در اختیارتون قرار بدم
‫نتایج؟
‫در رابطه با آقای "فرای" مرحوم
‫خیلی علاقه دارم بشنوم
‫مردی که دنبالش میگردین...
‫یه شاعره
‫سرباز "کاکرن"
‫وقتی جسد "لروی فرای" به بیمارستان ‫برگردونده شد
‫شما مسئول حفاظت ازش شدین؟
‫بله، قربان
‫- وقتی داشتی کشیک میدادی، اتفاقی افتاد؟ ‫- نه تا ساعت 2 و نیم
‫- اون موقع از کشیکم مرخص شدم ‫- کی مرخصت کرد؟
‫- سرباز، کی مرخصت کرد؟ ‫- نمیتونم بهتون بگم، قربان
‫فقط در این حد که یه افسر بود
‫- نگفت کیه؟ ‫- نه، قربان
‫ولی از یه افسر انتظار ندارم که بگه
‫اوهوم
‫این افسر بهت چی گفت؟
‫گفت ‫"ممنون، سرباز. کافیه. مرخصت میکنم"
‫- درخواست عجیبیه. نه؟ ‫- بله، قربان. خیلی
‫- چهره‌ی این افسر رو دیدی؟ ‫- نه، قربان
‫فقط یه شمع داشتم ‫به شدت تاریک بود
‫خیلی خب، پس بهم بگو از کجا میدونستی که افسره؟
‫نوار درجه روی شونه‌اش، قربان ‫ولی باید اعتراف کنم که خیلی عجیب بود
‫- چطور؟ ‫- نوار درجه
‫نوار درجه‌ای روی شونه سمت چپش نبود
‫و آقا تشریف آورد
‫"بنی" میتونه مردی که مشروب‌لازمه رو ‫از دور تشخیص بده
‫همین که میبینم، خونم گرم میشه
‫- بنی ‫- قربان
‫- به سلامتی قوانین ‫- گور بابای قوانین
‫پتسی!
‫چرا زانوی غم بغل کردی؟
‫در مورد اون سرباز بیچاره شنیدی؟
‫- اونا گفتن چند ساعت طول کشید تا بمیره ‫- اونا؟
‫اون
‫مگه نباید تو سرشماری باشی؟
‫اوه... عصر به‌خیر. سرشماری؟
‫نه، متوجه من نمیشن
‫اصلاً متوجه حضورم توی دانشگاه نمیشن
‫و بعدش هم توی جاهایی مثل این ‫بیشتر از هر کلاسی چیزی یاد گرفتم
‫شک ندارم
‫بشینین لطفاً. لطفاً بشینین ‫چیز کنین...چیز کنین...
‫- بشینم؟ ‫- بشینید. ممنون
‫سال چهارم هستم، پو ‫ ای.آ.پو
‫ادگار آ. پو
‫میبینم که خیلی تشنه بودی
‫کمک میکنه از غمم کاسته بشه
‫هوم
‫خب بگو ببینم، از کجا ‫راجع به "لروی فرای" خبردار شدی؟
‫خب، طبیعتاً از هانتون
‫مثل جارچی‌ها خبر رو این‌ور و اون‌ور جار میزده
‫شایدم زیاد طولی نکشه که ‫یکی اون رو دار بزنه
‫منظورت غیرمستقیم این نیست که ‫یکی آقای "فرای" رو دار زده؟
‫منظورم هیچ چیز خاصی نیست
‫چرا فکر میکنی مردی که ‫قلب "لروی فرای" رو بیرون کشیده
‫شاعر بوده؟
‫خب
‫قلب یه نماده و لاغیر
‫حالا اگه نمادین‌بودنش رو ازش بگیری ‫چی برات میمونه؟
‫یه مُشت ماهیچه که از لحاظ زیبایی‌شناختی ‫هیچ فرقی با یه مثانه نداره
‫حال، برداشتن قلب یه مرد ‫یعنی اوج یه حرکت نمادین
‫و چه کسی آماده‌تر از یه شاعر
‫برای تقبل همچین کاری؟
‫ظاهراً شاعریه که خیلی ‫نگاه تحت‌الفظی‌ای به کلمات داره
‫نمیتونی تظاهر کنی که این حرکت وحشیانه
‫اعماق ذهنت رو از لحاظ ‫ادبی درگیر نکرده!
‫لرد ساکلینگ یه ترانه زیبا داره که میگه
‫"چون نمی‌توانم قلب تو را داشته باشم ‫پس قلب خودم را پس بده"
‫یا... یا حتی توی انجیل میگه
‫"پروردگارا، قلبم را پاک گردان"
‫"قلبی شکسته و نادم که از آن روی‌گردان نباشی"
‫پس ممکنه با یه مذهبی افراطی هم طرف باشیم
‫نه. ببین. من فراموش کردم ‫بهت بگم که خودمم شاعرم
‫و به همین خاطر مثل شاعرها فکر می‌کنم
‫من خیلی به شعر و شاعری علاقه ندارم
‫معلومه! آمریکایی هستی
‫و تو چی؟
‫یه هنرمندم... یه هنرمند بی‌وطن
‫- اوه ‫- چیه، آقای لندور؟
‫خیلی کمک کردی
‫بهتره یه نگاهی به افسری ‫به اسم "لاف‌بورو" بندازی
‫قبلاً هم‌اتاقی "لروی فرای" بود ‫تا اینکه باهم مشکل پیدا کردن
‫که معلوم نیست مشکل‌شون سر چی بوده
‫آقای لاف‌بورو
‫به آقای لندور بگو که از کجا ‫با آقای فرای آشنا بودی
‫چشم قربان. ما هم‌اتاقی بودیم
‫اوهوم
‫باهم مشکلی نداشتین؟
‫نمیشه گفت "مشکل". فقط ...
‫میشه گفت باهم هم‌نظر نبودیم، قربان
‫- سر چی؟ ‫- خب...
‫چیز خاصی...
‫یه مسئله‌ی عادی
‫اگه چیزی راجع به آقای فرای میدونی
‫باید فوراً بگی
‫خب، قضیه از این قراره، قربان
‫به نظرم اون
‫قاتیِ یه گروه بدی شده بود
‫حداقل خودش این‌جوری خطاب‌شون میکرد
‫حالا بهم بگو که منظورش از ‫"گروه بد"
‫سربازهای دیگه بود؟
‫هیچوقت اینو نگفت ولی گمونم همین بود
‫و چرا زودتر اینو نگفتی؟
‫فکر نمیکردم که مربوط باشه
‫از اون‌جایی که ‫خیلی وقت پیش اتفاق افتاده بود
‫مرخصی
‫آقای استادارد
‫تو آخرین نفری بودی ‫که آقای فرای رو زنده دیدی
‫بله، قربان
‫- بلند صحبت کن ‫- فقط یکم ناخوشم، قربان
‫"لروی" رو آخر وقتِ شب مذکور دیدم
‫وقتی داشتم میومدم ‫توی مسیر سربازخونه دیدمش
‫باهاش صحبت کردی؟
‫جلوم رو گرفت و پرسید که افسری اون اطراف هست یا نه
‫ظاهر آقای فرای چطور بود؟
‫خیلی تاریک بود ‫نمیتونم خیلی به حافظه‌ام اعتماد کنم
‫احتمالاً چیزی مثل طناب همراهش ندیدی؟
‫چیزی ندیدم
‫یه چیزی بود...
‫وقتی "فرای" داشت میرفت، ازش پرسیدم ‫تو اون ساعت داره کجا میره
‫خب؟
‫گفت "کار واجب" داره
‫به نظرت منظورش چی بود؟
‫نمیدونم
‫مرخصی
‫- ببخشید، فرمانده ‫- بله؟
‫یا خود خدا!
‫"یک گاو و گوسفند در کولد اسپرینگ ‫کُشته و قطع عضو شدند"
‫"قفسه سینه‌ی آن‌ها به طرز فجیعی باز ‫و قلب‌هایشان درآورده شدند"
‫یعنی هیچ‌کدوم از موجودات خدا ‫ از دست این آدم در امان نیستند؟
‫ما که نمیدونیم کار همون آدم باشه
‫چی؟
‫پس یعنی تصادفیه؟
‫از فردا ساعت 6 صبح
‫همه افراد تنها به کلاس‌ها، سالن‌های غذاخوری ‫و مراسم‌های دعا میرن
‫نه چیز دیگه‌ای!
‫اگه کسی از هم‌کلاسی‌هات پرسید
‫فقط در مورد آشناییت با "لروی فرای" صحبت کردیم
‫آشنایی‌ای در کار نبود ‫اصلاً نمی‌شناختمش
‫- چی؟ ‫- اصلاً طرف رو نمیشناختم
‫- پس اشتباه متوجه حرفات شدم ‫- اولین نفری نیستی که اشتباه متوجه حرفام میشه
‫پس اگه این یه صحبت عادی نیست، پس چیه؟
‫پیشنهاد کار
‫پرداختی در کار نیست
‫هیچ‌کدوم از هم‌کلاسی‌هات هم ‫نباید بدونه داری چیکار میکنی
‫مگر تا وقتی که تموم بشه
‫اگه بفهمن، به احتمال زیاد ‫ بهت بد و بیراه میگن
‫اوه! پیشنهاد وسوسه‌انگیزیه
‫خب، لطفاً بیشتر بهم بگو
‫عالیه. میخوام اینو رمزگشایی کنی ‫قسمتی از یه یادداشت بزرگ‌تر هست
‫باید تا جایی که میتونی ‫تو خفا و بادقت روش کار کنی
‫خوشبختانه تونستم پیامت رو رمزگشایی کنم
‫همم، دست‌نوشته‌ست ‫موضوع شخصی داره
‫فرای در زمان مرگش ‫اینو همراه داشته
‫از این میشه نتیجه گرفت که اونقدر مهم بوده
‫که بخاطرش در شب مذکور ‫از سربازخونه‌اش بیرون بیاد
‫از اونجایی که باقی پیام ‫از دستش کشیده شده
‫میشه نتیجه گرفت که یادداشت به نوعی ‫هویت فرستنده رو هویدا میکنه
‫و استفاده از حروف بزرگ ساده
‫نشون میده که فرستنده ‫می‌خواسته هویتش رو پنهان کنه
‫یکجور دعوت‌نامه، یا بهتره بگیم یکجور تله
‫تله؟
‫همم
‫- خب، با این اوصاف... اجازه هست؟ ‫- اوهوم
‫بیاین روی خط سوم تمرکز کنیم
‫که می‌دونیم کلمه‌ی کاملیه
‫نکن... ولی چی نکن؟
‫یه چیزی که با "د" شروع میشه
‫دقت؟ دست‌دست؟
‫نه. هیچکدوم با ماهیت دعوت‌نامه نمی‌خونه
‫درو نکن؟ نه، با عقل جوردرنمیاد
‫درواقع اگر حضور لروی فرای ‫در زمان و مکان خاصی نیاز بوده
‫فقط یک کلمه می‌تونسته باشه. "دیر"
‫"دیر نکن"
‫و همینطور که خط سوم رو می‌خونیم
‫فهمیدن کلمه‌ی اول بشدت آسون میشه، "اصلا"
‫پس میشه "اصلا دیر نکن"
‫خب، دقیق نگاه کن، آقای لندور
‫برای حدس این یکی ‫لازم نیست زیاد زحمت بکشیم
‫اگر فرای قرار بوده ‫به مکان تعیین‌شده‌ای بره
‫پس از نظر نویسنده ‫قرار بوده بیاد
‫پس میشه "بیا، آقای فرای"
‫و با قرار دادن این ‫بشدت ساده‌ست که بفهمیم
‫کلمه‌ی قبلش چیه ‫می‌تونه چیزی جز کلمه‌ی "زودی" باشه؟
‫کلمه رو قرار میدیم، اینم از این
‫"اصلا دیر نکن، زودی بیا"
‫و اینم از راه‌حل معمای کوچیکمون
‫- با کمال احترام خدمت شما ‫- اوهوم
‫کارت عالی بود. ازت ممنونم
‫- فقط یه چیزی ‫- بله؟
‫با دو خط اول به جایی نرسیدی؟
‫خب، مجبور شدم ‫ازشون قطع امید کنم
‫خوب بلدی کلمات رو هجی کنی؟
‫اوه، بشدت ماهرم ‫و کسی که اینو تشخیص داد
‫کسی نبود جز کشیش ‫جان برندزبی شهر استوک نویینگتون
‫پس مطمئنم که هیچوقت کاری ‫که خیلی از ما انجام میدیم رو انجام نمیدی
‫اشتباه نوشتن کلمات مشابه
‫مثلا "اونا هستن" ‫"مال اونا" و "اونجا"
‫یه اشتباه مرسوم
‫واقعا یه دعوت‌نامه‌ست ‫منو اونجا ملاقات کن
‫ولی هنوز نمی‌دونیم ‫کجا قراره ملاقات کنیم، مگه نه؟
‫یه چیزی که آخرش "چه" داره
‫دریاچه!
‫- و اونم ساحل کنار دریاچه! ‫- انتخاب عالی‌ای بود
‫خب پس میشه ‫"من دم ساحل کنار دریاچه منتظرتم"
‫"ساعت 11 و اینا بیا دیدنم"
‫پس "دیر نکن. بیا دیدنم" شاید دقیق‌تر باشه
‫آره
‫این باعث نمیشه ‫سوالی برات پیش بیاد؟
‫چرا باید کنار ساحل ‫بره دیدن یه سرباز
‫- اونم وقتی می‌تونن جای دیگه ملاقات کنن؟ ‫- اوهوم
‫چون یه سرباز نبوده، یه زن بوده
‫اوهوم
‫تمام مدت جوابش رو می‌دونستی، جناب لندور
‫یه فکرایی می‌کردم
‫خب پس، اگر واقعا دنبال یه زن هستیم
‫فکر کنم قبلا دیده باشمش
‫صبح بعد از مرگ لروی فرای ‫قبل از اینکه بفهمم اتفاقی افتاده
‫بیدار شدم، و جملات اولیه‌ی ‫یه شعر رو به زبون آوردم
‫"جملاتی که حرف از زنی مرموز ‫با غمی بی‌اندازه میزنه"
‫و بعد، بیرون سالن اجتماعات ‫زیباترین موجودی که تابحال
‫افتخار دیدنش رو داشتم پدیدار شد
‫کی بود؟
‫روحمم خبر نداره
‫ولی از کجا می‌دونی که این شعر ‫یا این زن جوان به آقای فرای مربوط هستن؟
‫حس و حال خشونتی پنهان شده
‫بی‌رحمی غیرقابل‌تصور
‫زنی ناشناس
‫می‌تونستی هر صبح دیگه‌ای ‫ بیدار بشی و این شعر رو بنویسی
‫ولی من ننوشتمش ‫بهم گفته شده بود
‫- گفته شده بود؟ ‫- اوهوم
‫توسط کی؟
‫مادرم
‫اون مرده
‫حدودا 20 سالی میشه مرده
‫در مورد این یارو "پو" بهم بگو
‫اوه، "پو" پسر...
‫دوست داشتنی‌ایه
‫رفتار خوبی داره ‫زیاد صحبت میکنه
‫قطعا، و قطعا یه جای کارش میلنگه
‫چون زیادی حرف میزنه؟
‫نه، چون پر از تصورات غیرمعقوله
‫در مورد شعری بهم گفت
‫و ادعا کرد یه ارتباطی ‫با مرگ لروی فرای داره
‫ادعا کرد مادر مرده‌اش ‫توی خوابش بهش گفته
‫خودت بهتر از همه می‌دونی ‫که کسایی که از دست میدیم
‫همیشه همراهمون هستن
‫انسان تقریبا هرکاری ‫برای فرار از مرگ می‌کنه، مگه نه؟
‫یجور ظرف خاص
‫که تو پارچه کتونی محکم ‫یا روزنامه پیچیده شده باشه
‫و به احتمال زیاد دورش یخ باشه
‫در یخ‌خونه به دیدنم بیا ‫دریاچه‌ی کورج
‫خوبه، یادداشتم به دستت رسید
‫- کسی تعقیبت نکرد؟ ‫- تعقیب؟
‫چقدر غیرحرفه‌ای. معلومه که نه
‫- اینجا کجاست؟ ‫- صحنه‌ی جرم
‫جرم... دوم
‫جایی که قلب فرای آورده شده بود
‫گفتی که درآوردن قلب فرای ‫تو رو یاد انجیل انداخته
‫اعتراف می‌کنم که خودمم ‫داشتم یاد همین میافتادم
‫ولی نه یاد انجیل
‫بلکه به یاد دین
‫این بنظر یکجور مراسم میاد
‫خون و شمع‌ها به شکلی عمدی قرار داده شدن
‫- یه دایره ‫- اوهوم، و یه مثلث
‫و به احتمال زیاد ‫قلب فرای درونش قرار داده شده
‫یه دوست قدیمی دارم ‫که شاید به دردمون بخوره
‫استاد جان پپه ‫متخصص نمادها...
‫- پپه! ‫- مراسم‌ها...
‫- و گروه‌های شیطانیه ‫- استاد
‫پپه احتمالا
‫- عجیب‌ترین آدمیه که تابحال ‫- بیا تو. من این پشتم
‫- شرمنده مزاحم شدم ‫- افتخار آشنایی باهاش رو داشتم
‫یه چیزی عجیبی آوردم ‫که می‌خوام ببینی
‫فقط می‌تونه یه دایره‌ی جادویی باشه
‫یادمه که توی کتاب ‫اژدهای سرخ حقیقی دیدمش
‫و اگر درست یادم باشه ‫جادوگر اینجا می‌ایسته
‫توی مثلث
‫تنها؟
‫خب، شاید یه گروه دستیار داشته باشه
‫و شمع و مشعل در هر طرف ‫همه جا پرنور
‫درواقع یکجور جشن نوره
‫خب، گاس، برو سراغ قفسه‌ی سوم
‫طبقه‌ی دوم از بالا
‫اون کتابی که روشون گذاشته
‫آره، آره
‫پیر دلانکرا ‫شکارچی جادوگر قدرتمند
‫- فرانسوی بلدی، آقای پو؟ ‫- خب، بله
‫لطفا توی دلت بخون توی صفحه‌ی میانیه
‫دلانکرا 600 جادوگر نژاد بسک رو اعدام کرد
‫و این کتاب تحسین‌برانگیزی ‫که الان می‌خونی رو به جا گذاشت
‫ولی کتابی که دلم می‌خواد بهتون بدم ‫زبان شیطان نوشته‌ی هنری لکلرک
‫که تا آخر عمرش 700 جادوگر رو اعدام کرد
‫گفته میشه که نابود شده
‫خب، همچنین گفته میشه که ‫دو یا سه جلد دیگه از خودش به جا گذاشته
‫که با اونی که نابود شده یکسان هستن
‫خب، پیدا کردن یکی از اونا تبدیل شده ‫به عقده‌ی خیلی از گردآورندگان آثار فرقه‌ها
‫- چرا؟ ‫- چرا؟ خب...
‫لکلرک دستورالعمل‌هایی برای دستیابی
‫به نامیرایی توش نوشته
‫اوه، خدای من
‫"تمام فرشته‌های شیطانی اطلاع دارند"
‫"که خوراکی‌های ضیافت شنبه‌ی یک جادوگر"
‫"فقط شامل موارد زیر می‌گردد"
‫"حیوانات ناپاکی که هرگز ‫توسط مسیحی‌ها خورده نمی‌شود"
‫"قلب کودکانی که غسل تعمید داده نشده‌اند"
‫"و قلب مردانی که دار زده شده‌اند"
‫ازت می‌خوام که یواشکی ‫به میان سربازها بری
‫و ببینی کدومشون ممکنه ‫با فرقه‌های شیطانی ارتباط داشته باشه
‫توضیح بده ببینم
‫خب، پیشنهاداتی بهم داده شده
‫پیشنهادات تاریک و خلاف مسیحیت
‫- خلاف مسیحیت؟ ‫- بله
‫ازم خواسته شده که ‫پایه‌های اعتقادم رو زیر سوال ببرم
‫و در اعمال رمزآلود و سری ‫ اعتقادی باستانی شرکت کنم
‫- اعمال رمزآلود؟ ‫- منظورش جادوی تاریکه. کی بوده؟
‫باید بدونم
‫به شرفم قسم خوردم ‫که اسمش رو فاش نکنم
‫کی بوده؟
‫نمی‌تونین از زیر زبونم بکشین
‫حتی اگر خود خدا تهدید کنه ‫که با یک رعدوبرق نابودم کنه
‫- خب، اگر می‌خوای به مراسم دعای ما ملحق بشی... ‫- نه، قول دادم
‫- کسی ازت خواسته اعتقادت رو زیر سوال ببری ‫- باید مخفی باقی بمونه
‫مارکوس بوده؟
‫همیلتون، مراقب رفتارت باش
‫آره، یه اسم گیر آوردم ‫ولی باید قیافشو پیدا کنم
‫- سرگیجه داری، آره؟ ‫- اوهوم
‫آره، دنیا داره دور سرم می‌چرخه
‫ضربان قلبت خیلی تنده
‫خیلی‌خب، آقای پو ‫امروز بیرون نرو
‫و مراقب خودت باش
‫اینو به ستوان لاک ‫و سرباز آجودانش بده
‫آرتموس‌ـه، پسرم
‫اطمینان حاصل میکنه ‫که از وظایفت مرخص بشی
‫می‌خوای از کلاس مرخص بشی ‫چون حس می‌کردی
‫سرت گیج میره؟
‫و یک بیماری بدتر که توی نامه ذکر نشده
‫یک کسالت شدید
‫کسالت شدید؟
‫شدیدترین نوع ممکن
‫مراقب رفتارت باش، پو
‫می‌تونین از خود دکتر بپرسین
‫راست میگه، ستوان
‫پدرم بهم گفت ‫که تابحال همچین چیزی ندیده
‫خیلی‌خب
‫ولی بابت رفتار ‫ گستاخانه‌ات تنبیهت می‌کنم
‫سه نگهبانی تنبیهی
‫همین الان به سربازخونه‌ات برگرد
‫و به نفعته وقتی افسرها ‫برای سرکشی میان اونجا باشی
‫- پو بودی، درسته؟ ‫- بله
‫آرتموس مارکوس هستم
‫باید بگم، رفتار گستاخانه‌ات قابل تحسینه
‫امشب، ساعت یازده ‫سربازخونه‌ی شمالی شماره‌ی 18
‫بابت تاخیرم عذر می‌خوام ‫امیدوارم زیاد منتظرت نذاشته باشم
‫چقدر دوست‌داشتنیه
‫کتاب!
‫تابحال اینقدر برام جذاب نبودی
‫از کجا شروع کنم؟ اوه...
‫آثار غمگین فنیمور کوپر ‫گمونم هر کتابخونه‌ای باید یکی داشته باشه
‫اوه، عجب کلکسیونی
‫تاریخ مصر، و این‌ها
‫لو رفتی
‫عه؟
‫بهم اینطور القا کردی ‫که اهل شعر خوندن نیستی
‫نمی‌خونم
‫بایرون!
‫- شاعر مورد علاقمه، اقای لندور ‫- لطفا
‫و معلومه خیلی هم خونده شده
‫اون مال دخترمه
‫و دخترتون دیگه کنارتون نیست؟
‫نه، نه با یه نفر فرار کرد
‫کسی بود که می‌شناختین؟
‫بصورت گذرا
‫و قرار نیست برگرده؟
‫احتمالش کمه
‫پس هردو در این دنیا تنهاییم
‫ولی تو مادرت رو داری
‫و هنوز باهات صحبت می‌کنه
‫- به روش خودش ‫- بله
‫بله، هرازگاهی
‫و اینم بگم، هر خوبی در من هست ‫در رفتار یا کردارم، از اون بهم رسیده
‫دخترتون، اسمش چیه؟ ‫اگر ناراحت نمیشین
‫ماتیلدا
‫متی
‫نیازی نیست چیز دیگه‌ای بگید، آقای لندور
‫- خب گفتی یه چیزی پیدا کردی ‫- نه، بهتر از اون
‫یه نفر به اسم مارکوس
‫دکتر
‫نه، پسرش آرتموس
‫و تونستم با حرفام کاری کنم ‫که به گروه غیرقابل‌نفوذش وارد بشم
‫اینم یکی دیگه از مخلوقات خوب خدا
‫به لطف پتسی عزیز
‫می‌خوای بابت زیرپاگذاشتن ‫ساعت خاموشی ما رو لو بدی، پو؟
‫آیا تخلفات ما تو رو ناراحت می‌کنه؟
‫نه تنها ناراحت نشدم، آقای بلینجر، بلکه...
‫باید یه لیوان دیگه هم بخورم
‫بخور
‫همشو بخور، خانم خانما
‫بلینجر، امشب خیلی قلدر شدی
‫همم
‫یکی دیگه، لطفا
‫اوه، ممنون
‫همم
‫می‌تونم تمام شبو ادامه بدم
‫آروم‌تر، بلینجر
‫خیلی زحمت کشیدم ‫تا این مشروب رو گیر آوردم
‫پو
‫شنیدم که شعرهات چاپ شده
‫بعضیا میگن کمابیش یه استعدادی دارم
‫خب پس، ازت می‌خوام ‫یه شعر برامون بخونی
‫بخون تا لذت ببریم
‫زنی لخت را در برمودا دیدم
‫که فکر می‌کرد خیلی زرنگه
‫ولی من زیرک‌تر بودم
‫فکر می‌کرد گستاخانه‌ست ‫که وقتی لخته بخوام خامش کنم
‫به دنبالش رفتم ‫خامش کردم، و باهاش خوابیدم
‫آفرین، پو
‫احسنت
‫کارت بازنده... هفت‌ـه
‫کارت برنده... سربازه
‫اوه!
‫خب، خب، خب ‫روز خوش‌شانسیته، پو
‫ممنون
‫پو، حقیقت داره که کارآگاه لندور ‫در مورد فرای ازت بازجویی کرده؟
‫اشتباه تصور می‌کرد ‫که با فرای آشنایی نزدیک دارم
‫داشتی؟
‫نه نداشتم
‫تعجبی هم نداره ‫از اونجایی که تنها راه فرای برای جلب توجه
‫دار زدن خودش بوده
‫بنظر من بخاطر شکسته شدن دلش ‫ توسط یه خانم خودشو دار زده
‫و منظورت کدوم خانمه، استادارد؟
‫خواهرت چطور، آرتموس؟
‫مگه اون قلب فرای رو ندزدیده بود؟
‫بیخیال، رندی
‫از بین افراد این اتاق ‫تو از همه به فرای نزدیک‌تر بودی
‫فکر نکنم توی نزدیک بودن بهش
‫به پای تو می‌رسیدم
‫خیلی‌خب، کجا بودیم؟
‫ایست!
‫ساعت خاموشی شامل حال تو نمیشه، آقای پو؟
‫توضیح بده ببینم
‫ساعت خاموشی سه ساعت پیش بوده
‫عذرمی‌خوام، جناب
‫عذرخواهی‌هات همیشه ‫بنظرم توخالی میومدن
‫لروی فرای هم وقتی بعد از ‫ساعت خاموشی بیرون بود، مرد
‫همین الان به خوابگاهت برگرد
‫شانس آوردی که الان ‫در حال کندن قبر خودت نیستی
‫ممنونم، جناب
‫زود باش
‫متی؟
‫"ای پروردگار، مرا با رحمت خود به یاد آور"
‫"چرا که پس از مرگ ‫مرا یادآوری نیست"
‫"در قبرم، چه کسی مرا یاد خواهد کرد؟"
‫"از مهربانی خویش"
‫"ای پروردگار، مرا با رحمت خود به یاد آور"
‫"چشمانم غرق در اندوه هست"
‫شما آقای لندور هستی، درسته؟
‫بله
‫من مادر لروی هستم
‫می‌خوام اینو بهتون بدم
‫دفتر خاطرات لروی‌ـه
‫حداقل سه ساله که توش می‌نویسه
‫یادم نمیاد...
‫متاسفم
‫غم بزرگیه
‫یادم نمیاد دفتر خاطراتی ‫توی وسایل شخصی‌اش پیدا شده باشه
‫آقای بلینجر اینو برام فرستاده
‫- آقای بلینجر؟ ‫- بله
‫به محض اینکه شنید ‫چه اتفاقی افتاده
‫مستقیم به خوابگاه لروی رفت ‫که ببینه چیکار می‌تونه بکنه
‫اون پسر نازنین اینو برام فرستاد
‫که اینطور
‫و همین الان... به محض اینکه منو دید
‫گفت "فکر کردم بهتر باشه ‫دفتر خاطراتش توی کنتاکی پیش شما باشه"
‫"و اگر خواستین اونو بسوزونین ‫هیچ اشکالی نداره"
‫چه آدم باملاحظه‌ایه
‫ولی اصلا نمی‌فهمم یعنی چی
‫این اعداد و حروف...
‫ولی از اونجایی که دیدم ‫ارتش روی شما حساب کرده
‫حس کردم بهتره که ‫دست شما باشه
‫مدام میام بهتون سر میزنم
‫- برای رفع نیازهاش... ‫- بله متوجهم
‫چون هممون در این وضعیت شریکیم
‫دکتر!
‫جناب لندور ‫چه غافلگیری دلچسبی
‫بذارید شما رو با خانمم جولیا آشنا کنم
‫خیلی چیزا در موردتون شنیدم
‫خوشبختم
‫همون کسی نیستید که دارید ‫در مورد مرگ آقای فرای تحقیق می‌کنین؟
‫بله خودمم
‫خب، الان داشتیم در مورد ‫همین موضوع صحبت می‌کردیم
‫شوهرم بهم گفته که با وجود ‫تلاش‌های قهرمانانه‌اش
‫جسد آقای فرای اونقدر فاسد شده ‫که مناسب نمایش عمومی نبوده
‫همم
‫والدین بیچاره‌اش
‫بله، واقعا
‫خب، کل این جریان ما رو شوکه کرده
‫مطمئن باشید، تا وقتی ‫دستگیرش نکردیم آروم نمی‌نشینم
‫از آشنایی باهاتون خوشحال شدم
‫عزیزم
‫شنیدم که زنتون فوت کرده، آقای لندور
‫بله همینطوره
‫خب، با کمال تسلیت
‫تازگی اتفاق افتاده؟ ‫فوت کردن همسرتون؟
‫دو سالی میشه
‫چند ماه بعد از اینکه ‫به های‌لندز اومدیم
‫بخاطر بیماری ناگهانی بود؟
‫ناگهانی نبود...
‫نه اونقدر
‫خب، من فداکاری‌های شما رو درک می‌کنم
‫- تسلیت میگم ‫- ممنون
‫همم
‫احسنت
‫ادگار، نگفته بودم ‫خواهرم حسابی بااستعداده؟
‫بی‌نظیر بود، عزیزدلم اشک به چشم‌هام آورد
‫بله
‫آهنگ دلنشینی بود، خانم مارکوس
‫- واقعا ‫- بله
‫قطعا اسمت در تاریخ جاودانه میشه
‫هیچ زنی رو نمی‌شناسم ‫که بخواد جاودانه باشه، رندی
‫یاد این شعر از ‫جناب تامس گری افتادم
‫"گل‌های زیادی دور از دید می‌شکفند"
‫"و شیرینی بوی خود را ‫در هوای بیابان تلف می‌کنند"
‫از شعرهای موردعلاقمه، آقای پو
‫و نظرت در مورد دستیار من چیه؟
‫بنظرم آقای پو فراتر از اینه که ‫دستیار کسی باشه
‫قطعا قرار نیست ‫توسط امثال تو فاسد بشه
‫خیلی‌خب، لیا
‫دیگه کافیه ‫باید قبل از شام استراحت کنی
‫- عذرمی‌خوام، آقایون ‫- ممنون، لیا
‫رندی، صندلی‌ها رو بیار
‫استادارد، زود باش پسر ‫صفحه‌ی شطرنج رو بیار
‫خیلی‌خب، دیگه حوصله‌ام سر رفته
‫برام مهم نیست! اون مریضه!
‫با شرایطی که داره ‫اصلا نباید ساز بزنه
‫خانم مارکوس
‫اوه، عذر می‌خوام
‫هیچی منو خوشحال‌تر از این نمی‌کنه ‫که بتونم شنبه شما رو ببینم
‫مطمئنم همینطوره، آقای پو ‫ولی متاسفانه من شنبه کار دارم
‫که اینطور
‫کت و کلاهتون، جناب
‫ممنون، یوجینیا ‫لازم نبود زحمت بکشی
‫می‌تونستم خودم کتم رو بیارم
‫- بعدالظهر بخیر ‫- بعدالظهر بخیر
‫فرانسوی بلدین، آقای پو
‫با لهجه‌ای دلنشین
‫پس پیشنهادتون این شنبه‌ست؟
‫یا یکشنبه، اگر بهتره
‫یا حتی دوشنبه
‫و پیشنهاد میدین کجا همدیگه رو ببینیم؟
‫بذارید حدس بزنم ‫دماغه‌ی جی؟ جاده‌ی عشاق؟
‫اوه، نه، نه، نه
‫متاسفانه هیچکدومشون، نه
‫نظرم روی قبرستان بود
‫- قبرستان؟ ‫- اوهوم
‫چه جالب
‫بله، نظر خودمم همینه
‫خب، شب خوبی داشته باشید
‫همه جا رو برف گرفته
‫برای لذت بردن از های‌لندز ‫در اوج زیباییش
‫باید دقیقا بعد از ریختن برگ‌ها اون رو دید
‫چرا؟
‫گیاهان نه باعث بهبود
‫بلکه باعث پوشاندن ‫خلقت اصلی خدا میشن
‫یه عاشق‌پیشه
‫خیلی از صحبت در مورد خدا ‫و مرگ لذت می‌برید، درسته؟
‫بنظر من مرگ ‫عالی‌ترین موضوع برای یک شعره
‫بشینیم؟
‫- جای زیباییه ‫- بله، محل مورد علاقمه
‫چقدر بهتون میاد، این علاقتون به مرگ
‫حتی از یونیفرم هم بیشتر بهتون میاد
‫تنها کسی که در حد شماست آرتموس‌ـه
‫تابحال ندیدم درگیر ‫دنیای غم‌ و‌ اندوه باشه
‫عادت داره در دوره‌های طولانی ‫به دنیای ما هم سری بزنه
‫می‌دونین، بنظر من ‫ممکنه که برای یه مدت محدود
‫روی شیشه‌ی شکسته رقصید
‫ولی نه برای همیشه
‫بله، می‌بینم که شما دو تا ‫وجه مشترک‌های زیادی دارید
‫امیدوارم سردتون نباشه
‫ظاهرا هوای سرد قرار نیست فعلا جایی بره
‫لطفا، بیاین ادامه ندیم
‫فکر نکنید برای صحبت ‫در مورد آب‌و‌هوا اومدم، خیلی کسل‌کننده‌ست
‫عذرمی‌خوام ‫فقط نگران حال شما بودم
‫پس لطفا به حرفاتون ادامه بدید
‫عشق ابدی خودتون رو ابراز کنید ‫تا بتونیم بدون هیچ مشکلی برگردیم خونه
‫- فقط می‌خواستم بگم... ‫- عذرمی‌خوام
‫عذرمی‌خوام، خیلی رفتارم بده ‫و اصلا نمی‌دونم چرا
‫سردتون شده
‫خانم مارکوس ‫ می‌خواید کت من رو بپوشید؟
‫- مشکلی ندارم ‫- هیچ مشکلی نیست...
‫گفتم...
‫- چرا اینطوری شدم؟ ‫- خانم مارکوس
‫لیا! لیا!
‫لیا! لیا؟ چی شده؟
‫لیا!
‫لیا
‫خدای من، لیا
‫حالت خوبه؟
‫- لیا؟ ‫- حالم خوبه
‫مطمئنی حالت خوبه؟ ‫حسابی وحشت‌ کردم
‫هرازگاهی پیش میاد ‫چیز خاصی نیست
‫روحیه‌...
‫روحیه‌ی شما چنان بهم جرات میده ‫ که می‌تونم اعتراف کنم
‫مادرم حضور خاصی در زندگیم داره
‫در رویا و در بیداریم
‫بله، بله
‫گاهی فکر می‌کنم ارواح به خوابمون میان ‫چون بقدر کافی دوستشون نداریم
‫می‌دونین، فراموششون می‌کنیم ‫قصدمون این نیست، ولی اتفاق میافته
‫بنظرم بطرز بی‌رحمانه‌ای احساس تنهایی می‌کنن ‫ برای همین فریاد میزنن تا صداشون رو بشنویم
‫شاید بهتر باشه ‫زیاد بهش فکر نکنیم
‫می‌خوام بدونی که چقدر قدردان بودم
‫که وقتی چشمانم رو باز کردم شما رو دیدم
‫که به عمق وجودتون نگاه کنم
‫و چیزی پیدا کنم ‫که هرگز انتظارش رو نداشتم
‫حتی تا هزار سال دیگه
‫ممنونم
‫بس کن!
‫حروم‌زاده‌ها نباید پاشون رو ‫از گلیم خودشون درازتر کنن
‫نزدیک لیا نشو
‫ولش کن!
‫ولش کن، بلینجر!
‫وگرنه میدمت دست دادگاه نظامی!
‫عوضی بی‌ریخت
‫حالت خوبه؟
‫واضحه که اون وحشی می‌دونه ‫ لیا منو به اون ترجیح میده
‫- و اگر فکر می‌کنه می‌تونه منو بترسونه... ‫- بترسونه؟
‫- قصد داشت بکشتت ‫- بکشه؟ اوه!
‫اوه، نه. قبل از اینکه بذارم ‫بین من و خواسته‌ی قلبی‌ام قرار بگیره
‫خودم می‌کشمش
‫همیشه همینطور بوده ‫مردم منو دست‌کم می‌گرفتن
‫دوستانم، هم‌کلاسی‌هام ‫حتی حامی مالی خودم
‫- ممنونم، پتسی ‫- همه
‫همه
‫بجز مادر عزیزم
‫و ممنونم که بهم کمک کردی
‫از من بعید بود ‫که اینطور غافلگیر بشم
‫و توام آدمو غافلگیر میکنی ‫مگه نه، لندور؟
‫اصلا قصد توهین ندارم
‫ولی تو فرهیخته‌تر از چیزی هستی که نشون میدی
‫خب، بگو ببینم ‫حقیقت داره که یکبار فقط با
‫نگاه خیره از کسی اعتراف گرفتی؟
‫با صبر کافی
‫اکثر اوقات متهم ‫خودش از خودش بازجویی میکنه
‫خب، هم‌صحبت دلنشینی هستی، لندور
‫یه روزی شعری می‌نویسم
‫شعری که اسمت رو ‫در طول تاریخ ثبت کنه
‫حتی بعد از این حمله ‫به رندی بلینجر شک نداری؟
‫پس به کجا میرسه؟
‫تحقیقاتت
‫آرتموس مارکوس توجهم رو جلب کرده
‫بنظرم می‌شناسیش؟
‫خب، کیه که نشناسه؟
‫ظاهر فوق‌العاده‌ای داره
‫تقریبا بهش میاد ‫که توی جوانی بمیره، مگه نه؟
‫ولی فکر نمی‌کردم ‫اهل خشونت باشه
‫همیشه، خیلی آرومه
‫شاید مظنون ما نباشه
‫یه حالت خاصی داره ‫کل خانواده‌اش دارن
‫رفتارشون مثل افرادیه ‫که مرتکب عمل خلافی شدن
‫مگه تمام خانواده‌ها مرتکب خلاف نمیشن؟
‫- فرمانده ‫- مشکلی با آقای بلینجر پیش اومده
‫متاسفانه مفقود شده
‫کنار اون صخره‌ها
‫این طرف هم هست
‫بالای تپه
‫سرباز، سمت راست ‫پشت اون درخت‌ها
‫اینجا چیزی نیست
‫فرمانده! این بالا!
‫خدای من
‫کالبدشکافی آقای بلینجر ‫به ظرافت آقای فرای نبوده
‫که نشون میده ‫توسط شخص دیگه‌ای انجام شده
‫و اخته شدنش...
‫خب، راستش...
‫اخته شدن؟
‫خدای من، لندور
‫از یک ماه پیش تا الان ‫اصلا به پیدا کردن مسئول این قتل‌ها
‫نزدیک‌تر نشدیم!
‫نزدیک‌تر شدیم
‫- دیر یا زود پیداش می‌کنیم ‫- بگو ببینم
‫مدارک بیشتری از ‫اعمال شیطانی پیدا کردی؟
‫اون افسر ادعایی که ‫سرباز کاکرن رو راضی کرده
‫جسد لروی فرای رو رها کنه چی؟
‫یا دفترچه‌ی خاطرات فرای؟
‫حتی یک سرنخ هم پیدا کردی ‫که شاید به درد بخوره؟
‫یه روانی داره آزادانه توی این منطقه ‫میچرخه و افراد منو سلاخی می‌کنه
‫افرادی که به زحمت وظایفشون رو انجام میدن ‫ به زحمت از خوابگاه بیرون میان یا می‌خوابن
‫و حتی اگرم بخوابن ‫با اسلحه‌هاشون می‌خوابن!
‫کم‌کم دارم فکر می‌کنم ‫دیگه به صلاحیت من برای
‫انجام این تحقیقات مطمئن نیستید
‫ممنونم، دکتر
‫چیزی که زیر سوال میبریم ‫صلاحیت شما نیست، جبهه‌گیری شماست
‫آیا احتمالش نیست ‫که این‌ها کار آقای پو بوده باشه؟
‫پو؟
‫همین دیروز ‫داشت هم‌میزی‌هاش رو
‫با داستانی قهرمانانه در مورد درگیری ‫ حماسی‌اش با آقای بلینجر سرگرم می‌کرد
‫و می‌گفت اگر دوباره با هم درگیر بشن
‫قطعا قصد کشتنش رو داره
‫خودتون پو رو دیدین
‫یعنی واقعا فکر می‌کنین ‫زورش از بلینجر بیشتره؟
‫نه، نیازی به زور نیست ‫یه اسلحه کافی بوده
‫رابطه‌اش با بلینجر هرجوری که بوده
‫هیچ اثری از رابطه‌ی ‫پو با لروی فرای نیست
‫- حتی همدیگه رو نمی‌شناختن ‫- چرا، می‌شناختن
‫تابستون گذشته با همدیگه درگیر شدن
‫فکر نکنم این اطلاعات رو ‫بهتون داده باشه، درسته؟
‫پس دستگیرش کنین
‫اگر اینقدر اطمینان دارین ‫بازداشتش کنین
‫ما فقط انگیزه‌اش رو می‌دونیم
‫برای پیدا کردن مدرک ‫امیدمون به شماست!
‫جناب لندور، خصومتی پنهان ‫با این دانشگاه دارید؟
‫دلیلش همینه؟
‫بخاطر دانشگاه عزیزتون ‫دارم جونم رو به خطر می‌اندازم
‫ولی بله
‫باورم اینه که این دانشگاه ‫اراده‌ی مردان جوان رو می‌گیره
‫اونا رو با قوانین و مقررات محدود می‌کنه
‫قدرت استدلالشون رو ازشون می‌گیره ‫انسانیتشون رو کمتر می‌کنه
‫یعنی میگین دانشگاه ‫مقصر این مرگ‌هاست؟
‫یکی که مرتبط با دانشگاهه، بله ‫بنابراین تقصیر خود دانشگاه هم هست
‫حرف مضحکیه
‫با این نوع نتیجه‌گیری
‫هر جرمی که توسط یک مسیحی ‫انجام بشه، لکه‌ای به دامان عیسی مسیحه
‫همینطور هم هست
‫وقتی اولین بار ازت خواستم ‫ که این شغل رو قبول کنی
‫بهم گفتی تابحال با لروی فرای ‫ برخورد نداشتی، خب پس...
‫بیا از همینجا شروع کنیم. خب؟
‫- خب، کاملا حقیقت نداره... ‫- خب، خب، خب...
‫چرا همه چیز رو پیچیده می‌کنی، پو؟
‫مشکلت با حقایق چیه؟ ‫مشکلت با حقایق ساده چیه؟
‫آره! یا نه!
‫خود حقیقت!
‫- لروی فرای رو می‌شناختی یا نه؟ ‫- بله
‫با لروی فرای صحبت کردی؟
‫بله، بله
‫تو لروی فرای رو کشتی؟
‫تو رندالف بلینجر رو کشتی؟
‫نه
‫هیچ ارتباطی با تعرض ‫به اجسادشون داشتی؟
‫- نه، نه، خدا منو بکشه اگر... ‫- ولی اینو انکار نمی‌کنی
‫که هر دوتاشون رو تهدید کردی؟
‫خب، در مورد بلینجر...
‫از ته دل نبود
‫- فرای چطور؟ ‫- هیچوقت تهدیدش نکردم. فقط...
‫یه تشابه خیلی نگران‌کننده‌ای اینجا هست، پو
‫هرکس باهات درمیافته ‫سر از طناب دار درمیاره
‫و اعضای بدن خیلی مهمی ‫ از سینه‌شون درمیاد
‫جناب لندور...
‫اگر قرار بود هر سربازی
‫که در اقامت کوتاهم در اینجا ‫منو آزار داده بکشم
‫متاسفانه آخرش کل سربازهای زنده
‫از ده تا کمتر میشد
‫خب، شاید بهتر باشه بدونید ‫که از اولین روز حضورم در اینجا
‫مایه‌ی تمسخر بودم
‫رفتارم، سنم، شخصیتم...
‫ظاهرم
‫اگر هزاران سالم عمر کنم
‫نمی‌تونم تمام زخم‌هایی که
‫خوردم رو بیان کنم
‫بله، خطاهای خیلی خیلی زیادی رو ‫مرتکب شدم، ولی این هرگز جزوشون نبوده
‫قتل هرگز جزوشون نبوده
‫حالا حرفمو باور می‌کنین؟
‫بنظرم بهتره که بیشتر مراقب ‫حرف‌ها و اعمالت باشی
‫احتمالا فعلا بتونم ‫جلوی هیچکاک رو بگیرم
‫ولی اگر دوباره بهم دروغ بگی
‫حتی اگر دستگیرت کنن هم ‫ذره‌ای بهت کمک نخواهم کرد
‫فهمیدی چی گفتم؟
‫حالا با اجازت ‫برای شام منتظرم هستن
‫تشکر می‌کنم که در عزاداری برای ‫مرگ نابهنگام رندالف به ما ملحق شدید
‫اون پسر نازنین ‫ مثل عضو خانواده‌مون بود
‫بنظرتون پسرم بطور فوق‌العاده‌ای ‫خوشتیپ نیست، جناب لندور؟
‫بنظرم خدا نعمت زیبایی رو ‫به هر دو فرزندتون داده
‫بله، این نعمت در خانواده‌ی ما موروثیه
‫ولی اینم بگم ‫بنظرم شما آدم بی‌مانندی هستید
‫فردی با هوش منحصربه‌فرد
‫خصوصیتی که این اطراف ‫بطرز عجیبی نادره
‫و با اون هوشتون، جناب لندور
‫امیدوارم وقتی تحقیقات رسمی‌تون تمام شد
‫به من در حل معمای خودم کمک کنید
‫- عه، یک معما؟ ‫- اتفاق خیلی عجیبیه
‫دوشنبه، وقتی در تمرین بودم
‫ظاهرا کسی در وسایلم سرک کشیده
‫- اوه ‫- خب...
‫- آدمای وحشتناک همه جا پیدا میشن ‫- واقعا، پدر؟
‫من که حس می‌کردم طرف فقط بی‌ادب بوده
‫که البته، اصلا نمی‌دونم کی بوده
‫با این حال، باید مراقب باشی، آرتموس
‫- حسابی مراقب باشی ‫- اوه، مادر
‫احتمالا فقط یه پیرمرد مزاحم بوده
‫که هیچ کار و زندگی‌ای نداشته
‫یه دهاتی کلبه‌نشین
‫نظر شما چیه، جناب لندور؟
‫اوه
‫- شما هم یک کلبه دارید، مگه نه؟ ‫- آرتموس
‫شاید حتی کسانی رو بشناسید ‫که با این توصیفات تطابق داشته باشن
‫شاید یه دوست عزیزی که عاشق ‫مشروب خوردن توی میخانه باشه
‫بس کن! لطفا! از این حرفا بدم میاد!
‫وقتی اینطوری حرف میزنی ‫بشدت بدم میاد
‫- متوجه مقصودت نمیشم، مادر ‫- آره، مطمئنم که نمیشی
‫حتی اگر قصد کنم برم اون طرف ‫رودخانه‌ی هادسن هم کسی متوجه نمیشه
‫هیچکس دنبالم نمیاد!
‫- مگه نه، دنیل؟ ‫- پسرم، لطفا
‫لطفا... همسرم رو ببخشید
‫مرگ آقای بلینجر
‫پرده‌ی غمی بر روی خانواده‌ی شادمون انداخته
‫تشریف میارید با هم ‫به کتابخانه بریم، جناب لندور؟
‫خوشحال میشم
‫عذرمی‌خوام، جناب کارآگاه
‫نگرانی و بی‌خبری ‫روی همه‌ی ما تاثیر گذاشته
‫- نیازی به عذرخواهی نیست ‫- بله
‫و این فصل، این همه ‫حبس بودن در فضای بسته...
‫بله، کاملا قابل درکه
‫متوجه نکته‌ای شدم، دکتر
‫دخترتون ناخوش‌احواله؟
‫آدم تیزبینی هستید
‫بله
‫بله، دخترم...
‫دخترم زندگی سختی داشته
‫عملا از زمان بچگی
‫یک بیماری‌ مخوف ‫وقتی کسی حواسش نیست به سراغش میاد
‫مغزش رو از کار می‌اندازه ‫و مثل بید شروع می‌کنه به لرزیدن
‫فرزند زیبای من
‫دختری که در سرنوشتش ‫ازدواج، منزلت و فرزندانی هست
‫و در عین حال، این بیماری هم هست
‫واقعا وحشتناکه
‫آقایون، لیا داره هنرنمایی می‌کنه ‫تشریف بیارید و ببینید
‫ممنونم، پسرم
‫بریم؟
‫اگر مشکلی نیست ‫یک لحظه میرم هوایی تازه کنم
‫البته
‫پدر، بیا با من بازی کن
‫باز هم کیش‌ومات ناپلئونی رو امتحان کنم
‫یا این‌دفعه سراغ روشی سخت‌تر برم؟
‫- فوق‌العاده‌ست ‫- نه چندان
‫شاید بشه گفت قابل‌قبوله
‫متوجه نمیشی که نواختنت ‫چه تاثیری روی من داره
‫درواقع روی همه‌ی ما، من...
‫- خب؟ ‫- خب، من...
‫نمی‌دونم دیگه چطور بگم ‫ولی، من متوجه شدم که
‫حاضرم هرکاری برای شما انجام بدم
‫اوه، ادگار
‫می‌تونم توی پیدا کردن چیزی ‫کمکتون کنم، جناب لندور؟
‫حالتون بهتر شده، اونم چه زود
‫خب، خیلی عذرمی‌خوام
‫می‌ترسیدم یکی از اون ‫میگرن‌های وحشتناک داره به سراغم میاد
‫ولی بنظر میاد ‫فقط لحظه‌ای استراحت نیاز داشتم
‫و حس می‌کنم کاملا خوب شدم
‫بیا این لباس قدیمی ‫وحشتناک رو بذاریم کنار، باشه؟
‫مطمئنم اندازه‌ات نمیشه
‫دکتر عزیز و من دنبالش می‌گشتیم
‫و من پیداش کردم
‫ببین کارآگاه توی کمدمون چی پیدا کرده، عزیزم
‫یادته آرتموس وقتی بچه بود ‫اینو توی خونه می‌پوشید؟
‫یادته، عشقم؟
‫- یادمه، مادر ‫- کت برادرمه
‫برادرتون؟
‫تنها چیزیه که ازش به یادگار مونده
‫چرا دست شماست؟
‫شاید آرتموس بتونه جواب این سوال رو بده
‫همه توی پذیرایی هستن
‫ایتن
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫یه سرباز دیگه گم شده
‫و یک گروه جستجو تشکیل دادم ‫که تا یک ساعت آینده آماده‌ میشه
‫همه جا رو خواهیم گشت
‫خدا بهمون کمک کنه ‫از فکر اینکه این سرباز...
‫آقایون!
‫توی خوابگاه آقای استادارد بودم
‫صندوقش خالی بود ‫ هیچ لباس غیرنظامی‌ای پیدا نکردم
‫بنظرم فرار کرده
‫فرار کرده؟
‫دفتر خاطرات فرای
‫نشون میده که استادارد و بلینجر ‫هردو دوستان خوب لروی فرای بودن
‫با ترس از اینکه نفر بعدی باشه ‫فکر کنم فرار کرده
‫خب، شاید اینطور باشه ‫ولی آرتموس و اون کت افسر چی؟
‫اگر در این قضیه دست داره ‫چه دلیلی برای دستگیر نکردنش داریم؟
‫اون... خونسردتر از این حرفاست ‫فقط کافیه بشینه و انکارش کنه
‫یک روش نهایی تحقیقات هست ‫که درپیش گرفتم
‫دو تا از دوستان نزدیکش مردن
‫و به زودی باید به رئیس‌جمهور ‫گزارش بدم که قاتل رو پیدا کردیم
‫قاتل رو پیدا کردیم، لندور ‫مگه نه؟
‫بانو
‫ادگار
‫- من... ‫- استاد؟
‫پپه؟
‫آخرین باری که اینجا بودم در مورد ‫یه شکارچی جادوگر و یه کتاب صحبت کردی
‫بله، زبان شیطان
‫هنری دکلرک
‫لکرک یه کشیش بوده؟
‫کشیشی که سوزونده شد
‫توی خواب به ذهنم رسید
‫می‌ریخت و می‌ریخت
‫رگباری داغ بر زمین
‫با قلبی نگران، از او خواستم عجله کند
‫گفتم لنور
‫ولی پاسخی نداد
‫شبی بی‌پایان او را دربرگرفته بود
‫و بر تمام بدنش سایه افکنده بود ‫بجز چشم‌های رنگ‌پریده‌ی آبی‌اش
‫تاریک‌ترین شب، به سیاهی جهنم
‫با رگباری بی‌پایان
‫که از آن تنها
‫آن چشمان آبی بی‌روح باقی ماند
‫نمی‌بینی؟
‫لنور
‫لیا
‫از عذاب غیرقابل‌ توصیفت میگه
‫از پایان کار هرچیزی که ‫داره تو رو سرکوب می‌کنه
‫این شعر
‫داره با ما سخن میگه
‫یادته که بهم گفتی ‫حاضری هرکاری برام انجام بدی؟
‫شیطان‌پرستت
‫- ممنونم، پپه ‫- خواهش می‌کنم
‫جناب لندور
‫خانواده‌ات
‫خانواده‌ات... معمای
‫خیلی سختی بود
‫هیچوقت نمی‌تونستم تشخیص بدم ‫کنترل اوضاع دست کیه
‫هر زمان به یکی از شما شک می‌کردم
‫هیچوقت به ذهنم نرسید
‫که شاید کسی باشه ‫که اصلا زنده نیست
‫جانم؟
‫پدر هنری لکلرک
‫یکی از بهترین شکارچیان جادوگر
‫تا اینکه خودش شکار شد
‫در مورد چی صحبت می‌کنی؟
‫دخترت، مبتلا به بیماری صرعه، درسته؟
‫ولی باهاش کنار میاد ‫چون با کسی در ارتباطه
‫کسی که بهش دستور میده
‫با اون
‫کاری نکن به عقلت شک کنم، جناب لندور
‫منظورت از این حرفا چیه؟
‫کتاب بسیار کمیاب لکلرک ‫زبان شیطان
‫خب، ارتباط با شیطان
‫سرگرمی‌ای نیست ‫ که باهاش آشنا باشم، جناب لندور
‫تابحال یک صفحه ‫از این کتاب رو هم نخوندم
‫دخترت با مرده‌ها صحبت می‌کنه یا نه؟
‫طی این سال‌ها، تشنج‌هاش بدتر و بدتر شدن
‫من...
‫تمام روش‌های پزشکی ‫که به ذهنم می‌رسید رو امتحان کردم
‫گفتن سه ماه بیشتر زنده نمیمونه
‫می‌دونی چه حسی داره که درحالی بخوابی
‫که ندونی دخترت ‫قراره تا صبح زنده بمونه یا نه؟
‫ولی بعد، یک روز اومد پیش من
‫و گفت با یکی آشنا شده
‫پدر پدر پدربزرگش
‫لکلرک؟
‫هنری لکلرک آدم شیطانی‌ای نبود
‫فقط... فقط درست درکش نکردن
‫پیش من قسم خوردن ‫که آقای فرای از قبل مرده بود
‫قسم خوردن که نمی‌تونن ‫هرگز کسی رو بکشن
‫حرفشون رو باور کردی
‫چاره‌ای نداشتم
‫تو یه دکتری! کسی که معتقد به علمه!
‫چطور جرات می‌کنی ‫به همچین مسائل دیوانه‌واری باور داشته باشی؟
‫آخه...
‫آخه خودم نمی‌تونستم نجاتش بدم
‫از هنر خودم به جایی نرسیدم
‫همه چیزم رو برای لیای عزیزم قربانی کردم
‫پس چطور می‌تونستم وقتی ‫جای دیگه‌ای درمانی پیدا کرد، اعتراضی بکنم؟
‫دکتر
‫ارتباط با مرده‌ها
‫چیز عادی‌ای نیست، ولی قتل...
‫از بین بردن زندگی‌های بی‌گناه
‫این غیرانسانیه
‫یکی باید بابتش اعدام بشه
‫تنها دلیلی که باهاش راه اومدم ‫این بود که بطرز معجزه‌آسایی
‫حالش داشت بهتر میشد
‫دکتر، خانواده‌ات کجاست؟
‫بچه‌هات کجان؟
‫آقای پو کمی پیش اومده بود
‫همراه... همراه آرتموس رفت
‫چرا پالتوش هنوز توی پذیراییه؟
‫دکتر، لیا کجاست؟
‫دکتر، خانواده‌ات کجاست؟
‫تاثیرش داره از بین میره
‫لیا
‫ادامه بده
‫چه خبره؟
‫دیگه زیاد طول نمی‌کشه
‫حالم چندان خوب نیست
‫- فکر کردم... ‫- نه
‫تا چند دقیقه‌ی دیگه آزاد میشم
‫آزاد؟
‫آره
‫خواهش می‌کنم، لیا. من...
‫این اتفاقیه که باید بیافته
‫مطمئنم درک می‌کنی
‫قربانی کردن خود ‫والاترین روش ابراز عشقه
‫از لحظه‌ای که دیدمت ‫می‌دونستم اون نفر تویی
‫لیا
‫- بله؟ ‫- واقعا دوستت دارم
‫آرتموس...
‫کافیه!
‫- برو بیرون! ‫- بابت این کار اعدام میشین!
‫- اینجا جای توی نیست، برو بیرون! ‫- لیا، تمومش کن!
‫خانم مارکوس، می‌خوای ‫اعدام بچه‌هات رو ببینی؟
‫- بهش گوش ندین، داره بلوف میزنه! ‫- ادامه بده
‫- لیا! ‫- اون قلب فرای‌ـه، مگه نه؟
‫- لندور ‫- لیا، ادامه بده!
‫بلینجر هرکاری برات می‌کرد ‫حتی کشتن یه آدم
‫و آرتموس، تو هم اونو کشتی
‫لطفا تنهامون بذار ‫دیگه چیزی نمونده
‫- لیا، تمومش کن! ‫- لیا، دیگه تموم شد!
‫کار تو بود
‫تو بودی که با یک یادداشت ‫فرای رو کشوندی...
‫فکر اون نبود! فکر من بود!
‫- کار من بود! ‫- نه! آرتموس!
‫نه! لطفا!
‫بس کن!
‫لیا!
‫- لیا! لیا! ‫- لیا!
‫آرتموس، آرتموس ‫بهش کمک کن! بهش کمک کن!
‫مادر، برو عقب
‫آرتموس
‫لیا! لیا! لیا!
‫آرتموس! آرتموس!
‫- نمی‌تونم ولش کنم! ‫- نه!
‫آرتموس، نه، آرتموس!
‫آرتموس! نه!
‫ولم کن! نه!
‫نه، آرتموس!
‫آرتموس! نه!
‫لیا! لیا!
‫نه!
‫بجنب!
‫ظاهرا خونی که از دست داده ‫در حدی بوده که یک دکتر
‫موقع خون‌گیری از آدم می‌گیره
‫شاید حتی به سودش بوده باشه
‫لندور، باید اعتراف ‌کنم ‫زندگی فراتر از چیزاییه که به چشم میاد
‫کاملا موافقم
‫خب، چه بلایی سر خانم مارکوس میاد؟
‫مثل یک مادر عزاداره
‫از نظر قاضی بقدر کافی عذاب کشیده
‫ولی خوشحال میشی که بدونی
‫دکتر عزیزمون نامه‌ی استعفاشو تحویل داده
‫مطمئن باش ‫هیچکدوم اینا منو خوشحال نمی‌کنه
‫لندور
‫من و تو از لحاظ رفتار و تفکر ‫هیچ شباهتی به هم نداریم
‫ولی می‌خوام اینو بدونی
‫که اگر زمانی این شغل باعث شد...
‫می‌خوام بگم که اگر ‫از روی گستاخی صلاحیت شما رو...
‫زیر سوال بردم
‫بابتش عذر می‌خوام
‫ممنونم، فرمانده
‫چطور تونستم این همه سال ‫با این آدم دوست باشم و سر یک سفره بشینم؟
‫خانواده‌اش رو مثل خانواده‌ی خودم می‌شناختم
‫ولی هرگز تصور نمی‌کردم ‫اینقدر در عذاب باشن
‫خودتون خواستید، سرهنگ
‫بله
‫بله، گمونم تقصیر خودمه
‫فقط می‌تونم تصور کنم ‫آرتموس آقای بلینجر رو به قتل رسونده
‫که اجازه نده به مقامات خبر بده
‫و آقای استادارد ترجیح داد فرار کنه ‫تا اینکه تبدیل به قربانی بعدی بشه
‫می‌تونین اینطوری تصور کنید، بله
‫خب، لندور
‫به وظایفت در قرارداد تا ذره‌ی آخر عمل کردی
‫بدین‌وسیله از قراردادت آزادت می‌کنم
‫امیدوارم باعث نارضایتی‌ات نشه
‫حداقل، امیدوارم راضی به ‫پذیرفتن قدردانی ما بشی
‫امیدوارم شغال‌های واشنگتن دست از تلاش برای بستن اینجا بردارن
‫بنظرم تونستیم جلوی رسیدن به هدفشون رو بگیریم
‫نه، سرهنگ
‫بنظر میاد حالت کاملا خوب شده
‫قضیه‌ی دخترت رو می‌دونم
‫خیلی‌خب
‫متی چه ربطی به این قضایا داره؟
‫کاملا ربط داره
‫همونطور که خودتم خوب می‌دونی
‫توی خواب به ذهنم رسید
‫اون یادداشت... توی دستای لروی فرای
‫یادداشتی که گذاشته بودن ‫تا اون بیچاره رو از خوابگاهش بیرون بکشن
‫اونقدر بی‌احتیاطی کردی ‫که اینو پیش من جا گذاشتی
‫یادداشت دیگه‌ای که جا گذاشتی این بود
‫یادته؟
‫خیلی تحت‌تاثیر
‫شکل حروفت قرار گرفتم
‫همونطور که می‌دونی، حروف بزرگ هم ‫به اندازه‌ی حروف کوچیک مهم هستن
‫حروف "آ"، "ر"، "جی" و "ای"
‫کاملا مشابه اونایی هستن ‫که توی یادداشت لروی فرای پیدا شدن
‫می‌تونی تصور کنی چقدر بهت‌زده شدم
‫یعنی ممکنه که یک نفر ‫هر دو یادداشت رو نوشته باشه؟
‫و چرا باید لندور ‫با لروی فرای نامه‌نگاری کنه؟
‫بر حسب اتفاق ‫به پتسی عزیز برخوردم
‫دخترش متی
‫تمام داستان رو برام گفت
‫در راه برگشت از جشن دانشگاه
‫بگیرش!
‫- نگهش دار! ‫- نه!
‫توسط سه آدم پست
‫نه!
‫به متی عزیزت تجاوز شد ‫و ولش کردن تا بمیره
‫ساکت باش
‫- لطفا، نه! نه! ‫- جولیوس، پاهاش رو بگیر!
‫- نه، نه، نه، نه! ‫- بگیرش!
‫- پاهاش! پاهاش! نگهش دار! ‫- نه!
‫- محکم نگهش دار! ‫- لطفا!
واقعا هم گروه بدی بودن
‫متی
‫همونطور که لروی فرای گفته بود
‫متی؟
‫اوه، خدای من! متی
‫اوه، خدای من! بیا بغلم
‫متی
‫متاسفم
‫- متاسفم ‫- چیزی نیست
‫همه چی درست میشه
‫همه چی حل میشه
‫متی، اون نمی‌تونه بهت کمک کنه
‫خواهش می‌کنم، عزیزم ‫بذار خودم بهت کمک کنم
‫ولی اون فرار نکرد، مگه نه؟
‫متی؟
‫متی
‫متی، خواهش می‌کنم. بیا اینجا
‫خواهش می‌کنم، عزیزم. بیا اینجا ‫خواهش می‌کنم بیا اینجا
‫اینکارو نکن
‫همه چی درست میشه
‫خواهش می‌کنم، متی ‫برگرد پیشم
‫همه چی حل میشه
‫اینکارو نکن
‫دوستت دارم
‫چرا هیچوقت بهم نگفتی؟
‫داستانی نیست
‫که از گفتنش لذت ببرم
‫ولی اگر می‌گفتی ‫ بهت دلداری می‌دادم
‫همونطور که به من کمک کردی ‫منم بهت کمک می‌کردم
‫فکر نکنم توی این موضوع ‫کسی بتونه بهم دلداری بده
‫خب بعدش چیکار کردم؟
‫دقیقا همون کاری ‫ که اگر تو بودی می‌کردی
‫تمام فرضیات رو بررسی کردم ‫ اول از همه اینکه
‫چقدر احتمال داره که دو شخص
‫همزمان در یک شب ‫برنامه‌ای برای یک سرباز ریخته باشن؟
‫احتمالش کمه!
‫واقعا هم کمه!
‫مگر اینکه اعمال یک شخص ‫مشروط به اعمال شخص دوم باشه
‫یا مثلا اگر یک عده ‫یعنی آرتموس و لیا
‫بطور مداوم به دنبال یک جسد بودن
‫و بعد فرصت بطور معجزه‌آسایی پیش میاد
‫و براشون مهم نیست جسد کیه ‫همین که قلب داشته باشه کافیه
‫تنها کاری که برای ‫بدست آوردنش نمی‌کنن، آدم کشتنه
‫نه، شخص دومه که مایل و آماده به کشتنه
‫و بخصوص مایل به کشتن این فرد خاص
‫چرا؟ چرا؟
‫ممکنه بخاطر انتقام باشه، لندور؟
‫پتسی؟ پتسی؟
‫- کمک! ‫- کی همراهت بود؟
‫کسی اونجاست؟
‫کی اونجاست؟
‫خب... کسی مزاحم شخص دوم میشه
‫ولی نه قبل از اینکه ‫به خواسته‌اش برسه
‫و یواشکی به کلبه‌اش ‫در باترمیلک فالز برمی‌گرده
‫بدون اینکه کسی متوجه بشه
‫ولی شوکه میشه که روز بعدش ‫به وست پوینت فراخونده میشه
‫و وقتی می‌فهمه ‫که در ساعات بعد از قتل
‫جسد اون فرد ‫بطرز وحشتناکی سلاخی شده
‫و بنابراین پوششی فوق‌العاده ‫برای جنایتش فراهم میشه
‫همم
‫حتما فکر کرده ‫خود خدا هم طرف اونه
‫که مسئول حل جنایتی شده ‫که خودش مرتکب شده
‫و بنابراین، آرتموس و لیا ‫تا ابد به عنوان قاتل شناخته میشن
‫نه... هیچ ابدیتی وجود نداره
‫اونا هم فراموش میشن ‫درست مثل همه‌ی ما
‫من اونا رو فراموش نمی‌کنم!
‫مخصوصا لیای عزیزم
‫قرار بود همسر کسی بشه ‫لندور، مادر کسی!
‫و اینم فراموش نمی‌کنم ‫که چطور مثل احمق‌ها فریبمون دادی
‫یک مشت احمق
‫ولی من برات احمق‌ترین بودم
‫- مگه نه؟ ‫- نه
‫تو کسی بودی که از همون اول ‫قرار بود خودمو بهش تحویل بدم
‫از لحظه‌ی اولی که همدیگه رو دیدیم ‫می‌دونستم، و اون لحظه سررسیده
‫من...
‫اگر می‌خوای بگی متاسفم، باشه متاسفم
‫معذرت‌خواهی‌ات رو نمی‌خوام
‫نه. جواب می‌خوام
‫از کجا می‌دونستی ‫فرای به متی تجاوز کرده؟
‫گوسفندها و گاوها، کار تو بود؟
‫- معلومه ‫- و بلینجر؟
‫اوهوم
‫بلینجر
‫باید قلبش رو درمیاوردم
‫باید کاری می‌کردم بنظر ‫کار شیطان‌پرست‌ها بیاد
‫و این کار آسونی برای یه پیرمرد نیست
‫از کجا می‌دونستی بلینجر ‫ توی تجاوز دست داشته؟
‫دفتر خاطرات فرای
‫بلینجر هم اعتراف کرد؟
‫- اوه، آره. زیر فشار ‫- نه، خواهش می‌کنم!
‫دیگه کی همراهت بود؟
‫جولیوس استادارد
‫جولیوس
‫متاسفم
‫جفتشون...
‫جفتشون اسم دخترم رو یادشون بود
و پرسیدم و دیدم یادشه چی تنش بوده
‫تمام جزئیات لباسش
‫بنظر میاد فقط استادارد ‫از چنگال عدالتت فرار کرده
‫قدرت یا اراده‌ی کافی ‫برای تعقیب کردنش ندارم
‫فقط امیدوارم
‫که تا آخر عمر رقت‌انگیزش رو ‫با ترس و وحشت زندگی کنه
‫کاری که کردن ‫وحشتناک و وحشیانه بود
‫ولی می‌تونستی مستقیم بری ‫پیش تیر، ازشون اعتراف بگیری
‫نمی‌خواستم اعتراف کنن
‫می‌خواستم بمیرن
‫خب حالا چی؟
‫حالا چی؟
‫به تو بستگی داره
‫دو تا یادداشت دارم
‫که تو رو می‌فرسته پای چوبه‌ی دار
‫خیلی‌خب
‫می‌دونی، ادگار ‫زیاد پیش میاد که آرزو کنم
‫که اون شب جشن، متی عزیزم
‫به تو برخورده بود
‫کی می‌دونه؟
‫شاید واقعا با هم فامیل می‌شدیم
‫واقعا برام ارزشمنده...
‫که... که این...
‫خداحافظ، لندور
‫آسوده بخواب، عزیزم
‫ترجمه و تنظیم: حسین اسماعیلی و علی نصرآبادی
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]